Tractatus octauus
ipſam iraſcēdo nutrire. ¶ Utit̉ ad accidiā cōiugationibꝰ inutilibꝰ ⁊ ineptis/ ꝑ euagatōesmentis innumeras. q̄ ad fallaciā ſpectāt accidētis. ¶ Utit̉ ad auariciā fallacia ẜm plures interrogatōes vt vnā. dū ad oēs neceſſitates hūanas ſubleuādas/ dicit ſufficere congregare pecunias. q̄ frequēter afferunt pl̓esindigētias. qꝛ qͥ plura habet pluribꝰ īdiget.¶ Utit̉ ad gulā fallacia ẜm quid ad ſimpl̓r.Iſtud ē delectabile ⁊ bonū gule. ergo ē ſimpliciter eligendum. ¶ Utit̉ tandē ad luxuriāfallacia iſta ⁊ altera. qꝛ nō ꝯiūgunt̉ extremitates ꝯueniēti medio Fallaciā qͦꝫ ꝓponit cōſequētis arguēs ſic. Generatio filioꝝ eſt bona. ergo ceſſatio a generatōne mala. ꝑ argumentū a contrario ſenſu. qd̓ fit ab oppoſitoan̄cedētis ad oppoſituꝫ ꝯſequētis. Sꝫ eccecū tibi qͣſi ſcholaſtico ſatiſfacere cupio. viciūcurioſitatꝭ apud nō ſcholaſticos vereor incurro. ¶ Diſcipulꝰ Tolerabūt int̓ alias materias ꝯgruas eis. hāc inſeruiſſe ſcholaſticāMgr̄. Ita maxime. qꝛ pōt angelꝰ dn̄i bonus ex iſtis maligni ſophiſte pulſibus carioſis inducere pulſus ad v̓tutes. ¶ DiſcipulꝰTāge quomō? ¶ Magiſter. Si ꝑ ſingula diſcurſus fuerit/ ꝓlixitas pareret faſtidiū.Dicā v̓o tibi ſub cōpēdio regulā certiſſimā.ſed non ab om̄ibus ſtatim cognoſcibilē ſeupracticabilē. Sic̄ in pure ſpeculabilibꝰ nulla format̉ ꝯſequētia tenēs vniuerſalit̓. niſi fieri poſſit reductio ad pͥmā ⁊ vnicā veritatē q̄deus eſt. Sic valet nulla ꝯſequētia ī agibilibus bonis niſi poſſit reduci ad pͥmā bonitatē q̄ deus ē/ finis om̄is bonitatis. Sil̓itudo fundat̉ in hͦ. qꝛ ſic ſe hꝫ finis vltimꝰ in agibilibꝰ/ ſic̄ pͥmū pͥncipiū incōplexū vel cōplexū ī ſpeculabilibꝰ. hec ē ph̓i. Porro nō fit ſyllogiſmi reſolutio ad pͥmū pͥncipiū reꝝ ſpeculabiliū niſi v̓tualiter aut exp̄ſſe regulet̉ ꝑ dici de omni/ aut ꝑ dici de nullo. alioqͥn nō poterit effici vera ꝯtradictio penes quā deficitfallacia ignorantie elenci ſpāliter. ſꝫ generaliter etiā quecūqꝫ fallacia. Hinc eſt ꝙ ex puris indefinitis nō tenet argumentū d̓ formanec ex puris negatiuis. Hinc eſt ꝙ terminꝰꝯmunis ad pl̓es res (ſic̄ hͦ nomē eēntia diuina) nō poteſt eē mediū ſufficiēs ī ſyllogiſmoexpoſitorio. Hinc eſt ꝙ ſi affirmatiua d̓ dici de om̄i includat oīa q̄ pn̄t de ſubiecto predicari. illa nō ſufficit vt ſit p̄miſſa de oī. Exemplū. oīs pr̄ ē generās. ſi nō diſtribuat ꝓ eſſentia diuina/ nō ē efficax p̄miſſa ad ſyllogiſandū de dici de oī. ⁊ ſic conſtat tūc ꝙ ē vl̓ is
falſa ꝓ eēntia Nō aliter accipiendū de dici d̓nullo ꝙ neget̉ om̄e qd̓ affirmatiua de dici d̓om̄i ponit. alioqͥn nō eēt vera contradictio.¶ Cadūt ī abſurditates nō ferēdas/ qͥ iſtudnō conſiderāt. Cōcedit vnus ꝙ duo ꝯͣdictoria nō verificant̉ ī inſtāti tꝑis. alius ꝙ innumerabilia contradictoria vera ſunt ī inſtāti eternitatis. Alius ꝙ pͥmū pͥncipiuꝫ nō eſteuidens in diuinis/ cuꝫ ſit ibi p̄cipue certiſſimū. Alius ꝙ aīa mouet̉ ⁊ nō mouet̉. qꝛ mouet̉ ī manu. ⁊ qͥeſcere ſimul pōt ī pede. Alij ꝙrelatiōes ī deo ſunt deꝰ ⁊ nō ſūt deꝰ. Alij ſūtde formalitatibꝰ ī diuinis. at vere ſi negatiocapiat̉ de dici de nullo. q̄ ſcꝫ negat om̄e illd̓ꝯuertibiliter qd̓ affirmatio ponit ī tꝑe. mō.loco. ⁊ ceteris. euidens ē ꝙ erit vera cōtradictio. Et ſi nō/ nō. Un̄ nō ꝯtradicūt iſte duepr̄ generat. eēntia non generat. niſi neget negatio generationeꝫ a pr̄e. Sed hoīes groſſiintellectus/ ſubtiles iſtas nō aduertūt reſolutiōes ī negādo vl̓ affirmādo. Putāt idcirco ꝯtradictōes eē vbi nō ſunt. ¶ DiſcipulusEdoctꝰ ſum iuuenis ſuꝑ hͦ dici de oī et denullo/ ꝙ ī eis fundat̉ vel reſoluit̉ oīs ꝯſeq̄ntia bona ⁊ formalis. ſed nō habui tā exp̄ſſaꝫſuꝑ iſtis explanationē. Putabā ꝙ idē eēt ꝓpoſitio affirmatiua cuꝫ dici de omi. Sed video drn̄tiā nō modicā. ſil̓r ⁊ ī dici de nullo.¶ Magiſter. Conabant̉ aliqͥ ſoluere ꝑalogiſmos ī diuinis addēdo ly qd̓ eſt. Sꝫ hecars breuior ē ⁊ certior: quā Ariſtꝭ. ſatis intelligit̉ poſuiſſe. Platonici qͦꝫ de hoīe cōi ⁊ ſingulari loquentes/ habebāt introducere taledici. ¶ Diſcipulꝰ. Nunqͥd nō multe ſūt cōſequētie topice ſeu rethorice q̄ nō pn̄t nec debēt iſto mō regulari? ¶ Magiſter Prudenter opponis ꝓpt̓ canoniſtas ⁊ legiſtas. īmoppter oēs ī ſacra ſcpͥtura ꝯſequātias ī moralibꝰ ⁊ hyſtoricis accipiēdas maͣ qui cōgruitmorali negocio. vbi non pn̄t hr̄i ꝯſeq̄ntie vtſepius niſi q̄ tenēt ſolū gr̄a materie et nō forme. quales accipiunt̉ a locis dlaleticis. qͣlesp̄terea nō reſoluunt̉ ad ꝯtradictōem. niſi ẜmqͥd ⁊ modificate. Ut ſi dicat̉. Rn̄de ſtulto iuxta ſtulticiā ſuam. ſtatim ſubdit̉. Ne rn̄deasſtulto iuxta ſtulticiā ſuam. q̄ vident̉ cōtradictoria. Sil̓r ī euāgelio. Uideāt oꝑa vr̄a bona. Et in eodē textu culpant̉ hypocrite quifaciunt oꝑa ſua corā hoībꝰ. Sed rō dictorūtollit cōtradictionē apparentē/ īmo exiſtēteꝫex vi logice ī ſpeculabilibꝰ. Hīc de ſubtilitate logicorū ⁊ metaphiſicorū ſurrexit dictū. ꝙnimia ſubtilitas reprobat̉ in iure. cuiꝰ intel-