Tractatus octauus

pecunia reſtituta. ¶ Diſcipulus. Horreo totus dū v̓ſutias diaboli recogito. dū terribilis deus aſpicit̉ ī ꝯſilijs ſuꝑ filios hoīm. dūiudicia ſua abyſſus multa. dū oīa reſpicio fieri pctōribꝰ ad muſcipulā. laqueū ⁊ ruinam.Cadit iuſtus ⁊ reſurgit. cadit alter. nec dn̄sſupponit manū ſuā. ¶ Mgr̄. Sed non minus mirabil̓ ē miſcd̓ia dei ſuꝑ hūiles. Illudit draconi iſti behemoth ſic̄aui Puer autēemanuel tenet ip̄m laqueis. Sinitur aliqn̄ꝓcedere ad impulſionē electoꝝ. gaudet erūpere. Porro dū excedit/ ꝓtinꝰ reuocatur Facit ita deus cū tēptatōne ꝓuentū. nec ſinit tēptari ſupͣ id qd̓ poſſumꝰ. Poſſumꝰ intelligenō ī noſtra ſed ſui fiducia. ¶ Diſcipulꝰ Putas ne ſathan iſte poſuerit inimiciciaꝝ ſuaꝫlaq̄os ꝯtra mulierē noſtrā v̓ginē puriſſima.que a ſexu mulier nō a corruptōe d̓r. ſil̓r a fecunditate ⁊ venuſtate. ¶ Magiſter. Putonāqꝫ cantanteꝫ vt audiuit. Magnificat aīamea dn̄m. miratus cauſaꝫ gaudij pariter etexultationis/ credidit arrogātē. cū ſubītulitEcce em̄ ex hͦ btāꝫ me dicēt oēs generatōesIūxit applauſū ſuū demū. impulit ab extraqͣſi blādiēs/ vt eleuatā mariā vehementiꝰ allideret. Sꝫ illuſus ē ⁊ eliſus ab hūilitate marie/ validiuſqꝫ repulſus. Sꝫ repulſus ad alterā ſe ꝯuertit aſtutiā/ ſub inferēs. O qͣnta facta es btā ꝑ oēs generatiōes/ q̄ tal̓ exiſtꝭ ⁊ tāta. Tu ſuperbiā hūilitate viciſti. rara/ ꝓrſushonorata Euge euge. qꝛ digne btā. qꝛ dignelaudāda per oēs generatōes es inuenta. Cuius inſidias ſubdolas intelligēs maria/ blādientē mox repulit vt aduerſantē. Cōuertātur inquit retrorſum ⁊ erubeſcāt/ qui dicuntmihi euge euge. ¶ Diſcipulus. Equiſſimedeus. quid hic nobis erit tutū. Dicit̉ in ꝓſa.cum nec ipſa vel virtutū tuta ſit victoria: Omonſtrū horrendū. ingens ſuperbia. q̄ nūca ſuo cōtrario. nūc a vento ſolo. nūc a ꝓpriamorte nephariā trahit originē. Sed o qͣle p̄ſtabitur effugiū/ ſi tā a dextris impugnat qͣꝫa ſiniſtrꝭ. Si viuit. ſi moritur. ſemper ſeuit.ſꝑ impellit. ſꝑ euertit vt cadamus. ¶ Mgr̄.Accipe ꝯſiliuꝫ. Impulſus cade ⁊ vide ne ſteteris in te. Iacta te cū nouiſſimo viroruꝫ innouiſſimo loco. Securus eris. qꝛ ſuſcipiette. Hoc erit altiſſimū refugiū tuum. Non accedet ad te maluꝫ. ſi habitaueris ī adiutorioaltiſſimi. nō in te. non ī meritis tuis. nō ī induſtrijs. non ī timore maloꝝ tuoruꝫ dicensdn̄o. Suſceptor meus es tu. exultabis te liberatū a laq̄o venātiū ¶ Ceteꝝ pulliculꝰ eſto

ſub alis ſue miſeratōis. nō timebis ab hͦ rapace miluo. Te pupillū et viduā aīam tuaꝫ.te manſuetū ꝯſtitue. Crede pſalmis ſuſcipiet te. Statuet te ī ſublimi ꝓtectōis ſue throno. faciens etiā hic ⁊ nūc ꝯſedere te in celeſtibus. qꝛ ꝯuerſatio in celis ē. dū ſperas ī eo impulſus impulſu vincet̉. Cātabis ⁊ diceſ. Depoſuit potentes de ſede. In me ponere ⁊ ſuper me ⁊ affectōes meas. exaltauit humiles.gloriā precedit humilitas. ¶ DiſcipulusSpecioſa ſunt q̄ loqueris ⁊ deuota. ſed qͣpoterit rōne hō iuſtus ſibi bn̄ ꝯſcuis de virtutibꝰ iudicare ſe v̓tutes nō hr̄e ¶ MagiſterUirtutes vere nō ſunt niſi quas gr̄e gratificātis radix ꝓfert. viuificat. fouet ⁊ roboratqꝛ nō hꝫ aliqͥd viriditatis ramus boni oꝑisniſi maneat in radice charitatis. Neſcit aūthō an̄ amore dignꝰ ſit gratificante. qͣre neſcitſe veras v̓tutes hr̄e. ¶ Diſcipulꝰ. Scit nihilominus gratias ſe plurimas a dn̄o recepiſſe ī bonis vel fortune vel nature vel anīe.Quid ſuper iſtis dicet deo? Mgr̄ Utiqꝫ.Confitebit̉ dn̄o. gr̄as aget benefactori ſuo.¶ Diſcipulus. Lego phariſeū ī euangeliogratias agentē. qꝛ nō erat iniuſtꝰ adulter raptor. Ieiunabat bis ī ſabbato. decimas dabat. Receſſit tn̄ īiuſtificatꝰ ī domū ſuā. potēſqꝫ ī regratiatōe ſua deiectꝰ ē/ dū publicanushumil̓ exaltatꝰ. ¶ Mgr̄. Intēde diligent̓.et inuenies laq̄os inimici ſuꝑſemīatos ī viaphariſei. Ambulabat iter rectū gr̄arūactionis. Quid em̄ gratitudine rectiꝰ eē pōt? qͥdpuerſius ingratitudine? Poſuit iuxta hͦ iterqͦ phariſeus ambulabat laqueū arrogantiequo ꝯp̄henſus corruit in foueā cōtemptꝰ ceteroꝝ. In ꝯtemptū noīatim aſtātis ⁊ penitentis publicani. Neqͥtia hec ē demonū. oīaſtatim pariter dep̄uare Sufficit eis vel vnꝰaditꝰ ad ꝑniciē. Sciunt bonuꝫ ꝯſtitui ex circumſtātijs om̄ibꝰ bonis. maluꝫ v̓o ſibi ſufficit ad reatū ſi vel ī vno peccauerit. ¶ Diſcipulus. Phariſeus iſte bn̄ dotatꝰ ī gratijs dei.ꝯſiderare qͥd habuit? ¶ Magiſter. Primoillud. Quid habes qd̓ nō accepiſti? ⁊ hͦ videt̉feciſſe gratias agēs deo. Scd̓o diceret. Siaccepiſti qͥd gl̓iaris qͣſi nō acceꝑis? Et ſi putabat obſeruare mētiebat̉ iniqͥtas ſibi. Quare? Quia ꝓximos ꝯtemnebat nō habentes.Iudicabat alienū ſeruū publicanū/ qui domino ſuo iā iuſtificatus aſtabat. Dedit dn̄sapl̓is formaꝫ quid agerent in articulo tali.Nō inqͥt vos me elegiſtis ne gloriemī quaſiex vobis. ſꝫ ego elegi vos. ne ſitis ingrati qͣli