Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super MagnificatLXXXV

viderit vindictā. Magiſter. Letā v̓o negauerim ī ꝯformitate volūtatis ad deum ſed acerbiſſime ꝯtriſtatā/ ſil̓ vnico.pter iniquitates pctā ſcelera atqꝫ delicta.talē diſperſionē exinanitionē demeruerūt.p̄ſertim illis quos fore redimēdos efficaciter p̄ſumebat orabat v̓bis intus ī corde forG matis. hoc ore prolatꝭ Diſcipulꝰ Quidorabat? Magiſter. Quatinus iterato reſurgerēt ad vnionē ſublimationē repletionēqꝫ bonoꝝ. Nimirū filius ī cruce pendenſpro trāſgreſſoribꝰ orauerit. Pater ignoſce illis/ qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Audiebat ſepe taliamaria recordata miſcd̓ie filij ſui. ſuſcepit inrael pueꝝ ſuū. Intuebat̉ ergo maria duꝫ caneret contra ſuꝑbos potētes diuites abyſſūimꝑſcrutabilē miſeriaꝝ inuocabat abyſſūmiſcd̓iarū ī altera abyſſo/ eſt catharactarūdei. Catharacte qͥd aliud dicūt niſi vias occultiſſimas diuinoꝝ iudiciorū. de quibꝰ pͣs.Iudicia tua abyſſus multa. qui terribil̓ ē inꝯſilijs ſuꝑ filios hoīm. In cuiꝰ manus horrendū eſt incidere. duꝫ arripuerint manꝰ ſueiudicium. dum acceperit / hoc eſt ad ſe ceperit tp̄s. vt poſt miſericordias iudicet iuſticias qn̄ reprobis ē intonaturus. Ite in igneꝫeternū. Grande malū pro ijci a facie dn̄i. talis dn̄i. peius eiecti maledicunt̉ Rurſusmalū addit̉. qꝛ ꝑgunt in ignē. Qd̓ v̓o ſub infert̉ in ignē eternū. nec eſtimari quidē pōt qͣꝫ ſit horrendū. Nōne q̄ſo hec oīa conferebat frequēti cordis ꝯtemplatōne btā noſtraprudentiſſima feminaꝝ? Nunqͥd obſecro totꝰ tremor. horror et dolor occupabatpios artꝰ ſuos. lachrimeqꝫ decore manabātex oculis. qͣꝫuis in dn̄i volūtate mēs immota maneret? Diſcipulꝰ. fruſtra dubitaui. redeo neduꝫ certior de marie lamēto.ſed doctior ex iſtꝭ ſimilia colligere/ qualia vides ſeriatim ex pͥmo verbo magnificatiōisꝑreliquū cantici pulcerrimū ordinē reperiri. Nullus demum mihi ſuꝑeſt ſcrupulꝰ deꝯcluſione collatōis alteriꝰ. in oēs affectionū voces/ marie ſe mens ī cātico om̄ifacilitate vertebat. maxime attēdo/ quāta puritate. qͣꝫ integra ꝑſpicacitate ſenſus intimi cordis p̄diti erāt/ ad audiendū. vidēdū.odorandū. guſtandū. ꝯtrectādū. interp̄tan. ſeu loquendū ſpūalia corꝑalibꝰ/ a ſummo celorū vſqꝫ deorſuꝫ in oꝑbꝰ que dn̄s volens fecit in celo in terra in mari in omnibus abyſſis. Eſt em̄ ꝯtemplatio libertis intuitꝰ ad res ꝑſpiciēdas circūquaqꝫ dif

fuſus. tanqͣꝫ ſi inſtar benedicti ſub vno ſolisradio/ totus mundꝰ collectus cerneret̉.iecturo de ampliatōe cordis Marie/ duꝫ depatre ſuo Salomone legit̉. dedit ei dn̄sſapientiā prudentiā multā nimis. latitudinē cordis quaſi arenā eſt in littore marꝭ.Nemo fidelis dubitauerit quin amplitudocordis incomꝑabilis maior emicuerit ī maria. Magiſter Si ꝯceſſa volueristraditione canticordi ꝯferre. ꝯcludes faciliter nedum in toto cātico/ ſed ī ſingulo verbo ad quālibet notulā/ potuit maria ſicutꝑitiſſima exercitatiſſima cantatrix organo gutturis interioris/ v̓bula multiplicare eſtimabilis armonie. Diſcipulusferā alias. Nūc inueſtigemus ſi lamentationes Hieremie coaptauerit aliqn̄ Mariatico ſuo pleno lamentis gaudio. Et ſi ſic.vtrū plus ad lr̄am de deſtructōne materialihierl̓m/ qͣꝫ ad tropologiā domorū ſubuerſio in aīa peccatrice intellexerit ſenſeritpatiendo ſpōſe repudio. Mgr̄. Nunqͥdoblitus es de lamēto culpe ẜm deū monſtrauimus. cuius reſpectu lamētuꝫ pene vixeſt alicuius momēti. quēadmodū ī cāticꝭticorū. licet v̓ba ſūt carnalia. ſenſus om̄inoſpūalis reqͥrendus ē. ſecꝰ intelligere poſſemus de lamentatōnibꝰ Hieremie. īmo generaliter ī om̄ibꝰ hymnis. lr̄a negādaſit vel abigēda. ſꝫ ſenſus ſuauior ſalubrior latet in medulla. quā p̄cipue inqͥrere decetſpōſam. ſe dedit ſtatui lugentiū in tꝑe nouitiatus ꝓbatōis ſue ī mūdo/ ſub ſpōſo abbate xp̄o. Diſcipulus Heu mihi meiſqꝫ ſil̓ibus. totis/ dicā horis. non diebus. non hebdomadis ſed menſibꝰ annisaridi manemus. ſuſpirātes. gementes flentes ī hac lachrimaꝝ valle. Nunqͥd certe reprobatōis eſtimabit̉ ſignū. Cor em̄ du male habebit ī extremis ſiue ī nouiſſimoEt qͥd aliud cor duꝝ qͣꝫ cor lapideū cor adamātinū ꝓrſus inſenſibile manens ad oēs diuinoꝝ caticorū lr̄as. notulas et voces. Ledit̉ vetus nr̄. ſpoliat̉ bonis fortune. tollitur ſub̓a. O qͣꝫ mox deflet̉ lachrimis amiſſapecunia veris. tamē oportuerat lamentisamarioribꝰ aīam deflere ꝑditā. flere repudia. quā ſola mors gehennal̓ expectat. Ue veqͣliter expectat? Certe demergendā ī ſtagnūſulphuris ardētis. vbi ſumꝰ tormētoꝝ aſcendit in ſecula ſeculoꝝ. Magiſter. Iure flemus/ nos flere poſſumus. Quid miſeriꝰ miſero miſerāte ſe? plorat Aug

Ll 4