Tractatus ſextus
Quid lamentū/ qͥd fletus noſter pōt corā domino. cuiꝰ ire reſiſtere nemo pōt. qͥ nec penitentia mouet̉ vt homo. qͥ res ſic adminiſtratvt eas ꝓprios motus agere ſinat. Qui nostēptari vult nōne vult vt hoſtiū noſtroꝝ nōobuiemꝰ inſultibꝰ? Nōne diſpoſuit ab eterno q̄ futura ſunt. vt dici valeat illud Sibille ad Palynurū. Deſine fata deū flecti ſꝑarep̄cando. Quid tandē eget nr̄is vel bonis vl̓.gemitibꝰ et lachrimis/ qͥ cuiꝰ vult miſeret̉. etquē vult indurat? ¶ Sed qm̄ tales inueniodubitatōes alibi tractatas/ ſtatui nō inſiſtere ꝓ hic ⁊ nūc. Conuerto potius inquiſitionem ad Marie canticū. Si tres p̄dictas rethorice ꝑtes ī ſe cōtineat/ quatinꝰ inflecteretdn̄m pro ſalutē cōſequēda. neduꝫ ſui ſoliꝰ/ ſꝫmundi totiꝰ ſatiſfaciendo ꝑ lamentū. dolorē⁊ fletū. cū nihil audiat̉ reſonare niſi leticiaꝫ.gaudiū et laudes. quales cōfiteor voces hicconcrepare conformiter ad quattuor verbadeo ꝯuenientia. q̄ ſūt magnificētia. largitaspietas. iuſticia. De noſtra ꝟo miſeria v̓buꝫnullū. qꝛ quid ad iocundū epithalamiū/ tybia funerea? ¶ Magiſter. Erras ſi miſerationē vllo temꝑe vel loco/ ſi cantico vel ſilentio credideris in Maria defuiſſe. q̄ mr̄ ideodicit̉ miſcd̓ie: qꝛ quodāmodo ſibi ꝓpriuꝫ eſtmiſereri miſeris. que figurat̉ apte ꝑ templuꝫſine ſimulacro dedicatū athenis ipſi miſericordie. cui ſolis lachrimis ⁊ gemitibus offerebatur ſacrificiuꝫ. nō ſanguine hyrcorū velthaurorū. de quo Statius. Nullis incluſametallis forma dei. mētes habitare ⁊ pectora gaudet. Fortaſſis iſta fuit ara/ cuius titulū legit Paulus. ignoto deo. ¶ Diſcipulus.Patefeceris ergo qd̓ loqueris/ de lamentomarie cū cantico. ¶ Proderit itaqꝫ generaliori cognitōne totius rethorice cordialis. dūexemplo doctrinā firmaueris ſil̓ et cordulaꝫnoſtri pſalterij decacordi quā mō tangendāaccepimus ꝯmodiꝰ adaptabis. ¶ Mgr̄ Etmiſcd̓ia eius a progenie in progenies timētibus eum. Ecce duo. miſcd̓iam .ſ. dei ſubuenientis. ⁊ miſeriā pctōris timentꝭ deū et orātis. Puto nō dubitas de maria qͥn cū ꝓph̓avidit oīs ꝯſūmatiōis finē. Credis p̄terea ꝙnr̄e redēptōis myſteriū fuit finis huiꝰ ꝯſummatōis. de qͣ nō ſiluit xp̄s ī cruce dicēs. Cōſūmatū eſt. Cognoſcꝭ ſubinde qͦt ⁊ qͣntas/ qͣles ⁊ qͦtiens lamentatōnis materias ſecū habuerit/ finis ꝯſummatōis huiꝰ myſterij. Deniqꝫ n̄ negabis qͥn maria ꝯſeruabat oīa v̓bahec ꝯferēs ī corde ſuo. Hoc eſt em̄ ſecretarij
ſui Luce teſtimoniū. ¶ Diſcipulꝰ Oībushis aſſentio. ꝓgredere. ¶ Mgr̄ Cōcedis inſuꝑ ꝙ Maria non ſatiabat̉ dulcedine mirabili cōſiderare altitudinē ꝯſilij diuini. ſuperadmirabili pijſſimo myſterio redēptōnis generis humani. cuꝫ ſil̓e legas de Augꝭ. Cuiꝰſenſus interiores nō erāt ꝑfectōis illiꝰ ⁊ ꝑſpicacie/ comꝑabiliter ad Mariā. Atuero legimus pariter ī Augꝭ. lachrimas ⁊ lamenta. ⁊potiſſime circa mortē ex duplici recogitatione. legenda ſua teſte. Duꝫ profundiꝰ ſecretadiuinitatis ⁊ familiariꝰ miſeriā humane fragilitatis rimaretur. nec referas volo lachrimas ſuas ad ſolā leticiā. qꝛ ſubdit̉ ibidem. ꝙlugubrē ⁊ amariſſimā tūc duxerit vitā. ¶ Diſcipulus Non adeo ſuꝫ hebes vel incredulus euāgelio/ vt negem ī maria fuiſſe lamentū. nec in hͦ v̓ſat̉ inqͥſitio pn̄s. Sꝫ ꝯuincaspeto lamentaſſe mariā ī cātico. ¶ Magiſter.Talia p̄parare nō ſine ve volumus. addentes/ ne dicenda forte nimis horreſcas. ꝙ maria iugiter ī om̄i meditatiōe ſua ⁊ ꝯtēplatiōedicere potuit. Oculi mei ſemꝑ ad dn̄m. quoad vim cognitiuā. Et illud. Fiat voluntastua. quo ad indeuiabilē amoris aſſenſum. qͦfiebat vt nullo turbaret̉ fletū vel lamento ꝯͣiudiciū rōnis. qd̓ diuine volūtati ꝑ oīa concors erat. nihil volens niſi qd̓ eā velle volebat ſponſus. ¶ Nūc acciꝑe finē. cur Mariacecinerit ī exultatiōe ſpūs. Magnificat aīamea dn̄m? Utiqꝫ qꝛ magnificata erat vehementius. Cur magnificata? qͥa reſpexit humilitateꝫ ancille ſue. ⁊ qꝛ fecerat ei magna qͦpotens ē. vt om̄ino liberaliſſimus diſtributor. ¶ Proinde ſubdit̉ ſecundū in quo ſumꝰEt miſcd̓ia eiꝰ a progenie īprogenies timentibꝰ eū. Progredere. tunc terribile reſonabitdiuine potentie ſeueritatꝭ ⁊ iuſticie tonitruum/ aduerſum miſeros ⁊ miſerabiles. tā homīes qͣꝫ angelos ſuꝑbos diſꝑſos. potentesdepoſitos. diuites exinanitos. Nūqͣꝫ ꝑtractare potuit ſecū Maria totaꝫ vim tāte ſeueritatis ī deo. calamitatis pondꝰ ī hoībꝰ nondamnatis/ qͥn ꝯpaſſione mouerent̉. qͥn ꝯcuterent̉ beata viſcera ſue pietatꝭ ꝓ oībꝰ hoībꝰ.p̄teritis ⁊ futuris atqꝫ pn̄tibꝰ/ qͣꝫtū in ſe erat/ꝯformiter ad filiū/ redimendis ⁊ ſaluandis.¶ Diſcipulus. Aduerto qd̓ intendis. Sꝫvideamus ſi recognitio diuine ſeueritatꝭ diſpergentis ſuꝑbos/ potentes deponentis etdiuites exinanientis/ fuerit ipſi nō lamentiſꝫ gaudij magna materia. Iuxta illud Lefabit̉ iuſtꝰ (qual̓ plane iuſticia fuerat ī Maria/