Tractatus ſeptimus
perit̉ ī mente/ modus. ſpēs et ordo. Rurſusvnitas. vitas. bonitas. Deniqꝫ mēſura. numerus. pondꝰ. Etem̄ ꝯſiſtit ī re qualibꝫ qͣntūcunqꝫ modicū habeat entitatis. ⁊ ī accidētibꝰ/ ⁊ in materia pͥma veſtigium trinitatis.¶ Mens dū ꝯꝑal̓ ad deū ſicut ad obiectummotiuū. ſortit̉ imaginē trinitatis in naturaſua vbicunqꝫ ⁊ qualitercunqꝫ fuerit collocata. Ratio. qꝛ capax dei ē. vt eū recolat. intellgat ⁊ diligat Nec pōt aboleri triplex hec potētia a mēte ipſa ſtāte. Un̄ nec ī demonibuslux harum potentiaꝝ ſeu viriū ſeu aptitudonaturaliū extinguit̉/ qͥn in ſe lux exiſtat. ꝓuteſſet ſol ī luce ſua. etiā ſi nihil extra ſe actualiter illuſtraret. ¶ Mēs comꝑata ad deū ſicutad obiectū motiuū ē nobilior ⁊ exp̄ſſior ſil̓itudo dei natural̓/ qͣꝫ ſi ꝯſideret̉ pͥmo mō tanqͣꝫ veſtigiū. Rō. qꝛ imago ꝓpter maiorē exp̄ſſionē / ē nedū mediū deducēs a poſteriori tāqͣꝫ a ſigno cauſato ad cauſe ſue noticiā. ſꝫ hꝫin ſe formaliter ſaltē ī actu pͥmo/ cognitionē⁊ dilectionē ſue cauſe pͥme. Recte eodeꝫ mōquo diſcipulꝰ cognoſcit artē mgr̄i obiectiuein alijs. ſed formaliter eā aūt ſaltē v̓tualit̓ inſe capit. ⁊ hec ē ꝓpria diſtinctio imagīs a veſtigio. ¶ Mens ꝯꝑata ad deū ſicut ad donūſanctificatiuū ſortit̉ nomē ſil̓itudinis dei. qꝛꝑ hunc modū ꝑticeps eiꝰ eſſe pōt. ⁊ hͦ plꝰ autminꝰ ẜm exuberantiā gr̄e gratū facientis cūtribꝰ theologicis v̓tutibꝰ in via. aut tribꝰ dotibꝰ. aut actibꝰ in gl̓ia. Rō. qꝛ gr̄a gratū faciens vna ē in radice ⁊ eēntia. ⁊ triplex ī habitibus fundatꝭ ⁊ formatis in ea ⁊ ab ea. quoriipſa ē radix ⁊ forma ⁊ finis. ꝓportionalit̓ adeēntiā diuinā vnā ī trinitate. ⁊ trinā in vnitate. Utrū v̓o gr̄a ſit pͥus ſubiectiue ī eſſentiaaīe qͣꝫ ī potētijs? Uidet̉ ꝙ ī eēntia. ſicut eſſentia ē pͥor ⁊ potentior qͣꝫ potētie. qꝛ radicātur⁊ fluunt ab ea. Sed neqꝫ gr̄a īmediate elicitactꝰ potentiarū. ſed imꝑat illos. ⁊ v̓tutes eliciunt .ſ. fides. ſpes et charitas. aut potentiemediātibꝰ his habitibꝰ. qͥ ſunt fides ī rōnali.ſpes ī iraſcibili. charitas in concupiſcibili.¶¶ Mens ī ꝑuulis baptiſatꝭ cēſenda eſt veraimago ⁊ ſil̓itudo trinitatis. Ecce nūc incipimus inueſtigationē theorice xp̄ianorū. quānullꝰ ſapientiū ⁊ prudentiū mūdi cepit. Adcuiꝰ cognitōeꝫ nō ſunt neceſſarie inqͥſitōnesph̓ice vel metaphiſicales. nec mathematiceſed ſufficit gr̄a cū ſpe ⁊ fide ꝑ dilectōꝫ oꝑante. Quēadmodū ſub ꝯpēdio diuinꝰ enūciauit Augꝭ. ꝙ fide. ſpe et charitate colit̉ deus.Un̄ deduxit ꝯͣ platonicos plotinū. porphi
riū. hermetē. apuleū ⁊ ſil̓es/ lōgo ꝓceſſu ī ſuode ciuitate dei. ⁊ ī de vera religione. ꝙ ſolusxp̄s dederat modū generalē redeundi mentes in deū. purgādo. illuminādo ⁊ ꝑficiēdo.neqꝫ oportebat theletas/ aut theorgias magicorū vel idolatrarū induci/ ſꝫ reſpui. Sufficiebat deniqꝫ illud īpleri. qd̓ hortat̉ eccl̓iaSurſuꝫ corda. ¶ Mens ꝑuulorū baptizatorū. ⁊ generaliter oīm xp̄ianoꝝ qͣꝫtūcunqꝫſimpliciū/ ſi ſint ī gratia. cēſenda ē ſoli deo tāqͣꝫ ſpōſo vero ⁊ ſoli/ ſuauiter inherere ꝑ influxū formalē gratie gratū faciētis. Rō. qꝛ acceptat̉. qͣꝫuis nō ſꝑ exeat gr̄a ī actū. ſcd̓m exemplū in qualitatibꝰ materialibꝰ albedīe. nigredine ⁊ calore. qꝛ forma ꝯmunicat actū ſuuꝫpͥmū qͣꝫdiu manet ī ſubiecto. Sic em̄ hō d̓rrōnalis ⁊ viuēs a mente ſua. etiā dū hō dormit. dū actu nihil intelligit. Sunt aūt influxus formales ipſiꝰ gratie tres pͥncipalit̓. qͦsappellat hierarchicos Dionyſiꝰ. purgare. illuminare. ꝑficere. appropriare ad vigorē virtutis in mente. ad fulgorē veritatis. et ad ardorē vel amorē charitatis. quos om̄s influxus ipſa ꝯplectit̉ qͥetudo fruitōis. q̄ ē pax exuperās oēm ſenſuꝫ. ⁊ ī qua effectꝰ pͥncipalisſtat theologie myſtice. q̄ ideo d̓r amēs .i. ſinemente. ⁊ irrōnalis .i. ſine rōne. ⁊ ſtulta .i. ſineꝯſueto ordine cognoſcēdi. ꝓut infra notabitur. ¶ Mēs ꝑuuloꝝ baptizatorū (de qͥbꝰ minus videt̉. qꝛ nōdū habēt vſū liberi arbitrij)cenſenda ē naturaliter ⁊ ſuꝑnaturalit̓/ liberedeo frui. qͣꝫuis nō libertate. vt eſt arbitrās ſiue deliberās. ꝓpterea nōdū dicunt̉ actu mereri vel agere v̓tuoſe. ſed ꝯplacēter et pulcrecū decore v̓tutū/ copulāt̉ ipſi deo ſpōſo ſuoRō ē. qꝛ imago ſue mentꝭ ad ſui reformata ēhonorē pͥncipij/ ẜm memoriā. intelligentiaꝫ⁊ voluntatē. ¶ Mens oībꝰ hoībus ē equal̓ libertatis quo ad eſſentiā ⁊ actuꝫ pͥmū. ſed nōquo ad actū ſcd̓m ꝓpter impedimēta vl̓ adiutoria. mō iſtis. mō ill̓ aduenientia. Caderet hic ſermo de triplici libertate .ſ. a coactione. a pctō ⁊ a ẜuitute. Un̄ eſt p̄terea/ ꝙ libertas arbitrij nō pōt cogi. nec ab homībꝰ. neca deo. nec a corꝑe ꝓprio. cū exꝑiamur ipſamlibertatē totaliter frequētius impediri qͦ adactuꝫ ſuū. Sed aliud ē cogi. aliud impedirivel deturbari. ꝓut ſācti docēt. ¶ Mēs pͥmo Amō pͥus deſcpͥta nedū eminet ī cordis triclinio ſupra rōem ſuꝑiorē. ſed locāda videt̉ ſupra ſindereſim ⁊ ꝯſcīaꝫ Rō. qꝛ portio ſiue rōſuꝑior vt tal̓ ē/ intēdere pōt alijs ſub deo. q̄ſunt ſpūalia ⁊ intellectualia. vt ſunt angeli ⁊