Super MagnificatXCIII
III
Mihi aūt adherere deo bonū ē. ⁊ ponere indn̄o deo ſpeꝫ meā. Oīs gl̓ia eiꝰ. Cuiꝰ eius:vtiqꝫ aīe deuote. filie regꝭ ⁊ ſpōſe ab intus ē.cui ꝓ mīmo ē vt ab hoībꝰ vel ab hūano dieiudicet̉. ſed nec ſe iudicat oē iudiciuꝫ ſuū ponēs ſuꝑ eū qui dn̄s eſt. cui ſoli intēdere. quēquerere. in quē ſꝑare. quē diligere conſtituitQui vult inter vos ſapiēs eē (monet apl̓usſtultus fiat vt ſit ſapiēs xp̄o. deſipiat mūdovt placeat xp̄o. Nā qͥ volūt homībꝰ ſcl̓i placere. qͥ ciuiles ab eis. qͥ beniuoli. qͥ ſociales. qͥ(vt eorū verbū ponamus) boni ſocij blandienti lingua vocari deſiderāt. videant ne dei.immo ſui ꝯſtituant̉ inimici. ꝑdunt nempe tēpus comeſando. iocundando. detrahendo.narrando fabulatōes. ſed nō vt lex tua dn̄e.deteriora nō addimus q̄ ferre cogūt̉. ¶ Diſcipulus. Quotidianꝰ nobis hoīm ꝯuictusR q̄ dicis oſtēdit. ¶ Mgr̄. Crede mihi poſſevacare ſibi/ nō eſt paruū neqꝫ negligendū talētū. nō ē infodiendū terre. qꝛ nō eſt terrenisoccupatōibꝰ obruendū. hꝫ hō ꝓ qͦlibet ſenſuum quos accepit talenta totidē. ſingulis nōpariter vtit̉. Si totꝰ ſe ad videndū ſalubriatotus adꝯuerſionē cordis ꝯuertit. reddit̉ excuſata manus vel pes/ vel lingua. ſi tunc nōoꝑatur hō. aut ambulet aut loquat̉ Ecōuerſo ſi robuſta fuerit manus ⁊ oculus lippus.vt videre vix poſſit. mittat manuꝫ ad fortia.hoc eſt viri ſolitarij ⁊ actiui. Determīat Ariſto. ph̓ica rōne vita ꝯtemplatiuā ſimpliciteroptimū eē hoīs bonū. Cōſonat oīs theologizantiū chorus. Determinat hoc Augꝭ. ꝙociū veritatis inquirende/ p̄ferendū eſt negocio charitatis ſi nullꝰ imponat. nec ſic tn̄ funditus ociū deſerendū nr̄a ſuſtinēti. ¶ Iā v̓oq̄rit̉ qͥs ad hāc ſit idoneꝰ vitā ſolitaria. Noniuuenis moribꝰ qͥ ad oꝑationē mittēdus eſtne vacet. Multa em̄ mala docuit ocioſitasUidit hoc qͥ philocapto mederi pollicēs aitLoca ſola nocēt. loca ſola caueto. Tal̓ noncū deo. ſed cū deſiderio rabioſo ꝯtinue loq̄ret̉. Occidūt deſideria pigrū p̄ſertim ſine litteris. cuiꝰ ociū. nors ē ¶Seneca teſte) ⁊ viuihoīs ſepultura. Et Oracius. Si nō intendas ſtudijs ⁊ rebꝰ honeſtis. inuidia vel amore torq̄bere. Ceteꝝ neqͥt vacare ocio ꝯſtitutus ſub alteriꝰ pt̄āte. Quo iubēte fac̄ hoc/ faciendū eſt. Uade illac/ iſtac eundū ē. Obſeq̄re ſubditis. iſtos dirige ⁊ rege. parenduꝫ eſt.Amplius ſi ꝓprio te voto conſtrinxerꝭ adactionis negociū. iā tibi vacatōis ociū ſuſtuliſti. Si deniqꝫ neceſſitas ꝑiclitationis pro-
ximoꝝ corꝑalis aūt ſpūal̓ īminet. cui tu potes nō aliꝰ ꝓ nūc/ ꝓbabilit̓ opitulari. lex neceſſitatꝭ/ immo charitatꝭ/ a vacatōe te ſeꝑat.Lex poſtremo diuīe iuſſionis inſpiratate ꝑurget ſeſe ſeqͥ. qualē hi qͥ ſpū dei ducūt̉ infallibilit̓ recognoſcūt. ¶ Diſcipulꝰ. Hactenꝰmulta ꝯqͥſiuimꝰ de vita ſolitaria ſub quadāfluctuatōe ſnīaꝝ ⁊ ordinis. cupio naturā ip̄ius ph̓ica ſimul et theologica rōne ſcrutari.deſcriptionē quoqꝫ ſuā in primis volo fundamentaliter notam eſſe.Sequitur ſecundapars demonſtratiua poſt primā inquiſitiuāde ſolitudine.¶ MagiſterIta ſolitaria eſt vita intellectu Salis nature ſeu rationalis. queagit̉ ſegregatim a multis. et ꝓpter deum. ¶ Diſcipulꝰ. Curad vitam ſolius nature intellectualis ſolitariā vitam ſtringis. cum ſit auibus ⁊ beſtijs aliquibus ſua ſolitudo viuēdi.¶ Mgr̄. Uolui ſub compendio vitā tollere omnē que beate vite ꝑticeps eē neqͥt. ¶ Diſcipulus. Nūquid ſatis erat vt de intellectuali natura ſermo fieret additōne nō factade rationali dicens/ intellectualē dimittendo ¶ Magiſter Poſtulat hoc fieri/ proprietas vocabulorū. Cū em̄ rationale ſit differentia ꝯſtitutiua hominis nec ſolius hominis ẜm Porphiriū platonicum/ ponentē demones ⁊ angelos eſſe animalia rationalia. q̄deos vocat. ⁊ compoſitos ex aīa ⁊ corꝑe. tradit ꝑ immortalitatē differētes ab hoīe Diffinitio noſtra debuit hoc notare. Quāuis aliqn̄ rationalis dicat̉ natura quelibet. que poteſt vti rōe. ⁊ que libertatē habet arbitrij potens in oppoſita. Eſt em̄ liberū arbitriuꝫ facultas rōnis ⁊ volūtatis/ qͣſi liberū de ratiōeiudiciū. iuxta quē loquēdi modū deꝰ diceretur nedū intellectualis nature ſed rōnal̓. licꝫGoecius appropriet intelligentiā purā ſolideo. aut verius ſoli generi diuino. qm̄ vſusph̓oꝝ tribuit angelis intelligentiā. quos iōvocant intelligentias. et ab homībus nō penitus abſtulerūt. ponentes agentem intellectuꝫ. ¶ Diſcipulus. Uis igit̉ ponere in deovitam ſolitariaꝫ vel ſocialem? ¶ Mgr̄. Audies poſtmodū. ſi primitus expoſuero de ꝑte diffinitionis addita cuꝫ dicit̉. vita natureintellectualis aut rationalis / que agitur ſegregatim a multis ⁊ ꝓpter deuꝫ. Damus ꝑhoc intelligi cauſaꝫ formalem ſeu differēti-