Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat

XCI

ſtigatōꝫ cāe pͥme. Doceat fides quemadmo deus qͣſi centꝝ poſitū educit ex ſe lineas aūt circūferētiā ex ſe cauſat extra effectꝰ/ niſi pure. libere. ꝯtingenter. qꝛ plane/ bonorū creature ſue egēt̉. ſufficiētiſſimꝰ ſſibi. Porro ſicut efficit aliqͥd extra ſe niſi pure ꝯtingēter. Ita nec obijcit ſe modūforme intelligibilis cuicūqꝫ intellectui creato/ niſi pure. libere. ꝯtingēter ſub qͣcūqꝫ rōneSit iſta abſoluta entis. Sit denomīatiua vnius indiuiſionē ſui. Sit denoīatiua veri ꝯꝑationē ad intellectū. Sit denoīatiua boni ꝯꝑatōem ad appetitum.maxime ad appetitū rōnalē vel intellectiuūſcu mentalē. qꝛ ꝓprie ſolus talis ē pͥmi bonicapax. eius ꝑticeps pōt ſicut intellectꝰpͥmi veri. Cōſequēter adiuuet imbecillitatem noſtre mentis illuſtratio tua ꝟ̓go ſapiētiſſima/ quatinus iſtā quā q̄rimꝰ vnionē / attingamus. Et ſi hic exꝑientiā facialeꝫ.ſaltē intelligentiā diſcretiuā ꝑceptōꝫ direFctiua. Conceſſum inuenio deductum amagnis mūdi ph̓is/ maxime platonicis. v̓tutes purgati animi/ pōt ītellectus ſeꝑatus a corꝑe vniri. formari. ſuſtentari in deoprimo vnico oīm centro. Cōceſſit hoc aduerſariꝰ noſter ꝓcaciſſimus Auerrōis. Errauerūt tn̄ iſti. defecerūt ſcrutātes ſcrutinio.qꝛ viā oſtiū. ſcalā vehiculū ꝑueniendihabuerūt. aut reiecerunt dn̄m noſtrū Ieſuꝫxp̄m. Rurſus qꝛ deū ſicut deū gl̓ificauerūt bn̄ viuēdo hūiliter grās agendo. pieqꝫcolendo. erat eoꝝ intelligētia diſcretiua/ſatis qͥdē clara de deo ſuꝑ nūc. qͣlē hn̄t etdemones. ſed ſine hūilitate pietate deuotione charitate. In elatōe oculoꝝ. ī exaltatione cordis. ī ſuis dei viribꝰ ſpeꝫ hn̄tes.Uenit xp̄s tuꝰ noſter o bn̄dicta/ ſe viā exēplar oppoſite humilitatꝭ exhibuit factꝰ obediens deo vſqꝫ ad mortē. morteꝫ aūt crucis.qꝛ nil abiectius poterat cogitari. Cur ſic? vteleuatus a terra .i. ab oībꝰ terreni hoīesrere pn̄t traheret ad ſe oīa. exemplo tali qͣꝫauxilio inuiſibili. Poſtremo qꝛ tranſituruserat ad patrē/ etiā corꝑaliter videntibꝰ diſcipulis. qͥbꝰ eraſ hūillima creaturaꝝ/ reliqͥthoc pignus dilectōis. hanc arrā euchariſtieque nos ꝯſummat ī vnū. qͥd dici p̄t vnitius/ qͣꝫ māducat meā carneꝫ bibit meuꝫſanguinē/ in me manet ego in eo. De ineſſe manſione ſuꝑadmirabilis ꝓrſus iſta ſnīaQui māducat meā carnē bibit meū ſāguine ī me manet ego in eo. nec minus admi-

rāda ſil̓ amplexāda ſequit̉. Sicut me miſit viuens pater ego viuo ꝓpter patrē. etmanducat me/ ipſe viuet ꝓpter me Deniqꝫſubdit̉. Qui māducat hunc panē viuet ī eter. Et qm̄ alio tꝑe loco xp̄s ait In domopatris mei māſiones multe ſunt. Et iteꝝ dediligenti ſe. Et pater meus inqͥt diliget euꝫ. ad veniemus. manſionē apud faciemus. Subdamus aliqua de hmōi manſione. quā noſter emanuel (qd̓ interp̄tatū ē nobiſcū deus) manet ī māducāte manducās īeo. Manſio ī alio p̄ſupponit eſſe in. Sūt Gaūt ẜm grāmaticos. xvi. modi eſſendi in. qͦsph̓s reſtringit ad octo. addunt aliqui nonūSed ſub ꝯpendio dicamus/ ī alio maxime māſiōꝫ dicit duo. Dicit em̄ diſtīctiōꝫaliquā. qꝛ nihil vnū penitus ſine qͣuis diſtinctōe reali vel rōne ſubſtātiali vel accidētaliabſoluta vel relatiua/ d̓r ī aliqͦ. licet bn̄ ꝯcedamꝰ aliqͥd eſſe idē ſibijpſi. reſoluēdo locutionē ad hac negatiuā. idē differt a ſeipſo.Alteꝝ qd̓ importat māſio/ dicit quādā vnio ſeū ꝯuenientiā duoꝝ ī aliqͦ qͣſi tercio. ſiueillud terciū ſit ſubſtātia. ſiue ſit res aliqͣ relatiua. ſiue ſit accidēs abſolutū ſiue relatiuuꝫ.Sublata em̄ intellectū omni ꝯuenientiaad inuicē remaneret modus/ cur vna resdiceret̉ ī altera? Fiat hoc ꝑſpicuū qͥſquismodos eſſendi in diſcutere voluerit. Sedveniamus ad ꝯpendiū ſuꝑ ꝓpoſita māſione Manſio mutua manducātis/ māducato ī euchariſtie ſacramēto mani feſtā hꝫducantis māducati diſtinctionē diuerſitatē. Suꝑeſt idcirco ſolū inueſtigare quid ēillud in quo vniunt̉. Et pͥmo dici nequitvniant̉ ī eadē eſſentia. ſicut tres ꝑſone diſtincte ſunt eiuſdeꝫ penitꝰ eēntie. Un̄ ꝯſurgitpr̄ eſt ī filio. filiꝰ ī patre ſpūſctō. circūinceſſioneꝫ. qua nulla pōt eſſe maior. Sic em̄euangeliū ſancti Ioh̓is incipit. In principio erat verbū. et verbum erat apud deum.Sed neqꝫ eſt iſta vnio in idēptitate relatiuaꝑſone. quemadmoduꝫ in chriſto tres naturevniunt̉. Porro eſt vnio que eſt ꝑticipationē carnis eiuſdeꝫ. quō tu beata virgofilio tuo ꝯmunionē ſortita es. vt diceret̉ ſingulariter. dn̄s tecū. filio tuo ſingulareparaſti hoſpitium. Manſio quam inquirimus/ tm̄ modo generalis in exiſtentiaqua deus dicit̉ eſſe in rebꝰ potentiā. pn̄tiaꝫ eſſentiā/ ẜm triplex genꝰ cauſe. Efficientisqua dicit̉ eſſe in rebus/ appropriate ad potētiā. formalis ad p̄ſentiam. finalis ad eſſen-