Super MagnificatXCIII

XCIII

ydealē. non quidē extra deū (ꝓut Ariſto. arguit Platōnē hydeas poſuiſſe) ſed ī deo. ẜmreſpectus habitos ad creaturas ꝑ intellectūpaternū. ⁊ ꝑ verbū ſuū/ iuncto volūtatꝭ amore. quo vult deꝰ bonitatē ſuā ad extra ꝯmunicare. ⁊ lucē immenſam quodāmodo ſplendeſcere. ⁊ vmbratiliter radiare. Alioquin ipſum verbū diuinū vt ſine volūtate tali ꝯſideratū pure ſpeculatiuū nō oꝑatiuū cēſenduꝫeſt. etiā dū ꝓtendit̉ ſeu procedit cōmunicatine ad proceſſionē ſpūſſancti qui amor eſt patris ⁊ filij. Praxis igitur nō intendit̉ in intellectu ſpeculatiuo/ ſi confeſſe ſe habeat ad appetitū/ niſi procedat ad oꝑationis rationemSicut alibi de theologia ꝙ ſit ſpeculatiuadidiciſti. qͣꝫuis eius finis p̄cipuus ſit amordei. ⁊ laus eius magnificās dn̄m. Tunc v̓odiuinū verbū nō irrōnabiliter appellat̉ practicū/ dū diuina voluntas accipit ip̄m ad ꝓductionē ſeu producibilitatē eoruꝫ oīm qufacta ſunt ẜm triplex fieri. vnū eſt in mēte argelica vel humana. ſcd̓m in exiſtētia propriaſeu genere ꝓprio ⁊ in eē formali ſuo. Ceterūpriuatio ſeu nihil dicit̉ ſine verbo facta. nonqꝛ ſit aliquid extra intelligentiā. ſed ita ꝙ nōmenentis vel eē vel exiſtentie/ philoſophusextendit ad illa circa que negociat̉ intellectꝰvt ſunt priuationes ⁊ relationes ratōnis/ vtcomplexe ſignificabilia ex fabricatiōe intellectus componētis ⁊ diuidentis. cū ſimilibꝰF ¶ Piſcipulus. Grandes ſub paucis colleiſti contemplādi materias. redire placet adillas abyſſos ſeptem. quas innuis Mariementē fuiſſe contemplatā ¶ Magiſter Abyſſuꝫ dicimus profunditate. cuius fundꝰ autterminus nō pōt ab inſpicientibus intueri.¶ Uide ſi nō ſit abyſſus talis ipſe benedictꝰdeus trinus ⁊ vnus in ſua maieſtate. nō perreſpectū quēuis extrinſecū conſideratus. qͥanemo nouit patrē niſi filius. nec filiū niſi pater. nō excluſo tn̄ ſpūſancto. qͥ prorſus ē eiuſdem cognitionis eēntialis cuꝫ patre et filio.Sex alias abyſſos numeramus habēdo reſpectū ad res exteriores/ maxime rōnales. q̄ſole capaces ſunt btītudinis eterne vel phennis miſerie. ¶ Nūquid nō abyſſus ē miſcd̓iedei que res viles ⁊ de ſe nihilū dignata eſt facere ſeipſa dignas/ atqꝫ ꝑticipes ſue pulcritudinis. nobilitatis. ⁊ honoris immenſaruꝫvſqꝫ adeo ꝙ idip̄m ſunt ꝑ gratiā qd̓ dei filiꝰē ꝑ naturā. Hoc intuebat̉ in ſpiritu ꝓphetaloquens in ꝑſona dn̄i. Ego dixi dij eſtis. etfilij excelſi omnes. Siquidē dedit eis ptātē

filios dei fieri. nō ex ſanguinibꝰ corporeis ꝑvoluntatē viri ſe ꝯmiſcētis cuꝫ carnis ſue .i.mulieris volūtate. ſed ex gratie germine. dūex deo nati ſunt ꝑ verbū regenerās. qd̓ iō caro factū ē vt eēt caro deus. habitās ī hominibus ⁊ hoīes in eo ſuꝑadmirabili ꝓrſus vnitate. ¶ Uis altera velut ex oppoſito tibi mōſtret̉ abyſſus. hec ē incomp̄hēſibilis ⁊ horribilis diuine iuſticie ſeueritas. que ꝓijcit a facie ſua rationalē creaturā. reprobās et indurans eam. reputans eam indignā ſeip̄o quicreauit eaꝫ. ¶ Subinde ſunt abyſſi due proportionabiliter ad duplicē hanc hoīm ſortēaſſignāde. Primis dicet̉. Uenite bn̄dicti patris mei. ꝑcipite regnū quod paratū ē vobisab origine mundi. quod nec oculꝰ vidit. Audient alij. Ite maledicti. ¶ Demū conſideraduas abyſſos velut intermedias. que ſintvie ad duplicem p̄cedentē De quibus in pͣs.Uniuerſe vie dn̄i miſcd̓ia ⁊ veritas Ecce qͣꝫincomp̄hēſibilis ſit vtraqꝫ viaꝝ. Quoniameſt via que videt̉ homini recta. et nouiſſimaeius ducunt ad mortē. Et viceuerſa iuſtorūſemita reputat̉ īſania. Alternatio tanta poſtremo cernit̉ in vijs iſtis. tam ambigua. tāplexa. tā timida ⁊ incerta. vt vere dictuꝫ ſit.Neſcit homo finē ſuū. ⁊ oīa in futuꝝ ſeruantur incerta. Latro ꝑ totā vitā ſceleratus/ advnū petitionis verbū meruit audire Hodiemecū eris in paradiſo. dū Petrus negauit.dū Iudas apl̓s deſperatiōis peiori laqueoqͣꝫ canapis ſe ſuſpendit. ¶ O quotiēs mentēMarie ꝯtemplantē ſapiēter has abyſſos arbitramur deo dixiſſe. Oculi mei defeceruntī ſalutare tuū. quo ad tres abyſſos miſcd̓ie.⁊ in eloquium iuſticie tue. quo ad tres abyſſos veritatis et ſeueritatis eiuſdē iuſticie. Oquotiens expauit ſicut Paulus. quotiēs caſto ſilentio magnificās dei ſecreta. nec audaci temeritate ſubintrans aut irrumpēs ſuſpirauit. O altitudo diuitiaꝝ ſapiētie ⁊ ſcīe dei.ſapientiā quo ad intrinſecā abyſſuꝫ diuinitatis. ſcientiā v̓o referamus ad alias. Sequit̉qͣꝫ incomp̄henſibilia ſunt iudicia eius. et inueſtigabiles vie illius. has vocat pͣs. catharactas. Abyſſus ait abyſſum inuocat. in voce catharactarū tuarum. ¶ Diſcipulꝰ. Cōſiderans iſta/ totus horrore concutior. totꝰad me meamqꝫ vilitatem reſiliens/ diuinaꝫmaieſtatē trepidꝰ expaueſco. nec qͥd agamqͥd dicam. quo me vertā. quo fugiā/ prorſusſcio. ¶ Magiſter. Proijce te totū ſecurusin illū qui eſt deus noſter refugium ⁊ virtus

Ss. 5