XCIIISuper ꝯLiagnificat
XCIII
intelligentiā ſapiētie valentiū/ vult aliqn̄ ſedrariſſime collationē diſputatōis habere cuꝫſcholaſticis. quoruꝫ vita ſocialis ē/ nō hͦ mōſolitaria. nec penitus tali fine. Laborāt igit̉multi vt intelligāt ⁊ diſputent de ſapore vero guſtare. vel negligūt vel neq̄unt/ diſtēti curis alijs. aut paſſionibꝰ ſenſualibꝰ impediti¶ Diſcipulus Manifeſtius iſta patebūt ſiexēpla narraueris. ¶ Magiſter Narrabo.Tſed pͥmitus explicabo finē ocioſi nr̄i vl̓ ſapīe.ſtudioſi. Ita em̄ magꝭ hͦ noīe qͣꝫ ſolitarij vocādus apparet. ¶ Studet alternatim veluteque pͥmo. nūc ītelligere queꝫ credit fide. nūcſape ea vel ſaporare ꝑ affectū q̄ credit aūt ītelligit. Hic ē em̄ duplex oculus ꝯtēplatōis ſemutuo iuuās ⁊ ꝯſeq̄ns. et hͦ ẜm duplicē vimrōnis ſuꝑioris in qͣ duplex ꝑs create cōſiſtitimagīs beate trinitatis Intellectus .ſ. ⁊ affectus. ſiue rō ⁊ voluntas. ſiue intelligētia veriſūmi boni. ⁊ ſinderiſis ꝓut d̓r ſcintilla tēdēsin amorē pͥmi boni. Ceterū poſt hūc finē duplicē vnus ē poſſe interp̄tari q̄ ſentit ⁊ intelligit qͣꝫtū licet eloqͥ. Multa qͥppe ſunt archana intus v̓ba q̄ nō licet hoī extra loqͥ. Subinde qͣrtus finis ē ī ꝓmptitudine animi/ n̄ ſꝑin oꝑis executōe. eccleſiā edificare et illumīare. ī toto vel in ꝑte. ex his et ꝑ illa q̄ ꝯtemplatus eſt ſapienter. Nūc accipe pͥmū exemplū⁊ p̄cipuū poſt xp̄m ſapiētiſſime mulieꝝ. Legis itaqꝫ de Maria ꝙ cōſeruabat oīa verbaque de xp̄o erāt conferēs in corde ſuo. Ecceduplicē pͥmū finē intelligēde ſapientie ⁊ aſſidue meditāde ī corde ſuo. qd̓ intelligit̉ ſuperior ꝑs rōnis vel arx mētis. Uocat em̄ ſapientia ad arcē ⁊ ad mēſam. Uerba nēpe ſapiētie dulciora ſunt ſuꝑ mel ⁊ fauū. Ita ſi faumaſticatus dente meditatōis rumpat̉ ⁊ effluat in os nō infecte mentis. Porro duplex alter finis qͥ eſt interp̄tari poſſe cōtemplata/ eteccleſiā illuminare nōne cognoſcit̉ ī Mariafuiſſe ẜm doctores/ qn̄ reuelauit apl̓is ⁊ euāgeliſtis ea que de filio ſuo xp̄o erāt. qͣꝫtum etquouſqꝫ licuit ei loqui. ⁊ audire decuit alioſvel expediuit. Nō hoc ignorabas o Ignaciferuēter ignite. cuiꝰ amor erat (te dicēte) crucifixus. Etem̄ ſcpͥſiſti Marie xp̄ifere. Uenire inquit debueras viſitare neophitos. vt exte ⁊ ꝑte ⁊ in te ꝯfirment̉. Cui benigne Maria humilis ancilla reſcpͥſit ſe cū Iohāne vēturā ¶ Diſcipulus Congratulor ī exemploſed ſcpͥta ſapiētie ſue debuerat (vt videt̉) poſteritati relinquere. ¶ Magiſter. NequaqͣꝫIntelligebat etiā tūc modeſtiſſima feminaꝝ
id qd̓ apl̓s poſtea ſanxit doctrinā publicaꝫ.nō eſſe feminei ſexus officiū/ p̄ſertim regulare. Confundit exemplo ſuo garrulitatē arrogantē nōnullarū/ qͣs in ſpū futuras aſpiciebat feminaꝝ. Intelligebat p̄terea cām ī filioſuo xp̄o alterā. qͥ ſuā noluit ꝑ calamū ⁊ attramentū ſcribere legē. ẜm deductionē Aug. deꝯſenſu euāgeliſtaꝝ. circa pͥncipiū. Scripſiteā ſufficiēter. ⁊ adhuc quotidie ſcribit in cordibꝰ fideliū. Qd̓ euēturū Hiere. ꝓphetauit.Dabo legē meā in viſceribꝰ eoruꝫ. ⁊ in cordeeorū ſcribā eā. ¶ Diſcipulus De doctrinisfeminaꝝ queſiui latius. crebro faciliterqꝫ fallunt̉ in viſionibꝰ capitis ſui. et ꝓfecto ſciēter⁊ ſubdole qn̄qꝫ fallunt et fingūt. Loquor expettus de multis. Quāobrem (his omiſſis)dic de viris qͦs exuꝑauit Maria mr̄ illa mirabilis feminee cogitatōi maſculinū aīm inſerens. Nā plus qͣꝫ mulier hec. parū eſt. plusqͣꝫ vir. hoc modicū ē. plus qͣꝫ angelus om̄is/ꝓpe modū ſatis ē. ¶ Mgr̄. Poſſem tibi numerare tā apl̓os qͣꝫ apl̓icos viros ipſis ꝯtēporaneos/ niſi ꝙ ſapīam magis acceperūt ꝑreuelationē qͣꝫ ꝑ ſcripturarū meditationē. teſte Hiero. Sunt affines ꝓpoſito nr̄o Aug.paulo poſt ꝯuerſionē ſuā ſegregatꝰ habitāsEt qͥd ageret oſtendūt ſoliloquia ſua ⁊ liberꝯfeſſionis cum multis. Grego. inſuꝑ monachus pͥmo ſūmus ep̄s Preterea ſcūs Bern̄.Hugo. Richar. ꝯtemporanei In quoꝝ doctrinis qͥd ſit intelligentia ſcpͥturarū. qͥd contemplatio/ relucet ſimul. et qualis fuerit vitataliter ꝯtemplantiū ⁊ ſentientiū de dn̄o ī bonitate ⁊ ſimplicitate ⁊ ſuauitate ſpūs/ ſatꝭ liquet. ¶ Diſcipulus. Noīas illos qͥ monaſtice fuerūt vite. ſic̄ ⁊ Beda ⁊ Baſiliꝰ ⁊ Tho.⁊ dn̄s Bonauētura qͦs ſubticere nō oꝑtuit.¶ Magiſter. Nōne dixi tibi / ꝙ nulla ſpēsvite ſecludit hoīes. qͥn habito moderaminepoſſint vti vita hac ocioſa ⁊ ſtudioſa. vel ī toto vel ad tp̄s. ſi aliunde fuerint idonei ad intelligentiā ⁊ ꝯtemplatōꝫ ſcpͥturarū. maximepoſt edomitā furiā paſſionū. ¶ Diſcipulus.Quale moderamē intelligis? ¶ Magiſter.Uacatōeꝫ de qͣ Hiero. Uacate ⁊ videte/ ſitanimus liber oꝑtet. ſint ſenſus intus ⁊ extraqͥctiſſimi neceſſe ē. ſi guſtādo viuere/ et videndo ſtare volumus qm̄ ſuauis ē dn̄s. ¶ Ceterū. qualia ſint tante tranqͥllitatis impedimēta/ nouerūt qui ad ꝯtemplatiuā vitā tradereſe ſatagunt. mōſtrat exꝑientia d̓ plurimis d̓quibꝰ radicales cauſas phiſica ſeu medicīalis dat doctrina ⁊ ſublimius aꝑit theologie
Z 2