Super Magnificat LXXXIX

LXXXIX

vinee. loquit̉ qͦꝫ. bibi vinū cū lacte meo. Uocat inſuꝑ. Comedite amici ⁊ bibite ⁊ inebriamī chariſſimi. ¶ Docte facis o aīa mea. īuitata nō abnegas. nō diſſimulas. nō cauſarꝭ.Dulcis fuit fructꝰ eius gutturi tuo. q̄ris ſitiens ⁊ vocata bibere vinuꝫ diuine ſuauitatispoſt vbera ꝯſolātꝭ humanitatꝭ. petꝭ impleriqd̓ ſequit̉. Introduxit me rex ī cellā vinariam. ¶ Quid agis aīa mea? quenaꝫ hilaritasvultus? qͥs tremulꝰ ⁊ honorꝰ oculoꝝ nitorꝫqͦſnā oīs geſtus. oīs alacritas. leticia ſiml̓ ⁊voluptas? Quid ſiles? quid qͣſi ſpaſmata ſtupes? Uere cognoſco qꝛ introduxit te rex incellā vinariā. ordinauit ī te charitatē. immocharitate vulnerauit te. īmo charitatē ſi dicip̄t ſic̄ ſine mō. ſic ſine ordine dedit. Hīc modus dilectōis tue nō hꝫ modū. Hīc tota litſcēs. tota collabēs. tota te nō ſuſtinēs. ſuſpirabūda ſuſurrās. Fulcite me floribꝰ. ſtipateme mal̓. qꝛ amore lāgueo. qꝛ vulnerata charitate ego ſum. Meditor ego mecū dūmō tetaleꝫ inſpicio O triſtis nuꝑ anxia et pauperaīa mea) quāta ⁊ qual̓ ſit. hec dextre dei ſpōſi tui mutatio mirās. ⁊ ego tecū recognoſco.Itaqꝫ libet exclamare O qͣꝫ bonꝰ ⁊ ſuauis ēdn̄e ieſu xp̄e ſpūs tuꝰ. qͣꝫ viuꝰ ⁊ efficax ſermooris tui. qͥ ī cenaculo grādi ſtrato eccl̓ie tueſyon/ panē ⁊ vinū corꝑalis edulij ꝯuerterit īfructū lucē aīaruꝫ corꝑis ⁊ ſanguīs tui. Siqͥdē ſermo ille. v̓ba iſta q̄ locutus es/ ſpūs etvita ſunt. Uere ſpūs ⁊ vita. vn̄ vite talis effectus ē exortus ī te o aīa mea. Quid reliquuꝫēo aīa mea. fulcita es floribus ſctōꝝ deſideriorū. ſtipatamalis ordinatarū affectionuꝫſub expectatōe futuroruꝫ p̄miorū. Uideo qͣꝫbn̄ tibi ſit. nō deſerit te collabentē dilectꝰ tuIndicat hͦ tuū velut aure tenuis ſuſpirium.Leua eius ſub capite meo. ⁊ dextera illiꝰ amplerabit̉ me. Acce iā fructū edere nō q̄ris ſuauē gutturi tu j. nō cellā vinariā introire. nōfulciri floribu s. nō ſtipari mal̓. ſꝫ tota ī totūlapſa ⁊ collapa. tota ꝯplexu ſuauiſſimo. ſereniſſimo ⁊ caſto ī eius ſinu ꝯſopita qͥeſcis.Oqͣꝫ beatus ⁊ efficax ⁊ felix eſt cibꝰ iſte fructuoſus. Uinū eſt viuaciſſimū corꝑis ⁊ ſanguinis tui xp̄e ieſu. Un̄ talis comꝑatur effectus. tal̓ refectio. talis dormitio. qͥes talis īO pace in idip̄m. ¶ Atuero qͣꝫ breuis hora. Dicobſecro te benigne Ieſu Sic em̄ innuere videtur aīa mea) Dic ꝑ amores tuos qd̓ ſequit̉Adiuro vos filie hierl̓m ꝑ capreas ceruoſqꝫcamporū/ ne ſuſcitetis neqꝫ euigilare faciatꝭdilectaꝫ/ donec ipſa velit. O qͣꝫ bn̄ ſibimet et

mihi excidit. ſiue excedimꝰ deo. v̓bū (o Paule) ſumma ſuauitate refertū. ſiue ſobrij ſumꝰvobis verbū heu erūna miſerie repletū. qꝛ replet̉ hō multis miſerijs dū redit ad ſe. dū reddit̉ ipſe ad terrā miſerie ⁊ tenebrarum ab illaqua interim quieſcebat ī regione viuorum.¶ Sic ꝯ aīa mea ſuſcitauit te vita immortalis. reſorbuit te ad ſe pōdus corꝑis. Corpꝰitaqꝫ qd̓ corrūpit̉ aggrauat aīam. Lāguidaꝓrſus ⁊ vulnerata charitate vigilas. Tu ſuſpenſa reſpectas vndiqꝫ/ forte redeat ad te dilectus tuus. Cuiꝰ adhuc calore tepet. lectulus noſter floridꝰ. Dirigis aures ad oēm ſonitū vel flatū ſeu ſibilū aure tenuis. Si forte audiat̉ ī ſilētio vox optata dilecti tui. Fallor aūt in ſomnis vigilo/ ſi nō ita res ſe habeat Nō em̄ poterit zelotes amicus minꝰ amare qͣꝫ amica nō impar eē ad amoris viciſſitudinē. Nā audio clamantē. vulneraſti cor meum ſoror mea. Quid igit̉? Conſiderans egoamorē ſponſi in celeri reditu/ laudo parit̓ vigilantiaꝫ ſollicitudinis tue o anīa. Erat adhuc de lōge ſaliens ī montibus/ trāſiliēs colles/ alacer ⁊ hilaris cāticās p̄ amore. Senſiſti ꝯtinuo diſtātis adhuc vocē ⁊ exultatōemExiliſti ilico tremefacta ⁊ dixiſti. Uox dilecti mei eſt. ſupplendū quā audio. Uox ſonora cuius auditu reſurgūt mortui. nā qͥ audierint viuēt. Et nōne te mortuam indicas oaīa. aut certe mortue ſimilē/ dū amicꝰ abeſſeputat̉? Nō auertas (inqͥt ꝓpheta) faciē tuā ame. Dat rōem p̄cis. qꝛ ſil̓is ero deſcendentibus in lacū. Uox aūt dn̄i duꝫ ſuꝑ aqͣs ⁊ aqͣsmultas fantaſticarū fluctuātiūqꝫ curarū ſonuerit. fit cōfeſtim (ipſo iubēte) trāquillitas.facit īhabitare diluuiū tale fluctiuaguꝫ. illicſedēs. illic v̓tutē ppl̓o ſuo ſpiritali das et bn̄dicēs ī pace. Sed ⁊ intercidit flāmā ignis illecebroſe tēptatōis. vituloſqꝫ petulātis ſuꝑbie licet lybani .i. cādidati/ videant̉ ſub colore boni. ꝯcidit. obruit ⁊ ꝯterit. Hec ē vox dilecti. ¶ Uerū quid agimus. quorſum aīa. qͦrſuꝫ abripimur. Referā ego tecū ſecrete internos alloquia tractare de fructu vite. de pane qui de celo deſcēdit. ⁊ dat vitā mūdo. voxexhortationis mee hoc dederat initiū. Magnifica nūc aīa mea dn̄m. ſubiunxerā quaſiꝓ cauſa vel theoreumate dicēdorū. qꝛ eſuriētes impleuit bonis. Sed ignoſcēdū ē. dādavenia ſobrie ebrietati. quā cella vinaria ꝓpinauit. īmo vere iā venia nil opus ē. qꝛ digniſſimo noſtro ꝓbatōeꝫ ītimiorē oꝑat̉. on̄dſ īhͦ noſtro ſacramēto. Eſuriētes īpleuit bonis

Pp 3