Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat

LXXXVI

eſt alia felicitas hoīm qͣꝫ ſtudere ph̓ie.eſt curandū de fide. Procedit rurſus hecſideratio cōtra ſuꝑbos/ ſolo noīe et vanitatetheologos. ſtudent ſolū vt ſciāt vel ſciant̉.nihil v̓o traijciant ad affectum. nihil ad mores v̓tutes. Et dixit etiā gentilis ph̓usInqͥrimus qͥd ſit v̓tus/ vt ſciamus. ſꝫ vtboni efficiamur. Cognouimus prohdoloraliquos quibꝰ oīs doctrina miſcēs cuꝫ ſpeculatiua pietatem fidei ad effectū reddebat̉grauis. moleſta. nauſeans et oneroſa. ita vtdoctores deuotos deriderēt vt idiotas vetulas. quales ſunt apud tales Greg. Bern̄.immo damnata arrogātia amentia. Aug. dn̄s Bonauētura ſil̓ibꝰ. Eſt inqͥunt doctrina eoꝝ ad p̄dicationē deuotionē. quaſiſtare nequeāt parit̓ deuotio eruditō. Sedqͥd? veꝝ ē repugnāt ſcīa inflās et charitasedificās. qꝛ execrabil̓ ē ſuꝑbo hūilitas. Seſt ſcīa inflat. ſapīa .ſ. deſurſuꝫ ē. pudica. ſuadibil̓. pacifica. erudiēs intellectū ſil̓ꝑdeuotionē informat inflāmat paſcit aſfectū. fauus .ſ. melle. oleū igne. vtileE dulci. Deuotio nihil habēs de ph̓ia vl̓ theologia ſcholaſtica ſpeculatiua/ ſufficit ad ſalutem. Sufficit inſuꝑ ad collectioneꝫ vniti mentis cuꝫ deo ſuꝑmentales exceſſus.Ph̓ia v̓o theologia ſine deuotiōe diſꝑgūtſuꝑbos mente cordis ſui. depͥmunt et auertunt/ vt ſe miſceant queſtionibus infinitis.Ratio breuis in ꝓmptu eſt. qꝛ deus ſuꝑbisreſiſtit. humilibꝰ aūt dat gr̄aꝫ. Declaratō ſermonū tuorū illuminat (ait pſalmiſta) intellectū dat ꝑuulis. Cōſideremꝰ ꝓprietatē deuotionis/ vt ꝯſequēter appareat quales ſūtad deuotionem illi nimiꝝ qͥbꝰ ē ſuauitas inaffectu. pietas ī ītellectu. humilitas ī affectuſimul et intellectū. Eſt itaqꝫ deuotio affecipius humil̓. Quid ē aūt affectꝰ niſi ſpontanea quedā ſuauis īclinatio ait Hugo. Porro ꝯtrariat̉ affectus ſuauitati/ mentis duricia. que compunctione mollit̉. de qua ſapiens. Qui aūt mentis ē dure corruet in malum. Et iterū. Cor duꝝ male habebit in nouiſſimo. Cōtrariat̉ pietati fidei mentis inſipientia. de qua pſalmiſta. Dixit inſipiens īcordeſuo eſt deus. Et alibi. Illumināstu mirabiliter a montibus eternis. turbatiſunt om̄s inſipiētes corde. Predicamꝰ xp̄mſait apl̓s) grecꝭ qͥdē ſtulticiā. Cōtrariat̉ hūilitati. ſpei. mētis arrogātia p̄ſumit de meritis. vel deſperat de p̄mijs. Hic ē vir nonpoſuit deū adiutorē ſuū. ſed p̄ualuit ī vanita

te ſua. Et rurſum. Manꝰ em̄ nr̄a excelſa. et dn̄s fecit hec oīa. Et illd̓ de iudeis apd̓phetaꝫ. Deſꝑauimꝰ. Sciuerit igit̉ oīs nouerit ꝯp̄hendi ſub hoc maledicto. diſꝑſit ſuꝑbos mēte cordis ſui. ad mētis collectionē vnitiuā neceſſaria ē deuotio quaꝫ deſcpͥſimus. eſt eleuatio mentis in deū piū humilē affectū. fide. ſpe et charitate ſubnixum. Propterea quēcunqꝫ viderꝭ carentēiſtis. dic diſꝑſus ē mente cordis ſui. quantūcunqꝫ ſe ph̓m vel ſcholaſticū theologūiactet. Dic illud Iob de tali. Si aſcēderit īcelū ſuꝑbia eius. caput eius nubes tetigerit. quaſi ſterquiliniū ī fine ꝑdet̉. dicēt qui nouerāt vbi ē? Quaſi ſomniū auolāsinueniet̉. trāſiet quaſi viſio nocturna. Dic eſt ſal infatuatum. eijciendū cōculcādū.Secus ꝟo ſi quē agnoueris in affectu ſuauem. piū humilē. ſi ad deū cuꝫ ſimplicitatefidei ſpei charitatꝭ eleuatū. qͣꝫuis iſte ſit ſinelr̄is. ſine ph̓ia. ſine theologia. tal̓ vtiqꝫ collectus vnitꝰ ē mente cordis ſui. Quid igit̉? IUana eſt ph̓ia. inutil̓ eſt theologia? Uanaꝓrſus. inutil̓ noxia habēti / ſi comes atfuerit deuotio. pius ē humil̓ affectꝰ. quacomite poterit ad intelligētias pl̓imas euehi. qͣs hēbit de lege cōi ſimplex xp̄ianus.Poterit inſuꝑ tal̓ vtil̓ ī doctrina/ fidesſaluberrima gignit̉. nutrit̉. defendit̉. roboratur. Util̓ p̄terea ſicut dicit apl̓s ad arguēdū Proinde deuotio ſola ſufficit ad explicationē ſui mētibꝰ alienis inſinuādā. ampliꝰ ī exꝑimentali ſenſu vel affectu/ qͣꝫ rōcinatio intellectu ꝯſiſtāt. Sunt idcirco male deuoti ſimplices illi/ iuxta ſuas affectōes tradere ſatagūt alijs regulas et leges ex ſcpͥturꝭſacris. Hinc fatue reuelatōes. hinc ſuꝑſtitioſe affectōes ꝓdiderūt. Sicut ecōuerſo ph̓i theologi deuotōe carētes ſiniſtras deuotōis myſterio deriſiones intulerūt. Rurſusita ſe hn̄t affectꝰ pietas hūilitas ī deū vt nequeāt vna veracit̓ ſine altera īueniri. Nuſqͣꝫem̄ pietas fidei rite ſtabilit̉ ſine affectōe hūili. nec hūilitas ſpei ſuauitas charitatꝭ. ſinefidei ſolide pietate. Quo factū ē aliqn̄ vt dolere penitereqꝫ ſe dicerēt nōnulli lr̄atoꝝ.ī ſimplicitate parentū .ſ. laicoꝝ ꝑmanſiſſent.Fides itaqꝫ donū dei ē ne qͥs gl̓iet̉. Pax inſuꝑ ī credēdo p̄cabat̉ ab apl̓o/ ſuis Deꝰ inqͥtſpei repleat vos gaudio pace ī credēdo. ſubdit̉. vt abūdetꝭ ī ſpe v̓tute ſpūſſācti virtꝰ ē charitas. Caderet ẜmo de certitudīe fidei. quēadmodū intellectꝰ ī ip̄a ſta-

Mm 2