Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Tractatus ſextus

miſerie cauſas īſpicimꝰ. ille multos a deſperatōe reuocāt. alios ī ſpem maiorē attollūt. alios formāt ad hūilitatē. alios ī ampliori ſecuritate ꝯſtituūt. nōnullos ꝟ̓o dānabilis ingratitudinis vel inertie reos mōſtrāt. Diſcipulꝰ Cauſas ediſſere. Magiſter.Diuiſiones itaqꝫ gr̄aꝝ ſunt. Eſt auteꝫ gr̄aꝯpūctionis lachrimoſe donū ſpūſſācti/ faciens poſtulare gemitibꝰ inenarrabilibꝰ Datur aliqn̄ gratia ī corde molli et pio/ qualē fimineus (niſi degeneret) habet ſexꝰ. hic facil̓ad lamentuꝫ. compaſſionē fletū. Dat̉ alijpar gratia deuotiōis. qͣꝫuis ſit ī eo cor virileꝓpter ſiccitatē vl̓ ꝯplexiōis rōem. Quis habuit excellētiꝰ ſtrenuitatē cordis naturalē qͣꝫdauid ipſe. puer leoneꝫ interfecit vrſum.Qui īermis/ goliath multis terribilē aciebꝰarmatꝭ. inuaſit. deiecit. iugulauit. Quā magnanimꝰ. qͣꝫ bellicoſus. qͣꝫ victorioſus extiterit legimꝰ. Nulla tn̄ muliercula. nullꝰ puerulꝰ delicatꝰ ita faciles ſtillat lachrimas/ qͣꝫfaciles ad deū ſub deo vir tal̓ tātꝰ rex Dauid/ orādo fūdebat. Teſtes ſunt oēs pſalmiſui/ pnīales p̄cipue. qͦs lachrimis rugitibuſqꝫ lamētis gemitibꝰ aſſiduis plenos liquit. Sūt alij ſe magnanimes arrogātiā reputātes. iudicio qͦrū flere īdecoꝝ ī or̄onibꝰ autcāticis. Sūt lachrimaꝝ laudāt lauacrū.ſꝫ eas haurire puteo cordis cordā meditatōis ī peluim oculorū īmittere ſūt īertesEſt ī alijs fons cordis/ limo repletꝰ terrenecogitatōis / vt ſcaturire valeat. Uult alos deꝰ ī humilitate ſicci cordis cuſtodire. neex effuſionē lachrimarū ſuꝑbiāt Suppletī alijs carētiā intrinſeci dolorꝭ cordial̓ / dolores exercitatōis corꝑal̓ multꝭ modis. vt habēt irriguū ſuꝑiꝰ ī corde delectēt̉ balneati. nec inferiꝰ purgent̉ abluti. ipſi tanqͣꝫferrū vl̓ es vl̓ argētū/ ponāt̉ ī camino tribulatōis aīas clarificare vl̓ emollire valentis. Sūt nauſeāt ſuꝑ māna delicatiſſimo⁊bi dei/ ſuſpirantes ad alliū. vel pepones. velcarniū ollas egypti. carnales .ſ. delectatiōesin fabulatōibꝰ. ī rumoribꝰ. ī deſiderijs mūdicōtinuis. Pn̄t aliqn̄ tales plorare fatemur.ſꝫ fletu ſeculi. ẜm deū quē iterū deflere neceſſe erit. qꝛ mortē operat̉ tam culpe qͣꝫ peneeterne. Uidebis alios qui p̄ſentis miſerie curas/ rumoreſqꝫ vndiqꝫ alienas. inutiles. immo noxias veroqꝫ lamēto ꝯtrarias ſemꝑ accumulāt. Diſcipulꝰ Uetas ergo flerena ſecl̓i. mortes parentū. ſubuerſiōes regno. ſtrages corpoꝝ. Ubi erit illud apl̓i. flere

cuꝫ flentibꝰ? vbi pietas natural̓? vbi xp̄ianacharitas? vbi ꝯpaſſio proximorū. Magiſter. Fortiter impellis ſi reſtitero. aut ſinon cautus aliorſum declinauero. Utrūqꝫdifficile. ſed armabit nos gladiꝰ biceps verbi dei. viāqꝫ faciet euadēdi. Paratꝰ ē hic gladius aperire ſepē obicis tui. diuidēdo lamē/ iuxta diuiſionē circūſtantiarū/ potiſſimefiniū. qd̓ fiet theologice. ſi fodiamus originem lamēti/ ẜm dupliceꝫ moralis ſcaturiginis ſue venā. Hec vena certiſſime amor eſt. Quis em̄ flet niſi qꝛ ledit̉ amor ſuꝰ .ſ. quodamat ī ſe vel ī altero? Porro ph̓i ẜm diuiſio boni triplicis/ triplicē amorē poſuerunt.Theologizās ſiquidē Augꝭ. coartat amorēſub duplici fine ſimul origine ꝓportionali dicens. eſt amor ſui. ſupple vl̓ ſuoꝝ. vſqꝫad contemptū dei inobedientiā p̄ceptorū.Et eſt conuerſus ad prioreꝫ euerſum. qui eſtamor dei vſqꝫ ad ꝯtemptū ſui. ſupple ſuorum. Diſcipulus refugio diuidentēhunc gladiū/ ſi viam patefeceris. Magiſter. quis flet damna bonorū tꝑaliūẜm aliqd̓ genꝰ boni. vel honorabilis. vel vtilis. vel delectabilis ex pͥmo amoris ſui in finem ꝯtemptus dei. nemo xp̄ianus dubitauerit quin peſſimus ſit deflendus fletꝰ iſte Diſcipulus. Nec dubito. ſed mediuꝫ inuenio/ qui nec ad deū dirigit̉. nec contemnitipſum. qualis ē pius amor naturalis bonꝰde genere. Mgr̄. Pellis iterū ad aliuddeuiū ſi ſit aliquis actus indifferēs inter bo morale malū. inter bonū meritoriuꝫmalum demeritoriū. Declinemꝰ ad p̄ſens talem introitū. dicamus ſub compēdio fletu deliberato. bono vel malo. ex vltimo finedeo/ cum circūſtantijs ad finē illum poſitisvel neglectis ſeu reiectis. em̄ agit homolamentū in genere. ſed agit lamentū ī numero. teſte Ariſto. qꝛ actiones ſunt ſingulariū.Fit igitur lamentū cum circūſtantijs fine. Quiſquis flet deliberate tꝑalia vl̓ ſeip̄m.aut addit conditiōeꝫ deo quā apponere xp̄sdocuit verbo qͣꝫ exēplo ſuo. Uerūtamen ſicut ego volo / ſed ſicut tu. Fiat voluntas tua. et ita plorat meritorie/ ſi dicto ſuo diſſentit affectus vel effectꝰ ſuūs. Si ꝟ̓oꝯditionē hmōi nec affectus nec effectus plorantis addiderint actu vel habitu/ lamentū ē ſecl̓i ẜm deū / mortē oꝑat̉. Loqͥmurtn̄ (vt exp̄ſſimus) de fletu humano ſcꝫ liberoNon em̄ eſt in ptāte nr̄a. qn̄qꝫ multis viſisaut ſenſatꝭ plorare. ꝯͣnitēte etiā volunta-