Tractatus nonus
dei/ oꝑatio ẜm habitū gr̄e gratificātꝭ nō īpedita. ¶ Diſcipulꝰ. Grauis eſt deſcpͥtio hecmagiſtralis. Sed vide ne cadas ī illud. Dūbreuis eſſę volo/ obſcurus fio. ¶ Magiſter.Nō tm̄ magiſtralis ē hec deſcpͥtio/ ſed ph̓icalis. qͣꝫuis de termīs ſit ꝯtexta theologicisDeſcribit em̄ ph̓s delectationē. ꝙ eſt oꝑatioẜm naturalē habitū nō īpedita. Cōſtat aūtꝙ fruitō dei delectatio ē. aut nō ſine delectatione. Fruimur (inqͥt Augꝭ.) cognitꝭ. ī quibꝰip̄is ꝓpter ſe mēs delectata qͥeſcit ¶ Diſcipulus. Eluceſcere tenuit̓ incipit ꝓportional̓ad tuā ph̓i deſcpͥtio. Sꝫ hꝫ vtraqꝫ dubitationē. qͦ pacto deſcribit̉ delectatio ꝑ oꝑatōemcū delectatio ſit paſſio q̄dā mulcebrꝭ ad oꝑationē ꝯſequēs ⁊ nō oꝑatio. Rō. qꝛ fit oꝑatioqͣſi expͥmēdo. delectatio aūt velut impͥmēdoExemplū ī puerꝭ lactētibꝰ. vn̄ nomē delectationis ⁊ oblectatōis tractū ē. puer expͥmit ſead vbera. vn̄ lac impͥmit̉ ī os eiꝰ ¶ Mgr̄ Cōqͥſitio tua videt̉ a ph̓o ſine deciſiōe dimiſſa.Sed ſaluemꝰ vtrarūqꝫ viā dicentes. ꝙ ſi delectatio ſit aliud ab oꝑatōe. cauſat̉ tn̄ ab oꝑatione. ⁊ ita deſcpͥtiones dicte ſunt date ꝑ cauſam. qͣſi diceremꝰ. Delectatio eſt ex oꝑatōneẜm habitum ꝯnaturalē nō impedita. ſil̓r defruitione ſuo mō. ¶ Diſcipulus Sit ita vtdicis. Non em̄ placet in hac re litigiū. Attn̄non habet̉ intentū ꝙ fruitio dei ſub tali deſcpͥtione ſit beatitudo. Conuenit em̄ viatoribus ꝑ gratiā deo fruētibꝰ. ¶ Magiſter Poterat mox explanari tua dubitatio/ ſi voluerimꝰ diſtinguere duplicē beatitudinē. Unāſpei. alterā rei Unā gratie. alterā glorie. qualis diſtinctio ꝯmunis ē ⁊ accepta. Aut ſi volumus ad beatitudinē glorie ſermonē ꝯtrahere. patiet̉ hoc ipſa additio qua dicit̉ nō impedita. hͦ nēpe non implebit̉ ꝑfecte niſi ī gl̓iaque ē gratia ꝯſūmata nullatenus impedita.¶ Diſcipulus Malo amplecti fateor diſtinctionē d̓ duplici btītudinē. Sil̓r ꝙ duplexē fruitio. vie .ſ. ⁊ patrie. ſcrupulꝰ tn̄ ingerit̉ exp̄ſenti dicto tuo. qꝛ nulla ē hic oꝑatio ẜm habitū gratie gratificātꝭ/ que nō impedimētūpatiat̉. ¶ Magiſter. Et patit̉ ſcimꝰ. ſed nōſꝑ tale qd̓ tollat fruitionis dei rōem. Un̄ qͣdruplex ī genere numerat̉ impedimētū fruitionis actu alis. Unū cauſat neceſſitas. alterū fragilitas. terciū vanitas. quartū iniquitas. Cauſa pͥma eſt tolerabilis. ſcd̓a miſerabilis. tercia punibilis. quarta dānabil̓. Prina interrūpit fruitionē. ſed nō eē morali ſeunleritorio/ habitu gratie remanēte. In ſcd̓a
fruſtrat̉ actus fruitōnis. In tercia ſordidat̉vt leproſi pānus / ꝓpter veniales culpas queſunt ligna cremabilia. fenū ſtipula. Quartaꝟo totū deſtruit ⁊ eradicat fundamētū ¶ Diſcipulꝰ. Nota loqueris. adde qͣlia ſunt adiutoria. ¶ Magiſter. Nimirū conatꝰ libertatis multiplex Inſuꝑ habitus acqͥſitus exactuū frequētatiōe bonoꝝ. Iuuat p̄terea roboratio vel augmētū habitꝰ gr̄e gratificātꝭ.tā in ſe qͣꝫ ī ſuis ramificationibꝰ ꝑ v̓tutes. dona ⁊ btītudines. Deniqꝫ ꝑ ablationē īpedimentoꝝ intꝰ ⁊ extra. diuinitꝰ ꝑ angelos authumana īduſtria ī corꝑe ⁊ aīa ꝯꝑatā. ¶ Diſcipulꝰ Latā aꝑuiſti materiā. qua coarteſ oro¶ Mgr̄. Si cupis agnoſcere p̄cipuū fruitionis dei ꝓ ſtatu vie nutrimētū ⁊ feruorꝭ incētiuū/ qͥd vel quale potero ꝯuenientius exponere/ qͣꝫ euchariſtie ſacramētū? Hoc ē ſacre ꝯmunionis myſteriū in qͦ xp̄us ſumit̉. recolit̉ memoria paſſionis eius. mens implet̉gratia ⁊ future gl̓ie nob̓ pignꝰ dat̉. Hoc exclamādo canit ſctā eccl̓ia. Hīc ſuꝑaddit. Oqͣꝫ bonꝰ et ſuauis ē dn̄e ſpūs tuꝰ ī nobis. qͥ vtdulcedinē tuā ī filios demōſtrares/ pane ſuauiſſimo de celo p̄ſtito. eſuriētes īpleuit bonis. faſtidioſos diuites dimittēs ianes ¶ Diſcipulus. Sctm̄. pulcrū ⁊ ꝯſonū d̓as fruitionis auxiliū. De qͦ fiat obſecro collocutiointer nos ꝓlixior. qͦs ordinauit deus eē regale ſacerdotiū. ¶ Mgr̄. Fiat vt voles. cui q̄rēti rn̄ſiones adijcia. ¶ Diſcipulus. Dic īpͥmis ſi btā noſtra iſto fuerit vſa ſacramētali cibo dū viueret. maxime ī illo cenacl̓o grādi ſtrato montꝭ ſyon. vbi pͥmitꝰ exhibita ē inſtitutio huiꝰ ſacramēti. qd̓ an̄ fuit p̄dicatuꝫ.dicentibꝰ multis ⁊ retro abeuntibus. Durꝰeſt hic ſermo. cui p̄dicatiōi ꝓbabile ē interfuiſſe mariā. ¶ Mgr̄. Probabile. qꝛ ſequebatur filiū tunc vnicū cuſtodē Aū (ſicut loquimur) pede poſt pedē. Probax ilia inſuꝑ ſuntplurima de ⁊ ſuꝑ hac beata heataruꝫ. q̄ ſuntpotius accipienda de pietato ꝯeuotōis/ qͣꝫ d̓fidei neceſſitate/ vel temeritate aſſertōis. vbinon ſuppetit autoritas ſcpͥture cogens. autratio ꝯuincēs. ¶ Diſcipulꝰ. Sic accipiēdadecreui dicta tua/ aliorūqꝫ doctoꝝ ī hac materia. Alioquin via nimis prona p̄bereturad errorē. Neqꝫ placet rōcinatio nonnullorum generalis dū arguunt. Deꝰ potuit ꝯferre hāc grāꝫ matri ſue. ergo contulit. Potuititaqꝫ dare fruitionē patrie ab inſtāti ꝯceptionis cū alijs multis. que certū eſt nō dediſſe.¶ Mgr̄. Quid ſi addatur ad poſſe dei ꝙ