Tractatus nonus
N ¶ Dicamus p̄terea ꝙ māſio mutua māducātis hͦ ſacramentū cū xp̄o manducato ſaluarinō p̄t. neqꝫ cognoſci ſine cordis mētalis motu. Ita em̄ dicebat Bern̄. pluries exꝑtꝰ/ ſentire ſe pn̄tiaꝫ verbi ex motu cordis. intelligemētalis. Un̄ ⁊ ſi nōnulli voluerint hāc maſionē poſuiſſe ſine habitu gratie diſtīcto a ſpūſctō. nulli tn̄ negauerunt motū cordis diſtīctū tā a deo qͣꝫ a corde ſeu mēte cordis. qͥ motus cordis totus fit ſuꝑnaturalitas ꝑ infuſionē ac illapſuꝫ ſpūſſctī mouētis cor. qͣlit̓ nulla facere poſſet creatura. īmo nec ipſa mensſola taliter ſe mouere poſſet/ qͣꝫuis ſit inſtrumentū ſeip̄m mouēs. ſed nō tali motu deiformi niſi det̉ a ſpūſctō. Iſte aūt motꝰ ē nexusipſe mediꝰ/ qͦ xp̄s ē ī māducāte ſe digne actualiter. ⁊ māducās ī eo ita. ꝙ recipiēſ iſtū motū/ tanqͣꝫ ſi corda muſical̓ ꝑcutiendo ſonoremoueret̉. reddit illū motū et iſtuꝫ ſonū deo.quēadmodū filius recipiēs ſpm̄ſctm̄ a pr̄eꝑ inſpirationē actiuā pr̄is. reddit ꝑ eandemvim ſpiratiuā quā recipit ſpm̄ſctm̄ pr̄i. Agitur ergo et agit aīa māducās actualit̓ dignexp̄m ⁊ ī eo manēs. qꝛ .ſ. facit illū actū ꝑ acceptionē ⁊ redditionē ſpōtaneā eſſe ſuū ¶ Qualis aūt ſit iſte motꝰ aūt qͥd. dixer̄t aliqͥ n̄ eē rēabſolutā vel formā vel reſpectiuā ſeu relatiuā. Alij ꝙ eſt ꝯplexe ſignificabile .ſ. aīam ſicſe hr̄e. Alij formā poſuerunt eē abſolutaꝫ degenere qͣlitatis. Alij tenētes idē ꝙ ſiml̓ ē forma r̄ſpectiua. addider̄t ſubiectū denoīare eētale vitaliter īmutatū ⁊ deo acceptū. vn̄ nectali denoīatōe poſſet informare ſubiectū nōcognitiuū vel affectiuū. Et qm̄ deus nō p̄teſſe talis forma ꝯſtituēs vel informās et relatiua dependēs. iure dānatus ē pariſius articulus tali poſitiōi fauēs. Sil̓r ī decretalibꝰſummorū pontificū. ꝙ deus ſolus ē formal̓beatitudo ſiue lumen gl̓ie/ nihil actu ſuꝑaddito. Nec celeberrimꝰ ille Hugo. neqꝫ igiſnīaꝝ/ vnqͣꝫ ita ponere voluerunt. qͣliter īproba qͦrūdā ſubtilitas ſine modeſtia. ſine frenofurioſe ſe agēs trahere conata eſt. ¶ Patꝫ adextremū ſenſus apl̓ici verbi. vnuꝫ corpus ⁊vnus ſpūs ⁊ vnus panis ſumus. Et alteriLuce. Erat cor vnū ⁊ aīa vna. Intellectꝰ inſuꝑ totius illius celeſtis ſermonis nocte iouis ſancta ꝑ tria capitula. Libet exclamarecū ꝓpheta cāticū illud. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocundū habitare fratres ī vnū. Sic̄ vnguentū ī capite xp̄o. xp̄i aūt caput deus eſt. Reliq̄aūt quelibet creatura (maxime aūt rōnalis)eſt corpus eius. veſtimentū eius. mōs eius.
Mōs quidē hermon pͥus anathematizatꝰ.⁊ mōs ſyon iuſtificatus. Et qͥd ros niſi gratioſus illapſus illius. Ego ros/ ⁊ iſrl̓ qͣſi lilium germinabit. ¶ Deniqꝫ dat̉ credi. dat̉ etiam ſciri. dat̉ ⁊ aliqͣliter intelligi. ſed qͣꝫ beatiꝰerit ⁊ exꝑiri/ quō deus hoſpes gl̓ioſiſſimuserit oīa ī oībꝰ modis vt potuimus expoſitꝭSꝫ plus docebit verbū iſtud imp̄ſſuꝫ mētiqͣꝫ exp̄ſſum ore. dū ipſo plene viſo/ toto ore.totaqꝫ auiditate fruemur. Quā fruitōꝫ ⁊ tꝑalis ꝑceptio corꝑis ⁊ ſanguinis p̄figurat.Cōnectemus quaſiꝓ notula cēteſima qͣdraginta notulas ſeu minutias theoreumatū qͣdraginta. ¶ Unitatēdei / ꝑ vnitatē central̓ puncti poſſe manuduci. Hinc ē ex ph̓is dei deſcpͥtio. ꝙ ē ſpera intelligibilis/ cuiꝰ centrū ē vbiqꝫ. circūferētianuſqͣꝫ. ¶ Unitatē dei abſqꝫ creaturꝭ poſſe intelligi. ¶ Unitatē dei abſqꝫ ipſius abſolutaentitate nō poſſe intelligi. ¶ Unitatē dei nōpoſſe ꝯtinuo ⁊ tꝑe ꝑfecte intelligi ¶ Unitatēdei nullatenus a creaturis depēdere. ¶ Unitatē dei neceſſario creaturarū ꝓducibilitatēvtualiter includere ¶ Unitate dei neceſſarioſuā eternitatē ꝯcludere. ¶ Unitatē dei nō neceſſario quālibet diſtinctionē formalē intriſecā ex ꝑte rei qͦ ad nos ꝯcludere. ¶ Unitateꝫdei non neceſſario ꝓductionē actualē creaturaꝝ ſupponere vel inferre. ¶ Unitatē qͦꝫ numeri ⁊ ordinē creaturarū exiſtentiuꝫ/ referriad diuinā qͦꝫ vnitatē et monadeꝫ oꝑtere/ ẜmtriplex genus cauſe. efficientis. exemplarꝭ etfinalis. ¶ Unitatē diuinā gignere vnitatē/ ⁊in ſe ſuā reflectere vnitatē ꝑ amorē ſpiratiuūtriāgulo intelligibili ꝑfecte circulato. ¶ Unitatem dei poſſe plus aūt minꝰ intelligi ꝓ libero arbītrio ſue motōis obiectal̓. nūc ſine viſione creaturarū. nunc cū viſione pluriū velpaucorū. Exemplii de lineis om̄ibꝰ termīatis ad centꝝ. quarū q̄libet ſi pūctus cētralisad eas libere ꝯͣdictorie influeret cognitōemaut lucē/ poſſet intelligere centrū. lineis egredientibꝰ nō cognitis aūt inequaliter cognitꝭ¶ Unitatē diuinā ſeipſa ſe inuariabiliter habente. cognoſcere variabilia immutabilitermutabilia futura pn̄tialiter. ꝯtingētia neceſſario ⁊ certitudinalit̓. nullā tn̄ ideo ponēdaꝫeſſe ꝯtingentiā intrinſecā ī deo. ſicut nec tp̄snec locū. nec corꝑa. nec ꝯplexiōes. nec diſcurſus. qꝛ talia ſcit ⁊ cognoſcit. Et hic ē lapſusmagnorū doctoꝝ/ querentiū metaphiſicaꝫ.vbi logicus faciliter ſe expediret. ¶ Unitate