Super Magnificat LXXXVIII
deducere. ſi pij. ſi deuoti. ſi ſeduli q̄ſiuerimꝰopē vr̄aꝫ. quā q̄rere p̄monetꝭ ſepe. p̄ueniētesī nos bn̄dictōibꝰ dulcedīs. Dormiebat Petrꝰ nō orabat aliquē ex angel̓. factū ē tn̄ illd̓qd̓ ſup̄ tractauimꝰ ī exēplū nr̄m ⁊ angelicū p̄coniū. Angelus aſtat. fulget. pulſat. ſurgereclamat. Soluit ⁊ educit libertatiqꝫ relinqͥt.¶ Sꝫ ecce dū meditatio nr̄a ꝓtēdit̉ ī lōgiꝰfrat̓ aſtat pulſans ad oſtiolū ſolitudīs nr̄e/ q̄ſiturꝰ (arbitror) venit ſuꝑ pl̓imis q̄ d̓ cāticonr̄o tractāda ſuꝑſunt. p̄cipue ſuꝑ eo qd̓ ſeqͥt̉.Eſurientes īpleuit bonis. ⁊ diuites dimiſitinanes. Nō me fallit eſtīatio. Sumit ab hͦꝟſu pͥncipiū colloq̄ndi. Et nos parebimꝰ inqͥrēti. Cōcētꝰ ē cētilogiū de īpulſibꝰ. ꝯſedebimus. ſit ī medio noſtri ih̓s xp̄s dn̄s noſter.Sequitur tractatusnonꝰ de eūchariſtia dragmaticus. ſuꝑ illudEfuriētes īpleuit bonis. ꝑ. v. ꝑtitōes. ¶ Prima ꝑtitio ꝓcedit ꝑ dialogū ꝑ notulas centū.Suriētes īpleuit bonis ¶ Diſcipl̓s Si ita res ſe hꝫ / eſuriāobſecro/ qͣtinꝰ impleat me dn̄sbonis. diues nō fiā q̄ſo. ne dimittar inanis. eſurio nihilominus ī hͦ cātico noſſe qͥd ꝯtēplabat̉ aīa marieſuꝑ hac eſurie. ¶ Mgr̄ Legꝭ d̓ diuīa ſapīadictū ex ꝑſona ſua. Qui edūt me adhuc eſuriēt. ⁊ qͥ bibūt me adhuc ſitiēt. Eſt igit̉ eſuries ⁊ ſitꝭ aliqͣ nō corꝑal̓ quā exꝑiūt̉ et bruta.ſed ſpūalis. q̄ ē fames nō panis material̓/ ſꝫaudiēdi v̓bū dei. qd̓ ē ſapientia dei pr̄is ꝓcedēs ex ore eiꝰ ī qͦ viuit īterior hō noſter. ¶ Diſcipulꝰ Uide ne diſſona ſibi ſit hec expoſitio. Etem̄ ſi edētes ⁊ bibētes ſapīam adhuceſuriēt ⁊ ſitiēt. quō dicunt̉ hic repleri bonis?Sitis qͦꝫ ⁊ fames dicūt vacuitatꝭ indigētiam. nō plenit adinē ſatietatꝭ. Nōne ſapiētiefons ⁊ fluuius ſ iſta ſalutarꝭ aqͣ quā qͥ biberint nō ſitiēt ī ternū? Nō aūt coherere vidēt̉ſitiet adhuc/ ⁊ Iō ſitiet ī eternū. ¶ MagiſterErras neſcies diuerſimode dici ſatietateꝫ.ſitim ⁊ eſuriē ſapientie ceu ⁊ iuſticie. ¶ Diſcipulꝰ. Nō poterit hͦ aptius fieri qͣꝫ ꝑ deſcriptionē reſolutionēqꝫ terminoꝝ iuxta morētuū. Dic igit̉ qͥd ſit eſuries. qͥd ſatietas ſapientie. Et qͥd oppoſita ſatietas diuitū. qͥd ſitinanitas eorūdē ꝯſequēter apparebit ¶ Magiſter. Eſuries ī genere deſcribit̉ ꝙ ē amorvel appetitus rei vt ꝯuenientis et abſentis.Et ſi amor ſequit̉ apprehenſionē intellectualē ſeu rationalē de qua ad ꝓpoſitū. tunc ad
dendū eſt in deſcriptione tanqͣꝫ ꝓ differētia.ꝙ eſuries ē amor ꝯſequens app̄hēſionē rationalē rei ſibi ꝯuenientis ⁊ abſentis. vel vtꝯuenientis ⁊ abſentis. Satietas ſibi correſpondens eſt amor ꝯſequēs app̄hēſionē rationalē rei vt cōuenientis ꝯiūcte ſeu pn̄tis.¶ Diſcipulꝰ. Differūt ergo ſatietas ⁊ eſuries ſicut amor ⁊ deſideriū/ quorū ſunt oppoſite rōnes. qꝛ amor p̄ſentis eſt. deſideriū ꝟ̓o reſpicit ad futurū. ¶ Magiſter Inuenimuseſuriē ⁊ ſitim dici/ nō tm̄modo d̓ abſenti vl̓futuro. ſed etiā de p̄ſenti iā habito. quod auide ſumit̉ ſine penuria. ꝓpterea nō tollit ſatietatē. Rurſus auiditas ipſa tollit faſtidium.quaſi nouū ſemꝑ accipiens qd̓ habet ⁊ ametid eſt cupiat. Un̄ dicit̉ auiditas qua cupit ſimul hr̄e ⁊ tenere. Sic habes ī ꝓſa. Fruunt̉nec faſtidiūt. qͦ frui magis ſitiūt. Exempluꝫeſt ī voraciter edētibꝰ ⁊ bibentibꝰ. qꝛ ſatiſfaciunt deſiderio. neqꝫ ꝓtinus illud faſtidiūt. qͦuſqꝫ fiat alteratio v̓tutis appetētis in aliā qͣlitatē. ¶ Diſcipulus. Exemplis conſentio.¶ Sed vn̄ venit nauſea vel faſtidiuꝫ ſpūalifruitōi/ cū aīa ſit immortalis nec alterabil̓ īeēntia ſua? ¶ Mgr̄ Prouenit hoc ex ꝯiun Zctione cū corꝑe. Pōt etiā in ſeꝑatis ſpiritibꝰcū nō fuerint confirmati/ variatio cognitionū ſimul ⁊ affectionū ſuboriri. Secus ī cōfirmatꝭ. quos fruitio diuinitatis iugiter eodē tenore quaſi ſemꝑ renouato delectabit etimplebit. Quaꝫ rē poſtulat eccleſia poſt cōmunionē orans. Fac nos queſumꝰ dn̄e diuinitatis tue ſempiterna fruitōe repleri. quāp̄cioſi corꝑis ⁊ ſanguīs tui tꝑalis ꝑceptio p̄figurat. ¶ Diſcipulus Audio nūc qͣꝫ conſone dicit xp̄s ad hoc canticū. Btī qͥ eſuriūt etſitiūt iuſticiā. qm̄ ipſi ſaturabuntur. Et pͣs.Edent pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉. Et alio cantico. Famelici ſaturati ſunt ¶ Magiſter Nōdū forte ſenſiſti qͦrſuꝫ te ducere p̄n̄t hec cantica. ¶ Diſcipulꝰ. Quorſum p̄cor? ¶ Mgr̄.Siquidē ad compendioſam totius beatitudinis cognitionē. ¶ Diſcipulus. Quonam modo? ¶ Magiſter. Paucis accipe.Si eſuriētes implent̉ bonis. ſi id̓o beati ſūtqꝛ eſuriunt iuſticiā cum addit̉. quia ſaturabunt̉. ſi beatitudo nihil aliud ſit qͣꝫ dei fruitio qd̓ eſt om̄e bonū. nōne ꝯſequēs ē ꝙ eſurientes de quibꝰ maria loquit̉ ſint beati? ¶ Diſcipulus. Conſequēs ē fateor. niſi de beatitudine fiat ſermo equiuocus. ¶ Mgr̄. Deſcribamus qͥd ſit fruitio dei. quatinus eqmuiuocatio nulla latere poſſit. Eſt itaqꝫ fruitꝫ