Tractatus nonus
oꝑatiua ex ordinatōe īſtitutōis xp̄i coaſſiſtētis efficaciter ꝓ iſto īſtāti pͥmo nō eſſe verborū. Et illud inſtās demōſtrat̉ ad intellectuꝫ /dū d̓r. hͦ eſt corpꝰ meū. qꝛ illud eſt pͥmū īſtāsexiſtētie corꝑis xp̄i. ⁊ nō factio. Iō nō bn̄ d̓rhͦ fit corpꝰ meū. Cōformit̓ d̓ ſanguīs ꝯſecratione ſuo mō. cuiꝰ forma nō dependet a pͥma¶ Cognouit iſta tuus (o virgo beata) deuotus ⁊ ſapīe magnꝰ diſcipulꝰ Hugo. qͥ laborās ī extremis/ noluit vti hoſtia quā ꝑ ītimūſpūs ſenſū dep̄hēdit n̄ eſſe ꝯſecratā. Pꝰ dū ēallata ꝯſecrata/ timens ꝑiculū vomitus ſi ſumeret dixit magna fide. Filiꝰ redeat ad pr̄eꝫ⁊ ſpūs ad deū qͥ dedit illuꝫ. Et ita pie credimus (qꝛ ſtatim obijt) eſſe completū.T DeCAdum DONISatiat. Quāta ſit ⁊ qͣꝫ īproba fames pctōꝝqͦs nō īplet ⁊ occupat charitatꝭ cibꝰ ⁊ potꝰ recogitare ſtupor ē. ſentire grādis ⁊ incōꝑabil̓miſeria. qꝛ vſqꝫ ad morteꝫ. Crede nō mihi ſꝫſapienti. Deſideria inqͥt occidūt pigꝝ Exꝑentiā interroga. rn̄debit quēadmodū aurespruriūt ad rumores. oculi furiūt ad reſpiciēdū vanitates ⁊ inſanias falſas. glo .ſ. q̄ faciunt inſanire Itaqꝫ nec ſatiat̉ oculꝰ viſu. necauris auditu. Adde ꝙ os ſcurrilitate ⁊ vaniloquijs. guſtus ſaporibꝰ. olfactꝰ odoribꝰ. tactus ꝯtrectatōibꝰ adimpleri videt̉ nec ſaturatur. Proinde ſūma maloꝝ vanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas/ ſi nō repleuerit ꝟitas ⁊ charitas. erigit̉ ⁊ īaneſcit vanitas. ſibi diues vacua deo. Suadet īmo vrget ſuꝑbia/ ⁊ dicit.viuas excellent̓. Inuidia ſuſurrat/ eminensſingulariter. Ira vult hͦ ſcd̓m imꝑturbabiliter retinere. Accidia infatigabiliter. Auaricia indefectibiliter. Gula ⁊ luxuria delectabiliter. hypocriſis venerabilit̓. Deniqꝫ ſummatim collige ꝙ vanitatis fames ⁊ ꝯcupiſcētia eſt vt ſibi ſubſeruiat īpunita neqͥtia Hecfelicitas mundanoꝝ. hec ꝟo qꝛ vana ſunt etinania nō ſatiant. ſꝫ acriori tales fame perurgēt. lābūt vmbrā fructuū ſuꝑ ſpīas apparētēInhiāt vmbre craſſi oſſis īſtar canis/ qͥ natans dū vanitatē vmbre captat / hiādo ꝑditverā eſcā. Quid nō mortalia pectora cogis:auri ſacra fames exclamat qͥdā. Deuorat alius carnes ſuaſ. alius ſcintillas ardētes haurit. aliꝰ ī mōtibꝰ attrahit ventos. Et cur hecoīa? niſi qꝛ rabies famis ē valida. At v̓o cibꝰnoſter digne ſuſceptus. qꝛ vero bono repletvere ſatiat. aut ꝓ magna ꝑte famē ſedat. Alioqͥn timeat qͥ nō minus aūt plꝰ qͣꝫ an̄ dimit-
tit̉ inanis. ne iudiciū ſibi manducet et bibat.¶ Cōtēplabarꝭ ſatietatꝭ hͦ bonū ſil̓ ⁊ exꝑiebaris o btā. ꝓpterea nuſqͣꝫ in te dn̄abatur vanagl̓ia/ quā replebat totā euchariſtia. Nec eratlocꝰ ī te vanitati. nec duplicitati. nec falſitati.quā funditꝰ occupabat veritas ſimplex ⁊ ſolida. Quid em̄ q̄reres ī celo. aut qͥd velles ſuꝑterrā/ p̄ter vnā hāc reꝫ ſolā. optimā ⁊ eternā.dicens ex ſnīa. Et ꝑs mea deꝰ ī eternū. Plane nimiſ auarus ē cui tāta ꝑs nō ſufficit. immo miſerrimꝰ ⁊ pauprimus qͥ p̄ter hāc aliaꝫq̄rit. Sūt qͥ te maria de inani gl̓iatōe vellētnotare. qꝛ cū exultatōe ſpūs protuliſti Ecceem̄ ex hͦ btāꝫ me dicēt om̄s generatōes. qꝛ fecit mihi magna qͥ potens eſt. Faciūt d̓ te ẜmſe iudiciū. qͥ ad oēm gloriuncule ventū agitātur vt arūdo. Neſciunt quāto hūilitatꝭ pondere ſtabilita eras. nō in te ſed in deo ſalutari tuo/ duꝫ hec ꝓphetica nūciatione ꝓferres.beatā me dicent omēs generationes.Tercium bonum.Delectat. ¶ Si delectatio ē p̄ceptio ꝯueniētis ꝯiūcti. aūt ex hmōi ꝑceptōe ꝯſurgit. Nihil v̓o ꝯuenientius/ nihil intimiꝰ ꝯiugit̉ aīeqͣꝫ iſte cibꝰ ī qͦ xp̄s ſumit̉. Delectat igit̉ ī ſummo/ ſi ſenſus interiores ipſius aīe ſiue mentis purgati ſūt ī ſummo. Figurat̉ idcirco ꝑmāna. de qͦ ſapiēs teſtꝭ/ ꝙ oē delectamētū ī ſehabebat. ¶ Sēſerūt aliqͥ ꝑceptibilit̓ ī ſenſibꝰcarnis delectatōem huiꝰ panis. Sicut iſte aGuilhelmo ꝑiſiēſi memoratus in rethoricaſua. qͥ ꝑ olfactū cognoſcebat locuꝫ qͣꝫtūcūqꝫal̓s incognitū vbi repoſitus erat dn̄s ſuus.Ita em̄ loq̄bat̉ de euchariſtia. Huiꝰ inſuꝑcibi guſtus ita ſibi ſapuit/ vt nō ꝯtētꝰ comeſtione ſacr̄i / vaſculū rumīauerit ligneū ꝯtētiuū eius. Quid dicemus d̓ paſſis extaſim fepe/ vel poſt comeſtōꝫ huiꝰ ſacr̄i. vl̓ ad ſolū deuotōis intuitū? Poſſet huiꝰ delectatiōis feruidꝰ ardor/ totus incendēs/ totꝰ liq̄faciens/colligi ꝑ totū decurſū cāticicāticoꝝ. ſub alloquijs amoroſis ſponſe ad ſpōſū. Uidere eſtillic vt eſtuet affectibꝰ/ vt totū ſcintillet amoroſū ipſius incēdiū. vulnerat̉. laguet. ſtipat̉.fulcit̉. cadit ⁊ ſpaſmat̉. Ue ill̓ quoꝝ aīa nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuiſſimo. ſuſpirās ad ollaſcarniū egypti. allia. porros et pepones. Uealijs nec calidis nec frigidis. qͥ nauſeaꝫ ⁊ vomitū ſui ꝓuocāt de ore dei. qͥ ſuauitatem vnguenti ꝑdūt ꝑ muſcas tepidoꝝ deſiderioruꝫmoriētes. qͥ ſil̓es ſunt ouis male fotis. ⁊ id̓ofetidis. vel qͥ maiori maledictōe miſcēt fel ī hͦ
U