Tractatus decimus

chriſtiana/ ſummatim recordari myſteriū genealogie noſtri Iacob iſrael. ab alio diſertiſſime expoſitū. Habet myſticus iſrl̓ dū Iacob eſt/ duas ſorores liberas in vxores. Lyam ⁊ Rachel. Habet Lyā/ vim affectiuam.hec laborioſa eſt ẜm nomen in exercitio virtutis. Huic Lye deeſt oculus intelligentieꝑſpicacis. Habet idē Iacob myſticus Rachel decorā ⁊ ſimpliceꝫ inſtar ouis ẜm nomēſuū Hec eſt intelligentia ſuꝑioris rationisque ſe verſat in exquiſitione veritatis ſpecialiter principij ¶ Dat̉ vtriqꝫ ancilla ſua. Seruit Racheli imaginatio. nō qualiſcunqꝫ necbrutalis. ſed cū ratione participās. Diciturhec Bala hoc eſt inueterata. loquit̉ quideꝫinceſſanter/ etiā dum ſola eſt more ſenu. Sēſualitas autē vel ſenſualis appetitus obſeqͥtur Lye. Eſt ipſi nomen Zelpha interp̄tataos inhiās. quia neqꝫ viſu neqꝫ auditu (teſteSalomone) nec alio ſenſu ſatiat̉ inhiandoſeu deſiderādo. ¶ Ceterū Iacob vir vidensin primis pauꝑtatē ſuam. generat affectumtimoris ex Lya. Dicit̉ iſte Ruben filius viſionis. Gignit̉ poſt hunc affectꝰ doloris. Simeō hic eſt auditio. quia qui vere dolet ⁊ penitet protinus exaudit̉. Sequit̉ tercius filius dictꝰ Leui .i. additio. quoniā poſt timorem et doloreꝫ addit̉ ſpes. Quartus in filijsLye Iudas/ ꝯfitens vel cōfeſſio ſubſequit̉:Hic ē amor aut gaudiū. Copulat̉ em̄ Lya(que eſt bona voluntas) deo tanqͣꝫ viro ſuoꝑ gaudiū amoroſum. ¶ Cernēs autē Rachelſororē Lyam .ſ. voluntatē totā. prolis fecūditate letantē/ zelat ⁊ ipſa parere. Et quoniāhabet timorē qui eſt principiū ſapientie/ habet ⁊ amorē qui trahit rationis oculū videre dilectū. deſiderat ipſa Rachel cognoſceredeū quē Lya timet ⁊ diligit. Atuero qͥa neceſſe eſt cognitionē prius a ſenſu et imaginatione fieri/ dicentibꝰ hoc ph̓o. apoſtolo ⁊ experientie ſono. Dat Rachel ipſi Iacob ſpōſo ſuo Balā ancillā imaginationē. Suſcipit ab ea duos filios ſpectantes ad imaginationem iuncta rationi. Unus eſt Dan qͥ cōſiderat. ſpeculat̉ ⁊ iudicat de malis futuris īmalorū damnatione. Neptalym alter filiusconſiderator eſt bonorū futuri ſeculi. danseloquia pulcritudinis. nunc in canticis canticorū. nunc in pſalmis. ⁊ iuxta nomīs interpretationē. nūc vtit̉ comꝑatione. mō cōuerſatione recognitio futura. ¶ Porro dū Lyaconſpicit ancillā ſororis Balā/ peperiſſe geminā hanc prolē Dan ⁊ Neptalym. ꝓuocat̉

tradere ſil̓r ancillā ſuaꝫ nomine Aelphā in ſinū viri ſui. Fit ita. Naſcitur inde duplex ſibi filius Gad ⁊ Azer. Horū interp̄tatio eſtbeatitudo. et felicitas. qm̄ beati ſunt et felices/ qui poſt ſpeculatiōꝫ eternorū. hinc malorum. hinc bonorū/ pariunt in ſenſualitateque ē iuncta volūtati/ immo ꝑticipatiue voluntas. Pariunt inquā duos filios. quorūprimus eſt vigor abſtinētie. ſecūdꝰ vigor patientie. Accipe quomō beati ſunt qui lugentvt Gad. Beati qui ꝑſecutionē patiuntur/ vtAzer. ¶ Ueꝝ poſt hoc tp̄s/ ruben iā adultusingrediēs ⁊ egrediēs inuenit mandragorasbone fame. qm̄ qͥ abſtinētes ſunt ⁊ patientesſunt cū timore dei collaudant̉ Bonus odorxp̄i inqͥt ſumus apl̓us. Rachel v̓o petit partem mandragorarū. quas totas Lya dat libenter Racheli. qꝛ ſubijcit ſe rationi/ quatinus viro ſuo cōpulet̉. Iam em̄ nihil ad famā reſpicit ſed ad dei gloriaꝫ. ſed ad futurāviuentiū terrā ⁊ qͥetē. Dicit ē ſentētia. Quidem̄ mihi eſt ī celo. ⁊ a te quid volui ſuꝑ terrā.¶ Suꝑeſt igit̉ vt Lya generet duos filios. qͥſunt Iſachar ⁊ Zabulon̄. Iſachar ē aſinusfortis ſibi vileſcēs. qͥ vidit requiē (haud dubie eternā) ꝙ eſſet bona. ⁊ terrā. ſupple viuētiū. ꝙ eſſet optima. ⁊ factus ē tributis/ ſpūaliū exercitioꝝ ſeruiēs. qͥ inter termīos habitauit. neqꝫ em̄ q̄rebat eſſe in terra. neqꝫ poterat ī celo. Fecit qd̓ potuit. Inter terminoshabitauit. poſitꝰ hic ī orizōte diuinoꝝ ⁊ hūanoꝝ/ crebro vertebat oculos ad diuīa. Quītus iſte ē filius Lye qui eſt gaudiū ſpiritus⁊ amor boni. ¶ Quē conſequitur ſextus filius qui eſt zelus factus in odio mali. Huncſextu Lya mater appellat dotem bonā. Nāque melior dos zelo animarū ⁊ odio vicioꝝNomen eius ẜm laudē ſuam. Zabulon habitaculū fortitudinis. Nā qd̓ aliud habitaculū fortius qͣꝫ vbi morat̉ emulatio dura ſicut inferus veniens ex gaudioſa diuini muneris dilectōe. que vt mors fortis ē. cuiꝰ lāpades ſunt lampades ignis atqꝫ flāmarum.Patuit in martyribꝰ zelādo ſalutē animarū.quoꝝ charitatē multe ꝑſeculionū aque nonpotuerunt extinguere. nec flumina volūptatum obruere valuerunt. ¶ Rurſum ꝟo ſatiseſt ꝓbabile/ ꝙ zelus dū exercetur offendit inmultis. ⁊ dū currit incurrit/ ſi non inde naſcatur ſancta verecundia corā deo. quā noīamus Dynā in feminino ſexu. ꝓpter minorēqͣꝫ in viris fortitudinē. ⁊ qꝛ ꝓpter formoſitatem plus allicit. Quid em̄ apud deuꝫ. quid