Super Magnificat LXXXVII
crucis facit inſignē xp̄ianū/ dū oleo leticie linit ip̄m ex noīe. Eſt em̄ xp̄s ꝑ interp̄tationēvnctus. Reges aūt. ſacerdotes. ꝓphete ⁊ pugiles inungunt̉ pͥſco more. ¶ Gloria crucisnō conſtanter retinet̉ ⁊ p̄dicat̉/ ſi nō ad crucꝭignominiā. paſſionē ⁊ tolerantiā animꝰ preparat̉. Non em̄ natura compatit̉ vt duo fines principales ⁊ vltimi ſimul intēdant̉/ preſerum contrarij. Quid autē vane glorie. qͥdauaricie. quid libidini/ plus qͣꝫ ip̄a crux repeK rit̉ aduerſum? ¶ Sunt qui ſub nomīe chriſtianitatis arbitrant̉ ſe magnificare dn̄m. qͥcrucifigunt in ſe rurſus filiū dei ⁊ habēt oſtētui. qui guſtauerunt verbū dei bonū ⁊ v̓tutes futuri ſeculi. ſed ꝑ apoſtaſie ſuꝑbiaꝫ prolapſi ſunt. quos impoſſibile (ꝓ difficile dicitapl̓s) eſt rurſus renouari ad pnīam. vel certeſumit̉ hic renouatio baptiſmalis/ quā ꝯſtatiterari nō poſſe. ¶ Gloriet̉ frater humilis ineraltatione ſua ꝑ crucē. mores inſuꝑ ẜm nomen xp̄iani vitāqꝫ ꝯponat. Sit pͥma ſit vltima ſit tota laus tua. O aīa deuota. dic ſil̓ etꝓfitere. xp̄iana ſū. Sic em̄ magnificas dn̄ꝫ.accipe rurſus. ¶ Exaltatio crucꝭ xp̄i tota myſterijs plena refulget. Eſt in ea lōgitudo. latitudo. ſublimitas ⁊ ꝓfundū. longitudo eternitatis. latitudo charitatis. ſublimitas maieſtatis. profundū ſapientie iudicātis. Habet crux excelſa ſil̓ ⁊ humil̓ mediū. cui ſurſūdeorſuꝫ. dextrorſū. ſiniſtrorſū ꝯiūgunt̉. ⁊ inhͦ medio ih̓s totꝰ effluēs et affluens miſcd̓ieviſceribꝰ. Un̄ ſi eidē fidē affixeris tuā/ radiabit ſurſū amor. dextrorſū ſpes. ſiniſtrorſū timor. ⁊ deorſū dolor. q̄ ſūt aīe qͣttuor pͥncipales affectōeſ. ẜm qͣs bn̄ ꝯtꝑatas ⁊ ordīatas ēoīs armonia ſpūal̓. Exerceat te ſuꝑ his traditio de cāticis. ¶ Cōuerſus ad crucē pie mētis ocul̓ lachrimoſis. inſpicias extēſuꝫ in hͦligno ſanctiſſimū corpꝰ ieſu ſicut tympanuꝫvel cytharā. vn̄ ꝓtulit voces ſuas ī ſymphonia diuīs auribꝰ gratiſſimas. ꝓ īimicꝭ pͥmā.ad latronē ſcd̓am. fuit ad matrē tercia. ad diſcipulū quarta. ad patrē qͥnta. ꝓ ſeip̄o ſexta.ꝓ ꝯſummatiōe redēptōis ſeptima. ꝓ ſuo trāſitu octaua. Ita factus obediēs pr̄i vſqꝫ admortē. dedit fidelibꝰ ſuis ꝑfectū humil̓ obediētie necnō pietatis documentū. Eſt auteꝫhumiliatio ꝑ obedientiaꝫ exaltatio Triplexeſt in genere q̄ ſub arbore crucis exercet̉ hūillatio. penitētia l̓. ſacramētal̓. ſuꝑnaturalis.ẜm tres ſtatꝰ. incipientiū. proficientiū et ꝑfectoꝝ. ſuadet rex ip̄e dauid dare pſalmū iocūdū cū cythara ¶ Eſt aūt cythara penitētiū q̄
vtit̉ ī luctu ī pſalterij ſolatiū. Tradit expoſitor vnus cytharā qua dauid adhuc paſtor ⁊pſallēs coram ſaul expellebat ab eo ſpm̄ dn̄imalū p̄tēdiſſe ſignū crucis Iubet̉ apud prophetā anīa peccatrix ſumere cytharā ⁊ bn̄ canere. Cātus iſte puto lamētatōis ē pnīalis.de quo pͣs. Confitebor tibi in cythara deusmeus. ¶ Ita demū ꝯſonat pſalterio iocūdointerne leticie. ita ſub alio typo ꝯſonat philomene modul̓ turturis ſuſpiriū. Ita ſpūs nr̄vexatus ab angelo dn̄i malo/ meliꝰ hꝫ. Ita(ſi de poeticis aliqͥd miſceri placet) Orphefurias mitigat īfernales .i. ſurioſas ſuas paſſiones. q̄ quidē potētes nimis deponunt̉ deſede cordis. ⁊ humiles exaltāt̉ affectiōes piementis. Cōponebat ad cythare modos pythagoras motꝰ ſuos. Et ad excitatiōꝫ ꝓphetici ſpūs pſaltē adhibuit helizeꝰ. hec d̓ crucꝭauxilio ꝯͣ demonis impulſus generales tantūdē dicta ſunt/ ſil̓ ⁊ angeloꝝ p̄ſidio. ¶ Cete Lrū qꝛ ꝑiculoꝝ ꝑticulariū aīaduerſio plꝰ horret̉ ⁊ vitat̉. plus inſuꝑ liberator imploratur.gratior deniqꝫ fit miſcd̓ia liberātis. expediēſiudicaui ꝑticularibꝰ mouēdis intēdere. niſitn̄ aliter cēſueris frater. ¶ Diſcipulus. Immo vere cupidus ⁊ attentꝰ ſicut hactenꝰ auſcultabo qͦuſqꝫ petiueris a me v̓bū. ¶ Magiſter. Fit impulſus angelicꝰ v̓tuoſe. ſapienter ⁊ benigne. quatinꝰ huiles exallent̉. Atuero depoſitꝰ iſte de ſede diabolus/ deorſuꝫfluēs ſathanas. ſatagit hoīes deponere violenter. fraudulēter ⁊ maligne. Uiolētia cernitur in obſeſſis. Fraus ꝟo dū ſpecie bona. ſalubris ⁊ v̓tuoſi conſilij qͣſi moral̓ ph̓s doloſe impellit. Paucos accipe modos ex innumeris. ⁊ vt ſit aliqͥs ordo in nō habentibꝰ ordinē ſed ꝯfuſionē babylonicā. dicēda ꝑ quaternaria ſeu ꝑ tetrades partiemur. ¶ Deteſtatur qn̄qꝫ ſuꝑbiā patentē. ſed vt ī deterioremſub inuolutro ficte humilitatis p̄cipitꝫ. Nāeſt qui ſe neqͥter humiliat. Et rurſus ait ſathanas. Noli humilis eſſe ī ſapientia tua. qͣtinus inſipienter exaltet̉. Deteſtat̉ p̄ſumptioneꝫ ⁊ timorē laudat. quatinus ingerat timoris ſcrupulos vbi nō eſt timor. vt ablata pace cordis recedat iſte cuius locus eſt in paceDeteſtat̉ inobedientiā / vt peccati ſeruituteꝫinducat. ⁊ aſininā patientiā que fert nō ferēda. quales norabat apl̓s eſſe corinthioſ. Fefellit innumeros nequā iſte. qui ſub velamēto obedientie nephāda ꝑpetrarūt quaſi peccare nō poſſent. qꝛ nō habent velle vel nolleiuxta verbū ſuū. Deteſtat̉ ſuꝑſtitōnes qn̄
An 4