Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus octauus

eſt ī centilogio de modis ſignificādi. Diſcipulus. Perſpicua fit ampliꝰ mihi ſapiētisnarratio. qꝛ ſophiſtice loquit̉ odibilis erit.Et iteꝝ. Illuſores ipſe deludet. Sic q̄ritmendaciū ſubuertet̉ ab eo/ cadēs ī laq̄os qͦstetendit. Porro ambulat ſimplicit̓/ ambulat cōfidēter. Magiſter alit̓ eſt. Narrat Rufinus ī illo quē addidit hyſtorie eccleſiaſtice Euſebij libro. de quodaꝫ inuincibiliſophiſta cōtra pietatē fidei. quē ſimplicitaspij ſenis/ nudā ꝓponēdo veritatē fidei / vicitDicemur in apud ſophiſtas (etiā demōesꝑſtare ī ſimplici cōfeſſione fidei. Noſti illūmox vt aliquē ſentiebat ſophiſtice cōtēderequieſcebat. niſi forſan ex ſilentio ſuo/ circumſtantiū ſcādalizatio timeret̉. Mos ſophiſta eſt/ vt tandē ſemetip̄os fallāt app̄hēdātī aſtutia ſua/ ad agibilia venerint. Docethec ꝓteruia demonū. quorū argutias retorquet angelus dn̄i cōtra ſemetipſos in finescōtrarios. Diſcipulꝰ. Exēpla da. Magiſter. Impulſit fratres Ioſeph/ vt ex viſionibꝰ ſomniorū inuiderēt ei. q̄rentes media ſcpͥta ſunt/ ne regnaret ſuꝑ eos. Quis euētus fuit ſcimꝰ. Regnauit. Ita qͦtidie fidelesimpedit. quoſdaꝫ vt deijciat/ exaltant̉. qꝛtribulationē humiliant̉. Fiūt doctores/ qͦsīfatuare querit. Fiūt purgatores. Fiūt ſanctiores qͦs ſatagit inficere. qꝛ diſciplinā conuertūt ī penitētie patientieqꝫ v̓tutē. Permittit angelus futura quidē demones ab eis cognita ſil̓r inueſtigare audire. Quare? quiaſcit querent obniti/ ꝯplebūt volūtateꝫF dei. Sic i Ioſeph. ſic ī oībꝰ fiet electꝭ. Diſcipulus. Satis em̄ de fallacia ẜm pl̓es interrogatōnes dixiſti. quēadmodū nūqͣꝫ abſqꝫ diſtinctōe dāda ſit vnica rn̄ſio. Uideoinde conſiliū ſaluberrimū. qd̓ eſt ſe fidelit̓reſoluere conſueſcat. Magiſter. Aīaduerte quēadmodū ī moralibꝰ etiā iſtud ꝓdeſt etexpedit. Si dolet caput aliqͥs ex ebrietatevl̓ alia culpa/ fiat eger. acceptet dolorē egritudinē patient̓ vt ē afflictiua. orās deū qͣtinꝰſit ꝑs purgatiōis ſue. peniteat de cauſa qͣnto eſt culpabilis. Si morit̉ pr̄/ et fiat heresfilius locupletatus. doleat pie mortē patrꝭ.gaudeat gratus de oꝑbꝰ relictis. Si puniunt̉ iudicialiter peccatores. letent̉ iuſticia.triſtent̉ demeritis. Potes altiꝰ ſpecularip̄ſcientia dei circa damnatos. etiā ſi ꝓponistibi talē fore. quidem aſſerendo vel deſperatōe. Dic ꝯſiderando iuſticiam dei. Iuſtus es dn̄e. iuſticie tue diligende ſunt ho

norāde. pctā v̓o ſunt damnatōis occaſiodeteſtor. odio. abominor. qꝛ taliter me vellevis p̄cipis. Soluit̉ inde laqueꝰ iſte neqͥſſimi. vult rn̄ſionē vnā dari/ du curioſus inqͥrit. Si deus vult te damnare vis tu? dicnolo peccare. ſi peccauero dānaborSi rurſus vrgeat pulſans. Quid fi. tibi reuelet̉ tua damnatio? Quid ſi reuelet̉ te Petro. alter peccauerit ī hac die tandem ſaluabit̉. alter non ita peccauerit/ tandē damnabit̉? Caſus eſt poſſibilis ideo reuelabisNunqͥd elegeris hodie peccare? nunqͥd inmo caſu deſꝑares? Rn̄de cautꝰ ſꝑ. vnicaſꝫ duplici rn̄ſione. Habēt hāc induſtriā pueruli/ interrogāt̉. quē e duobꝰ plus diligꝭpr̄em aūt matrē? Inqͥunt. diligo pr̄em. diligo matrē. Sic interrogatꝰ demū petrꝰ. diligis me plus his? Diſtinxit rn̄dit. Tu ſcisdn̄e qꝛ amo te. īnuēs qꝛ diligūt alij te. Siq̄rit̉. nūqͥd malles peccare nūc. poſtmodū ſal̓uari? Rn̄deo. nolo peccare. volo ſaluari. Etī altero caſu dic. Uolo ſꝑare. qꝛ ſic p̄cipiturCredo ſil̓r deū reuelare niſi veꝝ. ſꝫ ita neget ſeip̄m. Si ſub electōe ꝓponūt̉ duomala. caue/ neutrū eligas. ī malis qͥd eſteligendū? Atuero ſi culpa nr̄a ceciderimꝰ vtneceſſe ſit alterū ex pctīs fieri/ minus eſt acceptādū. qꝛ ī ꝯꝑatione deteriorꝭ ſortit̉ boniẜm qͥd rōem. Deniqꝫ ꝓficit iſte pulſus angelicus. diſſoluit colligatōes ſpūales. ſic̄ ī petro materialit̓ actū. Proficit inquā ꝯͣ oēs pene fallacias ſequūt̉/ ſi pia volūtas affuerit Diſcipulus Explica de fallacia ẜm quidad ſimpl̓r. Magiſter Conſidera ſolertervn̄ voluntas decipit̉. p̄ſertim a mūdo et carne. ꝓſecutōeꝫ voluptatū. aut fugā tribl̓ationū. Preſentant̉ itaqꝫ ſibi tanqͣꝫ bone ſimpliciter vel ſimpl̓r fugiende. ſic arguat caro vel mūdus. Hec delectāt nūc. hec ꝯtriſtāt. Eſt aūt delectatio bona triſticia malaSi voluntas ſit imꝑia vel incauta/ ꝯfeſtimligit hoc bonū ẜm quid. refugit ſil̓e malūSi ꝟo ſit v̓tuoſa. conſulit recta rōem obedit conſilio. Si v̓o nequā ſit; refugiet rōemconſulere. īmo claudit oculos et aures ſibi.Porro. voluntas incōtinētis audit qͥdē conſiliū rōnis/ conſcia ſibi qꝛ bn̄ ſuadet. Sꝫdem inclinata bonū ẜm quid. dimittit iudiciū rōnis actualiter ꝯſiderare. īpetu ſuofert̉ in illud. ſciens ſemꝑ ī habitū. ꝯſentiesrectū eſſe. p̄ferendūqꝫ rōnis iudiciū Diſcipulus. Quo pacto fieri poteſt/ volūtasferat̉ in obiectu/ p̄uio rationis iudicio