Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat

XC

iſtę medicoꝝ amphoriſmus Egra corꝑa qͣnto magꝭ nutries/ tāto plus ledes. At ꝟ̓o ꝑſpicuū ē/ euchariſtie ſacrm̄ etiā vbi ledit accipientē aūt ꝯſecrātē/ neqꝫ ſibi ꝓdeſt viaticorefectiōis. ꝓdeſt tn̄ eccl̓ie toti ſacrificio oblatōis ſacr̄o cōionis. Ue tn̄ hoī ſi vniuerſūmundū lucret̉. aīe ꝟ̓o ſue detrimētū patiatur. hec p̄fatōe. Ueniamꝰ ad marie ꝯtēplatōes circa terciū fructū. Premittamꝰ ſubdruplici metro totū marie ꝯpendiū dictis dicēdis. Hoſtia ſacrificat. ſatiat. cibat (Ecce tres fructꝰ pͥncipales. Sequit̉ ī ſpāli cibo ſub numero ꝯtēplationū. xij.) et cibꝰ iſteReſtaurat. ſatiat. d̓lectat. roborat. augꝫ. Obdormire facit. caro ſeruit. mens dn̄at̉. Uimgenitiuā dat. trāſformat. īarrat vnit.templabat̉ mēs marie ſacrm̄ euchariſtie tanqͣꝫ cibuꝫ refectōis ſub ſpecie panis vini / vtſignū ſignato rn̄deret. vt ſil̓itudo curreret pedibꝰ ſuis/ duꝫ d̓r. Eſuriētes impleuit bonis. diuites dimiſit inanes. Cōtēplabat̉ ī euchariſtie ſacr̄o filiū ſuū factꝰ eſt cibꝰ hoīm. ſꝑēcibꝰ angeloꝝ. Contēplabat̉ eſuriētes ſunt pauꝑes ſpū/ īpleuit bonis hunccibū/ faſtidioſi diuites dimittunt̉ inanesEſuriētes ſiqͥdē īpleuit Primo bono reſtauratōis. Scd̓o bono ſatiationis. Tercio bono delectatiōis. Quarto bono roboratiōis.Quinto bono augmētatiōis. Sexto bonoobdormitōis. Septimo bono ſubiectiōis īcarne. Octauo bono dn̄ationis ī mēte. Nono bono inſuꝑ generatiue virtutis. Decimobono trāſformatōnis. Undecimo bono inarratōis. Duodecimo bono vnionis. Sumamus ꝯpendiū a vocabulis bonorū iſto ſuis ꝯtēplationibꝰ ī Maria iungendoR p̄dictis Primo bonū reſtaurat. Uita ſpūalis ſicut corꝑalis ſuo ꝯſeruat̉ in calido humido debite ꝯmenſuratis. Loquimuraūt hic de vita ſcd̓a. ꝯſiſtit ī actione. prouenitqꝫ a vita pͥma. Uicē calidi tenet charitasſeu gratia. ꝓut charitatē noīamus feruoreꝫcharitatis in agendo. vicē humidi quaſi paſiuā ſibi vernicat affectio bona voluntatis.Sit hoc memorabile dicēdis om̄ibꝰ fundamentuꝫ. Sicut em̄ ꝑdit̉ vitā eēntialisaīe. ſic nec reſtaurat̉. Porro dicimꝰ vitaꝫ aīexp̄iane vitā amoris. Amor tuus vita tua/ loquit̉ ad aīaꝫ ſuā Hugo. Amorē intelligecuiuſcunqꝫ ſed dei. alioqͥn quilibet aduerſusamor nomīatus libido vel cupiditas mors vita dicendus eſt. Diliges deum ex totocorde iubet deus. ſubiūgit amorꝭ huius ef-

fectū. viues. Creſcēte v̓o cupiditate vel libidine/ minuit̉ aut obtūdit̉ actꝰ feruor charitatꝭ ſi habitꝰ ꝑmaneat. Quot aūt modis qͦtiēs iſtud ꝯtīgat/ plꝰ exꝑimentꝭ docemurqͣꝫ verbis. Notauit hec mala ſub qͣdrūpliciclade Amos ꝓph̓a. qͣſi totideꝫ aīe paſſiōes ſūt. ſpes. metus. meror. gaudiū. In erucanoīat̉ gaudiū carnis virētia carpens. In locuſta notat̉ ſpes arrogātꝭ. In bruco aūt iners totꝰ exterioribꝰ īcūbēs metꝰ. In erugine meror ſcl̓i īteriora ꝯſumēs. Et ex his qͥdſuꝑeſt niſi vita lāguēs egra? Pollicet̉ aliꝰpheta vice dn̄i. reuertētibꝰ ad ip̄m reſtitueret annos qͦs eruca. locuſta. brucus erugoꝯſūpſerūt. Hec ē reſtauratio quā oꝑat̉ dn̄s euchariſtie ſacꝝ cibū. qꝛ ſanat has infirmitatū peſtes. replet ī bonis eſuriētes. Con Stēplabarꝭ o maria reſtaurationē hmōi. ſꝫ aliter exꝑiebaris qͣꝫ ceteri. Nihil qͥppe viciuꝫdeꝑdebat̉ ī te de vita gratie qualiter ī nobisAttn̄ natural̓ neceſſitas vie ſinebat hancvitā ī ſuo feruore ſꝑ eſſe qͣliter tibi nūc ē ī patria. ſed nec eras ī termino meriti. Tu idcirco iuſta iuſtificabarꝭ adhuc. erat ſemita tuaſicut lux ſplendēſ/ creſcēs vſqꝫ ad ꝑfectā eternitatis diē. Reſtauratio tua erat non ſuppletio deperditi qͣꝫ augmentatio iam habiti Sciebas euchariſtie ſuſceptōeꝫ v̓tutē hr̄epͥuilegiatā quā dicimꝰ vim operis oꝑati. Addit hec vis ad ꝓpriū meritū ſoliꝰ volūtatꝭ vl̓ꝓprij operis. plꝰ valet hic ſicut et ī baptiſmoactualit̓ acciꝑe/ qͣꝫ ſolū voluntatis deſideriūhr̄e. Quocirca ſtultē agūt ſe reddūt inhabiles ad ſuſceptionē. ſtultē ſine rōnabilisimpedimēti ſe ſubtrahūt. Prudēter ꝟ̓o ſibi bn̄ ꝯſcij freq̄nter accedūt. Porro mereturſacerdos digne ꝯſecrās. ſꝫ ampliꝰ digne cōicās etiā ſacerdos. Adde fingētes hoſtiam ꝯſecratā eſſe ē. et ita pn̄tātes ad adorādū vel cōicādū. rei ſunt criminis idolatriequātū ī ſe ē. Et qͣꝫuis ignorātia poſſit aliosexcuſare ne peccēt adorādo ꝓpter ꝯditōꝫ ſubintellectā ſi exp̄ſſā. ſuſcipiētibꝰ tn̄ accreſcit tātus fructꝰ. Exēplū ī alijs ſacr̄is maxime de baptiſmo. Deniqꝫ ē cauta ſatꝭſecrātiū ſollicitudo. hoſtiā pͥus qͣꝫ ſit conſecrata ſurſū leuāt. flectūt genua. poſt benedicūt. ppl̓o reſpiciēte nec attendēte ꝯſecratōishorā vel momētū. Eſt aūt corpꝰ xp̄i pn̄tialitſolū tunc ī altari pͥmo v̓ba ſacralia finita ſunt ī inſtāti vltimo. Ita pͥmūboꝝ/ ē pͥmū corꝑis xp̄i ī hoſtia. v̓baſolū ſunt ſignificatiua vel demōſtratiua ſed

Q 4