Super Magnificat
XC
iſtę medicoꝝ amphoriſmus Egra corꝑa qͣnto magꝭ nutries/ tāto plus ledes. At ꝟ̓o ꝑſpicuū ē/ ꝙ euchariſtie ſacrm̄ etiā vbi ledit accipientē aūt ꝯſecrātē/ neqꝫ ſibi ꝓdeſt ꝓ viaticorefectiōis. ꝓdeſt tn̄ eccl̓ie toti ꝓ ſacrificio oblatōis ⁊ ſacr̄o cōionis. Ue tn̄ hoī ſi vniuerſūmundū lucret̉. aīe ꝟ̓o ſue detrimētū patiatur. hec ꝓ p̄fatōe. Ueniamꝰ ad marie ꝯtēplatōes circa terciū fructū. Premittamꝰ ſub qͣdruplici metro totū marie ꝯpendiū ꝓ dictis⁊ dicēdis. Hoſtia ſacrificat. ſatiat. cibat (Ecce tres fructꝰ pͥncipales. Sequit̉ ī ſpāli d̓ cibo ſub numero ꝯtēplationū. xij.) et cibꝰ iſteReſtaurat. ſatiat. d̓lectat. roborat. augꝫ. Obdormire facit. caro ſeruit. mens dn̄at̉. Uimgenitiuā dat. trāſformat. īarrat ⁊ vnit. ¶ Cōtemplabat̉ mēs marie ſacrm̄ euchariſtie tanqͣꝫ cibuꝫ refectōis ſub ſpecie panis ⁊ vini / vtſignū ſignato rn̄deret. vt ſil̓itudo curreret pedibꝰ ſuis/ duꝫ d̓r. Eſuriētes impleuit bonis.⁊ diuites dimiſit inanes. ¶ Cōtēplabat̉ ī euchariſtie ſacr̄o filiū ſuū qͥ factꝰ eſt cibꝰ hoīm.qͥ ſꝑēcibꝰ angeloꝝ. ¶ Contēplabat̉ ꝙ eſuriētes qͥ ſunt pauꝑes ſpū/ īpleuit bonis ꝑ hunccibū/ dū faſtidioſi diuites dimittunt̉ inanesEſuriētes ſiqͥdē īpleuit Primo bono reſtauratōis. Scd̓o bono ſatiationis. Tercio bono delectatiōis. Quarto bono roboratiōis.Quinto bono augmētatiōis. Sexto bonoobdormitōis. Septimo bono ſubiectiōis īcarne. Octauo bono dn̄ationis ī mēte. Nono bono inſuꝑ generatiue virtutis. Decimobono trāſformatōnis. Undecimo bono inarratōis. Duodecimo bono vnionis. Sumamus ꝯpendiū a vocabulis bonorū iſtorū cū ſuis ꝯtēplationibꝰ ī Maria iungendoR p̄dictis ¶ Primo bonū reſtaurat. Uita ſpūalis ſicut ⁊ corꝑalis ſuo mō ꝯſeruat̉ in calido⁊ humido debite ꝯmenſuratis. Loquimuraūt hic de vita ſcd̓a. q̄ ꝯſiſtit ī actione. prouenitqꝫ a vita pͥma. Uicē calidi tenet charitasſeu gratia. ꝓut charitatē noīamus feruoreꝫcharitatis in agendo. vicē humidi quaſi paſiuā ſibi vernicat affectio bona voluntatis.Sit hoc memorabile ꝓ dicēdis om̄ibꝰ fundamentuꝫ. Sicut em̄ nō ꝑdit̉ vitā eēntialisaīe. ſic nec reſtaurat̉. Porro dicimꝰ vitaꝫ aīexp̄iane vitā amoris. Amor tuus vita tua/ loquit̉ ad aīaꝫ ſuā Hugo. Amorē intellige nōcuiuſcunqꝫ ſed dei. alioqͥn quilibet aduerſusamor nomīatus libido vel cupiditas morsnō vita dicendus eſt. Diliges deum ex totocorde iubet deus. ſubiūgit amorꝭ huius ef-
fectū. ⁊ viues. Creſcēte v̓o cupiditate vel libidine/ minuit̉ aut obtūdit̉ actꝰ ⁊ feruor charitatꝭ ⁊ ſi habitꝰ ꝑmaneat. Quot aūt modis⁊ qͦtiēs iſtud ꝯtīgat/ plꝰ exꝑimentꝭ docemurqͣꝫ verbis. Notauit hec mala ſub qͣdrūpliciclade Amos ꝓph̓a. qͣſi ꝑ totideꝫ aīe paſſiōesq̄ ſūt. ſpes. metus. meror. gaudiū. In erucanoīat̉ gaudiū carnis virētia carpens. In locuſta notat̉ ſpes arrogātꝭ. In bruco aūt iners ⁊ totꝰ exterioribꝰ īcūbēs metꝰ. In erugine meror ſcl̓i īteriora ꝯſumēs. Et ex his qͥdſuꝑeſt niſi vita lāguēs ⁊ egra? Pollicet̉ aliꝰ ꝓpheta vice dn̄i. ꝙ reuertētibꝰ ad ip̄m reſtitueret annos qͦs eruca. locuſta. brucus ⁊ erugoꝯſūpſerūt. Hec ē reſtauratio quā oꝑat̉ dn̄sꝑ euchariſtie ſacꝝ cibū. qꝛ ſanat has infirmitatū peſtes. ⁊ replet ī bonis eſuriētes. ¶ Con Stēplabarꝭ o maria reſtaurationē hmōi. ſꝫ aliter exꝑiebaris qͣꝫ ceteri. Nihil qͥppe ꝑ viciuꝫdeꝑdebat̉ ī te de vita gratie qualiter ī nobisAttn̄ natural̓ neceſſitas vie nō ſinebat hancvitā ī ſuo feruore ſꝑ eſſe qͣliter tibi nūc ē ī patria. ſed nec eras ī termino meriti. Tu idcirco iuſta iuſtificabarꝭ adhuc. ⁊ erat ſemita tuaſicut lux ſplendēſ/ creſcēs vſqꝫ ad ꝑfectā eternitatis diē. Reſtauratio tua erat non tā ſuppletio deperditi qͣꝫ augmentatio iam habiti¶ Sciebas euchariſtie ſuſceptōeꝫ v̓tutē hr̄epͥuilegiatā quā dicimꝰ vim operis oꝑati. Addit hec vis ad ꝓpriū meritū ſoliꝰ volūtatꝭ vl̓ꝓprij operis. plꝰ valet hic ſicut et ī baptiſmoactualit̓ acciꝑe/ qͣꝫ ſolū voluntatis deſideriūhr̄e. Quocirca ſtultē agūt qͥ ſe reddūt inhabiles ad ſuſceptionē. ſtultē qͥ ſine cā rōnabilisimpedimēti ſe ſubtrahūt. Prudēter ꝟ̓o qͥ ſibi bn̄ ꝯſcij freq̄nter accedūt. Porro mereturſacerdos digne ꝯſecrās. ſꝫ ampliꝰ digne cōicās etiā nō ſacerdos. Adde ꝙ fingētes hoſtiam ꝯſecratā eſſe q̄ nō ē. et ita pn̄tātes ad adorādū vel cōicādū. rei ſunt criminis idolatriequātū ī ſe ē. Et qͣꝫuis ignorātia poſſit aliosexcuſare ne peccēt adorādo ꝓpter ꝯditōꝫ ſubintellectā ⁊ ſi nō exp̄ſſā. ſuſcipiētibꝰ tn̄ nō accreſcit tātus fructꝰ. Exēplū ī alijs ſacr̄is maxime de baptiſmo. Deniqꝫ nō ē cauta ſatꝭ cōſecrātiū ſollicitudo. qͥ hoſtiā pͥus qͣꝫ ſit conſecrata ſurſū leuāt. flectūt genua. poſt benedicūt. ppl̓o reſpiciēte nec attendēte ꝯſecratōishorā vel momētū. Eſt aūt corpꝰ xp̄i pn̄tialitſolū tunc ī altari pͥmo dū v̓ba ſacralia finita ſunt ī inſtāti vltimo. Ita ꝙ pͥmū nō eē v̓boꝝ/ ē pͥmū eē corꝑis xp̄i ī hoſtia. q̄ v̓ba nōſolū ſunt ſignificatiua vel demōſtratiua ſed
Q 4