Super MagnificatXCI
XCI
dicit̉ inhabitatio ẜm triplex genꝰ cāe. extēdēdo ad creatōꝫ ⁊ ꝯſeruationē ⁊ obiectalē motionē vel īmutatōeꝫ/ vocabulū cauſe. Pl̓imuꝫeſt iſta ꝯſideratio ꝓ cognitione qͥdditatꝭ ipſius māſionis rerū ī deo. iuxta illud ph̓icum.qd̓ Paulus theologicū fecit. In ipſo viuimus. mouemur ⁊ ſumꝰ. Fas porro ꝯuertihile dicere ē. deꝰ ī rebꝰ ſuis ē ꝑ potentiā. pn̄tiam ⁊ eſſentiā mō dicto. Sed in aliqͥbꝰ vltraſimplex eſſe ꝯfert bn̄ eē. maxime ꝑ grāꝫ ⁊ gloriam. Et hec inhabitatio reſpicit influentiādiuinā/ que ſuperaddit̉ ad naturā ⁊ eſſentiā.L¶ Māſionis huiꝰ ꝯuenientiā gratuitā/ profecto felix qͥ poſſederit habitualit̓. felicior qͥactualiter cū habitu. Sed feliciſſimꝰ qͥ reuelata facie trāſformatus fuerit ī eandē imaginē de claritate in claritatem tanqͣꝫ a dn̄i ſpūactus. ductꝰ ⁊ tractus. ita ꝙ ſentiat ꝑ illumnatos cordis oculos (ſic̄ imprecat̉ apl̓s) ſuꝑeminentē ſcīe charitatē xp̄i. hͦ eſt gratiā hancꝯiungentē. ⁊ charā vnitatē ad ſimplificā deitatē. Multi qͥdē ſunt qͥ hn̄t ī habitū. ſic̄ pueri nouiter baptiſati. Multi qͥ ī actu poſſidēt⁊ exercent dū merent̉. Sꝫ pauciſſimorū eſtſentire diſtincte ⁊ aꝑte nexū iſtū. māſionemiſtā. vocē iſtā / ꝓpter occurſatiōes curaꝝ ī memoria. fantaſiarū ī intelligentia. ⁊ ꝯcupiſcētiarū ſqͣꝫuis mīme criminaliū) ī volitiua velaffectiua. Sentiūt hāc gratiā inhabitatōisxp̄i ⁊ ſpūſſācti. qͥ cū apl̓o mente excedūt deo.qͥ p̄terea ſentiūt oꝑatiōꝫ intra ſe v̓bi dei. Dequo dicit idē apl̓s. ꝙ viuus eſt ſermo dei. qꝛloqͥ poteſt cū quolibet. ⁊ efficax. ⁊ penetrabilior omni gladio ancipite. queꝫ gladiū venitxp̄s mittere ī terrā / vt ꝑtrāſeat vſqꝫ ad diuiſionē aīe ⁊ ſpūs. vt ferat̉ ſpūs ſurſū. ⁊ aīa maneat deorſū. qd̓ fieri neqͥt niſi maxīa pax fuerit ⁊ ſilentiū tā ſurſū qͣꝫ deorſū. niſi p̄terea fuerit diuiſio ꝯꝑagū ⁊ medullaꝝ et cogitationū ⁊ affectionū naturaliū ſeſe ꝯplectentiuꝫ.Fiat etiā diſcretio cogitationū ⁊ ītentionūſimpliciū natural̓r acqͣſitaꝝ vel acqͥſibiliū. ⁊remaneat ī ſentimēto ⁊ exꝑientia ſolus felixiſte ⁊ gͣtuitus deiformis illapſus ⁊ influxusſpūs ieſu xp̄i. plus ſuꝑeminēs ī ſpū ⁊ menteſuꝑ aīaꝫ/ qͣꝫ diſtat celū a terra. Dicimꝰ oꝑationē vitalē nō ita penitus eſſe eādem ī ſpū vl̓cū ſpū ⁊ aīa. ¶ Sentiūt hāc gratiā actualeꝫ⁊ exꝑimentalē. non qͥdem omēs qͥ digne mādūcat corpus xp̄i. ⁊ ī quibꝰ manet xp̄s ⁊ ipſiin chriſto. ſicut mō dicebamus. Sꝫ ve etiācordi homīs qd̓ prauū eſt ⁊ inſcrutabile. qꝛputauerūt aliqui gloriātes in ſe ⁊ habentes
cor elatū ⁊ exaltatuꝫ/ ⁊ elatos oculos/ ambulātes ī magnis ⁊ mirabilibꝰ ſuꝑ ſe neqꝫ hūiliter ſentiētes. Putauerūt inquā/ vel ex conſuetudīe ſenſuū exercitatoruꝫ. ſic̄ aliqn̄ fit inhabentibꝰ ꝯſuetudinē ꝓphetandi / vel ex diabolica illuſione excecāte cor/ iuſto ſꝫ occultodei iudicio tanqͣꝫ ī ſomno graui. ſentire. diſtinguere ⁊ exꝑiri/ in ſe regnū dei hoc ītra ſe.⁊ dicere ex ſnīa. Defecit caro ⁊ cor meuꝫ/ deus cordis mei ⁊ ꝑs mea deꝰ ī eternū. ſed mentiebat̉ iniquitas ſibi. Beata igit̉ et ter beataſemꝑ humilitas. quā ſolus docet ⁊ dat ille qͥait. Diſcite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde Deniqꝫ beatus vir qui ſemꝑ eſt pauidus.⁊ exultās in tremore/ ꝯplens illud qd̓ eſt oīshomo. Deū time et mandata eius obſerua.Nō ꝙ timor humanus. mundanus ⁊ ſeruil̓ſtet cū charitate q̄ talē oēm timoreꝫ mittit foras. Sꝫ nō illū ꝓfecto caſtū. qꝛ manet ī eternū. Auget potius aſſidue vſqꝫ ad gl̓iaꝫ ꝯfirmatā. in qͣ firmat̉ ⁊ ſiſtit. Manifeſtuꝫ eſt igit̉magnū pietatis ſacrm̄. qd̓ monifeſtatū eſt īcarne/ iuſtificatū in ſpū. ⁊ eſt aſſumptū ī gl̓iaNeqꝫ minus mirabilit̓ ī hac ſacra māducatione ſacr̄m hoc pietatis exhibet̉. qd̓ quideꝫmanifeſtū eſt ī ſenſibilibꝰ ſignis panis ⁊ vinivelut in carne. ſed ꝑ gratiā cū fide ſpe ⁊ charitate iuſtificat hoīs ſpm̄. ⁊ qͦdammō aſſumitin gloria. qꝛ fides dirigit ad imaginē ſpecūlarē glorie dei. Spes erigit vſqꝫ ad interiora velamīs eiuſdē glorie dei Charitas ꝟo ſeerigit. ſub intrat ⁊ app̄hendit ⁊ aſtrīgit dicēsInueni quē diligit aīa mea. tenui eū nec dimittā. Subinde vox eius eſt ſunamitis adHeliſeū. viuit dn̄s ⁊ viuit aīa mea. qꝛ nō dimittā te. App̄hendā te (inquit aīa in cāticis)⁊ introducā te in domū matris mee. ⁊ ī cubiculū genitricis mee. Felix introductio. ⁊ nota ſunt q̄ ſequūt̉. Queſtus p̄terea magnus ēpietas hec cuꝫ ſufficientia. Reponit em̄ corhomīs in ſede ſua. ⁊ in centro. et in loco qn̄qꝫ ꝓximius dū plus eſt cor aſſimilatū. depuratū ⁊ illuminatū cū pondere maioris charitatis. Exēplū ī magnēte ferrū trahente. nūcvehementiꝰ. nūc remiſſiꝰ ꝓ qͣlitate mediorū.nā ſi circūliniat̉ ferrū ꝑ alliū/ ſuſpēdit̉ vis attractiua. Pietas itaqꝫ ſubinde valet ad oīa.qm̄ reddere docet ⁊ ordinare prout vnicuiqꝫdebitū eſt. deo. ſibi ⁊ ꝓximo. ẜm genus omne paſſionū vel affectionum/ vt gaudeat. ſperet. timeat et doleat ſicut oportet moderateẜm circūſtātias om̄es. prout ſapiens iudicabit. et debita pij cordis armonia ſuadebit.