Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat LXXXVIII

tēptatōne ꝓuentū/ vt poſſet ſuſtinere. velaliter qͣꝫ pctm̄ euadere Caueat igit̉ arrogāter p̄dicere Petro Etiā ſi oꝑtuerit meri tecū/ te negabo. Dicat potiꝰ. Imperfectū meū viderūt oculi tui. ſis adiutor ī oportunitatibꝰ ī tribulatōe. aut in talē tēptatōemO me īducas. Diſcipulus. Caute ſobrieqꝫ ꝯſulis. Cōfundis ex hoc curioſas inquiſitōes qͦrundā ꝯfeſſoꝝ ſuꝑ volūtate certapeccādi ſeu recidiuādi in futuꝝ. vt duꝫ interrogat̉ penitens a ſe vel altero. Credis tupoſtmodū nunqͣꝫ cades in tale pctm̄? Rn̄deat. Ego fragilis formido lapſum. tamenvolo nūc vel eligo caſuꝫ. De futuro miſcd̓iedei me ꝯmēdo. dep̄cās vt me cuſtodiat a peccato. ſi ceciderit fragilitas mea. deprecoradijciat vt reſurgat. Hec fallacia ẜm pluresinterrogatōes vt vnā quātū video. meliꝰeuitat̉ qͣꝫ ſilentiū modeſtū. ſe diuertens adalia cogitāda. aut diſtinctōem acutā interrogationū. aut ꝑſtet iuxta qd̓ notaſti. negetqꝫ ꝯſequēs. Magiſter Ita ē etiā circa ſpeculabilia fidē rectā tāgentia. Diſcipulus.Exēplifica. Mgr̄. Oīs pene deceptioꝓuenit ī ſpeculabilibꝰ/ ex defectu diſtinctōiſ reſolutōis ad ſimplicia. deficiēte doctorquo plus inqͥret argumēta ſe diſſoluere.to plꝰ inuoluet. eo plus ſi veritatē. ſꝫ aduerſarij ꝯfuſionē ſua laude ſcrutat̉. Exemplū. volēs vnꝰ doctor ꝯcordare ſil̓ quō actꝰpctī a deo a libero arbitrio. Concludebatargumentorū ſubtilitate pia religioſitate. deꝰ erat pctī. deus facit hoīeꝫ peccare. deus vult hominē peccare / duꝫ peccat. Addidit ipſe idē. libertas arbitrijparata ad deū/ faciat iſta neceſſario factura eſt. In oꝑatōne ad diuinā p̄ſcientiā om̄iade neceſſitate ſunt futura. alioqͥn inqͥt deuspoſſet falli. Addidit qͦꝫ/ et aliūde resdicunt̉ īpoſſibiles fieri. qꝛ poſitiue deꝰ vultita poſſibileꝫ tn̄ ſi deꝰ impoſſibile noneēt/ impoſſibil̓ia nūc eēt tūc minꝰ impoſſibilia. Addidit ꝯtingentiā ī deo intrinſecaꝫ. qꝛ diſtinguere ꝯnotatōes terminoꝝ. velneſciebat vel ſꝑnebat. Diſcipulꝰ. Tangebreuit̓ formas argumētoꝝ. Mgr̄. Arguit ſic ī forma logicali. demonſtrato ſorte quifacit homicidiū/ vocet̉ actꝰ ille A. ſortes facit a. Et ſortes hꝫ p̄ceptū de faciendo a.ſortes peccat. Tūc vltra. Deꝰ facit et vult to an̄cedēs quālibꝫ ꝑtē an̄cedētꝭ. facit etvult ꝯſeq̄ns qḋ ē illud. ſortes peccat Diſcipulus Uidet̉ indiſſolubil̓ hec. Mgr̄.

Uidet̉/ ſi diſtinxeris aliqͥd ī ea. Si p̄terea reſpexeris ad blaſphemiā inſanā vltime illatōis. deus facit vult ſortes peccat. Quāto magis oꝑtuerit ſaꝑe ad ſobrieta. vbi etiā ſolutio rōnis latuiſſet. dicere ſoluat angelus dn̄i ſolutionē aꝑiat. Om̄isabſqꝫ dubitatōe militat ꝯtra pietatē ſophiſtica eſt. peccans ī materia vel in forma.Qd̓ ſi non videat diſcipulꝰ. videt doctorxp̄s angelus eiꝰ ī ipſo. Itaqꝫ ſubſumit doctor iſte anglicanꝰ quē ꝓfunduꝫ cognomināt. ſortes hꝫ p̄ceptū de faciēdoa. actū. vel intelligit abſolute de actꝰ ſolū. tūc ē falſa minor iſta. qꝛ ſortes pōt ī caſibꝰ multꝭ facere. a. actū ſine pctō. ſic̄ in furiavel ī inuincibili ignorātia. Si v̓o intelligat̉ ſortes hꝫ p̄ceptū de faciēdo. a. deformiter peccabiliter. vtiqꝫ veꝝ ē. Sꝫ deꝰ neqꝫ facit neqꝫ vult/ ſortes taliter agat. et ita facit neqꝫ vult an̄cedēs p̄dicte ſophiſtrieſue. qꝛ palā ꝯcludit deformitatē. aut ꝯſequētia nihil tenet. Conſtat em̄ nec deus. īmonechō pōt velle deformitatē ſub rōne deformitatis. dicēte Dionyſio ph̓o. nemo admalū aſpiciens oꝑat̉. velle aūt ē qͦddā oꝑari Diſcipulꝰ. Cui ſimplicitas placet. placeat tua rn̄ſio. cōſequēs eſt iudicio meo. Sꝫneqꝫ ſi calūniabil̓ eēt iſta vel altera rn̄ſio/ deberet inconueniēs tm̄ ꝯcedi offendit oīmpias aures/ ph̓oꝝ qͣꝫ moraliū ſimpliciūin quacūqꝫ lege viuentiū. Dic alterā ſophiſtriā de futuris ꝯtingētibꝰ. Magiſter Ac Ecepit ſic. antixp̄s fuit heri futurꝰ. et antixp̄s erit. ergo deꝰ vl̓ credidit antixp̄mfutuꝝ/ deceptꝰ ē. An̄cedēs ē poſſibile ꝯpoſſibile. qꝛ pͥma neceſſaria ſcd̓a poſſibil̓. om̄eaūt poſſibile ſtat ncc̄io. igit̉ ꝯſeq̄ns poſſibile. qd̓ impiū ē deo ꝯcedere. Diſcipulꝰ.Dic rn̄ſionē. Magiſter. Diſtīgue mino d̓r. antixp̄s erit tanqͣꝫ poſſibilis ſit.Aut intelligis ē poſſibilis q̄cūqꝫ lege poſita. tūc iſtā nego. Aut intelligꝭ poſſibilitas ꝯꝑat̉ ad dei potētiā abſolutā ſecluſa omni lege ſeu ꝯꝑatōe. ſic ꝯcedit̉. ſed negat̉ ꝯſequētia. credēs antixp̄m futuꝝ ex fide / ſitdeceptꝰ facto vl̓ poſſibili. eſt clariſſima. qꝛ ī maiori non credidit aūt ſciuit aliqͥsantixp̄m fore niſi de lege ordīata. ſciēs deabſoluta potētia deus poſſet facere quinpotentiā hr̄et vt antixp̄s nūqͣꝫ foret. Non ēigit̉ aliqͣ deceptio. ſed ſūma ꝯformitas. Porro deceptōis rationē ponit intrinſecā ī deoꝯtingentiā notauimus Alibi latiꝰ aꝑta

Po