Tractatus duodecimus

ſeu minus neceſſaria. magꝭ ex hͦ ptꝫ ſi diſtinctio ꝑ relatōes ī diuīs ſit maxīa/ qͣlis ꝑ abſoluta finget̉. Colligit̉ altera ſil̓itudo lucꝭ ſoliſad lucē ſpūs Lux ſe diffundit ꝑ mediū n̄ impeditū ẜm totā ſperā ſue actiuitatꝭ. Manettn̄ ī ſe iugit̓ ſuus vigor. fulgor ⁊ feruor Diuinus ſpūs ſtabilis ſꝑ ī ſe diffūdit ſe ꝑ oēs creaturas qͣſi cētrū oīm ꝑ illapſū ẜm eēntiā. pn̄tiā ⁊ potētiā. Nihilominus ambit ⁊ p̄ambitcreaturas vniuerſas qͣi circūferētia Rurſus.ad rē noſtrā ſpūs hoīs totꝰ ē ī corde carnali.ſic̄ centrū eius influēs ⁊ radiās ad totā circūferētiā cordis Spūs v̓o nō inde minꝰ ē ambiēs ⁊ p̄ambiēs totū cor qͣſi circūferētiā eiꝰ.¶ Qui fixo poſſet hāc et aqͥlino v̓itatē oculoſpūs ītueri. ꝓfecto facilior ad oīa q̄ dicta ſūtd̓ deo ⁊ de ſpū nr̄o ꝓſpectꝰ ſuus eēt. ſed reuerberat̉ ꝓpter ꝯiūctionē ad ꝯtinuū ⁊ fātaſmata. ⁊ ad hic ⁊ nūc. donec puritate mētꝭ poſſitſpūs ad vnitatē ſe colligere ⁊ collectus ſtare.Sꝫ o dn̄e deꝰ qͥs habitat ī tabernaculo tuoQuā hͦ paucorū. qͣꝫ hͦ pauciſſimorū qd̓ ſeqͥt̉.aut qͥs reqͥeſcet ī mōte ſctō tuo. O reqͥes. o īpace. o ī idip̄m. Hec ē pax ⁊ vnitas. In qͣ petit dimitti ſimeō ī cātico. Uenit ad hͦ oriensex alto/ dirigere pedes nr̄os ī viā pacꝭ. vt cecinit Zacharias. Conſonat angelicū melosdās ī terra pacē hoībꝰ bone volūtatꝭ. Deditſil̓r tāgēs ī vltimo pſalteriū meū. Suſcepitiſrl̓ pueꝝ ſuū. Quid em̄ ſuſceptio niſi ſurſuꝫacceptō ẜm nomē ſuū. ⁊ qͥd a deo ſurſū acceptio niſi ad ſe ſpūalis attractio. ſicut vis magnetꝭ trahit ad ſe ferruꝫ. ⁊ vniuerſalit̓ oīs finis finibile ſuū? Oē appetibile appetitū propriū. Hinc ph̓ice enūciauit nō poetice qͥ dixit. Trahit ſua quēqꝫ voluptas. Hoc ī te factū ē o gl̓ioſe teſtꝭ ſtephane/ qn̄ ꝯplēdo oē deſideriū tuū hͦ vnuꝫ petiſti. Dn̄e Ieſu ſuſcipeſpm̄ meū. Hoc tuū inſtar olorꝭ cāticū ꝑataS morte/ ſuauiſſimo gutture protuliſti ¶ Magnificat aīa mea dn̄m. Quia fecit mihi magͣqͥ potēs ē. qn̄ qͥ creauit me/ requieuit ⁊ ſe vniuit ī tabernaculo meo. qn̄ noua facta ſūt oīain celo ⁊ ī terra. Quō noua? Eo nimiruꝫ. qͥeternitati ſunt ꝯiūcta. Uidit hͦ pͣs. fepiꝰ incitās ad cāticorū nouitatē. Cātate dn̄o cāticūnouū. qꝛ mirabilia fecit. Nunqͥd nō oīm nouitatū ſuꝑeminēſ nouitas q̄ mutauit ſigna.innouauit mirabilia. qn̄ v̓bū immēſum abbreuiatū ē. qn̄ diuina maieſtas ita ē inclīatavt acciꝑet ſerui formā. qͣtinus exaltaret̉ forma ſerui ad diuinā. Subdit mirabilē nouitatꝭ rōꝫ di. Saluauit ſibi dextera eiꝰ. ⁊ hͦ hu

miles ad et̓nitatē exaltādo. Dextera qͥppe ꝑtinet ad et̓nitatē. Hinc ē illud ſpōſe. Dextera illius amplexabit̉ me. ⁊ pſaltes. Tenuiſtimanū dexterā meā. ⁊ cū gl̓ia ſuſcepiſti me. qꝛdext̉a tua exaltauit me. Saluatōꝫ hāc ſeu ſalutē oꝑatus ē ī me qͥ fecit mihi magͣ. q̄ ſū t̓railla de qͣ ꝟitas orta ē. Etem̄ dn̄s dedit benignitatē. ⁊ terra nr̄a dedit fructū ſuū bn̄dictūdū germīauit ſaluatorē. Itaqꝫ nō iā mandauit tm̄mō ſalutes Iacob. ſed oꝑat̉ ſaluteꝫ inmedio terre. Dicit vnicuiqꝫ Salus tua egoſuꝫ. qm̄ nō ē ī alio ſalꝰ. Neqꝫ em̄ datuꝫ ē ſubcelo aliud nomē in qͦ oꝑteat nos ſaluos fieri¶ Tu ꝓpterea o gabriel duꝫ miſſus es a deolegatus ad ea q̄ ſalutꝭ huiꝰ ⁊ pacꝭ erāt / a ſalutatōe cepiſti. Aue gr̄a plena dn̄s tecuꝫ bn̄dicta tu ī mulieribꝰ. Addidit Elizabeth cogͣtamea Et bn̄dictꝰ fructꝰ vētrꝭ tui Suppletū ēꝑ te gabriel nomē ꝓpriū. dū cogitāti mihi qͣlis eēt iſta ſalutatio. ſubintuliſti. Ne timeasmaria. inueniſti em̄ grāꝫ apud deū. Terminat aliqͦꝝ deuotio. ih̓s xp̄s amē Salus ſuaabſqꝫ mene ſeu defectu ꝟe fiat. Hoc ē. qͣre. qͣliter ⁊ vn̄ btāꝫ me dicēt oēs generatōnes. qꝛbtītudinē ſalutarē fecit ꝑ me. faciēſ mihi magna qͥ potens ē ⁊ ſctm̄ nomē eiꝰ. qd̓ dū bn̄ viuimꝰ/ ſctīficat̉ ī nob̓. Sctīficauit ⁊ ī me tab̓naculū ſuū altiſſimꝰ. qꝛ ſctm̄ nomē eiꝰ. Hocqͦꝫ qd̓ natū ē ī me ſctm̄. vocabit̉ filius dei Ieſus magnus ꝑ angelū. ⁊ ſanctus ſanctorū ꝑDan̄. Fidel̓ dn̄s ī oībꝰ vijs ſuis. qꝛ oīa oꝑaeiꝰ ī fide. ⁊ ſcūs ī oībꝰ oꝑbꝰ ſuis Scūs ſcūsſctūs dn̄s deꝰ ſabaoth. Pleni ſūt celi ⁊ terragl̓ia tua. Talit̓ ꝯſeruo mēorit̓ oīa q̄ ſalutifera ſūt/ ꝯferēs ī corde meo. Meditās ſuꝫ aſſidue ⁊ admirādo deficiēs. qͣnta ſit et qͣlis hecſalutatio. Ecce em̄ ex hͦ bt̄aꝫ me dicēt oēs generatōes. Cōcinet olim mihi oīs eccl̓a ſcōꝝſalutiferū ꝓmēs illud atqꝫ gͣtiſſimū. Salueregina mīe. Et iterū. Salue mr̄ pietatꝭ ⁊ totius trinitatꝭ nobile tricliniū. verbi tn̄ incarnati/ ſpāle maieſtati p̄parās hoſpitiū. Deniqꝫ frequētius. Aue maria gratia plena dn̄stecū. Decet ꝓfecto me matrē ſalutis ſalutantē nō inſalutatū p̄terire. Debꝫ obſequioſusamor viciſſitudinē amatōis reciꝑe. Debet gͣtia plena cū qua dn̄s ē refundere gratiā progr̄a. Debet benedicta bn̄dictione fructiferafructū. dn̄a regnū. Illuminata ſimul ⁊ illuminatrix ẜm nomē meuꝫ/ debeo coheredibꝰmeis illuminationē. Dabit poſtremo ih̓s ſalutem indefectibilē. ad hoc etiā venit ¶ Con Ttuli crebro mecū in corde meo talia. Cōtuli