Super ꝯLragnificatXCII

XCII

it exaltās caput meū. Caput meū mēs meadn̄e. qꝛ capiat te Caput em̄ a capiēdo nomēhꝫ. Sed nec altera ē aſſignabilis drn̄tia ponor mentis ad reliqua oīa mente carētia/ niſi qꝛ capax tui eſt. et ꝑticeps eſſe pōt. Capaxꝑ intrinſecā ꝯditionē memorie. intelligentie⁊ volūtatis. Particeps ꝟo .i. ꝑfecte capiensphabitus actuſqꝫ ſuꝑadditos. maxime ꝑ illapſum deiformis gratie tue. ¶ Suſcipiasigit̉ me ẜm eloquiū tuū. ſuſcipiā et ego te peramorē tuū Quid hoc ſuſcipe niſi ſurſum mecape in mentis mee cenaculuꝫ? Dn̄e inclinacelos tuos ⁊ deſcende/ vt aſcendā ad te. adiutor meus tibi pſallā. qꝛ deus ſuſceptor meuſes. Ad hoc em̄ feciſti me deus meus miſericordia mea. Propterea p̄cor et obſecro. ſuſcipe me recordatus miſcd̓ie tue. ¶ Sūt vaneſuſceptiones. hoc ē ſurſum acceptiōes mentis mee de te/ quouſqꝫ veniat ꝯſummatio. qͦuſqꝫ dextera glorie tue ſuſcipiat me in fineꝫ.Suſceptio aūt enigmatica creaturaruꝫ extrinſecus eſt. Interius capio te intus in aīamea. nūc ꝑ ſpeculū cognitōis ⁊ amoris. nūcin eiſdē ſpeculis que ſunt cognitio ⁊ ꝑceptiodilectiua/ quibꝰ interim ꝯſtringis ⁊ allicꝭ experimentaliter pauꝑculū cor meū ſuſcipienſjm. ſed nō in illa qua refulges claritate ī idipſuꝫ. nō in illo torrente voluptatis tue. Cūhoc factuꝫ fuerit vt ita ſuſcipias me ⁊ ego te.fiet illud d̓ pͣs. Satiabor cū apparuerit gloria tua. Dic benigniſſime puer Ieſu. dic ſpiritui meo quē imples dono tuo. Ecce puermeuſ. quē elegi. quē ſuſcepi. quē amplector.cui bn̄dico. Olim ferebas indigne ſi quis ꝓhiberet pueros ad te venire. Uenio ad te. ſuſcipe me. Si eijcꝭ foras venientē ad te/ quomodo ſuſcipies fugientē? Ubi ē illa vox māſuetudinis tue. eū qui venit ad me nō eijciaꝫforas? ¶ Scio dn̄e docente te ꝑ ſcripturas.qꝛ eſt puer ⁊ puer. Puer ſenſibus ⁊ nō malicia vel moribus/ qualis eſt puer centū annorū maledictus. Nolo dn̄e talis inueniri puer. ſed in quo ſit innocētia. humilitas ⁊ obedientia. qualis appellatꝰ eſt dauid annoſus.qualis iā Abraā cētenarius. ¶ Collegit vnꝰſeptē pueroꝝ ꝯditōnes aduerſarias ſeptenario vicioꝝ. Sūt pueri ꝑui. vn̄ frāgit̉ ſuꝑbiaPuri. vn̄ luxuria deturbat̉. Modico ſatiati quos gula nō ſuꝑat. Ludunt/ ne ſint inertes ⁊ languidi. Cōcordāt ꝯtra malignitatꝭinuidie. Cito dant/ vt liberales. Cito pacificant̉/ rancoris exꝑtes. Sunt iſta ſepius exetatis bn̄ficio. cōmitant̉ alia multa ex etatis

vicio. ¶ Ceteꝝ vetus puer efficit̉ ſpūs rōnalis in qualibet etate corꝑis / ſi ſuerit p̄ditꝰ innocentia. ſi humilitate. ſi obedientia. Taliserat ſpūs marie humilis ⁊ obediētis ancilleTalis ipſius Dauid. qui vileſcebat ī oculisſuis. Talis in Abraā/ qui iuſſus immolarefiliū ꝓtinus obedire parauit. Et o qͣꝫ mirabiliter obedire ſpm̄ talē qui ſit humilis. innocens ⁊ obediēs. innoua in me deus queꝫ digneris ſuſciꝑe. Sit in eo ſimplicitas/ ſed cūprudentia. ſit humilitas ſed cum fiducia. ſitobediētia ſed non in angaria. ¶ Magna ꝓrſus erat ī humilitate Marie fiducia. magnaobedientie ꝓmptitudo. magna in ſimplicitate prudentia/ qm̄ nec temeritate p̄ceps fuitin reſpondēdo nec poſt inſinuationē angeliqualiter fieret mat̓ dei dare diffidit ſuū aſſenſum. quo habito/ mox ꝑ incarnationē ſuſcepit iſrael puerū ſuū. ¶ Suſceptio tua dn̄e ieſu colluctationi ſimilis eſt/ duꝫ te viciſſim ſuſciꝑe ⁊ retinere laboramus. Figurauit hancluctā iſrael iſte litteralis puer tuꝰ. Timebatnimis a facie fratris ſui Eſau. tranſmiſeratomnē comitatū. ſolus remāſerat. Apparuitvir luctans cū eo vſqꝫ mane in phanuel. Iacob illū volentē diſcedere detinuit. Nō inqͥtdimittā te niſi benedixeris mihi. Benedixitin eodē loco. ⁊ ſtatim ortus eſt ſol. ¶ Luctat̉homo ſolus exiſtens/ metuens impulſus cōtrarios. orat deū tota mente nocte tribulationis. Et ita luctat̉ cum angelo magni conſilij. Quid em̄ oratio feruens eſt/ niſi quedāluctatio dei cū homine. Se mutuo brachioamoris ſuſcipiūt. Porro non ceſſat Iacobſupplātator viciorū quouſqꝫ bn̄dictionē ſuſcipiat meritoꝝ. etiā ſi videat̉ iā aurora mentalis illuminatiōis. ꝑſtat tamē donec ſtatimpoſt benedictionē ſol oriat̉ luminoſior in experimentali ꝑceptione Mutat̉ nomen. quiatranſformat̉ in virū alterū. Iaꝫ eſt iſrael virpotens ⁊ fortis dei. viget in actione arduorum ⁊ in difficiliū ꝑpeſſione. ⁊ ī limpida deiviſione fit iſrael. Gratulat̉ ſe vidiſſe deum facie ad faciē. ſed ꝑ ſubiectā creaturā quaſi perſpeculū. Concipit interne fiducie guſtum. ⁊ſalua inquit facta eſt anima mea. Robur deniqꝫ carnalis amoris qͣꝫ neceſſe emarceſcit.ꝓpterea claudicat/ ſolo pede neceſſitatis tangēs panē. Facta ſunt hec pꝰ generatōꝫ vndecim filiorū. ⁊ natus eſt multo poſt in introitu bethleem domus panis. ipſe beniamyn ſilius dextre vel doloris / moriēte Rachel matre ſua dū parturit eū. ¶ Placet p̄teaīa I

Ss 2