Super Magnificat LXXXIX
hec decuit ip̄m dare matri ſue. ¶ DiſcipulusRedit ī mentē opuſculū tuū ꝓ articulo ſil̓i inmateria ꝓbatōnis articuloꝝ fidei. Cuiꝰ reſolutio final̓ ſtat ī hͦ. ꝙ ī rebꝰ ad extra non ideodeus dicēdus ē facere aliqͣ qꝛ decētia ſunt etbona. ſꝫ econtra potiꝰ ideo aliqͣ dicūt̉ et ſuntbona. qꝛ deꝰ talia vult eē illa. Cōſonat illudph̓ie apd̓ Boeciū d̓ deo. quē nō externe pepulerūt fingere cauſe materie fluitātꝭ opus.¶ Ogr̄ Sic ē vt memīſti. Sic tollēdū eſtargumētū tale ad intelligētiā v̓itatꝭ. niſi preſuppoſita rectitudīe fidei. alioqͥn nō edificatio ſꝫ irriſio ſepe venit. ¶ Diſcipulꝰ Quid ēpietas fidei? ¶ Magiſter Habes a me latiꝰalibi. qd̓ nūc ſub ꝯpēdio repeti p̄t. Pietas fidei ē ꝓbabil̓ ſeu veriſil̓is opinio ſuꝑ aliqͥbꝰ qdeuotōeꝫ edificare pn̄t. q̄ ex ſcpͥturꝭ autēticꝭnec clare ſequunt̉ nec repugnant. Et ſic accipi volo que pͥdē vel deinceps enūciauero. qͣliter in noſtra Ioſephina p̄miſi ꝓteſtatiōemmetro ludēs. ¶ Diſcipulꝰ. Redi nūc ad pͥora poſt digreſſionē hāc nō penitus inutileꝫ.¶ Magiſter Immo neceſſariā ꝓ dicēdiſ. vttemeritas euitet̉ ⁊ ceruicoſa ꝯtētio. qn̄ ⁊ vbiſecurior ē (teſtibꝰ Hiero. ⁊ Gregꝭ.) pia dubitatio qͣꝫ temeraria diffinitio Pōt igit̉ pie credi de btā noſtra. pͥmo ꝙ credidit ⁊ ſciuit myſteriū bn̄dicti ſacramēti. ⁊ an̄ inſtitutōꝫ ⁊ ꝑīmo ⁊ dū inſtituebat̉. licet pn̄s fuiſſe nō credat̉. nec tūc cōicaſſe ſacram̄talit̓. potuit attn̄tūc ſpūalit̓ ⁊ an̄ ⁊ pꝰ effectū māducatiōis accepiſſe. ¶ Diſcipulꝰ Ediſſere qͣ rōe fieri poA tuerit illd̓ qd̓ dicꝭ? ¶ Mgr̄ Poſſū facilit̓ extraditōibꝰ doctoꝝ d̓ triplici māducatōe ſacr̄iQuidā ſacrm̄ maducāt ſolū ſpūal̓r. Alij ſolū ſacramētal̓r. alij ꝟ̓o ſacr̄alit̓ ⁊ ſpūal̓r vtroqꝫ mō. ¶ Diſcipulus. Uſitata ē hec diſtinctio. ſꝫ ip̄aꝫ ꝑteſcpͥtōes elucida ¶ MagiſterMāducatio ſcr̄i ſolū ſpūal̓ nō ſacram̄tal̓fit ꝑ fidē huiꝰ ſꝫ cr̄i/ q̄ ꝑ dilectōꝫ oꝑat̉. ¶ Diſcipulꝰ. Siſtaꝰ h̓ pͥmo ꝯqͥrētes ſi ſpūs angelici dici pn̄t frui hͦ ſacr̄o bn̄dicto ſpūalit̓.qꝛ ꝯſtat eos frui deo/ impletos bonis ab eoSil̓is eēt q̄ſtio d̓ maria btā. q̄ nō iā fruit̉ ꝑfidē. ſꝫ ꝑ ſpēꝫ clare ⁊ īmediate viſionis cū inheſione ꝑfectiſſima. quietiſſimaqꝫ ꝑ amoreꝫ.Magiſter Rn̄det deſcpͥtio negatiue Nōem ꝓrſus .i. frui deo ⁊ frui ſpūalit̓ hͦ ſacramēto. lꝫ ecōuerſo qͥſqͥs fruit̉ ſpūalit̓ hͦ ſacr̄o fruitur vere deo. Deficit igit̉ ī angel̓ rō māducationis ſacr̄i. qꝛ n̄ ordinatū ē niſi ꝓ viatoribꝰhoībꝰ. Ideo recte viaticū appellat̉. Mariaꝟo nō mō. ſꝫ tūc dū īſtituebat̉ ſacrm̄ viatrix
erat hn̄s fidē. De pͥmo v̓o dicit Augꝭ. Crede ⁊ māducaſti. Credidit maria. ꝓpter qd̓ etmāducauit. ¶ Diſcipulꝰ. Sic videt̉. tranſinūc ad māducatiōeꝫ ſolū ſacr̄alē deſcribēdoeā. ¶ Magiſter Sacr̄al̓ manducatio dūtaxat ē actual̓ ſuſceptio ſacram̄ti corꝑal̓. cū informi fide ſine charitate. ¶ Diſcipulꝰ. Siita ē/ ꝯfeſtiꝫ video ſine ml̓tiplicatōe q̄ſtionūꝙ nec brutū nec angelꝰ nec infidel̓ nec hereticus nec diſcredēs hͦ ſacramētū. comedunt hͨſacramentalit̓ ip̄m. Rō ꝑſpicua ē. qꝛ fide carēt. Infantes v̓o baptizati / qꝛ fidē habēt habitualē ſeu fidei ſacrm̄. aſſumere pn̄t etiā ſacramētaliter. qꝛ de ſpūali cōſtat ꝓpter habitū fidei. Alioqͥn qūo veꝝ eēt general̓r illd̓ v̓bū xp̄i. Niſi māducaueritis carnē filij hoīsnō habebitis vitā ī vobis. ¶ Conſeq̄nter habet̉ qͥd ſit māducatio ſacramēti ſpūalis ſil̓ etſacramētalis/ ſi due p̄cedētes iūgant̉ ī vnā.¶ Magiſter. Liberat nos a multiloqͥo/ p̄uolās ingeniū tuū. Nūc accipe qͣlis ⁊ qͣꝫ frequēs fuerit māducatio marie/ p̄ſupponēdopro dicēdis ꝙ ī ipſa non minor fuerit fidescū charitate circa figuras huiꝰ ſacramēti datas ī lege ſcripture/ ſimul ⁊ nature. qͣꝫ ī alijspatriarchis ⁊ ꝓphetis. ſaltē poſt ꝯceptōeꝫ ieſu xp̄i. ¶ Diſcipulus. Nō dubito qͥn extūnon obſcurior/ ſed clarior fuerit in ea fideliscognitio cū charitate/ p̄ ceteris pr̄iarchis etꝓphetis. īmo ⁊ apl̓is. Quicqͥd ſit de illa poſitione/ ꝙ ab vtero fuerit in ea p̄uentū rōnisiudiciū/ cū actuali oꝑatione gratiaruꝫ ſimul⁊ v̓tutū. Sumūt argumentū ab exultatiōeIoh̓is ī vtero matrꝭ. Addūt ꝙ nec ī ſomnoceſſabat oꝑatio talis in actu mētis. Iūguntꝙ oīa ſciuit tūc q̄ beati ſciūt. licet nō cū claritate pari. Sufficit aūt ad reꝫ noſtrā ſolidiorpoſitio quā me dixi nō ambigere. Deduc vltra qd̓ ītēdis ¶ Magiſter Dignare me laudare te v̓go ſacrata. ſil̓ cū bn̄dicto fructu vētrꝭ tui ih̓u xp̄o. Da de ligno vite/ dignos acſalubres fructꝰ craꝑe ſiue excerꝑe. Da theoreumata digna ꝓmere. qͦꝝ ſit hͦ pͥmū. ¶ Maria. Sicut p̄ ceteris in via eſurijt iuſticiaꝫ. Bſic p̄ ceteris puris viatoribus/ impleta fuitbonis. ex illo. in illo ⁊ ꝑ illū qui ē om bonū.dicens ex ſentētia anīe ſue magni ficāti deū.Bn̄dic aīa mea dn̄m. qͥ replet in bonis deſideriū tuū. ¶ Diſcipulus. Cōſentio Magiſter. Maria. Sicut pre ceteris in via cognouit. credidit ⁊ intellexit figuras legis etnature/ xp̄i ſacerdotiuꝫ p̄ſignantes. ſic in illis aut ꝑ illas/ manducauit fruitiue benedi-