Super Magnificat
LXXXVI
eſt alia felicitas hoīm qͣꝫ ſtudere ph̓ie. ⁊ ꝙ nōeſt curandū de fide. Procedit rurſus hec cōſideratio cōtra ſuꝑbos/ ſolo noīe et vanitatetheologos. qͥ ſtudent ſolū vt ſciāt vel ſciant̉.nihil v̓o traijciant ad affectum. nihil ad mores ⁊ v̓tutes. Et cū dixit etiā gentilis ph̓usInqͥrimus qͥd ſit v̓tus/ nō vt ſciamus. ſꝫ vtboni efficiamur. Cognouimus prohdoloraliquos quibꝰ oīs doctrina miſcēs cuꝫ ſpeculatiua pietatem fidei ad effectū reddebat̉grauis. moleſta. nauſeans et oneroſa. ita vtdoctores deuotos deriderēt vt idiotas ⁊ vetulas. quales ſunt apud tales Greg. Bern̄.immo damnata arrogātia ⁊ amentia. Aug.⁊ dn̄s Bonauētura cū ſil̓ibꝰ. Eſt inqͥunt doctrina eoꝝ ad p̄dicationē ⁊ deuotionē. quaſiſtare nequeāt parit̓ deuotio ⁊ eruditō. Sedqͥd? veꝝ ē ꝙ repugnāt ſcīa inflās et charitasedificās. qꝛ execrabil̓ ē ſuꝑbo hūilitas. Seſt ſcīa q̄ nō inflat. ſapīa .ſ. q̄ deſurſuꝫ ē. pudica. ſuadibil̓. pacifica. q̄ erudiēs intellectū ſil̓ꝑdeuotionē informat ⁊ inflāmat ⁊ paſcit aſfectū. fauus .ſ. cū melle. oleū cū igne. vtile cūE dulci. ¶ Deuotio nihil habēs de ph̓ia vl̓ theologia ſcholaſtica ſpeculatiua/ ſufficit ad ſalutem. Sufficit inſuꝑ ad collectioneꝫ vnitiuā mentis cuꝫ deo ꝑ ſuꝑmentales exceſſus.Ph̓ia v̓o ⁊ theologia ſine deuotiōe diſꝑgūtſuꝑbos mente cordis ſui. depͥmunt et auertunt/ vt ſe miſceant queſtionibus infinitis.Ratio breuis in ꝓmptu eſt. qꝛ deus ſuꝑbisreſiſtit. humilibꝰ aūt dat gr̄aꝫ. Declaratō ſermonū tuorū illuminat (ait pſalmiſta) ⁊ intellectū dat ꝑuulis. ¶ Cōſideremꝰ ꝓprietatē deuotionis/ vt ꝯſequēter appareat quales ſūtad deuotionem illi nimiꝝ qͥbꝰ ē ſuauitas inaffectu. pietas ī ītellectu. humilitas ī affectuſimul et intellectū. Eſt itaqꝫ deuotio affecipius ⁊ humil̓. Quid ē aūt affectꝰ niſi ſpontanea quedā ⁊ ſuauis īclinatio ait Hugo. Porro ꝯtrariat̉ affectus ſuauitati/ mentis duricia. que compunctione nō mollit̉. de qua ſapiens. Qui aūt mentis ē dure corruet in malum. Et iterū. Cor duꝝ male habebit in nouiſſimo. Cōtrariat̉ pietati fidei mentis inſipientia. de qua pſalmiſta. Dixit inſipiens īcordeſuo nō eſt deus. Et alibi. Illumināstu mirabiliter a montibus eternis. turbatiſunt om̄s inſipiētes corde. Predicamꝰ xp̄mſait apl̓s) grecꝭ qͥdē ſtulticiā. Cōtrariat̉ hūilitati. ſpei. mētis arrogātia q̄ p̄ſumit de meritis. vel deſperat de p̄mijs. Hic ē vir qͥ nonpoſuit deū adiutorē ſuū. ſed p̄ualuit ī vanita
te ſua. Et rurſum. Manꝰ em̄ nr̄a excelſa. etnō dn̄s fecit hec oīa. Et illd̓ de iudeis apd̓ ꝓphetaꝫ. Deſꝑauimꝰ. ¶ Sciuerit igit̉ oīs hōqͥ nouerit ꝯp̄hendi ſub hoc maledicto. diſꝑſit ſuꝑbos mēte cordis ſui. ꝙ ad mētis collectionē vnitiuā neceſſaria ē deuotio quaꝫ deſcpͥſimus. q̄ eſt eleuatio mentis in deū ꝑ piū⁊ humilē affectū. fide. ſpe et charitate ſubnixum. ¶ Propterea quēcunqꝫ viderꝭ carentēiſtis. dic ꝙ diſꝑſus ē mente cordis ſui. quantūcunqꝫ ſe ph̓m vel ſcholaſticū theologū eēiactet. Dic illud Iob de tali. Si aſcēderit īcelū ſuꝑbia eius. ⁊ caput eius nubes tetigerit. quaſi ſterquiliniū ī fine ꝑdet̉. ⁊ dicēt quieū nouerāt vbi ē? Quaſi ſomniū auolās nōinueniet̉. ⁊ trāſiet quaſi viſio nocturna. Dicꝙ eſt ſal infatuatum. eijciendū ⁊ cōculcādū.Secus ꝟo ſi quē agnoueris in affectu ſuauem. piū ⁊ humilē. ſi ad deū cuꝫ ſimplicitatefidei ſpei ⁊ charitatꝭ eleuatū. qͣꝫuis iſte ſit ſinelr̄is. ſine ph̓ia. ſine theologia. tal̓ vtiqꝫ collectus ⁊ vnitꝰ ē mente cordis ſui. ¶ Quid igit̉? IUana eſt ph̓ia. inutil̓ eſt theologia? Uanaꝓrſus. inutil̓ ⁊ noxia habēti / ſi nō comes atfuerit deuotio. q̄ pius ē ⁊ humil̓ affectꝰ. quacomite poterit ad intelligētias pl̓imas euehi. qͣs nō hēbit de lege cōi ſimplex xp̄ianus.Poterit inſuꝑ tal̓ eē vtil̓ ī doctrina/ qͣ fidesſaluberrima gignit̉. nutrit̉. defendit̉. roboratur. Util̓ p̄terea ſicut dicit apl̓s ad arguēdū¶ Proinde deuotio ſola nō ſufficit ad explicationē ſui mētibꝰ alienis inſinuādā. cū ampliꝰ ī exꝑimentali ſenſu vel affectu/ qͣꝫ rōcinatio intellectu ꝯſiſtāt. Sunt idcirco male deuoti ſimplices illi/ qͥ iuxta ſuas affectōes tradere ſatagūt alijs regulas et leges ex ſcpͥturꝭſacris. Hinc fatue reuelatōes. hinc ſuꝑſtitioſe affectōes ꝓdiderūt. Sicut ecōuerſo ph̓i⁊ theologi deuotōe carētes ſiniſtras d̓ deuotōis myſterio deriſiones intulerūt. Rurſusita ſe hn̄t affectꝰ pietas ⁊ hūilitas ī deū vt nequeāt vna veracit̓ ſine altera īueniri. Nuſqͣꝫem̄ pietas fidei rite ſtabilit̉ ſine affectōe hūili. nec hūilitas ſpei ⁊ ſuauitas charitatꝭ. ſinefidei ſolide pietate. Quo factū ē aliqn̄ vt dolere penitereqꝫ ſe dicerēt nōnulli lr̄atoꝝ. ꝙ n̄ī ſimplicitate parentū .ſ. laicoꝝ ꝑmanſiſſent.Fides itaqꝫ donū dei ē ne qͥs gl̓iet̉. Pax inſuꝑ ī credēdo p̄cabat̉ ab apl̓o/ ſuis Deꝰ inqͥtſpei repleat vos oī gaudio ⁊ pace ī credēdo.Rō ſubdit̉. vt abūdetꝭ ī ſpe ⁊ v̓tute ſpūſſāctiq̄ virtꝰ ē charitas. ¶ Caderet h̓ ẜmo de certitudīe fidei. ⁊ quēadmodū intellectꝰ ī ip̄a ſta-
Mm 2