XCIII

fide purgatos ad cōicationeꝫ diuine eēntieque nō in vno abſoluto ſuppoſito ſiſtit ſꝫ fluit (vt ita loquamur) pullulat aut germinat apatre ẜm Diony. habēs tria ſuppoſita relariue diſtincta. ⁊ hoc ex immēſitate bonitatisſue. Nihil minus ſolū aut ſolitariuꝫ iudicabis. Sic loquit̉ venerabilis Richardus. ſicalij theologi volētes deducere ph̓ica ratōnetrinitatē ī diuinis ex immēſa bonitate q̄ ipſius diffuſiua ē. nedū punctualiter vt ī creaturis/ ſed immēſe. Tū rōne iocūditatis. qꝛ nullius rei ſine ſocio iocūda ē poſſeſſio. Tū rōefelicitatis. et ex talibus indicijs ex quibꝰ ſocietas ponatur in diuinis ſic et trinitas. Eſttamen hec ſocietas/ diſtans nimis a ſocietatecreaturaꝝ/ q̄ quantūlibet aſſociate viuantnō efficiunt̉ nec ſunt vnū ꝑ eēntiā. qͣꝫuis bn̄dicant̉ cor vnū ⁊ anima vna. vnus ſpūs pergratiā et concordiā voluntatuꝫ. ¶ Colligasex p̄miſſis licebit corollariū pulcerrimū d̓ vita qualibet creature rationalis. vtēdo deinceps rationali ꝓut extendit̉ ad intellectuale.ſit hoc in angel̓. ſit in homine ꝓ breuitate ſermonis. ¶ Diſcipulus. Aſto cupidus audiX reſi quid afferas noui. ¶ Magiſter. Audi⁊ vide ꝙ omnis vita creature rationalis tāto ꝑfectior eſt/ quanto magis ꝑticipauerit d̓vtraqꝫ diuina vita. ſociali .ſ. ⁊ ſolitaria. ¶ Diſcipulus Quomodo fiet iſtud cū ſociale etſolitariū contrarias habēt ratiōes? ¶ Magiſter. Anime ſunt rationes cōtrarie ſi reſpectus ad varia fiet. Alioquin vnica dei vitanō eēt pariter ſocialis et ſolitaria. cuius oppoſitu monſtrauimus. quā inſequi vitā/ tota laus. tota gloria. tota ꝑfectō iure putaturrationalis creature. ¶ Diſcipulus Quid cōcludere rurſus poſſis conijcio. ſed aꝑtiꝰ ediſſere. ¶ Magiſter. Poſt chriſtū vita beatiſſime Marie/ fuit excellētiſſime ſocialis et ſolitaria dū viueret. ⁊ nunc ſocietatē cherubinet ſeraphin omnēqꝫ angelicā vitaꝫ exuperatglorioſa. Cōiungit̉ vna ſola. ꝑfecta. pulcra.columba. amica. ſponſa. ſoror ⁊ mater. vnico ſpōſo ſuo ⁊ filio. dicens ex ſnīa. Dilectusmeus mihi et ego illi. Inuenit eum quaſi foris ſuꝑ omnē creaturā in eternitatis ſolitudine. in deſertis ſeculoruꝫ. quē deoſculat̉ toto cordis ⁊ oris affectu dicens. Et iā me nemo deſpiciet. Ecce ſolitariā. ¶ Diſcipulus.Porro de Iohanne quid diceres/ qui detot ſolitarijs ī vita p̄ſenti tā viris qͣꝫ feminisMaria magdalene. Maria egyptiaca ⁊ ſincletice? quid p̄terea de retinētibus vitā ſocia

leꝫ? Quid de mutua collatione duplicis huius vite. ſocial̓ ⁊ ſolitarie? ¶ Magiſter. Dixi iā ſi retines. nec grauat repetere/ ꝙ omnisvita creature rationalis ſit ī via. ſit in patriaſit ſocialis. ſit ſolitaria. ꝑfectior eſt tanto qͣnto magis particeps ē diuine vite. quā ſupreme ſolitariā deduximus ⁊ ſocialē ſuo modo¶ Diſcipulus. Qua ratione fit hec ꝑticipatio? ¶ Magiſter. Nempe ꝑ vnitatē gratie/que reddit deiformē eēntiā creature rationalis in ſe. ⁊ cū deo vnā facit. ſic ⁊ in multiplicitate potentiarū/ aſſociatio virtutū theologicarum ⁊ moraliū/ cū donis et beatitudinibꝰ⁊ fructibus ⁊ oꝑationibus inde ſequētibus⁊ pulcerrimā intus ſocietateꝫ ꝯſtituentibꝰ inviatoribus. ſed pulcrius ⁊ ꝓportionabiliterexcellētius in beatis. Longa eēt ſed facil̓ adaptatio ad ꝓpria ſimul et appropriata diuīevnitatis ⁊ trinitatis ꝑſonaꝝ reſpectu vnitatis eēntie rōnalis cū trinitate potētiaꝝ imaginis/ necnō cuꝫ viribꝰ ſibi inſitis ꝑ naturaꝫ(vt ita fas ſit dicere) ſuꝑnaturalē. Uetꝰ ē diſtinctio de natura naturāte que ē deus. et denatura naturata quā indidit creaturis ¶ Diſcipulus. Conſentio que loqueris de vitabonorū. ſed reproborū vitā qualē dicis. ſolitariā an ſocialē? ¶ Magiſter. Ego vero neqꝫ ſolitariam neqꝫ ſocialē appellabo. vtpoteque vita nō eſt. ſed mors horrida / monſtruꝫhorrendū peccator ingēs eſt. qͥ ſecū diſſidet.qui ꝯuenit nulli. qui diſſipat̉ ⁊ ſoluit̉ curis ⁊ſceleribus. facinoribus ⁊ flagitijs inceſſant̓.ſine modo. ſine ordine. ſine pondere. mēſuravt ſubſiſtens. ſe odit in ſe. in ſe ſeuit. malꝰ omnibus. peſſimus ſibi. et eo infelicius quo deterioribus peccatis fuerit obnoxius/ a pͥmopeccatore vſqꝫ ad vltimū. ¶ Diſcipulꝰ Terribile ē quod loqueris. ſolitariā habēt vitaꝫquos opera comitant̉ et rodunt. neqꝫ ſociales appellādi ſunt. qui nec ſibimet federāturagitati p̄cipites. vbi nullus ordo ſed ſempiternus horror inhabitat. ¶ Magiſter. Atuero vulgus indoctū veritates iſtas ex abditis philoſophie ⁊ theologie penetralibꝰ erutas forte nō capiet. forte tāta mala que tolerat paceꝫ appellabit. ſi ad tempus gaudeatde impunitate nequitie. ſi abūdat diuitijs. ſivoluptatibus effluat. maxime ſi ſibi fuerintfilij ſicut nouelle plātatōnes a iuuētute ſua.ſi filie ꝯpoſite ⁊ circūornate vt ſimilitudo tēpli. ſi promptuaria eoruꝫ plena. ſi oues fetoſe. ſi boues craſſe. ſi neqꝫ ruina. neqꝫ trāſitusneqꝫ clamor in plateis eorū. Si blādos de-

Te