Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſeptimus

perit̉ ī mente/ modus. ſpēs et ordo. Rurſusvnitas. vitas. bonitas. Deniqꝫ mēſura. numerus. pondꝰ. Etem̄ ꝯſiſtit ī re qualibꝫ qͣntūcunqꝫ modicū habeat entitatis. ī accidētibꝰ/ in materia pͥma veſtigium trinitatis. Mens ꝯꝑal̓ ad deū ſicut ad obiectummotiuū. ſortit̉ imaginē trinitatis in naturaſua vbicunqꝫ qualitercunqꝫ fuerit collocata. Ratio. qꝛ capax dei ē. vt recolat. intellgat diligat Nec pōt aboleri triplex hec potētia a mēte ipſa ſtāte. Un̄ nec ī demonibuslux harum potentiaꝝ ſeu viriū ſeu aptitudonaturaliū extinguit̉/ qͥn in ſe lux exiſtat. ꝓuteſſet ſol ī luce ſua. etiā ſi nihil extra ſe actualiter illuſtraret. Mēs comꝑata ad deū ſicutad obiectū motiuū ē nobilior exp̄ſſior ſil̓itudo dei natural̓/ qͣꝫ ſi ꝯſideret̉ pͥmo tanqͣꝫ veſtigiū.. qꝛ imago ꝓpter maiorē exp̄ſſionē / ē nedū mediū deducēs a poſterioriqͣꝫ a ſigno cauſato ad cauſe ſue noticiā. ſꝫ hꝫin ſe formaliter ſaltē ī actu pͥmo/ cognitionē dilectionē ſue cauſe pͥme. Recte eodeꝫquo diſcipulꝰ cognoſcit artē mgr̄i obiectiuein alijs. ſed formaliter aūt ſaltē v̓tualit̓ inſe capit. hec ē ꝓpria diſtinctio imagīs a veſtigio. Mens ꝯꝑata ad deū ſicut ad donūſanctificatiuū ſortit̉ nomē ſil̓itudinis dei. qꝛ hunc modū ꝑticeps eiꝰ eſſe pōt. plꝰ autminꝰ ẜm exuberantiā gr̄e gratū facientistribꝰ theologicis v̓tutibꝰ in via. aut tribꝰ dotibꝰ. aut actibꝰ in gl̓ia.. qꝛ gr̄a gratū faciens vna ē in radice eēntia. triplex ī habitibus fundatꝭ formatis in ea ab ea. quoriipſa ē radix forma finis. ꝓportionalit̓ adeēntiā diuinā vnā ī trinitate. trinā in vnitate. Utrū v̓o gr̄a ſit pͥus ſubiectiue ī eſſentiaaīe qͣꝫ ī potētijs? Uidet̉ ī eēntia. ſicut eſſentia ē pͥor potentior qͣꝫ potētie. qꝛ radicātur fluunt ab ea. Sed neqꝫ gr̄a īmediate elicitactꝰ potentiarū. ſed imꝑat illos. v̓tutes eliciunt .ſ. fides. ſpes et charitas. aut potentiemediātibꝰ his habitibꝰ. ſunt fides ī rōnali.ſpes ī iraſcibili. charitas in concupiſcibili.¶¶ Mens ī ꝑuulis baptiſatꝭ cēſenda eſt veraimago ſil̓itudo trinitatis. Ecce nūc incipimus inueſtigationē theorice xp̄ianorū. quānullꝰ ſapientiū prudentiū mūdi cepit. Adcuiꝰ cognitōeꝫ ſunt neceſſarie inqͥſitōnesph̓ice vel metaphiſicales. nec mathematiceſed ſufficit gr̄a ſpe fide dilectōꝫ oꝑante. Quēadmodū ſub ꝯpēdio diuinꝰ enūciauit Augꝭ. fide. ſpe et charitate colit̉ deus.Un̄ deduxit ꝯͣ platonicos plotinū. porphi

riū. hermetē. apuleū ſil̓es/ lōgo ꝓceſſu ī ſuode ciuitate dei. ī de vera religione. ſolusxp̄s dederat modū generalē redeundi mentes in deū. purgādo. illuminādo ꝑficiēdo.neqꝫ oportebat theletas/ aut theorgias magicorū vel idolatrarū induci/ ſꝫ reſpui. Sufficiebat deniqꝫ illud īpleri. qd̓ hortat̉ eccl̓iaSurſuꝫ corda. Mens ꝑuulorū baptizatorū. generaliter oīm xp̄ianoꝝ qͣꝫtūcunqꝫſimpliciū/ ſi ſint ī gratia. cēſenda ē ſoli deoqͣꝫ ſpōſo vero ſoli/ ſuauiter inherere influ formalē gratie gratū faciētis.. qꝛ acceptat̉. qͣꝫuis ſꝑ exeat gr̄a ī actū. ſcd̓m exemplū in qualitatibꝰ materialibꝰ albedīe. nigredine calore. qꝛ forma ꝯmunicat actū ſuuꝫpͥmū qͣꝫdiu manet ī ſubiecto. Sic em̄ d̓rrōnalis viuēs a mente ſua. etiā dormit. actu nihil intelligit. Sunt aūt influxus formales ipſiꝰ gratie tres pͥncipalit̓. qͦsappellat hierarchicos Dionyſiꝰ. purgare. illuminare. ꝑficere. appropriare ad vigorē virtutis in mente. ad fulgorē veritatis. et ad ardorē vel amorē charitatis. quos om̄s influxus ipſa ꝯplectit̉ qͥetudo fruitōis. ē pax exuperās oēm ſenſuꝫ. ī qua effectꝰ pͥncipalisſtat theologie myſtice. ideo d̓r amēs .i. ſinemente. irrōnalis .i. ſine rōne. ſtulta .i. ſineꝯſueto ordine cognoſcēdi. ꝓut infra notabitur. Mēs ꝑuuloꝝ baptizatorū (de qͥbꝰ minus videt̉. qꝛ nōdū habēt vſū liberi arbitrij)cenſenda ē naturaliter ſuꝑnaturalit̓/ liberedeo frui. qͣꝫuis libertate. vt eſt arbitrās ſiue deliberās. ꝓpterea nōdū dicunt̉ actu mereri vel agere v̓tuoſe. ſed ꝯplacēter et pulcre decore v̓tutū/ copulāt̉ ipſi deo ſpōſo ſuo ē. qꝛ imago ſue mentꝭ ad ſui reformata ēhonorē pͥncipij/ ẜm memoriā. intelligentiaꝫ voluntatē. Mens oībꝰ hoībus ē equal̓ libertatis quo ad eſſentiā actuꝫ pͥmū. ſedquo ad actū ſcd̓m ꝓpter impedimēta vl̓ adiutoria. iſtis. ill̓ aduenientia. Caderet hic ſermo de triplici libertate .ſ. a coactione. a pctō a ẜuitute. Un̄ eſt p̄terea/ libertas arbitrij pōt cogi. nec ab homībꝰ. neca deo. nec a corꝑe ꝓprio. exꝑiamur ipſamlibertatē totaliter frequētius impediri adactuꝫ ſuū. Sed aliud ē cogi. aliud impedirivel deturbari. ꝓut ſācti docēt. Mēs pͥmo A pͥus deſcpͥta nedū eminet ī cordis triclinio ſupra rōem ſuꝑiorē. ſed locāda videt̉ ſupra ſindereſim ꝯſcīaꝫ. qꝛ portio ſiueſuꝑior vt tal̓ ē/ intēdere pōt alijs ſub deo.ſunt ſpūalia intellectualia. vt ſunt angeli