Tractatus Vndecimus

P creta ⁊ alta. ¶ Diſcipulus. Ediſſere quō p̄teſſe laudabil̓ hmōi tercia ſolitudo. qͣſi ſit cuꝫdomo ⁊ ſine domo. Reſidet itaqꝫ ſolitariꝰ intecto. quā ſil̓itudinē nō ſiluit ipſe xp̄s loq̄nsde tribulatōe futura. monēs eū qͥ ī tecto ē/ vtnō deſcēdat tollere q̄ in domo ſunt Habentem̄ domꝰ regionis illiꝰ tecta plana. apta deambulationi. ſecreteqꝫ ꝯuerſatōi. tanqͣꝫ pauimenta de lapidibꝰ planis cū cemēto ſtructa¶ Magiſter Propoſitū ſolitarij tal̓ eſt/ vtimūdo quaſi nō vtat̉. Nō em̄ fidit ī viribusꝓprijs aut corꝑis aut animi poſſe pati ſolitudinē/ vel deſerti vel clauſtri. facit hͦ qd̓ pōtAccipit ſolitudinē tecti. non ſemper ad litterā ſed ꝑ ſimilitudinē. Sicut em̄ manens intecto nō reſpicit que fiunt in domo. ſic nec ille ſolitarius ea curare vult que fiūt in mūdoUiuit ſibijpſi ⁊ deo. curā ſuam totaꝫ ⁊ cogitatū ſuum ⁊ ſuā ſollicitudinē ꝓijcit in deumFinis ſuus eſt triplex p̄tactus. Primus vitare facilius peccata futura. dū non tāgit picem cure temporalis ne inquinet̉ ab ea. Secundus cogitare omnes actus ſuos in amaritudine aīe ſue. Terciꝰ ꝓximare deo. videsem̄ iniqͥtatē ⁊ ꝯtradictionē ī ciuitate. ⁊ doloſ⁊ vſuras ⁊ blaſphemias ī medio eiꝰ. elongatſe nō corꝑe ſed mēte. manēs ī ſolitudine qualē ſibi fecerat Heſter ī medio palacio. vocāsſe ſolitariā. et cuius p̄ter deū nō eſſet auxiliator alius. ¶ Diſcipulus. Cōtraria videtureſſe ſibimet hec ſolitudo. videt eī ⁊ audit mala que fiunt in ciuitatibꝰ. nihilominus (vt dicis) fugit ea. Si fugit/ qͣliter illa videt ⁊ audit. ¶ Magiſter. Doceat te ꝓpheta regiꝰ qͥdicit. Qui inqͥrebāt mala mihi locuti ſūt vanitates. ⁊ dolos tota die meditabant̉. Egoaūt tanqͣꝫ ſurdus nō nudiebā. ⁊ ſicut mutusnō aꝑiens ⁊c̄. Nō dicit ſurdus ⁊ mutus. ſedtanqͣꝫ ſurdus ⁊ mutus. ¶ Diſcipulus. Sizelū dei habet/ quo pacto nō obuiat iniquitatibus. quomodo ſaltē voce non reclamat.nō arguit. nō predicat. non inculpat? ¶ Magiſter. Habet vtiqꝫ zelū. ſed ẜm ſcientiaꝫ q̄docet eum conuerſari in medio natiōis praue. que nō ſapit aūt inquirit qͣꝫ oportet. Neqꝫ fruſtra nitit̉. ſed gemēs intus tolerat. quenec poteſt nec debet arguere. Rn̄det crebrocurioſitati zeli ſui. Quid ad te? Nō eſt tuumnoſſe talia vel talia nō arguere Nō eniti contra ictū fluuij. Curaꝫ illā deo linque ⁊ tuamage. ¶ Diſcipulus Omnes hoc modo ſi dicere facereqꝫ ſtatuerent/ quis ꝑſequeret̉ vicioſos? quis bonorū ꝓfectum pacis concilia

tor intēderet. Sancta ruſticitas (ait Hieronymus) ſibi ſoli ꝓdeſt. īmo dū non opitulat̉alijs obeſt. dū nō eſt ꝓ ꝓximo. ꝯtrariatur eiNauta dum nauē deſerit/ nōne ſubmergit?Damnationē proinde pigri ſerui/ nōne ꝓ talento recondito talis meret̉ ⁊ metuit? ¶ Magiſter. Cur metueret qui nihil eroganduꝫſuſcepit ex officio. cui nihil ex articulo neceſſitatis incumbit agendū. Tradit ad vſuraꝫtalentū omne qd̓ accepit dū vtit̉ illo/ qualit̓⁊ quouſqꝫ ſe lex ⁊ voluntas erogātis extēditSi nō abutit̉ donis ſibi traditis qn̄ ⁊ qualiter nō oportet. ꝓfecto nō retinet talentū. nōeſt contrarius xp̄o. Non deſerit nauē qui cuſtodiā eius nō accepit. Atuero videāt qui ſuis humeris officia publica vel impoſueruntvel impoſita ſuſceperunt/ quēadmoduꝫ reddent rationē d̓ ſubditis. Quid ad iſtū de nōſuis/ que foris ſunt. q̄ iuris ſunt alieni. ¶ Diſcipulus. Nōne mādauit dn̄s vnicuiqꝫ deꝓximo ſuo. Nōne iuſſio legis eſt. Diliges ꝓximū tuū ſicut teip̄m. ¶ Magiſter. Mandatū iuſſumqꝫ fatemur curare proximuꝫ etdiligere. ſed nō plus qͣꝫ ſeip̄m. nō plus qͣꝫ deum. Deus certis amorē dei ⁊ ꝓximi termīslimitauit. de quibus nō eſt hic dicendū ꝑ ſingula. quoꝝ debes alibi noticiā comꝑaſſe .ſ. īde ꝯſolatione theologie. ¶ Diſcipulus. Didicit ꝙ fieri iuſte debet quod iuſtū eſt. Ꝙ nihil prodeſt homini ſi vniuerſum mundū lucretur. anime v̓o ſue detrimentū patiet̉. Qd̓predicare ⁊ arguere nemo ſolenniter debꝫ niſi miſſus. Quod fraterna correctio nō ꝓ ſemper obligat. Qd̓ ſepe fit eadē correctio temerarie. dū neqꝫ fructus cernit̉. neqꝫ moduſ cuſtodit̉. nec tēpus. ꝑſona aut locus obſeruat̉Sꝫ apparet difficile quō manēs inter aliosnō incurrat caſus pl̓imos. in quibꝰ oꝑtebitip̄m nō ſolū ſibi vacare ſed ꝓximis intēdereAlioquin vel inutilis. vel inciuilis. vel arrogans fortaſſis. aut fantaſticꝰ poterit multorū iudicio r̄putari. Suſurrabūt mutuo dūviderint aliquē litteratuꝫ/ qui fundit vngentum ſue meditationis ad pedes vel caput ieſu vt quid ꝑditio hec? Cur nō erogat ꝑ p̄dicationē in pauꝑes idiotas ⁊ egenos? Taliaſibi ſoli meditat̉ ⁊ rumīat. cur regimīs curaꝫnō q̄rit? Cur nō ſuſcipit oblatā? qͦ pacto prius habitā derelinqͥt? ¶ Mgr̄. Nihil affersincognitū. ſed ad alta vadenti cōtemnēduseſt ipſe ꝯtemptus. nec populari rumore/ ſedconſcientie veritate vita ducenda ē. maximequerēti deo viuere. querēti cū ꝓpheta dicere