Super Magnificat LXXXIX
ones non negamꝰ. aut applicatio fit tm̄mōdiffinitiue ⁊ nō localit̓. quēadmodū aīa rational̓ applicat̉ corꝑi ſuo tota ī toto. et tota inq̄libet ꝑte. nō localiter. Et ſuꝑ hͦ nihil ad mathematicā/ cui deeſt intellectual̓ oculus fidepurgatus. vt poſſit diuinū hͦ myſteriū intueri. Debemꝰ qͣſo deū plꝰ noſſe/ qͣꝫ mathematicus natural̓ p̄t intelligere. Si filia eiꝰ aſtrologia potuit inueſtigare (licet vmbralit̓ ⁊ imꝑfecte) ꝟ̓ginē beatā geſtare ī gremio pueꝝ celitus ī ſigno v̓ginis/ quē aliqͥ Ieſuꝫ vocant(ſicut teſtis eſt Albumaſar) nō abnegemusptū noſtre virginis. qꝛ tal̓ decet partus deūR¶ Diſcipulus Omiſeris iſta pronūc fauorēfidei ſonātia. ⁊ ad defenſionē ꝓpriā intendedocens quēadmodū quātū corpꝰ alteri poſſit coaptari mō non quātitatiuo. qm̄ exēplūde aīa rationali nullū ē vere. caret em̄ qͣntitate. ¶ Mgr̄. Fiat hͦ ꝑ ꝯuerſionē panis ī corpus xp̄i iā exiſtens/ accidentibꝰ panis remanentibꝰ. ita ꝙ iā corpus xp̄i nō eſt hic locatūī hoſtia ꝑ dimēſiones ꝓprias. ſꝫ ꝑ illas q̄ panem efficiebāt. Et qꝛ q̄libet ꝑs panis tranſſubſtātiata eſt ī totū corpꝰ xp̄i. ꝓpterea totūeſt ī tota hoſtia ⁊ totū ī qualibet ꝑte. nō plushabēs poſitōeꝫ ad locū dimenſiuā qͣꝫ aīa noſtra. ¶ Diſcipulus Et ſi p̄ſupponat hec rn̄ſio tua reꝫ valde mirabilē. non tn̄ ita deo impoſſibilē/ qͥn ſubſit ſibi cū voluerit poſſe Neqꝫ em̄ maius eſtimo eē rē mutare ī aliā ꝑ potentiā obedientialē creature/ qͣꝫ reꝫ ex nihiloproducere. Sꝫ qͥd dicet̉ ẜm poſitionē illorūqͥ ꝯtendunt panis ſubſtātiaꝫ remanere/ tāqͣꝫſit facilior ad ſaluandū hec poſitio. ¶ Mgr̄.Immo v̓o difficilior ⁊ heretical̓. tū qꝛ dānata ꝑ eccleſiā. tū qꝛ tollit verā exiſtentiā corporis xp̄i in hͦ ſacr̄o. Nō em̄ remanet via velratō ſaluādi verā pn̄tiā acͣtualē corꝑiſ xp̄i/ niſi qꝛ trāſſubſiātiatus ē panis ī ip̄m. ſꝫ ſaluat̉modo dicto Fallit̉ itaqꝫ ph̓oꝝ ⁊ mathematicorū imagi latio. qͣſi totū corpus ſit extenſum ⁊ extēſiut ſub dimenſionibꝰ hoſtie. ita ꝙꝓpria quātitis ſit rō ſibi eēndi ī loco qͣſi propterea ſit reſpectus ad locū. ſicut ē ad inuicēpartibꝰ ī toto. neqꝫ tn̄ dimenſiones panis remanētes/ efficiunt corpus xp̄i vel inherēt ſibi. ſed ꝑ ſe ſtant ab omni corꝑe ſeꝑate. Un̄ ſicut dicimus nos Petrū videre/ dū videmusſua accidentia vel figurā. Ita dicimꝰ nos videre corpus xp̄i dū videmus accidentia panis illius qͥ ī ip̄m trāſſubſtātialiter ꝯuerſuseſt. ¶ Diſcipulꝰ. Cauſaꝫ aꝑis cur p̄dictꝰ eror dū putat̉ eē facilior deſtruit totā fidē hu-
ius ſacramēti d̓ vera exiſtētia corꝑis xp̄i ſubſpeciebꝰ panis q̄ nō ſolū figurāt ſꝫ ꝯtinēt. alioqͥn ſi nō ꝯtinerēt nō plus eēt hoſtia adorāda qͣꝫ petra deſerti/ q̄ xp̄m figurabat. Petraaūt erat xp̄s ait apl̓s. Sic d̓ figurꝭ oībꝰ alijſSic de imaginibꝰ ⁊ picturꝭ et litteris/ curreret argumentū. Deniqꝫ nec fides hr̄et meritum. nec veritatē xp̄i verbū. nec efficaciā eiꝰſacramentū ¶ Mgr̄. Adde ꝙ fieret iniuriap̄dicatoribꝰ p̄mitiue eccl̓ie doctꝭ ab ore proprio beate v̓ginis. Sic̄ ⁊ Paulus aſſerit ſehāc veritatē a dn̄o accepiſſe. Poſſem adducere mira ſuꝑ hac trāſſubſtātiatiōe mōſtrataꝑ alia. Inſuper manuducere legis vtriuſqꝫmira. exemplo Ambroſij ꝓmptū eēt. Sꝫ ſiſenſus deficit. ad firmādū cor ſincerū ſola fides ſufficit. ¶ Diſcipulus. Sufficit mihi Lplane. qͣꝫuis claritas intellectual̓ ratōnis addita ſit deo laus ⁊ gl̓ia. Claret ex fine ꝙ inſtitutū ē hͦ ſacramentū. qͣtinus on̄deret deꝰ immenſitatē ſue potētie. Incomp̄hēſibilitateꝫſue ſapīe. Inenarrabilitatē rue beniuolentieEt hec triplex rō eſt potiſſima. qm̄ ī ꝑfectione final̓ cauſe ſolidat̉. Propterea tranſfer tenūc ad declarādū copioſiſſimā vtilitateꝫ huius ſacramēti. ⁊ poſtmodum regredi poterimus ad ceteras queſtiōes ſi fuerint inſinuati fructꝰ (o bn̄dictiſſima v̓go) bn̄dicti fructventrꝭ tui. vn̄ crebro ceciniſti magnificās cūexultatōe ſpūs ad ſuꝑmentales exceſſus rapta. Eſurientes impleuit bonis. ⁊ diuites dimiſit inanes ¶ Mgr̄ Eſuries ī pͥmis neceſſaria nobis ē. ſi tātis querimꝰ impleri bonis¶ Diſcipulus. Sic putādū. Sꝫ qͥd impedit/ aut qͥd inducit hāc eſurieꝫ/ aꝑire paucisnō poſtponas. ¶ Mgr̄ Scis qͥd obſtabatfilijs iſrael ne mana ſaperet eis. ſꝫ verteret̉ innauſeā? ¶ Diſcipulꝰ. Murmur improbuꝫ⁊ ingratuꝫ. qꝛ deſiderabāt carnes. allia. porros ⁊ pepones egypti. ¶ Mgr̄. Caueamꝰſil̓es fieri. guſtatis qͥppe tā vilibus egyptiace tenebroſitatis eſcis/ deſipit oīs cibꝰ ſpūalis. Eſuries itaqꝫ cauſat̉ ex euacuatione ſtomachi a noxijs humoribꝰ. hāc vero pauꝑtaſſpūs facit. Exemplū habet̉ xp̄i crucifixi. nōvult bibere vinū ſecularis delectatōis. quiamyrratū. qꝛ felleū. qꝛ acetoſum ē ſpiritu. Dicit cuꝫ p̄s. Renuit ꝯſolari aīa mea. Memorfui dei ⁊ delectatus ſum. Rurſus ipſe timordn̄i reuerentialis/ obediens et humilis/ operat̉ eſuriem ſanctā. qꝛ ſanctā a ſeculo irenitatem. Mititas p̄terea cū pietate/ tollit Itusamariſſimū rācoris ⁊ inuidie. Scienti-
Pp 2