Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus octauus

ipſam iraſcēdo nutrire. Utit̉ ad accidiāiugationibꝰ inutilibꝰ ineptis/ euagatōesmentis innumeras. ad fallaciā ſpectāt accidētis. Utit̉ ad auariciā fallacia ẜm plures interrogatōes vt vnā. ad oēs neceſſitates hūanas ſubleuādas/ dicit ſufficere congregare pecunias. frequēter afferunt pl̓esindigētias. qꝛ plura habet pluribꝰ īdiget. Utit̉ ad gulā fallacia ẜm quid ad ſimpl̓r.Iſtud ē delectabile bonū gule. ergo ē ſimpliciter eligendum. Utit̉ tandē ad luxuriāfallacia iſta altera. qꝛ ꝯiūgunt̉ extremitates ꝯueniēti medio Fallaciā qͦꝫ ꝓponitſequētis arguēs ſic. Generatio filioꝝ eſt bona. ergo ceſſatio a generatōne mala. argumentū a contrario ſenſu. qd̓ fit ab oppoſitoan̄cedētis ad oppoſituꝫ ꝯſequētis. Sꝫ ecce tibi qͣſi ſcholaſtico ſatiſfacere cupio. viciūcurioſitatꝭ apud ſcholaſticos vereor incurro. Diſcipulꝰ Tolerabūt int̓ alias materias ꝯgruas eis. hāc inſeruiſſe ſcholaſticāMgr̄. Ita maxime. qꝛ pōt angelꝰ dn̄i bonus ex iſtis maligni ſophiſte pulſibus carioſis inducere pulſus ad v̓tutes. DiſcipulꝰTāge quomō? Magiſter. Si ſingula diſcurſus fuerit/ ꝓlixitas pareret faſtidiū.Dicā v̓o tibi ſub cōpēdio regulā certiſſimā.ſed non ab om̄ibus ſtatim cognoſcibilē ſeupracticabilē. Sic̄ in pure ſpeculabilibꝰ nulla format̉ ꝯſequētia tenēs vniuerſalit̓. niſi fieri poſſit reductio ad pͥmā vnicā veritatēdeus eſt. Sic valet nulla ꝯſequētia ī agibilibus bonis niſi poſſit reduci ad pͥmā bonitatē deus ē/ finis om̄is bonitatis. Sil̓itudo fundat̉ in. qꝛ ſic ſe hꝫ finis vltimꝰ in agibilibꝰ/ ſic̄ pͥmū pͥncipiū incōplexū vel cōple ī ſpeculabilibꝰ. hec ē ph̓i. Porro fit ſyllogiſmi reſolutio ad pͥmū pͥncipiū reꝝ ſpeculabiliū niſi v̓tualiter aut exp̄ſſe regulet̉ dici de omni/ aut dici de nullo. alioqͥn poterit effici vera ꝯtradictio penes quā deficitfallacia ignorantie elenci ſpāliter. ſꝫ generaliter etiā quecūqꝫ fallacia. Hinc eſt ex puris indefinitis tenet argumentū formanec ex puris negatiuis. Hinc eſt terminꝰꝯmunis ad pl̓es res (ſic̄ nomē eēntia diuina) poteſt mediū ſufficiēs ī ſyllogiſmoexpoſitorio. Hinc eſt ſi affirmatiua dici de om̄i includat oīa pn̄t de ſubiecto predicari. illa ſufficit vt ſit p̄miſſa de. Exemplū. oīs pr̄ ē generās. ſi diſtribuat eſſentia diuina/ ē efficax p̄miſſa ad ſyllogiſandū de dici de. ſic conſtat tūc ē vl̓ is

falſa eēntia aliter accipiendū de dicinullo neget̉ om̄e qd̓ affirmatiua de diciom̄i ponit. alioqͥn eēt vera contradictio. Cadūt ī abſurditates ferēdas/ iſtud conſiderāt. Cōcedit vnus duo ꝯͣdictoria verificant̉ ī inſtāti tꝑis. alius innumerabilia contradictoria vera ſunt ī inſtāti eternitatis. Alius pͥmū pͥncipiuꝫ eſteuidens in diuinis/ cuꝫ ſit ibi p̄cipue certiſſi. Alius aīa mouet̉ mouet̉. qꝛ mouet̉ ī manu. qͥeſcere ſimul pōt ī pede. Alijrelatiōes ī deo ſunt deꝰ ſūt deꝰ. Alij ſūtde formalitatibꝰ ī diuinis. at vere ſi negatiocapiat̉ de dici de nullo. ſcꝫ negat om̄e illd̓ꝯuertibiliter qd̓ affirmatio ponit ī tꝑe..loco. ceteris. euidens ē erit vera cōtradictio. Et ſi/. Un̄ ꝯtradicūt iſte duepr̄ generat. eēntia non generat. niſi neget negatio generationeꝫ a pr̄e. Sed hoīes groſſiintellectus/ ſubtiles iſtas aduertūt reſolutiōes ī negādo vl̓ affirmādo. Putāt idcirco ꝯtradictōes vbi ſunt. DiſcipulusEdoctꝰ ſum iuuenis ſuꝑ dici de et denullo/ ī eis fundat̉ vel reſoluit̉ oīs ꝯſeq̄ntia bona formalis. ſed habui exp̄ſſaꝫſuꝑ iſtis explanationē. Putabā idē eētpoſitio affirmatiua cuꝫ dici de omi. Sed video drn̄tiā modicā. ſil̓r ī dici de nullo. Magiſter. Conabant̉ aliqͥ ſoluere ꝑalogiſmos ī diuinis addēdo ly qd̓ eſt. Sꝫ hecars breuior ē certior: quā Ariſtꝭ. ſatis intelligit̉ poſuiſſe. Platonici qͦꝫ de hoīe cōi ſingulari loquentes/ habebāt introducere taledici. Diſcipulꝰ. Nunqͥd multe ſūtſequētie topice ſeu rethorice pn̄t nec debēt iſto regulari? Magiſter Prudenter opponis ꝓpt̓ canoniſtas legiſtas. īmoppter oēs ī ſacra ſcpͥtura ꝯſequātias ī moralibꝰ hyſtoricis accipiēdas maͣ qui cōgruitmorali negocio. vbi non pn̄t hr̄i ꝯſeq̄ntie vtſepius niſi tenēt ſolū gr̄a materie et forme. quales accipiunt̉ a locis dlaleticis. qͣlesp̄terea reſoluunt̉ ad ꝯtradictōem. niſi ẜmqͥd modificate. Ut ſi dicat̉. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticiā ſuam. ſtatim ſubdit̉. Ne rn̄deasſtulto iuxta ſtulticiā ſuam. vident̉ cōtradictoria. Sil̓r ī euāgelio. Uideāt oꝑa vr̄a bona. Et in eodē textu culpant̉ hypocrite quifaciunt oꝑa ſua corā hoībꝰ. Sed dictorūtollit cōtradictionē apparentē/ īmo exiſtēteꝫex vi logice ī ſpeculabilibꝰ. Hīc de ſubtilitate logicorū metaphiſicorū ſurrexit dictū.nimia ſubtilitas reprobat̉ in iure. cuiꝰ intel-