Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TractaS UAdecimus

a me. O quotiēs vendit̉ domīe noſter Ioſeph in egyptū tenebrarū harū. quotiēs iſtefrater ſuus Beniamyn minimꝰ deſcēdit adeum. Iungit oſcula amplexibus/ duꝫ diſcretio prudens in humanis. cōtemplatioprudens in diuinis/ vna veritatis ſnīa ꝯueniūt. Sic iuſticia de practicis. pax de ſpeculatiuis oſculate ſunt. Cur ita? Nimiꝝ qͥamiſcd̓ia et veritas obuiauerūt ſibi. de quibꝰvterqꝫ gloriat̉. Miſericordia tua et veritastua ſemꝑ ſuſceperunt me. Et tu dn̄e Ieſuquē facta eſt miſericordia veritas/ cuiꝰ currus eſt decē milibus multiplex. Currꝰ igneus vehens ad celeſtia. Cuius equitatus victorioſus ē in curribus Pharaonis. trahēsſponſam ad te. Suſcipe ſeruū tuū in bonū.non calumnient̉ me ſuꝑbi inimici mei loquar eis in porta obitus mei. Obſtituat ſapientia tua/ ſuſcipiēs cāꝫ aīe mee. furores calūnie ſue recordatꝰ ſoliꝰ miſcd̓ie tue dn̄e ieſuſpes vltima aīe mee. Finit.Incipit tractatusvndecimꝰ dragmaticus ſub duplici ꝑtitōneſuꝑ illo v̓ſu. Sicut locutꝰ eſt ad pr̄es nr̄os.Prima ꝑtitio de ꝯtemplatōibꝰ marie ſuꝑ locutōe dei ꝓphetas. et maxime ſemetip̄m.incipiēdo ab euāgelica narratōne/ iuxta ꝯpilationē nouiter factā. dicit̉ vnū e qͣttuor.notulas qͣdraginta ſuꝑ rubrica pͥma In pͥncipio erat v̓bū. Un̄ dat̉ intelligi qͣntū ſuperreliqͥs ſermo ꝓtenſior eſſe poſſet.AIcut locutus ē ad patres noſtros. Magiſter Multifarie multiſqꝫ modis olim deꝰ locutꝰ eſt ī patribꝰ ꝓphetis. Nouiſſime locutus eſt in filio.ſeruabat aūt Maria ſic̄ ſcribit Lucas) omnia verba hec ꝯferens in corde ſuo. Conſeruabat nedū noua ſed vetera. Sil̓is erat patrifamilias/ qui ꝓfert de theſauro ſuo noua vetera. Sil̓is ſponſe que dilecto ſuo ſeruat oīa poma vetera noua. Diſcipulus.Quo pacto obuiat dictuꝫ Iob. Semelloquit̉ deus. ip̄m non repetit? Quō p̄tereaverbū pͣs. repugnat. Semel locutus eſtdeus. duo hec audiui. qꝛ poteſtas dei eſt tibi dn̄e miſericordia. Magiſter Locutꝰ ēſemel deus. locutus eſt etiā multiplicit̓. Semel in eternitate. multipliciter in temꝑe. verbuꝫ ſemel in eternitate locutū repetet. Exverbo temporali multa audiunt̉. Inter quep̄cipue ſunt duo. miſcd̓ia et veritas ſeu pote

ſtas. Contexit̉ inde verſiculus cantici huiꝰ.Et miſericordia eius a ꝓgenie in progeniestimentibus. Suꝑ quo tractatus habitus eſt. Diſcipulus. Habitus ē meminiEſſet autē iocunda nec infructuoſa collocutio/ ſi recenſerent̉ collocutiones Marie ſuꝑverbis illis locutus ē dn̄s ī patribus etphetis. p̄terea locutus eſt ī filio qui fuit ſemen Abrae/ cui dn̄s locutus eſt. MagiſterUocas ad rem magnificā valde. et cuiusmagnitudinis ſit finis. Dicam tamen exinfinitis pauciſſima que Maria conferebatin corde ſuo de locutionibus dn̄i. Tu ex minimis. collige quantū magna potueris. Interroga pariter quātū volueris ſuꝑ his omibus que ꝯtemplata ē mēs Marie ſapiēter.Uideor aūt ita ꝯuenient̓ īciꝑe ſi dixero ꝯtuliſſe Mariā in corde ſuo. quēadmodū ꝑfecerit om̄ia que ſibi dicta fuerāt ab eo iuxta cognate Elizabeth vaticiniū. Eſt em̄ magnificentie ꝓprietas. ꝯſummatio fortꝭ inchoatorū. ſicut ad magnanimitatē ſpectat aggreſſio ꝯſiderata magnorū. Laudans igit̉ magnifice gratias agens dn̄o cuiꝰ ꝑfecta operaſunt/ ꝯcinebat ī pſalterio decacordo mentis iubilū Diſcipulꝰ Placent iſta. Magiſter. Licet aūt de multitudine magnificationis Marie multa ꝑquirere. Multa iamſane dicta ſunt. ſꝫ eo plura ſuperſunt/ tanqͣꝫde infinito quodā pelago. cuius quantitatē molis/ ſed v̓tutis accipiētibꝰ. ſemꝑ vltracōtingit accipere. Neqꝫ vidimus idcirco abhauriendo deſiſtere ſed inſiſtere ad refocillationē animarū noſtrarū. que areſcēt ſiti.dum fons ortorū. puteus aquarū viuentiū fluunt impetu impediti de lybanodoris ꝟ̓ginei ſcaturiētis ī abūdātia de fontibus ſaluatoris xp̄i ſui. Ceteris qͥppe ꝑtesdat̉. marie autē (Hieronymo teſte) ſe infuditgr̄e plenitudo tota. Ideo ſalutat̉ anthonomatice gratia plena. cuiꝰ plenitudinis abundantiā nullus aꝑire ſermo ſufficiet. em̄ eēt adeo mirabil̓ anguſta/ ſi ꝟboꝝ anguſtijs clauderet̉. Diſcipulus. Recte dicis. Magiſter. Audebo nihilominꝰ ī auxilioplenitudinis gr̄e ſue trāſire ad ꝯtemplandāſapiam ꝯtēplatiōis ſue. ſapīam quā ꝯtēplata ē multo intuitu. querā plurima de ſeipſa.vtinaꝫ hoc ſeipſa vl̓ ab ipſa liceret. Diſcipulus. Oratū eſt. ꝑoratūqꝫ cupio/ quatinꝰin omni locutione noſtra miſceas vtile dulci. ſpeculatōꝫ deuotōne. nec multos opinionū riuulos effundarꝭ. Dic poſitōꝫ/ vel