Super Magnificat LXXXVIII
lectus nūc expoſitꝰ/ veriſſimꝰ ē atqꝫ ſaluberrimꝰ. alioqͥn ſūt ad morale negociū ſubtilitates hmōi logicoꝝ ⁊ metaphiſicoꝝ. ſic̄ cinifeſegypti morales oculos ſuis aculeis tenebrāres. Sūt ex aduerſo groſſi morales ad ſubtilia ſpeculāda/ q̄ d̓ metaphiſica ſūt ⁊ theologia ſpeculatiua nimis īhabiles/ ſic̄ mō diximus. qꝛ ꝯſeq̄ntias nō accipiūt niſi ꝑ tropoſ⁊ apologos mō ſuo ¶ Diſcipulus Quoꝝ ēlaudatior ꝯditio? ¶ Mgr̄. Utraqꝫ laudabil̓ īmo ncc̄ia. ſꝫ ꝓ ncc̄itate materiaꝝ variāda. Dicit ph̓s .i. ethicoꝝ. de querētibꝰ acribologias .i. metaphiſicas demōſtratiōes ī moralibꝰ. topicas aūt rōes ī mathematicꝭ. vtrūqꝫ ē vituꝑabile. qꝛ querēda ē certitudo iuxtanegocij qͣlitatē. Proficit hec regula ꝯͣ nimiūſcrupuloſos ī moralibꝰ. dū certitudinē querūt ampliorē qͣꝫ hr̄i poſſit ſecluſo miraculo.ſufficit em̄ ꝓbabil̓ ⁊ moral̓ ꝯiectura. ¶ Diſcipulꝰ. Concordas more vulpis fabuloſe.diſcātū philomene. tenoreꝫ coruo dedit. miſces groſſuꝫ ſubtili. vtile dulci. īmo iā nō miL ſces. ſꝫ ſuades ſeꝑatī acciꝑe. ¶ Ueni ſi placetad alterā pͥncipal̓ ꝯſiderationis declaratiōꝫ.ꝙ oīs ꝯn̄tia dꝫ ī agibilibꝰ reduci ad vltimuꝫfinē ſi ꝓbabil̓ dꝫ eē. ¶ Mgr̄. Habes apl̓mOīa ī gl̓iaꝫ dei facite. Habes xp̄m. Primūquerite regnū dei. Habes ab eodē p̄ceptū d̓dilectōe dei ſuꝑ oīa. q̄ finis p̄cepti ē Quo circa ꝯcludimꝰ ſalubre ꝓ xp̄ianis oībꝰ documētū. Plꝰ inſiſtendū ē dilectōi qͣꝫ ſpeculationi.Plꝰ inſuꝑ vnioni affectꝰ vacādū eſt qͣꝫ diſcretioni ītellectꝰ¶ Diſcipulꝰ Aꝑi qūo? ¶ MgīProprietas intellectꝰ ē diſcernere. et hͦ adeoꝙ illa q̄ realiter idē ſunt/ ſatagit et valet ſeꝑatim ꝯſiderare ⁊ ſeꝑata ꝯiungere. Ueritas eſthec ph̓ie ⁊ exꝑiētie. Atuero ꝓpͥetas affectuseſt ſe ī vnū ferre. ⁊ ſe ī vnitatē recolligere. vbietiā diſtincta ſūt realiter amata. Proptereadicunt̉ amātes ſe. vnū cor. vna aīa. vnꝰ ſpūsCū aūt deꝰ ſit totus deſiderabil̓ ẜm oē ꝙ ineo p̄t intelligil. ꝯſtat qͣnta facilitate ⁊ libertatep̄t affectꝰ ſe totū ī deū ferre. Intellectus duꝫdiſcreta rimat̉ metaphiſicādo circa deū penitus vnicū. plus ſpargit̉. plus difficultat̉. minus edificat̉ ī fine legꝭ q̄ eſt dilectio. Deniqꝫnō ita deū ꝯp̄hēdit vel app̄hēdit intellectuscū nō ſit a nob̓ totus cognoſcibilis/ ſic̄ ē totus amabilis. ſi formaliter ſunt ī deo ꝑfectiones diſtīcte qͦ ad affectiuā. que totuꝫ amarequerit. nō ꝑfecte formalē hāc vel illā. ¶ Diſcipulus. Saluberrimuꝫ ī phiſica radice dogma fūdatū elicuiſti. Nos em̄ iubemur oēꝫ
intellectū captiuare ī obſequiuꝫ affectꝰ xp̄iani que neceſſitas ē totū ī ītelligēdo ſeu diſcernēdo deū noſtꝝ/ ꝑ vniuerſuꝫ labilis vite tp̄sſtudiū ꝯſumere. nec tn̄ attingere. Uidemuseffici potius tales temerarios aſſertoreſ gatrulos. īflatos. aridos. ſine deuotiōe. ſine pietate. ¶ Magiſter. Exꝑta loqueris ꝓ diebꝰnoſtrꝭ. Quocirca eſt laudāda p̄ talibꝰ idiotarū ſimplicitas amatiua. Neqꝫ mihi vidēturaliūde ph̓i dati ī reprobū ſenſum/ qͣꝫ eo ꝙ relicta pietate vnitiua affectus circa deuꝫ. totieuanuerūt ꝑ inqͥſitōes ſolius intellectꝰ. īpulſi (nō dubiū) a ſpiritibꝰ erroris quibꝰ ẜuierūtꝑ thelatas theorgias ſacrilegas potiꝰ qͣꝫ creatori. Collaudādꝰ ad extremū ē doctor theologus. cuiꝰ doctrina ſic erudit ad intellectus diſtinctionē. ꝙ nō minꝰ allicit. trahit etinducit ad affectus vnionē. ¶ Sꝫ ecce dū officia btōꝝ angeloꝝ circa nos ex hyſtoria Petri querimus / ꝑ multa digreſſi ſumꝰ. vix tn̄attingimꝰ pauca ꝓ ml̓titudīe dicēdoꝝ. noīatim circa ꝯtradictōis obſeruationē. ad quaꝫoꝑet fiat oīs reſolutio. Sꝫ neceſſariū p̄diximus eſſe. ꝙ ī vera ꝯtradictione negatio deſtruat qͥcqͥd ⁊ qualecunqꝫ qd̓ affirmatio poſuerit. Fundat̉ in hͦ ars obligationū. ars inſuꝑ rn̄ſionū ad inſolubilia logicoꝝ. ars theologorū circa myſteriū beate trinitatꝭ. Sepe em̄ fit apud ſubtiliter intelligētes ī ſpeculabilibꝰ/ ꝙ negatio nō accipit̉ vt negans ſimpliciter oīa d̓ quibꝰ fit affirmatio. Dicimusem̄ ꝙ pr̄ et filius ſunt eēntia diuina. tn̄ veredicimus ꝙ pr̄ nō ē filiꝰ. Nō accipit̉ ibi negatio ſecludens eēntiā / ſꝫ vnitatē ſolū ꝑſonalē.Saluat hec ꝯſideratio multos ſubtilit̓ formalizātes. ſꝫ pauciſſimi ſunt qͥ capiāt v̓tutēnegatōis hm̄oi. non ſimpl̓r ſed cū moderationē. Circa hanc (vt eſtimo) moderationeꝫph̓s ī materia trinitatis/ facilius admiſiſſetqͣꝫ hoīes nō ph̓i. ſi fides ab eis ſecluſa ſit. hecaūt fides ſaluat eos dicentes. Magiſter noſter xp̄s. ſponſa ipſiꝰ eccl̓ia dedit nob̓ ita credere ſimul ⁊ ꝯfiteri. Sufficit autoritaſ. Siplus det̉ ītelligi/ gr̄as ei. ¶ Diſcipulꝰ. Sētio ꝙ multa ſuꝑſint ex ꝓpoſitꝭ de angeloruꝫcuſtodia. quibꝰ hoīes exaltant̉ ꝯtra diabolicos īpulſus. Uix diximus de aſtantia boniangeli qͦ ad pͥmū. de illuminatione ſua qͦ adſcd̓m. de īpulſu ſuo qͦ ad terciū. Quid de clamore. qͦ iubet ſurgere petrū qͣſi myſtice diceret. Surge velociter ꝑ ſpem. fac̄ iuſſa ꝑ obedientiā qͦ ad quartū. ¶ Magiſter. Hoc eſtp̄cipue ſeruandū. alioqͥn nihil valent cetera.
Po 3