Super Magnificat LXXX 2
LXXXIX
qꝛ nō pōt tradi capitalior diuerſitas int̓ fidē⁊ ph̓iaꝫ. Nā poſito ph̓ie fundamēto/ ſequit̉neceſſario mundū nunqͣꝫ incepiſſe. Sequit̉aīas hūanas vel eē infinitas. vel eē vnica. vtdelirat Auerrōis. vel migrare de corꝑibꝰ incorꝑa ꝑ infinitas reuolutionū vices. vt ſomniabāt Pitagoras ⁊ plato ⁊ ſequaces. aut ꝙaīa rōnalis mortalis ē. Quodcūqꝫ v̓o ꝯceſſum fuerit ex altero qͣttuor hoꝝ modorū. tollit̓ ꝯſequēter oīs pia religio. ¶ Mgr̄. Uerecolligis. Nūc oculos tue ꝯſiderationis fidepurgatos ꝯuerte ad btāꝫ beataꝝ Mariā. ꝑpendēs aꝑte qͣꝫ verū ſit illud eccl̓ie laudātiseā p̄coniū. Gaude maria ꝟ̓go cunctas hereſes ſola interemiſti ī vniuerſo mūdo; ph̓orūmaxīe. ¶ Diſcipulꝰ. Quō pacto ſic? ¶ Magiſter Nimirū. qꝛ verbū ꝟbo virgo ꝯcepit.ꝟgo ꝑmāſit/ hoc nos credimꝰ. ipſa ꝑ exꝑientiā intellexit. Nihil v̓o ſcit̉ verius qͣꝫ doctrine exꝑientia. Hāc ſolā habere ducē et magſtrā ꝓfeſſi ſunt ph̓i. Siquidē tolle certitudinē exꝑientie. tolle veritatē eius. ſubuertit̉ pariter oīs philoſophantiū via vel inueſtigatōveritatis. Tollit̉ vero falſa vel inſufficiensexperiētia. quā opinati ſunt ph̓i hr̄e generalem. ꝙ ex nihilo nihil fit. ꝙ nō niſi ꝯmixtiōeſexuū hō fit. ꝙ deus nec homībꝰ nec corporbus cohabitat. cū ceteris ſine numero. q̄ oīapartus ꝑ virginē noſtrā exꝑtus/ falſificat etG ꝯfundit ¶ Diſcipulus Habebat ne Mariarōnes alias ab hoc vnico partꝰ exꝑimento.¶ Mgr̄. Habebat ꝓfecto ꝑ ſpm̄ propheticum/ tā ſuū qͣꝫ p̄cedentiū patrū. qͥ ſpūs apertiſſima luce ſuꝑ oēm rationē vel demōſtrationē haberi naturalit̓ poſſibilē/ veritates noſtre fidei certiſſime reuelabat. ⁊ ad intelligentiā colluſtrabat. ¶ Diſcipulus. Quid queſo dixeris? An beata nr̄a videbat veruꝫ corpus filij ſui / dn̄ ip̄m ſacramētaliter ꝯſecratūſumebat? Ma giſter. Si de viſione ſenſuali queris. nec ⁊h oculis eius ī via. neqꝫ nūc īpatria corꝑali er ꝑcipi pōt vt hic ē. Intelligi ꝟo ſic̄ ⁊ creſi vere pōt ſicut nec ſpūs ocl̓o¶ Diſcipulus Cōfundit hec intellectual̓ experiētia ſapiētiſſima ſtultū ph̓ie pͥncipiū velut in om̄ibꝰ. Sed erat altera ne rō marie cōtra ph̓os qͣꝫ ꝑ reuelatiōem aut fidē? ¶ Mgr̄.Erat profecto/ qͣꝫuis rationē hāc etiam exnaturalibꝰ ⁊ methaphiſicis officinis. ⁊ nr̄a fides plurimū iuuaret ⁊ illuſtraret. ¶ Diſcipulus Affer obſecro rōem vel moralē ſi habeſvel methaphiſicā vel mathematicā vel logicalē vel legiſticā ẜm tres ꝑtes ph̓ie. ¶ Mgr̄.
Animaduerte ī pͥmis veritatem vnā. qͣ ſalubriorē. qͣ ſolidiorē nullus vnqͣꝫ ph̓oruꝫ legit̉poſuiſſe. nullus recte philoſophātiuꝫ tradit̉vel neſciſſe vel negaſſe. ¶ Diſcipulꝰ. Papedic q̄ ſit illa ⁊ ſi theologie cōſona ſit? ¶ Magiſter Conſona plane. Eſt aūt hec veritasQuicqͥd fit/ fit ꝓpter finē. ¶ Diſcipulꝰ. Legi eā ī phiſicis ⁊ metaphiſicis ab Ariſtꝭ. legiab Auicꝭ. legi a ꝯmētatore ⁊ Algaſel/ cuꝫ ceterꝭ ſub hac ſnīa varie demōſtratā. Nec voxvlla exꝑientie ꝯſonantior inuenit̉. ſed qͥd adrē nr̄aꝫ? ¶ Magiſter Multū ꝑ oīa. Primoqꝛ ꝯſequēter oꝑtet vt ẜm exꝑientiā vel exigētiā finis/ cetere oēs cauſe tres habeāt moderari. ſicut efficiens cāſit illa pͥncipalis. īſtrumētalis aut coadiuuās. Iteruꝫ material̓ cāſit illa pͥma vl̓ ſcd̓a vel tercia. Rurſus formalis cā/ ſit illa ꝯſtituēs. informās. inherēs autſolū exemplaris. aut obiectaliter ſeu vitalit̓immutās. de quibꝰ nō ē diſſerendū ꝑ ſingl̓a.ſufficit applicare propoſito. ¶ Diſcipulus.Sufficiat dū pͥmitꝰ on̄derꝭ veritatē hanctheologie ꝯformē eſſe. ¶ Mgr̄. Nō pōt adpn̄s efficacius exēplū ſumi/ neqꝫ ſublimiusqͣꝫ in ꝯſtitutiōe pͥma hierarchice politie. vbiſeraphin ſuꝑiores collocant̉ ⁊ immediatiores deo. qꝛ bonitatē ⁊ amorē dei ꝓximius inſpiciūt. q̄ bonitas ⁊ amor finis ē oīm aliorūAd cherubin vero cā formalis vl̓ exēplarisſpectat. ſic̄ efficiēs ad potētiā ī thronis deſignata. ¶ Diſcipulus Lego exēplū hͦ a Dionyſio traditū ſil̓ ⁊ deductuꝫ. ¶ Mgr̄ Nūcꝟo ſolerter attēde ꝓ re nr̄a demōſtratōeꝫ moralē. Primo a fine ꝓ ſtulticia noſtra ꝯͣ mūdiſapīam. q̄ more golyath iugulatur enſe ſuo.Portat inſuꝑ lr̄as (vt Urias) mortꝭ ſue. Siem̄ cūcta facta ſunt ꝓpter fineꝫ. hō (cū bonagratia ph̓oꝝ. ſi ſūt hoīes) nō erit excludendꝰNunqͦd em̄ vane ꝯſtituiſti oēs filios hoīmq̄rit ꝓpheticꝰ ph̓s hͦ a dn̄o ſic̄ īpoſſibile. Eſtigit̉ hoīm finis aliqͥs. et hic quideꝫ ſuꝑior adbruta oīa. quēadmodū p̄cellit ea rōe q̄ dei capax ē. ⁊ ꝑticeps eē pōt ꝑ cognitōem ⁊ amorēcū memoria Mētior ſi nō Ariſ. inchoaueritduos libros ab hͦ pūcto ẜm duplicē vim aīerōnal̓. volūtatis .ſ. ⁊ intellectꝰ. In ethicꝭ devolūtate. Oīa inqͥt bonū appetūt. In metaphiſicis de intellectu. Oēs inqͥt hoīes natura ſcire deſiderāt. Colligat̉ acriter vtrobiqꝫꝯſeq̄ns deductio. qͥd aliud īuenimꝰ ꝯcluſuꝫqͣꝫ hoīes factos eē ad btītudīs ſeu ad felicitatis ꝯſecutōem. Hec aūt ꝯſecutio nec hr̄i(ſic̄ ꝓxīo dicebat̉) ſi oīa d̓ neceſſitate eueniūt
Pp