Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super MagnificatXCI

XCI

dicit̉ inhabitatio ẜm triplex genꝰ cāe. extēdēdo ad creatōꝫ ꝯſeruationē obiectalē motionē vel īmutatōeꝫ/ vocabulū cauſe. Pl̓imuꝫeſt iſta ꝯſideratio cognitione qͥdditatꝭ ipſius māſionis rerū ī deo. iuxta illud ph̓icum.qd̓ Paulus theologicū fecit. In ipſo viuimus. mouemur ſumꝰ. Fas porro ꝯuertihile dicere ē. deꝰ ī rebꝰ ſuis ē potentiā. pn̄tiam eſſentiā dicto. Sed in aliqͥbꝰ vltraſimplex eſſe ꝯfert bn̄. maxime grāꝫ gloriam. Et hec inhabitatio reſpicit influentiādiuinā/ que ſuperaddit̉ ad naturā eſſentiā. Māſionis huiꝰ ꝯuenientiā gratuitā/ profecto felix poſſederit habitualit̓. felicioractualiter habitu. Sed feliciſſimꝰ reuelata facie trāſformatus fuerit ī eandē imagi de claritate in claritatem tanqͣꝫ a dn̄i ſpūactus. ductꝰ tractus. ita ſentiat illumnatos cordis oculos (ſic̄ imprecat̉ apl̓s) ſuꝑeminentē ſcīe charitatē xp̄i. eſt gratiā hancꝯiungentē. charā vnitatē ad ſimplificā deitatē. Multi qͥdē ſunt hn̄t ī habitū. ſic̄ pueri nouiter baptiſati. Multi ī actu poſſidēt exercent merent̉. Sꝫ pauciſſimorū eſtſentire diſtincte aꝑte nexū iſtū. māſionemiſtā. vocē iſtā / ꝓpter occurſatiōes curaꝝ ī memoria. fantaſiarū ī intelligentia. ꝯcupiſcētiarū ſqͣꝫuis mīme criminaliū) ī volitiua velaffectiua. Sentiūt hāc gratiā inhabitatōisxp̄i ſpūſſācti. apl̓o mente excedūt deo. p̄terea ſentiūt oꝑatiōꝫ intra ſe v̓bi dei. Dequo dicit idē apl̓s. viuus eſt ſermo dei. qꝛloqͥ poteſt quolibet. efficax. penetrabilior omni gladio ancipite. queꝫ gladiū venitxp̄s mittere ī terrā / vt ꝑtrāſeat vſqꝫ ad diuiſionē aīe ſpūs. vt ferat̉ ſpūs ſurſū. aīa maneat deorſū. qd̓ fieri neqͥt niſi maxīa pax fuerit ſilentiū ſurſū qͣꝫ deorſū. niſi p̄terea fuerit diuiſio ꝯꝑagū medullaꝝ et cogitatio affectionū naturaliū ſeſe ꝯplectentiuꝫ.Fiat etiā diſcretio cogitationū ītentionūſimpliciū natural̓r acqͣſitaꝝ vel acqͥſibiliū.remaneat ī ſentimēto exꝑientia ſolus felixiſte gͣtuitus deiformis illapſus influxusſpūs ieſu xp̄i. plus ſuꝑeminēs ī ſpū menteſuꝑ aīaꝫ/ qͣꝫ diſtat celū a terra. Dicimꝰ oꝑationē vitalē ita penitus eſſe eādem ī ſpū vl̓ ſpū aīa. Sentiūt hāc gratiā actualeꝫ exꝑimentalē. non qͥdem omēs dignedūcat corpus xp̄i. ī quibꝰ manet xp̄s ipſiin chriſto. ſicut dicebamus. Sꝫ ve etiācordi homīs qd̓ prauū eſt inſcrutabile. qꝛputauerūt aliqui gloriātes in ſe habentes

cor elatū exaltatuꝫ/ elatos oculos/ ambulātes ī magnis mirabilibꝰ ſuꝑ ſe neqꝫ hūiliter ſentiētes. Putauerūt inquā/ vel ex conſuetudīe ſenſuū exercitatoruꝫ. ſic̄ aliqn̄ fit inhabentibꝰ ꝯſuetudinē ꝓphetandi / vel ex diabolica illuſione excecāte cor/ iuſto ſꝫ occultodei iudicio tanqͣꝫ ī ſomno graui. ſentire. diſtinguere exꝑiri/ in ſe regnū dei hoc ītra ſe. dicere ex ſnīa. Defecit caro cor meuꝫ/ deus cordis mei ꝑs mea deꝰ ī eternū. ſed mentiebat̉ iniquitas ſibi. Beata igit̉ et ter beataſemꝑ humilitas. quā ſolus docet dat illeait. Diſcite a me qꝛ mitis ſum humilis corde Deniqꝫ beatus vir qui ſemꝑ eſt pauidus. exultās in tremore/ ꝯplens illud qd̓ eſt oīshomo. Deū time et mandata eius obſerua. timor humanus. mundanus ſeruil̓ſtet charitate talē oēm timoreꝫ mittit foras. Sꝫ illū ꝓfecto caſtū. qꝛ manet ī eter. Auget potius aſſidue vſqꝫ ad gl̓iaꝫ ꝯfirmatā. in firmat̉ ſiſtit. Manifeſtuꝫ eſt igit̉magnū pietatis ſacrm̄. qd̓ monifeſtatū eſt īcarne/ iuſtificatū in ſpū. eſt aſſumptū ī gl̓iaNeqꝫ minus mirabilit̓ ī hac ſacra māducatione ſacr̄m hoc pietatis exhibet̉. qd̓ quideꝫmanifeſtū eſt ī ſenſibilibꝰ ſignis panis vinivelut in carne. ſed gratiā fide ſpe charitate iuſtificat hoīs ſpm̄. qͦdammō aſſumitin gloria. qꝛ fides dirigit ad imaginē ſpecūlarē glorie dei. Spes erigit vſqꝫ ad interiora velamīs eiuſdē glorie dei Charitas ꝟo ſeerigit. ſub intrat app̄hendit aſtrīgit dicēsInueni quē diligit aīa mea. tenui nec dimittā. Subinde vox eius eſt ſunamitis adHeliſeū. viuit dn̄s viuit aīa mea. qꝛ dimittā te. App̄hendā te (inquit aīa in cāticis) introducā te in domū matris mee. ī cubiculū genitricis mee. Felix introductio. nota ſunt ſequūt̉. Queſtus p̄terea magnus ēpietas hec cuꝫ ſufficientia. Reponit em̄ corhomīs in ſede ſua. in centro. et in loco qn̄qꝫ ꝓximius plus eſt cor aſſimilatū. depuratū illuminatū pondere maioris charitatis. Exēplū ī magnēte ferrū trahente. nūcvehementiꝰ. nūc remiſſiꝰ qͣlitate mediorū. ſi circūliniat̉ ferrū alliū/ ſuſpēdit̉ vis attractiua. Pietas itaqꝫ ſubinde valet ad oīa.qm̄ reddere docet ordinare prout vnicuiqꝫdebitū eſt. deo. ſibi ꝓximo. ẜm genus omne paſſionū vel affectionum/ vt gaudeat. ſperet. timeat et doleat ſicut oportet moderateẜm circūſtātias om̄es. prout ſapiens iudicabit. et debita pij cordis armonia ſuadebit.