Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat LXXXVIII

LXXXVIII

ꝙī illud ita fieri debet. em̄ fert̉ ī incogni. Magiſter Eſt int̓ doctos grādis diſcentatio/ ſi qͣle fieri valeat qd̓ inqͥrimꝰ. maxīeqꝛ dicēte ph̓o ꝯſone ad ſapientē. Oīs maluſignorans. Ceteꝝ pariſien̄. articulus hꝫ ita.Si recta voluntas recta. ē error ſuppleſic dicere. Itaqꝫ duo ſunt ī hoīs liberi arbitrij iudicio. Unū qḋ ē recte rōnis. vocat̉prie iudiciale ſeu legale. Aliud eſt modumarbitrarie ptātis. Arbiter aūt ſꝑ tenet̉ inſeq̓ iudiciū ẜm leges. ſꝫ hꝫ plenā facultatē eligendi ſic̄ ſibi placuerit. nūc aūt tale ē iudiciū.qꝛ p̄t inſeqͥ vel inſeqͥ pro ſue volūtatꝭ arbitrio iudiciū rōnis. Diſcipulus Intelligotale effici ſepe. ꝓpterea pͥncipat̉ volūtati. vt ancille. ſed ſibi ꝯſulit vt dn̄e. Portat tn̄ſibi lucernā vt videat qͣliter ſit incedendū.vt cogat. immo diuertit ad eiꝰ imperiū lucernā ſuā. vel ſuffocat deſerit eaꝫ/ ne luceatactu pleno. Et ita qͣꝫuis voluntas vicioſe eligens/ ſit ſꝑ errās in electōe tali arbitraria.oꝑtet tn̄ error ſit rōne iudiciaria vel aſſenſiua. Eſt nihilominus vt cōiter ignorantiscraſſa vel ſupina. Soluit̉ quēadmodū adāpotuerit peccare. nec tn̄ errore ſeductꝰ ē ī ration. ſicut incontinēs peccat ꝯtra charita. ob ꝑdit fidē. Perſpicuū deniqꝫ factūeſt autoris moralis documentū. aliqͥdponit̉. ꝯfeſtim diſcute qͥd ſit. Cōfeſtim v̓goprudētiſſima ſic diſcuſſit Cogitabat qͣlis eētiſta ſalutatio. Magiſter Addendū ē procautela qͣtinꝰ a bonis ẜm qͥd delectabilibꝰ nimiū refellēdis volūtas protinꝰ ſe diuertat/ iſta ꝯſtiterit ſimpl̓r mala eſſe Pōt aūt inmalis ẜm qͥd de triſtabilibꝰ ꝯſiderādis inſiſtere ad patientiā exercendā. em̄ furāt̉ intellectū ſapientis aduerſitates/ quemadmo voluptates. Habes proinde rationē dicti illius pͥus inducti te. Iubet apl̓s. Fugite fornicatōeꝫ. Eſſet hic ꝯqͥſitio de primismotibꝰ/ ſi quomō repelli debeāt? ſi qn̄ ſciri pōt volūtas acceptat iſtos vl̓ refutat.hoc imputabit̉ ad pctm̄ mortale. Rurſus ſiſtat eodē tꝑe tēptatōis/ volūtas peccet ī venialibꝰ multis. multipliciter vitā eterna mereat̉ Tolleret iſtoꝝ deciſio/ ſcrupulosa ꝯſcientijs plurimis timoratꝭ. Diſcipulh Sed peto tranſeas ad aliā fallaciā que dicit̉ accidētis. qꝛ ſuꝑ his dubijs alibi tractatu ē. Cōplectit̉ ī ip̄a accidētꝭ fallacia q̄libꝫ inutil̓ ꝯiugatio ſeu ꝯnexio. putꝫ aliqͥs exꝯueniētia vel diſcōueniētia aliquoꝝ duorūvel pluriū ad vnū terciū ꝯueniāt vel diſcōue

niāt inter ſe. ſil̓r iſta duo vl̓ duo. MagiſterSuꝑ aūt tene regula. oēs ſingulevolūtates charitatē vniunt̉ cum vno tercio qd̓ ē deus. ipſe vniunt̉ inter ſe quātūcunqꝫ viſe fuerāt diſcordare. ſicut de diſꝑſiōe legimus Pauli barnabe. Diſcipulꝰ. Pulcerrimū hoc ( meā fidē) gratiſſimū eſt. hoctheoreuma verificat plane pͣs. verbū. Particeps ego ſum oīm timentiū te. cuſtodientium mandata tua. Felix mirabiliſqꝫ vniopluriū ī deo/ quaſi in vnico medio ꝯnexoꝝ. Magiſter. Quid de pluribꝰ quantūlibetvnitis ꝯiunctis ī alio qͣꝫ ī deo. DiſcipulꝰUideo ſimpl̓r vniunt̉. fas eſt nullev̓tutes inter ſe ꝯiūgunt̉/ ſi ī vnica vitatepͥma ꝯnexe ſint Magiſter/ Hoc videt̉ diſficilius. p̄ſertim ī diuinis videat̉ exceptiofieri. qm̄ pr̄ filiꝰ ſpūſſctūs vniunt̉ vna v̓itate deus ē ſeu diuina eēntia. eſt aūt aliꝰ pr̄aliꝰ filiꝰ. aliꝰ ſpūſſctūs. Diſcipulꝰ. Subintras aliā fallaciā accidētis. ad quaꝫ alie qͣſiſingule reducunt̉. quēadmoduꝫ fallacia ẜm cām vt cām. ſicut fallacia ꝯſeq̄ntis oēsfere cōplectit̉ ꝑalogiſmos ex locis dialeticismale formatos. Magiſter. Subit aīmrecordatio generalis/ me puerulus eēꝫ legiſſe quandā fallaciarū applicatōeꝫ moralit̓ad pctā mortalia. ſꝫ abolita ē recordatio ſpecialis. Diſcipulꝰ. Dic ſi habes iſtā ī ꝓmptū vel aliquā affer probabilē. Mgr̄recordor illius. poſſumus aūt dicere īfernalis beſtia de mari paſſionū exiens a cordeimpij. qd̓ ē ſicut mare feruēs. hꝫ ſeptē capita cornua decē. quibus impellit ad trāſgreſſiōes noīatim ſeptē. Appropriat aūt quodā ſingulas ſingulis capitalibꝰ vicijs Utitur ad ſuꝑbiā fallacia petitionis principij. arguēs ita. Oīs magnus eſt honorādus. tu esmagnus. qꝛ nihil hꝫ qd̓ accepit. et itade nihilo ſui pōt gl̓iari qͣſi pͥncipio. Si aūtvenerit ad veꝝ pͥncipiū. ī ſe ſꝫ ī dn̄o gl̓ietur Diſcipulus Placet adaptatio. diſcurre reliqͦs. Mgr̄. Utit̉ ad inuidiā fallaciā ẜm cām vt cām. arguēs ſic. Om̄e noci ē odiēdū. Iſte pollet v̓tutibꝰ tibi nocetTollit em̄ tibi ne ſis ī virtutibꝰ ſingulariterhonorādus. Ecce v̓tutes aſſumit ad cāmodij/ ſunt ad amoreꝫ cauſe vere. Utit̉ adirā fallacia ignorantie elenci. qͣſi ꝯtradictorium ſumat ab aduerſario honoris ſui/turbat ip̄m. ne aliter qͣꝫ oꝑtet gloriet̉. Debetinſuꝑ iraſci culpe ꝑſone. vincere maliciā irā ꝯcomitat̉. hoc mititatē. ī

maliciaꝫOo 2