Super MagnificatLXXXV
cū viderit vindictā. ¶ Magiſter. Letā v̓onō negauerim ī ꝯformitate volūtatis ad deum ſed acerbiſſime ꝯtriſtatā/ ſil̓ cū vnico. ꝓpter iniquitates pctā ⁊ ſcelera atqꝫ delicta. q̄talē diſperſionē ⁊ exinanitionē demeruerūt.p̄ſertim ꝓ illis quos fore redimēdos efficaciter p̄ſumebat ⁊ orabat v̓bis intus ī corde forG matis. ⁊ hoc ore prolatꝭ ¶ Diſcipulꝰ Quidorabat? ¶ Magiſter. Quatinus iterato reſurgerēt ad vnionē ſublimationē repletionēqꝫ bonoꝝ. Nimirū cū filius ī cruce pendenſpro trāſgreſſoribꝰ orauerit. Pater ignoſce illis/ qꝛ neſciūt qͥd faciūt. Audiebat ſepe taliamaria recordata miſcd̓ie filij ſui. qͥ ſuſcepit inrael pueꝝ ſuū. Intuebat̉ ergo maria duꝫ caneret contra ſuꝑbos potētes diuites abyſſūimꝑſcrutabilē miſeriaꝝ q̄ inuocabat abyſſūmiſcd̓iarū ī altera abyſſo/ q̄ eſt catharactarūdei. Catharacte qͥd aliud dicūt niſi vias occultiſſimas diuinoꝝ iudiciorū. de quibꝰ pͣs.Iudicia tua abyſſus multa. qui terribil̓ ē inꝯſilijs ſuꝑ filios hoīm. In cuiꝰ manus horrendū eſt incidere. duꝫ arripuerint manꝰ ſueiudicium. dum acceperit / hoc eſt ad ſe ceperit tp̄s. vt poſt miſericordias iudicet iuſticias qn̄ reprobis ē intonaturus. Ite in igneꝫeternū. Grande malū pro ijci a facie dn̄i. ⁊ talis dn̄i. peius dū eiecti maledicunt̉ Rurſusmalū addit̉. qꝛ ꝑgunt in ignē. Qd̓ v̓o ſub infert̉ in ignē eternū. nec eſtimari quidē pōt qͣꝫtū ſit horrendū. ¶ Nōne q̄ſo hec oīa conferebat frequēti cordis ꝯtemplatōne btā noſtraprudentiſſima feminaꝝ? ¶ Nunqͥd nō obſecro totꝰ tremor. horror et dolor occupabatpios artꝰ ſuos. lachrimeqꝫ decore manabātex oculis. qͣꝫuis in dn̄i volūtate mēs immota maneret? ¶ Diſcipulꝰ. Nō fruſtra dubitaui. qͥ redeo neduꝫ certior de marie lamēto.ſed doctior ex iſtꝭ ſimilia colligere/ qualia vides ſeriatim ex pͥmo verbo magnificatiōisꝑreliquū cantici pulcerrimū ordinē reperiri. Nullus demum mihi ſuꝑeſt ſcrupulꝰ deꝯcluſione collatōis alteriꝰ. ꝙ in oēs affectionū voces/ marie ſe mens ī hͦ cātico cū om̄ifacilitate vertebat. ⁊ maxime dū attēdo/ quāta puritate. qͣꝫ integra ꝑſpicacitate ſenſus intimi cordis p̄diti erāt/ ad audiendū. vidēdū.odorandū. guſtandū. ꝯtrectādū. interp̄tan.dū ſeu loquendū ſpūalia cū corꝑalibꝰ/ a ſummo celorū vſqꝫ deorſuꝫ in oꝑbꝰ que dn̄s volens fecit in celo ⁊ in terra in mari ⁊ in omnibus abyſſis. ¶ Eſt em̄ ꝯtemplatio liber mētis intuitꝰ ad res ꝑſpiciēdas circūquaqꝫ dif
fuſus. tanqͣꝫ ſi inſtar benedicti ſub vno ſolisradio/ totus mundꝰ collectus cerneret̉. Cōiecturo de ampliatōe cordis Marie/ duꝫ depatre ſuo Salomone legit̉. ꝙ dedit ei dn̄sſapientiā ⁊ prudentiā multā nimis. ⁊ latitudinē cordis quaſi arenā q̄ eſt in littore marꝭ.Nemo fidelis dubitauerit quin amplitudocordis incomꝑabilis maior emicuerit ī maria. ¶ Magiſter Si ꝯceſſa mō volueris cūtraditione canticordi ꝯferre. ꝯcludes faciliter ꝙ nedum in toto cātico/ ſed ī ſingulo verbo ⁊ ad quālibet notulā/ potuit maria ſicutꝑitiſſima ⁊ exercitatiſſima cantatrix cū organo gutturis interioris/ v̓bula multiplicarenō eſtimabilis armonie. ¶ Diſcipulus Cōferā alias. Nūc inueſtigemus ſi lamentationes Hieremie coaptauerit aliqn̄ Maria cātico ſuo pleno lamentis cū gaudio. Et ſi ſic.vtrū plus ad lr̄am de deſtructōne materialihierl̓m/ qͣꝫ ad tropologiā domorū ſubuerſionē in aīa peccatrice intellexerit ⁊ ſenſerit cōpatiendo ſpōſe repudio. ¶ Mgr̄. Nunqͥdoblitus es q̄ de lamēto culpe ẜm deū monſtrauimus. cuius reſpectu lamētuꝫ pene vixeſt alicuius momēti. quēadmodū ī cāticꝭ cāticorū. licet v̓ba ſūt carnalia. ſenſus om̄inoſpūalis reqͥrendus ē. Nō ſecꝰ intelligere poſſemus de lamentatōnibꝰ Hieremie. īmo generaliter ī om̄ibꝰ hymnis. nō ꝙ lr̄a negādaſit vel abigēda. ſꝫ ꝙ ſenſus ſuauior ⁊ ſalubrior latet in medulla. quā p̄cipue inqͥrere decetſpōſam. q̄ ſe dedit ſtatui lugentiū in tꝑe nouitiatus ⁊ ꝓbatōis ſue ī hͦ mūdo/ ſub ſpōſo⁊ abbate xp̄o. ¶ Diſcipulus Heu mihi meiſqꝫ ſil̓ibus. qͥ totis/ nō dicā horis. non diebus. non hebdomadis ſed menſibꝰ ⁊ annisaridi manemus. nō ſuſpirātes. nō gementes⁊ flentes ī hac lachrimaꝝ valle. Nunqͥd certe reprobatōis eſtimabit̉ ſignū. Cor em̄ durū male habebit ī extremis ſiue ī nouiſſimoEt qͥd aliud cor duꝝ qͣꝫ cor lapideū cor adamātinū ꝓrſus inſenſibile manens ad oēs diuinoꝝ caticorū lr̄as. notulas et voces. Ledit̉ vetus hō nr̄. ſpoliat̉ bonis fortune. tollitur ſub̓a. O qͣꝫ mox deflet̉ lachrimis amiſſapecunia veris. cū tamē oportuerat lamentisamarioribꝰ aīam deflere ꝑditā. flere repudiatā. quā ſola mors gehennal̓ expectat. Ue veqͣliter expectat? Certe demergendā ī ſtagnūſulphuris ardētis. vbi ſumꝰ tormētoꝝ aſcendit in ſecula ſeculoꝝ. ¶ Magiſter. Iure flemus/ dū nos flere nō poſſumus. Quid miſeriꝰ miſero nō miſerāte ſe? plorat Aug
Ll 4