Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſeptimus

feminā etate grandeuā. Queſiui quō ſibieſſet. Mox ſuſpirādo clamauit quō potuit.Remoui cor meū ab creatura. repoſui īcreatore. Ego v̓o rn̄ſionē tāte fidei ſtupēslaudās/ abſceſſi. vnū inferēs Satis ē. EtS vere ſi ex aīo/ nihil ſupra. Spūs ſubindefas hꝫ ſapīe diffuſionē illapſū. magꝭ ſurſum agi reduci/ qual̓ erat pauli mēs. Siue inqͥt mēte excedimꝰ deo Et iteꝝ Sapīaloqͥmur int̓ ꝑfectos. Et rurſus. Nos aut reuelata facie trāſformamur de claritate ī claritatē tanqͣꝫ a dn̄i ſpū. Sapīaꝫ hāc ſupͣ diximus deſcpͥſiſſe Dionyſiū tractātes illud Etſctm̄ nomē eiꝰ. circa finē. Aſſignat idē Diony. hec ſapīa eſt amēs irrōnal̓ ſtulta. ettn̄ eſt oīs rōnis mētis ſcīe Uideamde verbo. te docente illuminate/ o virgobtā/ ſapiētiſſima feminaꝝ. Quid ſibi vultv̓bū/ vt ſapīa quā q̄rimꝰ/ ī nullo videat̉ nr̄itriclinij cenaculo reꝑiri. Nunqͥd ī ſupremovbi mēs habitat? At ſapīa ē amēs .i. ſinete. Nūqͥd ī medio vbi collocat̉? At ipſa d̓rirrōnal̓. ſine rōne. Nunqͥd ī imo vbi cognoſcit aīa? Sꝫ hec ſapīa ſtulta vocat̉ qͣſi ſcīaꝫnullā hn̄s. Dic obſecro te v̓go prudentiſſima. dic ſapīam tuā pacto talis repugnātia verboꝝ noīm/ immo reꝝ / ſecū ſtabit:Hoc eſt qd̓ lōgo iam ꝓceſſu veſtigauimus. Hoc altero tractatu pͥori de ſctō noīe filij tui/ q̄daꝫ dicere ſpōpondimus/ ſub te fiſi.Hoc nūc exoluere tēptauimꝰ/ expoſitioneꝫrecēſentes diffinitiōis ſapiētie/ a deuoto tuoDiony. poſite. Sapīa inqͥt ē diuiniſſimadei cognitio ē ignorātiā cognita. ẜm vnionē ſuꝑ mentē. qn̄ mens ab om̄ibꝰ alijs recedens. poſtea etiā ſeipſā dimittēs vnita ē ſplēdentibꝰ radijs/ in crutabili ꝓfundo ſapiētie lumīe illumīata. Fiat ꝑticl̓as nr̄ cuiſus. Sapīa ē diuīſſima dei cognitio.dei cognitō ī via (qꝛ ſic loqͥmur ī ſeq̄ntibꝰ.ſit triplex ī genere. Quedam ſymbolica/ bn̄vtēs ſenſibilibꝰ. q̄dā ꝓpria/ bn̄ vtēs ītelligibilibꝰ. Tercia myſtica/ ducit ad ſuꝑmētalesexceſſus. Hec tercia hic noīat̉ diuiniſſima.qꝛ ꝑfectiſſima. qꝛ exꝑimētalit̓ habita. Quidem̄ ꝑfectiꝰ ſcit̉ qͣꝫ qd̓ in exꝑientia cognoſciSupͣ ꝟ̓o deductū ē theologia myſtica eſtexꝑimental̓ dei ꝑceptio intuitiua ſuo Sapīa eſt ignorantiam cognita. Si adidē ẜm idē oīno fiat locutio/ ꝯſtat conſtare non pōt/ ſicut nec ꝯtradictio pōt. Referunt̉ ergo ad diuerſa hec duo ignorantiācognita. Tollit̉ vnitio intellectual̓ diſcreti-

ua cuiuſcūqꝫ rei create vel creabil̓. inhabitu ſed ī actu ſaltē intentio poſſet mouere vel trahere intellectū diſcretiuū/ ad impediendū affectū mentis circa deū ab actu. dicit̉ hic cognitio. Sed qualis cognitōſtatim aperit̉ ẜm vnionē ſuꝑ mentē. Erit ſuper hac vniōe ſermo poſterior ſuꝑ illd̓. Eſurientes impleuit bonis. em̄ pōt hec materia grādis tota ſimul euolui. Uocāt vnionem hāc expoſitores Dionyſij qͦs legi vnionem extaticā vnientē affectu mentis deoUidet̉ alijs hec vnitio ſit formalit̓ amorvel dilectio. ſed radicaliter fundat̉ ī gr̄a gra faciente eſt ī actu ſicut pͥncipali ſup̄mo ē vnire deo. Iuxta illud apl̓i. Quiadheret deo vnꝰ ſpūs eſt Hec vnitio gratiā p̄ſupponit tres v̓tutes theologicas. dona ſil̓ btītudīes ceteros habitꝰ/ p̄ſertiꝫ infuſos. qͦrū gr̄a gratificās ē radix. forma et finis. qd̓ d̓r ꝓpter gr̄as ſoluꝫ gratis datas. reddūt ex ſe gratū deo. vt ſunt gr̄e om̄s ſiſtricte loqͣmur/ p̄ter charitatē. Cuiꝰ eſt. qꝛſola charitate excepta/ ꝯpatit̉ quodcūqꝫmortale ꝯͣ legē dei. ceteri habitꝰ ſtare pn̄t cuꝫpctō mortali gr̄e pͥuatiōe. ſꝫ ecōtra gr̄a ſtatſine illis. Rurſus hec vnitio d̓r ſuꝑ mentē.quēadmodū tractatu ſcd̓o ſuꝑ illd̓. Exultauit ſpūs meꝰ. deductū eſt. mariā fuiſſe ſupraſpm̄. īmo ſine ſpū qn̄qꝫ cecinit hoc cāti. Magnificat anīa mea dn̄m. Proptereadicit̉ hec ſapiētia amens. mēs ꝑdita ſitvel deſtructa. ſꝫ qꝛ ꝓtunc de ſe nil cogitat. intelligendo ſeipſaꝫ actualiter vel amādo. Ethoc explicat̉ cuꝫ ſubdit̉ in diffinitōe/ quādomens ab omnibꝰ alijs recedens poſtea etiaꝫſeipſaꝫ dimittens. Hoc quō fieri poſſit/ pluries oſtenſuꝫ eſt/ etiaꝫ naturalibꝰ induſtrijs.maxime p̄ſuppoſita fide ſummi dei. Sedqd̓ ſequit̉ ꝓrſus gratuitū/ ad qd̓ nec naturaſufficit. nec attīgit induſtria. ꝓpterea iure d̓rhec ſapīa ſingulari pͥuilegio data a ſpūſcōbus vult quō vult ſpirare/ niſi fidelibꝰxp̄ianis/ qͣꝫtūcūqꝫ alij fuerīt ītelligētiā eleuati illumīati. Hec ſapīa dat̉ leticiaꝫinternā affectꝰ circa deū/ ſine ſapīa incarnata impanata ſic loq̄ndo. Sꝫ qꝛ xp̄s oſtiūē ad hāc ſapīam dux ſcala. Idcirco ſequit̉vnita ē .ſ. mens ſuꝑior principalior portioſpūalis ſuꝑſplendentibꝰ radijs inſcrutabiliꝓfundo lumine ſapientie illuminata. Confeſtim elicit̉ hmōi ſapientia ſit pura caligo. nec pure tenebre. nec pura ignorantia.Alioquin mens ipſa qualiter eſſet inſcruta-