Super Magnificat LXXXVI
poſitiōi textꝰ alludere cātici. Cū em̄ dixiſſetmaria de deo. fecit mihi magna qͥ potens ē.qꝛ vicꝫ hūilitatē ancille ſue reſpexerat. rurſūſubiūxit de diſperſione locutura. Fecit potētiā. nec hic ſtetit. ſed addidit in brachio ſuo.Nouimꝰ aūt ꝙ ab Eſaia filiꝰ incarnatus etpaſſus appellatus eſt brachiuꝫ dn̄i. qͥs inqͥtcredidit auditui nr̄o. aut brachiū dn̄i cui reuelatū eſt? De quo ſequit̉. Uere lāguores noſtros ipſe tulit. ¶ Diſcipulꝰ. Cōcordare videt̉ hec poſitio cū traditōe doctoꝝ ꝑ omnia.Ponūt em̄ ꝙ ꝑ ſūmā hūiliatōꝫ filij dei/ ſuꝑbia diaboli deiecta eſt. qͥ quaſi fortis armatus cuſtodiebat atriū ſuū. ¶ Sed hꝫ oppoſitionē. qꝛ Lucifer nunqͣꝫ vidit intuitiue trinitatē. nec ꝑ reuelatōem videt̉ eiꝰ cognitōeꝫ habuiſſe/ ſicut nec fidē. ⁊ minus vitā eternā q̄ ī(dicēte xp̄o) vt cognoſcāt deū veꝝ ⁊ queꝫ miſit ip̄m xp̄m. Sꝫ nec caſuꝫ p̄ſciuit ſuū. Doluiſſet em̄ penalit̓ ſine culpa. ¶ Nolo tn̄ ꝯtentionibꝰ deſeruire. abundet qͥlibet in ſenſu ſuoSatis ē ad rem nr̄aꝫ ꝙ diabolꝰ voluit eē ſimil̓ altiſſimo. qꝛ ſibi ſuā btītudineꝫ a ꝓprijsviribꝰ expetebat. nulli q̄rens aut ferēs eē ſublectus. Hinc euenit illd̓ xp̄i. Uidebā ſathanā tāqͣꝫ fulgur d̓ celo cadenteꝫ. Sic finis adalta leuatꝭ ē ruere/ dū humiles exaltāt̉. Sūtqueſtiones alie plurimoꝝ. vt cur deꝰ creauitquē caſuꝝ nouerat? Cur non appoſuit vt redimeret eū ſicut hoīeꝫ poſt lapſuꝫ erexit? ⁊ talia q̄ abunde tractata ſunt ꝑ doctores. Hectn̄ oībꝰ curioſis ⁊ potentibꝰ apd̓ ſemetipſosnulla poterūt ſatis eē vt inueſtigare ſufficiātſenſuꝫ dn̄i. Niſi ꝑ fidei humilitatem ſe captiuent. obtūdet̉ ⁊ reuerberabit̉ potiꝰ ex lumīerōnū ſuus viſus. Credāt de dn̄o optimo etſapientiſſimo ꝙ bn̄ oīa fecit. Alioqͥn de oꝑibus nullā poterint inuenire rōem. ¶ MagiIſter Sobrie ꝯſulis. Salubriꝰ eſt nobis intendere/ ne deponat nos dn̄s de ſede. ſꝫ exaltet humiles ꝯͣ potētis inſidias ⁊ impulſus.aduerſus quē ē nobis colluctatō. qꝛ aſſiduecircūit querens quē deuoret. Sit deincepsigit̉ ſi placet/ collocutio nr̄a ꝯtra tēptatiōesinimici. cui noīa mille. mille nocendi artes.¶ Diſcipulus Laudo ꝓpoſitū ¶ MagiſterPlus laudabis/ ſi recogitaueris p̄cipuamhāc eſſe ſibi artē/ celare ſuas artes. ¶ Diſcipulus. Quo pacto? ¶ Magiſter. Tollereſatagit an̄ oīa noſtros oculos ne credamusvllos eſſe demones/ aut vllos a demonibuſtēptationū īpulſus violentos īmitti. Scitꝙ ꝑnicioſior ē occultꝰ nr̄ inimicꝰ. Nihil inſu
per ꝑiculo vximiꝰ/ qͣꝫ ſuuꝫ neſcire nec credere ꝑiculū. Aut ſi forte habitual̓r creditū eſt/actualit̓ id nec attendit̉ nec timet̉. male dormit̉ int̓ latrones. Cecatꝭ ocul̓ qͥd niſi pateatī foueā lapſuſ? At ꝯtra. Fruſtra iacit̉ rete an̄oculos pennatoꝝ. ¶ Diſcipulꝰ. Immo iacit̉ aliqn̄ vt terreant̉ ſonorū īpulſibꝰ et territicapiant̉. Hec alta demonū fraus ē. ſi viderītſe videri ꝑ ocl̓os fidei/ aggrauāt ꝑiculū. ſpeꝫeuaſionis intercludūt. Fallor ſi nō conabat̉ſathan ſic illudere. ſic tenere Anthoniū cū eitotū mundū laqueis plenū on̄dit. Qui territus ⁊ ſuſpirans ait ad dn̄m. qͥs hos euadet:Scis qͣle rn̄ſuꝫ accepit? ¶ Mgr̄. Humilitas. ¶ Diſcipulꝰ Cōſonat pͣs. Cuſtodiensꝑuulos dn̄s. humiliatus ſuꝫ ⁊ liberauit me.Euadūt piſciculi ꝑ rimulas retꝭ/ dū magniretinent̉ incluſi. Sꝫ ī qͦ potiſſime ꝯſiſtit hūilitas? Uidimus em̄ plurimos ꝑ nimiā ꝑditos humiliatōeꝫ. qͣles puſillanimes. qͣles deſperātes. qͣles tedio vite ſe necātes. ¶ Mgr̄.Certū tene ⁊ nullatenꝰ dubites nullū ꝑirediabolo impellēte/ niſi pͥus poſuerit ī eo pedem ſuꝑbie. Uidit hͦ qͥ orabat. nō veniat mihi pes ſuꝑbie. ⁊ manꝰ pctōrꝭ nō moueat meIbi ceciderūt oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē. Sūt gͦduoꝝ pͥncipū vex illa duo diſtīctiua. humilitas ⁊ ſuꝑbia. Hūilitas dei ⁊ ſuꝑbia diaboli.Sūt īpulſus duo. deorſū ⁊ ſurſū. Quid humiliꝰ cruce xp̄i? Quid arrogātiꝰ ſuꝑbia diaboli? qͥ extollit̉ ſuꝑ om̄e qd̓ d̓r deꝰ. ⁊ vt deꝰ etplus qͣꝫ deꝰ ſatagit adorari. Hīc oīa repꝑitmachinamēta ꝑ idolatras. ꝑ magos. ſortilegos ⁊ maleficos. ¶ Diſcipulus Fuerit hecarrogātia ꝑ diabolū ſꝑ intēta. multos tn̄ decipit n̄ ſuꝑbos. qͣles aliqͦs notauimꝰ. ¶ Ma 9giſter. Inueniat̉ ī oībꝰ perditꝭ ſuperbiā do cminatā. Nonne initiū ſuꝑbie ē apoſtatare adeo. Apoſtatat oīs qͥ nō credit. qͥ deſperat. qͥſuū p̄ oībꝰ iudiciū anteponit. qͥ ꝓpriā nō dn̄ivolūtatē īplere ſatagit. qͥ iuſticie dei nō vulteſſe ſubiectꝰ/ ſꝫ ꝓpriā ſtatuere. Sic cayn deſperās. maior ē inqͥt iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniāmerear. Certe maior eſt o Cayn iniqͥtas tuaqͣꝫ meritū tuū ex te. ſed nō maior qͣꝫ dei miſericordia. ſi eidē ſubieceris te. Iudas pͥus intenebrꝭ ſathane nimis audax. poſtmodū tenebris a corde remotꝭ per aſtutiā diaboli/ factus eſt puſillanimis ſup̄ modū ad nudū ꝓſpectuꝫ horrendiſſimi ſcelerꝭ ſui. Cecidit inde a ſe ꝑ deſperationē. ⁊ ſub ſe per dānatiōeꝫ.ſꝫ nō adiecit vt ad venie petitōem aſſurgeretde pctō qd̓ ore ꝯfitebat̉. qd̓ deteſtabat̉ opere