Super ꝯRagnificat

XCII

apud hoīes gratioſius/ qͣꝫ humilis verecundia poſt tot ſanctos mores. poſt genitos qͣles diximꝰ ſex Lye filios? ¶ Sūt iſti ſex pͥncipales affectus volūtatis/ moderati ſimul⁊ ordinati. Etem̄ virtus qͥd aliud eſt qͣꝫ dilectio vel affectio veritatis/ moderata ꝑ rōnisnormā. ⁊ ordinata ꝑ voluntatis intentioneꝫnoīa ſunt. Timor. dolor. ſpes. gaudiuꝫ. qͦsſic noīat proſa. Spes. meror. metus. gaudium. Subinde ſunt amor boni. zelꝰ vel odiūmali. Cōiungunt̉ filij qͣttuor ancillaꝝ. Bala quippe genuit duplicē ſpeculationeꝫ. vnāinferni. alteraꝫ ꝑadiſi. Aelpha aūt genuit duplicē ī ſenſualitate affectū. vnū qui eſt rigorabſtinentie. alterū qui dicit̉ patientie vigor.¶ Sed ve filijs hoīm a ſcādalis. qm̄ non eſtI homo qui viuat ⁊ nō peccet. nō ē qui nō hoſtilibus quandoqꝫ pateat inſidijs. ecce dump̄dicti omēs filij Iacob/ circa paſcēdos greges bonarū actionū ad ꝓximos occupant̉.Dyna ſoror iā adulta/ nec ſe continēs in ſolomentis habitaculo/ egredit̉ videre mulieresregionis illius. Egreſſus eſt hic ꝑ curioſitatem/ dū vicā aſpicit aliorū. dū deniqꝫ mores⁊ formā vite eorum ꝯꝑatione ſui conſideratGloria ſua iā nō tota eſt teſtimoniū conſciētie ſue corā deo/ ſed gloriā foris expetit. Uiolat̉ hoc modo Dyna. que ē ſancta verecundia. dū ſatagit mūdo glorioſa videri. ¶ Sꝫa quo violat̉ Dyna .i. iudicium verecundie?Certe a labore aſinino .ſ. a Sychē/ qui īterpretat̉ labor quē gignit Emor. qui ſua interpretatione ſicut ⁊ actione notat aſinuꝫ. quidem̄ ſtultius qͣꝫ vane gloriari de nō ſuis v̓tutibus vel de receptis aliūde? Amor igit̉ proprie excellentie generat vanā gloriā. que Dnam qͣꝫuis obnitat̉) opprimit ⁊ violat. ¶ Offert ſe nihilominus ad ꝯpeſcendū furoremfratrū Dyne. Sycheꝫ iſte offert circūcideremores ſuos omnes .ſ. ꝓ gloria vera laborarevt nihil appareat in ſuis moribꝰ inuerecundū. Hac circūciſione facta ꝓpter hoīm gloriā. tres dies (qͥ ſunt tres conſideratiōes) trāſeunt. dū Simeon ⁊ Leui/ dolor ⁊ ſpes/ nōẜm ſcientiā arreptis gladijs ſuis/ inſiliunt īoēs mares ſub Sychē ⁊ Emor habitātes.viriles quoqꝫ ſuas oꝑatōes occidūt/ duꝫ dolor ē grauiſſimus. Simeon ꝑ gladiū exprobrationis. Leui ꝑ gladiū exactiōis impoſſibilis ſeuiūt. Dolor grauis ē. qꝛ p̄dixerunt exteriꝰ famā. Labor ē grauior. qꝛ ꝑdiderūt interius innocentiā. grauiſſimus. qꝛ demeruerunt gehennā. Quanto ſatius erat hmōi fi-

lios oꝑationū cuſtodire ſub religionis diſciplina. ipſos quoqꝫ paulatim bonos efficereꝑ intentiōꝫ meliore/ qͣꝫ furore ꝑtinaci ⁊ emulatione dura inutiliter exprobrādo. et plꝰ exigendo qͣꝫ poterat/ ꝑdere ſimul et opprimere.Uidemus quēadmodū neceſſaria ſit poſt etinter v̓tutes om̄s diſcretio. quā ꝓ ſui vtilitate nō ē nata parere niſi Rachel rō ſuꝑior Eſtiſte primꝰ Rachel filius ī ordine filioꝝ vndecimus Iacob pr̄iarche. qͥ nominat̉ Ioſephſcꝫ accreſcēs. qm̄ exꝑimentis creſcit aſſiduis⁊ v̓tutibus excolitur/ duꝫ plus viuit. Facithuic pater tunicā talareꝫ. qꝛ ſolus ad talosꝯſummationis opera ꝑduxit. Hunc odiūtfratres ſui/ dū modū vult eis imponere. duꝫimpetus refrenare. Accuſat eos apud patrēcrimine peſſimo qd̓ ē hypocriſis. qꝛ ſimulata equitas nō ē equitas ſed duplex ē iniquitas. ¶ Rurſus inter hec Ruben violat Ba-lam/ duꝫ nimiū grādis effectus ē. qꝛ timor ſi cnimius ē. dū ſe cuſtodire nitit̉ / format inutiles imaginationes. quibus ſe ꝯuoluens a ſalutaribus impedit̉. Tandē ipſe Ioſeph/ dūſemet excolit quotidie ꝑ prudentiā fit maiorMater eius Rachel ꝯcipiens ⁊ parturiensanxij doloris deſiderio Beniamyn. hic ē filius dextre/ filius in potioribꝰ donis celeſtiūcollocādus. Morit̉ ī eius partu Rachel. qͥadū celeſtia mens rimat̉/ oportet vt ratio ſuccumbat. ⁊ huic vite moriat̉. qꝛ nō videbit mehomo ⁊ viuet. ait dn̄s ad Moyſen. ¶ Hic ēbeniamyn adoleſcētulus in mentis exceſſu.Et vbi? Eſt nempe in eccleſijs vbi benedicit̉dn̄o. Et que ſunt eccleſie? niſi ꝯuocatiōes tācogitationū qͣꝫ affectionū ſanctarū. Pſallūtmeditationes ſancte dn̄o cū iuuēculis inſpirationibus tympanizātibus in corꝑe mortificato. Preueniūt pͥncipes angeli/ coniūctipſallentibus in medio iuuencularū tympaniſtriarū. Ibi beniamyn adoleſcentulus inmentis exceſſu. ¶ Suſcipit dn̄s hunc puerum iſrael. quoniā amātiſſimus ē dn̄i. et habitat cōfidenter. et in eo ſicut in thalamo/ tota die ꝯmorabitur. qꝛ manet in charitate. etom̄is talis in deo manet ⁊ deus in eo. Deniqꝫ delicioſus puer inter humeros dei ꝑ mutuos amplexus requieſcit. Dixit in exceſſuſuo om̄is homo mēdax. qꝛ iā factus ſuꝑ hominē dicit in exceſſu mentis ſue ꝑ humiliationē huius miſerie. Proiectus ſum a facieoculoꝝ tuoꝝ. Uſqꝫ quo dn̄e auertis ſaciemtuā a me. quoniā faciēs tua plena ē gratiaꝝ.quā adhuc velamine mortalitatꝭ hicelas

Sg 3