Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat̉ LXXXV

tero ſingulū ipſoꝝ ſingulis multiplicitas vtēdi/ cauſat frequēter ꝯfuſionē ī doctrinali diſciplina. vel in ſtudioſa meditatōe. niſi proprietas noīm (quō ſumit̉ apud doctores) annotet̉. Tricliniū elegāter expoſuitdiſtinxit venerabilis Richardus. an̄ eumHugo. fundātes ſe in Aug. p̄cipue. Boecius quoqꝫ in ſuo de ꝯſolatōe quarto qͥnto. poſt iſtos dn̄s Bonauētura. taꝫ in lecturaſcd̓i ſnīaꝝ. qͣꝫ in ſuo breuiloquio ſub cōpendio. Deniqꝫ mirabilius in ſuo itinerariotis in deum. Sed autor de ſpū anīa. quiſe iudice) fuit tm̄ modo compilator et collector ex alijs. multa notauit digna. Om̄s poſtremo qui de aīa rōnali viribus eius ph̓ice aut theologice tractauerunt. illuſtrant triclinij noſtri noticiā. Ita tamē theologicatraditio p̄ferat̉. Dicit̉ hoc ꝓpter Auicennaꝫ Auerroim platonicos alios. quoꝝ recitator fuit Albertus ī ſuo de aīa. et de intellectu intelligibili. diſcrepātes ī multꝭ a fideipietate. Seruet̉ illud apl̓i. Oīa tēptate qd̓bonū ē tenete. Tricliniū cordis ꝯueniēteraſſignatum eſt ẜm triplex habitaculū ſeu cenaculum. ſub appropriatione noīm iſtorū.mens. ratio. aīa. quibus p̄ponit̉ velut architriclinus/ ipſe ſpūs rationalis. Spōſus autem pōt nominari animꝰ Uxor ꝟo diceturaffectꝰ vl̓ affectio. hec multiplex/ ſignātertriplex Un̄ noīari pōt nr̄ animꝰ/ nūc aīalisſi ex vtero aīalis affectus gignit proleꝫ. nūcrōnalis/ ſi ex vtero ratōnalis affectionis gignit ſobolē. nūc ſpūalis/ ſi fetus ex multis affectionibus procedat/ ſpūſancto ſuꝑueniente. atqꝫ ſui roris intima aſꝑſione mentē fecūdante Tricliniū cordis qn̄qꝫ reducitur adbinarium ſenariū. qn̄qꝫ ad ſeptenariū protendit̉. Famoſa apl̓i diſtinctio/ de homīe veteri nouo. interiori .ſ. exteriori. Dat īteriori qͥcqͥd ſpectat ad diuina. Dat exteriori qͥcquid ad vicia. ad brutales ſpectat affectusPrimū vocat ſpūalē hoīeꝫ. alteꝝ aīalē. Ubinoībꝰ alit̓ vtit̉ qͣꝫ habeat diſtinctio nr̄i triclinij. ſꝫ ſnīa facilit̓ cōſonat ſic̄ iſta ſeptenarioE dilatat̉. Tricliniū cordis habuit deꝰ.ximꝰ noſter ih̓s xp̄s ẜm hūanitateꝫ qd̓ fuit īeo mēs beata. prompta. aīa meſta carne infirma Significauit tricliniū Hugoſub metaphora triplicis oculi .ſ. carnis.nis mentis ſeu ꝯtēplatōis. Significauithocip̄m Richardꝰ ſub typo triplicꝭ ꝯiugij ip̄ius iacob. Unū ancill̓ fuit bala zelpha.alteꝝ liberꝭ Rachel lya. Terciū (qd̓ ſatꝭ

dat intelligi) diuīa ſapīa. de Salomoncecinit. Mulierē fortē qͥs inueniet? Hec vtiqꝫ ē ſapīa/ mr̄ pulcre dilectōis. Hec ex virili ſemīe. ſꝫ myſtico ſpiramīe. v̓go ꝯcipit etparit dei filiū. qm̄ ſpūs rōnalis Iacob figuratus. ſufficit ad hunc partu in vteromētis. ſicut nec Maria v̓go fecūdabat̉ a Ioſeph ſpōſo ſuo dn̄at̉. ſꝫ obſeqͥ debꝫ dn̄eſpōſe ſue. quā fecūdat ſpūs ih̓u xp̄i. dn̄s ſimul pr̄ ē/ ſpōſus/ filiꝰ in ꝑtu. Porrode mēte/ ſuꝑiora cordis tenet pͥncipaliter.eſt ꝓpter v̓ba lr̄e ſil̓ myſterio ꝑtractandūHec ē velut ī arce. ad qua inuitat apd̓ Salomonē ſapīa. apud Boeciū ph̓ia. qͥbꝰ obediētes ſancti electi viri ꝯſcēdebāt ī excelſa.Helyas. helyſeus. daniel. petrꝰ. ſara. iudithHeſter quoqꝫ rogatura Aſſueꝝ venit ordinē ad terciū oſtiū. Chriſtus demū inte tranſfiguratus ē Ih̓s in cenaculo grandiſtrato montis ſyon. cibauit apoſtolos corꝑeſuo. quibus p̄buit ſe videndū poſt reſurrectionē. ſpūſſancti celitus miſſi vtute/ roborauit. docuit. ſuccēdit. colligēs illic vniēſhumiles mente cordis ſui.Sequūtur de mente veritates duodecim. Continuet̉ ergomente expoſitionis collectio. repetēdo pͥmitus/ mens ab eminētia nominat̉. et in ſup̄mo cordis triclinio collocat̉. qꝛ propriū habet officiū ſpūalibus intēdere. qualibuſcūqꝫ. qꝛ cōiter circa ſui cognitionē ſpūaliuꝫ occupat̉. ſed mens vacat ſoli deo. Hociam p̄miſimus in hoc quid nomīs conuenimus adeo ſi vacet mens ſibi iaꝫ ſortit̉nomē mentis. quanto vacat alteri qͣꝫ deo.Ipſam ꝟ̓o ꝯſtat eſſe deū. Conueniſſentin hoc qͥd nomīs etiā ph̓i ſummi. licet aponēdi diſcrepaſſēt. Mēs ſicut a ſolo deocreat̉ in natura in eſſentia. ſic a ſolo deo format̉ illuminat̉ tanqͣꝫ imago ſil̓itudo ſuaHec iam ꝯſideratio diſcreꝑat a traditōnibꝰph̓oꝝ. qui poſuerūt mentē rationalē ẜm ꝓxime formari ab intelligētia vltima. cuꝫceteris erroribꝰ notatis in tenore articuloꝝpariſius damnatoꝝ. de quibꝰ eſt hic inſiſtendum ſingula. Sufficiat interim ponens fidei ſimpliciter ſupponere probare. Mēs comꝑatur ad deū ſub triplici habitudine. Primo ſicut ad pͥncipiū producti (. Secūdo ſicut ad obiectum motiuum.Tercio ſicut ad donum ſauctificatiuū. Pri habet ꝯmune cuꝫ quolibet ente. Un̄ re-