Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſeptimus

bilit̉. ſic̄ ī ſpe ī charitate oīmodā ſui derelictōꝫ ſub potēti manu dei/ captiuādo oēꝫītellectū ī obſequiū xp̄i/ qualit̓ ſuadebat Criſogonꝰ anaſtaſie. Tu ꝟ̓o ancilla xp̄i/ tropheum crucꝭ tota mēte ꝯſtringe. Modꝰ īfra notabit̉. Quid autē ē mēs tota/ niſi mēs vnitatotalit̓ collecta? Oīs v̓o mens tal̓ deuotaē ī incipientibꝰ. deuotior ī ꝓficiētibꝰ. deuotiſſima ī ꝑfectis. qͦs diſꝑgit ſuꝑbia mētꝭ corG dis ſui. De deuotiſſima mēte dicemꝰ aliqͣPrimo de deuotōe ꝑfectoꝝ ad alios reditura. Deuotiſſima mens qualis eſt ī ꝑfectis/hꝫ ī ſe ſecretū ſolitudinis. ſerenū luminis. tabernaculū pacis. hꝫ et cenaculū ſeu diuerticulū refectōis. cubiculū reqͥetionis. nidulūpullificatōis. hoc ē ex Bernardo. Uiderit illic lucē quā capit locus. Audit armoniāquā capit tp̄s. Odorat̉ fragrātiā quāſpargit flatꝰ. guſtat cibū quē minuit edacitas. heret amplexui quē non deuellit ſatietas. hec ex Auguſtino Sꝫ admirabilior ēſuꝑ oēs dionyſij traditio/ videt̉ inſipiētibꝰcorde/ magꝭ inuoluere ꝯͣdictōibꝰ qͣꝫ docere. Siquidē ad Timotheū ſcribens de myſtica theologia ſic dicit. Tu auteꝫ timotheecirca myſticas viſiones corroborato itinere ſenſus deſere. intellectuales oꝑationesſenſibilia inuiſibilia om̄e ens. ens.ad vnitatē vt poſſibile ē inſciꝰ reſtituere. ip̄i ē ſuꝑ oēm eſſentiā ſcīam a teip̄o. et oībꝰimmēſurabili et abſoluto pure mētꝭ exceſſu.ad ſuꝑeſſentialē diuīarū tenebraꝝ radiū oīadeſerēs. ab oībꝰ abſolutꝰ aſcendēs. Quereret aliquis. quō pn̄t hec fieri/ repugnarevident̉ ī forma v̓borū? Tēptemꝰ aliqͣ dicerep̄notādo/ duplex ē hic notificatōis modꝰUnꝰ doctrinal̓ extrinſecꝰ. Alius exꝑimētalis intrinſecꝰ. Un̄ ſciēdū oīs cognitō nr̄aortū hꝫ ab aliqͣ exꝑientia. Oīs p̄terea cognitio ſi ꝑfici debeat/ ī exꝑientia termīat̉. Exꝑientie ꝟo nomē d̓r ab ex. pario paris. qꝛ parit̉ exꝑientia ex rebꝰ ī viribꝰ cognitiuis affectiuis. Hinc dicimꝰ. hoc exꝑior. ꝯperio. reperio. Eſt aūt exꝑientia ẜm ſeu qͥd reiꝑceptio ſimplex/ non diſcurſiua. cauſata ſeuparata īmediate ab obiectali motōe. Itaſufficit ad hāc ꝑceptionē pn̄tia obiecti/ cumpotentia ꝑceptiua/ remotꝭ impedimētꝭ. Siem̄ color obijcit̉ viſui. ſufficit ad viſiōeꝫ ſo īpedimētoꝝ ablatōꝫ. vt oculꝰ ſit clauſus. nec cecatꝰ necalit̓ īpeditꝰ. Sic ē auditu reſpectu ſoni. De guſtū reſpectu guſtabil̓De tactu oīfactu ſuo. Ceterū ꝑceptio

ponit̉ ī diffinitōe genere. ẜm nomē d̓rfecta captio. hec ꝯuenit exꝑimētali cognitioni p̄cipue. qm̄ ī ipſa prout exꝑimētal̓ ē.cadit error vel deceptio. niſi forte occaſionaliter apud potentiā diſcurſiuā. quēadmodūdicit Ipocras/ exꝑimentū ē fallax. Cauſādicti premiſit. Ars inqͥt longa. ars itaqꝫ format̉ ab vno tm̄ exꝑimēto ſed a plurimis.quorū vtiqꝫ ſingulū veꝝ eſt. Alioqͥn eſſet exꝑimentū. Attn̄ combinatio experimētoruꝫ/ ꝯquiſitio diſcurſiua de qͥdditate.ditionibꝰ rerū exꝑimentarū. īmo ipſoꝝ experimētoꝝ/ res ſūt/ an ſub̓e vel accidētia. ſepe fallit Cōſurrexit ꝓinde neceſſitas grāmatice logice/ cōicatōe mutua ſuꝑ exꝑimentis ſingulis rebꝰ exꝑtis. ne oēs aūt pl̓es experiētie laterent viciſſiꝫ hoīes. p̄ſertim experiētie interiores quas nemo nouit niſi ſpūshoīs ī ipſo ē. Cōſurrexit deniqꝫ modꝰ alt̓cognitōis/ qͣꝫ experientiā/ diſciplinal̓ vl̓ſcholaſticꝰ vel doctrinalis appellat̉ voces ſcpͥta. qm̄ aliter poſſumꝰ cōceptꝰ pͥmos experiētiā habitos exponere. Cōſurrexitetiā diſtinctio vetus/ de ꝯceptibꝰ pͥme intentiōis. ſcd̓e. vel tercie. de modis ſignificādi. de ſuppoſitiōe naturali. Tota poſtremo ꝑs ph̓ie naturalis d̓r ꝓpterea neceſſariū ſumpſit exordiū Suffecerit ad pn̄smemoratio diſtinctōnis. vt on̄damus pͥmo vnio mētis de nūc loqͥmur/ ꝯſiſtit ī experientia. ꝓpterea tranſfundi pōt ī aliosdoctrina/ ſicut nec viſio. nec aliqua ſenſatioexterior aliter ī alios tranſfundit̉. nec amornec odiū. nec leticia. neqꝫ dolor. neqꝫ generaliter aliqͣ experimentalis cognitio. Nihilominꝰ doctrinal̓ traditio ē fruſtra Primoꝓpter inductōꝫ. vt fiat amplificatio potentiarū ꝑceptiuaꝝ obiectꝭ exꝑimētalit̓ ꝑcipiēdis. Deinde notificatio fiat impedimētoruꝫquatinꝰ auferant̉. Hec em̄ duo ſufficiūt adexperientiā. Ita tn̄ ſi obiecta moueāt naturalit̓. Alioqͥn terciū veqͥreret̉ .ſ. actual̓ libera motio obiectalis. qualē hꝫ extra ſe deꝰ. hꝫ libertas arbitrij ſuꝑ actꝰ ſuos. Nullꝰidcirco putet vel expectet ab hoīe ſe ſibi tradi poſſit cognitio ſuꝑ vniōe mentꝭ cuꝫdeo. Merito quidē. qꝛ nec de quacūqꝫ exꝑientia pōt hec fieri circa creaturas. Nemoterea ſperet exꝑimētū niſi ſublatū fuerit īpedimētū. Eſt igit̉ cōe ſtudiū oīm de theologia myſtica ꝯſiſtit ī vnione locuti ſunt/ inducere ad tria reqͥrunt̉ ſufficiūt. videlicetDeſideriū diuini obiecti. Remotio impedi-