Tractatus nonus

vniuerſaliter ī oībꝰ oꝑbꝰ dei ꝯſiderādis obuari neceſſe ē. Qd̓ qꝛ ph̓i nō fecerūt/ errauer̄tī vanitatibꝰ ſuis. ⁊ obſcuratū factū eſt inſipiens cor eorū. Sil̓r ⁊ ſecte oēs hereticoꝝ date ob hͦ ī reprobū ſenſum ¶ Diſcipulus Dabit deus meliora nobis qͥ credimꝰ vt intelligamꝰ. nō intelligere volumus vt credamus¶ Magiſter Prepoſterꝰ eēt ordo nedū ī theologica. ſꝫ ī omī generalit̓ diſciplīa nouiteraccedētiū ad diſcendū. Hoc pitagoras. hocplato. hͦ ſctī pr̄es ꝓ cenobijs. hͦ oīs ſchola. n̄diſchola canit. hͦ rurſum abſurdū ē docētibꝰne dent ſctm̄ canibꝰ. ne ſpargāt margaritasan̄ porcos. ne nō edificēt/ ſed deſtruat. mēores illius ſapiētis. Qui erudit illuſoreꝫ/ ipſeE ſibi iniuriā facit. ¶ Fuit notus mihi quidaꝫſcholaſticꝰ hn̄s deuotōis ſpm̄. Ingeſti ſuntaīo ſuo ſcrupuli ml̓ti q̄ſtionū circa bn̄dictūhͦ ſacr̄m. Petebat inſtātia ꝯtinua diſſolutōꝫdubioꝝ ſuoꝝ a marimis theologꝭ qͦs nouerat pariſiꝰ. Quid morarer enarrādo ꝑ ſingula? Creſcebat morbꝰ ex remedijs. et ſicut deemorroiſſa legit̉/ peius indies ſe habebat exremedijs ⁊ impēſis. Cōſuluit tandē vnꝰ exꝑtorū/ vt ad orationē totū ſe ꝯuerteret. ⁊ ꝯtraſcrupulos oēs ageret. ſuſcipiēs ſacr̄m. dicēshec aūt ſil̓ia v̓ba. Credo ſicut eccl̓ia credit.Credidit ⁊ acceſſit. ſerenatꝰ eſt ⁊ ſolidatꝰ. necpaꝝ illumīatꝰ deīceps circa veneratōꝫ hꝰ ſacri. ¶ Diſcipulus Noui ⁊ ego illū ¶ Mgr̄.Noui ꝓinde ⁊ exꝑtꝰ noui/ nedū circa huncarticulū. ſꝫ ī alijs varijs conſiliū hͦ habuiſſeſil̓em effectū quēadmodū teſtat̉ Augꝭ. ꝙ advnā vocē ceſſerūt oēs dubietatꝭ tenebre. ⁊ perierūt oēs q̄ſtiones qͥbꝰ anxiebat̉ circa tertūapl̓i. Deniqꝫ memīt alio loco. ꝙ nō ſatiebat̉dulcedīe mirabili ꝯſiderare dei cōſiliū circaredēptōeꝫ generꝭ hūani. qͣlē deniqꝫ poſtmodū ī oībꝰ articul̓ fidei. noīatim in hͦ ſe p̄ſtiterit. exꝑta letat̉ oīs eccl̓ia. Hodie maxīe ſubannuo ſolēnitatis ſue feſto qͦ hec ſcribimus.¶ Diſcipulꝰ. Orādus ergo ē deꝰ. ¶ Mgr̄.Credo dn̄e. da intelligā qd̓ credo. nūc qͥdēex ꝑte. tūc aūt facie ad faciē ⁊ ꝑfecte oratū eſt¶ Diſcipulꝰ Quid ſi noluerit exaudire dicēs. Sufficit tibi gr̄a mea qꝛ credis. Fidesem̄ dei donū ē (ait apl̓s) ne qͥs gl̓iet̉ ¶ Mgr̄.Sufficit itaqꝫ mihi ſed ſi ampliora mihi liberalitas ſua ꝯcedere voluerit/ n̄ abijciā. necingratus recipiā. Alioqͥn deneget aut tollatoēm caligine ꝑegrinatōis hmōi intelligentie folluſtratōꝫ. ſit lucerna pedibꝰ meis ſoluꝫfidei v̓bū. ⁊ lumē ſemitꝭ meis. potiꝰ qͣꝫ cū cla

ritate maiori. manꝰ pctōris ꝑ ſuꝑbiā aūt curioſitatē moueat me. ¶ Diſcipulus Placethͦ hūilitatꝭ fundamētū. ¶ Magiſter. Nūcſi vis videre ih̓m/ oꝑtet (qꝛ ſtatura puſillꝰ es⁊ turbe fantaſiaꝝ te cōprimūt) vt aſcēdas inarborē ſicomorū exemplo Zachei. ſil̓ obediſapīe. q̄ poſt p̄parationē huiꝰ ſacr̄i ſub typoīmolatōis victīaꝝ ſuarū vocat ad arcē. ¶ Diſcipulus. Explana qͥd ꝑ arcē intēdis ⁊ ſicomoꝝ. ¶ Mgr̄ Mentē tuā ⁊ myſticā ſapīaꝫ¶ Diſcipulꝰ Quo pacto ſic? ¶ Mgr̄ Collige ꝑ interp̄tatōꝫ ſicomori q̄ ficꝰ fatua d̓r. ſil̓r⁊ crede Dionyſio dicēti ſapīam dei diuiniſſimā ſtultā eē. Siqͥdē et apl̓m audi. Qd̓ ſtultū inqͥt ē dei ſapientiꝰ ē hoībꝰ. Et iterū. Quivult ſapiēs eē/ ſtultꝰ fiat. Hic titulus ſcholehuiꝰ ſtulticia ē. tradēte lactātio. Audi apl̓mPredicamꝰ ih̓m xp̄ꝫ iudeis qͥdē ſcādalū. grecis v̓o ſtulticiā. ſꝫ qd̓ ſtultū ē dei/ ſapiētiꝰ eſthoībꝰ. ¶ Diſcipulus. Cur ea q̄ cōia ſunt ꝓtota fide xp̄iana. nūc inducꝭ ad ſingularē materiā quā tractamus. ¶ Magiſter Rō ī ꝓmptu ē. qꝛ nulla videt̉ apud ſapiētes huiꝰ ſecl̓imaior. nulla abſurdior ſtulticia. nullaqꝫ magis infatuat ſenſus carnis exteriꝰ ⁊ interiꝰ qͣꝫhec ſapīa dei. Cognitū eſt qͥd latrator iſte demens euomuerit aduerſus leges oēs ꝙ māle ſunt. xp̄iana v̓o peſſima q̄ deū ſuuꝫ qͦtidiecomedit. ¶ Diſcipulus. Cū tot nephade leges fuerūt ⁊ horrēde dātes ī ſacrificiū ⁊ epulas hoīes viuos/ īmo filios ꝓprios et filiascū alijs innoīabilibꝰ portentis vicioꝝ. colligo qͣntū qͣle ve ſcādalū ⁊ ruinā maledictꝰ iſteſibi ſuſcitauerit aduerſus hͦ bn̄dictū ſacr̄m.¶ Mgr̄. Sic refert Lyra de iudeis. ꝙ idolatras nos exinde peſſimos execrant̉. Facitad hͦ hyſtoria iudei bullientꝭ ⁊ trāſuerberātꝭhoſtiā cōſecratā pariſius. ſꝫ miraculū cōfutauit illū. alioſqꝫ ꝯuertit ¶ Diſpulus Notaloq̄ris. Ad queſita nūc accecꝭ cām aperiensad intelligentiā. Cur ita deū fieri volueritqͥ oīa fecit ī ſapīa? ¶ Magiſte Rn̄det apl̓sꝙ qꝛ ī dei ſapiētia mūdus eū non cognouit.placuit deo ꝑ ſtulticiā p̄dicatōis ſaluos facere credētes. ¶ Eſt aūt hec ſtulticia p̄dicatōis.ꝙ deus pōt alia facere qͣꝫ fecerit. aut facit ꝓliberrimo ſue volūtatꝭ arbitrio. Hoc em̄ xp̄iane religionis fundamētale pͥncipiū. qͦ ꝯceſſo/ ſubuertit̉ ⁊ corruit funditus oīm ph̓orūradicale pͥncipiū. Oīa q̄cunqꝫ voluit dn̄s fecit/ ait xp̄ianus. Oīa q̄cunqꝫ fecit dn̄s dicit̉ph̓s) neceſſario fecit. nec aliter aūt al̓s facerepotuit. ¶ Diſcipulus. Pridē recēſui mecu