Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus vndecimus

niqꝫ ſenſerint amicos dicentes. Beatū populū cui hec ſunt. Sed heu popule meꝰ (querit̉ ꝓpheta dicens) qui beatum te dicuntipſi te decipiunt. Ratio. qꝛ ſolus beatus populus. cuius dn̄s deus eius. qui ſolus ē ī deſolatione potens adiutor ī aſſociādo fideliscomitator. Diſcipulus. Expedit ergo loqui familiarius de vita ſolitaria ꝯformit̉ adacceptionē vulgariū. tūc em̄ eo fiet vtiliorcōmunior ſermo multis. Magiſter. Recte cenſes. Sapientibꝰ em̄ inſipientibꝰ debitores ſumus. Fiet aūt lucidius ſi diſtinctiones diffinitōes habeat̉ reſolutio. cōſequēter ad primā vite ſolitarie diffinitionē generalē/ que deo ſimul ꝯuenit. angelis hominibus ſuo modo. Loqͥmur p̄terea de viatoribus ſolis homībꝰ/ quos docere monereqꝫiaꝫ poſſumus. Et qm̄ ſolitariū diſtinguiturcontra ſociale ẜm ſed ẜm formalē rationē. prius eſt videre quot modis aliquid dicat̉ ſociale. qualitercūqꝫ/ ſed ī vita humana ſeu morali. Artende quot ī genere vel ſpecie/ talis vite ſocialis modos inuenies. Diſcipulꝰ. Ph̓s duas pͥmo ſocietates ponit.iconomicā politicaꝫ. Politica vero multiplex eſt. Una ciuitatis ꝑfecte. Altera patriemagne ſeu ꝓuincie. Deinde politias bonasdiſtinguit. ī regnū. ariſtotrachiā thimotrachiā. Politiā ꝟo ſacerdotū (que dudū druydes in gallia vocabat̉) determinat partē eſſepolitie cuiuſlibet ꝑfecte ſicut milites et populum. Magiſter. Sufficit iſta notaſſead inueniēdū diſtinctionē vite ſolitarie multiplicē. ne nos decipiat ambiguitas ī nomīePorro ne ꝓgreſſus eat ī immenſuꝫ coartabitur ſub tetrade ſeu quaternario Et dicemus eſt vita ſolitaria. pͥmo celibalis. ſcd̓o mōachal̓. tercio heremiticalis. qͣrto ſapientialis.Uita celibalis eſt vita creature rōnalis/ abdicās a ſe ſocietatē ꝯiugalem propter deū vtliberius ei ſeruiat̉ ī ꝯtinentia corꝑali alit̓ qͣꝫiconomica ſocietaſ. Uita monachalis vltracelibalē abdicat a ſe appropriationē reꝝ perſonaliū ꝓpriā voluntatē ꝓpter deū in penitētia ſalutari/ aliter qͣꝫ politica ciuilitas. Uita heremitical̓ vltra monachalē abdicat a ſeſocietatē humanā ẜm loca tꝑa ꝓpter deū. īabſtinentia ſingulari aliter qͣꝫ monachal̓ velciuil̓ ſocietas. Uita ſolitaria ſapiential̓ reꝑitur in qͦlibet ſeu ſub qͦlibet genere vite ſolitarie triplicꝭ ſcpͥte. Et ē vita abdicās a ſe qͣꝫtuꝫfert hūana mortalitas/ qͥcqͥd obſtare pōt ſapientie ꝯtēplāde ꝓpter deuꝫ exꝑientie ſapo

rali. aut ꝑfectiꝰ qͣꝫ ſentiat aut ſapiat qͣuis humana cōitas Ecce quadruplicem vitā ſolitariā quadruplici opponit̉ vite ſociali ẜmrōnes formales aut obiectales ſumptas exꝓximis finibꝰ differentijs accidētalibꝰ. Etpͥma ē appropriata ſacerdotij vel ordinis ſacri. qͣꝫuis alij ſunt celibes qͣꝫ ſacerdotes velordinis ſacri ꝓfeſſores. ſed ad ſacra deputati myſteria. Scd̓a vita ē monaſterij vl̓ cenobij vl̓ clauſtri. hoīm ſub triplici voto viuentiū. Tercia eſt heremi vel deſerti et hoīmloco ſegregato ſe ꝯtinētiū ꝓpter deū. Quarta vita eſt ſtudij. qͣliſcūqꝫ ſꝫ diuīe ſapiētieEt iſta eſt hoīm apud ſemetipſos ꝯtemplātiū. curis om̄ibꝰ alijs poſtpoſitis et calcatisvel reuerēter obmiſſis. qd̓ addit̉ ꝓpter iſtos regularibꝰ aſtricti diſciplinis. licentiā accipiunt legitimā exerceant̉ ī ill̓. ſꝫ vacentocio ſancto ſapīe ꝯtēplāde. Notat pͣs. tresſub tribꝰ auibus ſolitudines. Sil̓is inqͥt factus ſum pellicano ſolitudinis. hec ē appropriatior heremitis. Et factꝰ ſum ſicut nycticorax in domicilio. hec cenobitis vel monachis. Uigilaui. factus ſum ſicut paſſer ſolitarius ī tecto. hec ꝯtemplatiuis. quaſi ſuꝑtectū ī ciuitatibꝰ ſibimet vacātibꝰ. Diſcipulus. Multe paſſim inueniunt̉ traditōestriplici vita. pͥma ſolitaria dicit̉ ſimpl̓rſed reſpectū ad ſocietatē oppoſitam. Clericos em̄ celibes ſcimus qͦtidie publice cōuerſantes. carēt tn̄ iconomica ſocietate illoſortio qd̓ ab initio deꝰ ꝯſtituit dicens. ēbonū hoīem eſſe ſolū. faciamꝰ ei adiutoriū ſimile ſibi. qd̓ ꝯſortiū xp̄s ī noua lege temꝑauit penitus abdicās ab homībꝰ. ſed preferens caſtitateꝫ illoꝝ ſunt eunuchi ꝓpter regnū dei. Qui pōt caꝑe capiat. Uita taliū celibū hac rōne dicit̉ ſolitaria. deinde plus monachoꝝ. Deinde ſpālius heremitaꝝ vl̓ anachoritarū. Nunc de quarta vita ſolitaria cuius nomen ita reſonat in vſu vulgari. colloqͥ deinceps deſidero. Et pͥmo qͥs ſit finiseius ſpecialis ꝓximꝰ. Magiſter Finis generalis eſt de iure vel facto cuilibet hoī.ſcꝫ vniri deo gr̄am v̓tutes. iſte ē homītemplatiuo ſpālis proximus. nec alit̓ om̄i ſibi p̄ſtituit. vult bn̄ficiorū curis intendere. non regimini etiā ſpiritali populo. vt ſacerdotes. p̄lati. vult officiū clauſtrale (ſi fas habeat) īſequi. vult in auſteritate heremi ſeip̄m concludere. ſed tēꝑant̓ vticibo ſomno obſequio tolerabili vniꝰ velpaucorū. vult ſufficientiā habere libroꝝ/ ad