Super Magnificat̉ LXXXV
tero ⁊ ſingulū ipſoꝝ ꝓ ſingulis q̄ multiplicitas vtēdi/ cauſat frequēter ꝯfuſionē ī doctrinali diſciplina. vel in ſtudioſa meditatōe. niſi proprietas noīm (quō ſumit̉ apud doctores) annotet̉. ¶ Tricliniū elegāter expoſuit ⁊diſtinxit venerabilis Richardus. ⁊ an̄ eumHugo. fundātes ſe in Aug. p̄cipue. Boecius quoqꝫ in ſuo de ꝯſolatōe quarto ⁊ qͥnto.⁊ poſt iſtos dn̄s Bonauētura. taꝫ in lecturaſcd̓i ſnīaꝝ. qͣꝫ in ſuo breuiloquio ſub cōpendio. Deniqꝫ mirabilius in ſuo itinerario mētis in deum. Sed ⁊ autor de ſpū ⁊ anīa. quiſe iudice) fuit tm̄ modo compilator et collector ex alijs. multa notauit digna. Om̄s poſtremo qui de aīa rōnali ⁊ viribus eius ph̓ice aut theologice tractauerunt. illuſtrant triclinij noſtri noticiā. Ita tamē ꝙ theologicatraditio p̄ferat̉. Dicit̉ hoc ꝓpter Auicennaꝫ⁊ Auerroim ⁊ platonicos ⁊ alios. quoꝝ recitator fuit Albertus ī ſuo de aīa. et de intellectu ⁊ intelligibili. diſcrepātes ī multꝭ a fideipietate. Seruet̉ illud apl̓i. Oīa tēptate qd̓bonū ē tenete. ¶ Tricliniū cordis ꝯueniēteraſſignatum eſt ẜm triplex habitaculū ſeu cenaculum. ſub appropriatione noīm iſtorū.mens. ratio. aīa. quibus p̄ponit̉ velut architriclinus/ ipſe ſpūs rationalis. Spōſus autem pōt nominari animꝰ Uxor ꝟo diceturaffectꝰ vl̓ affectio. ⁊ hec multiplex/ ſignātertriplex Un̄ noīari pōt nr̄ animꝰ/ nūc aīalisſi ex vtero aīalis affectus gignit proleꝫ. nūcrōnalis/ ſi ex vtero ratōnalis affectionis gignit ſobolē. nūc ſpūalis/ ſi fetus ex multis affectionibus procedat/ ſpūſancto ſuꝑueniente. atqꝫ ſui roris intima aſꝑſione mentē fecūdante ¶ Tricliniū cordis qn̄qꝫ reducitur adbinarium ⁊ ſenariū. qn̄qꝫ ad ſeptenariū protendit̉. Famoſa apl̓i diſtinctio/ de homīe veteri ⁊ nouo. interiori .ſ. ⁊ exteriori. Dat īteriori qͥcqͥd ſpectat ad diuina. Dat exteriori qͥcquid ad vicia. ⁊ ad brutales ſpectat affectusPrimū vocat ſpūalē hoīeꝫ. alteꝝ aīalē. Ubinoībꝰ alit̓ vtit̉ qͣꝫ habeat diſtinctio nr̄i triclinij. ſꝫ ſnīa facilit̓ cōſonat ſic̄ iſta q̄ ſeptenarioE dilatat̉. ¶ Tricliniū cordis habuit deꝰ. ⁊ ꝓximꝰ noſter ih̓s xp̄s ẜm hūanitateꝫ qd̓ fuit īeo mēs beata. rō prompta. aīa meſta cū carne infirma Significauit hͦ tricliniū Hugoſub metaphora triplicis oculi .ſ. carnis. rōnis ⁊ mentis ſeu ꝯtēplatōis. Significauithocip̄m Richardꝰ ſub typo triplicꝭ ꝯiugij ip̄ius iacob. Unū cū ancill̓ fuit bala ⁊ zelpha.alteꝝ cū liberꝭ Rachel ⁊ lya. Terciū (qd̓ ſatꝭ
dat intelligi) cū diuīa ſapīa. de qͣ Salomoncecinit. Mulierē fortē qͥs inueniet? Hec vtiqꝫ ē ſapīa/ mr̄ pulcre dilectōis. Hec nō ex virili ſemīe. ſꝫ myſtico ſpiramīe. v̓go ꝯcipit etparit dei filiū. qm̄ ſpūs rōnalis ꝑ Iacob figuratus. nō ſufficit ad hunc partu in vteromētis. ſicut nec Maria v̓go fecūdabat̉ a Ioſeph ſpōſo ſuo qͥ nō dn̄at̉. ſꝫ obſeqͥ debꝫ dn̄eſpōſe ſue. quā fecūdat ſpūs ih̓u xp̄i. qͥ dn̄s ſimul ⁊ pr̄ ē/ ⁊ ſpōſus/ ⁊ filiꝰ in hͦ ꝑtu. ¶ Porrode mēte/ q̄ ſuꝑiora cordis tenet pͥncipaliter.eſt ꝓpter v̓ba lr̄e ſil̓ cū myſterio ꝑtractandūHec ē velut ī arce. ad qua inuitat apd̓ Salomonē ſapīa. ⁊ apud Boeciū ph̓ia. qͥbꝰ obediētes ſancti ⁊ electi viri ꝯſcēdebāt ī excelſa.Helyas. helyſeus. daniel. petrꝰ. ſara. iudithHeſter quoqꝫ rogatura Aſſueꝝ venit ꝑ ordinē ad terciū oſtiū. Chriſtus demū in mōte tranſfiguratus ē Ih̓s in cenaculo grandiſtrato montis ſyon. cibauit apoſtolos corꝑeſuo. quibus ⁊ p̄buit ſe videndū poſt reſurrectionē. ⁊ ſpūſſancti celitus miſſi vtute/ roborauit. docuit. ⁊ ſuccēdit. colligēs illic ⁊ vniēſhumiles mente cordis ſui.Sequūtur de mente veritates duodecim. ¶ Continuet̉ ergo d̓mente expoſitionis collectio. repetēdo pͥmitus/ ꝙ mens ab eminētia nominat̉. et in ſup̄mo cordis triclinio collocat̉. qꝛ propriū habet officiū ſpūalibus intēdere. nō qualibuſcūqꝫ. qꝛ rō cōiter circa ſui cognitionē ⁊ ſpūaliuꝫ occupat̉. ſed mens vacat ſoli deo. Hociam p̄miſimus in hoc quid nomīs conuenimus adeo ꝙ ſi vacet mens ſibi iaꝫ nō ſortit̉nomē mentis. ꝓ quanto vacat alteri qͣꝫ deo.Ipſam ꝟ̓o ꝯſtat nō eſſe deū. Conueniſſentin hoc qͥd nomīs etiā ph̓i ſummi. licet a mōponēdi diſcrepaſſēt. ¶ Mēs ſicut a ſolo deocreat̉ in natura ⁊ in eſſentia. ſic a ſolo deo format̉ ⁊ illuminat̉ tanqͣꝫ imago ⁊ ſil̓itudo ſuaHec iam ꝯſideratio diſcreꝑat a traditōnibꝰph̓oꝝ. qui poſuerūt mentē rationalē ẜm mētē ꝓxime formari ab intelligētia vltima. cuꝫceteris erroribꝰ notatis in tenore articuloꝝpariſius damnatoꝝ. de quibꝰ nō eſt hic inſiſtendum ꝑ ſingula. Sufficiat interim ponens fidei ſimpliciter ſupponere nō probare. ¶ Mēs comꝑatur ad deū ſub triplici habitudine. Primo ſicut ad pͥncipiū producti (uū. Secūdo ſicut ad obiectum motiuum.Tercio ſicut ad donum ſauctificatiuū. Primū habet ꝯmune cuꝫ quolibet ente. Un̄ re-