Super agnificatLXXXIIII
tercia ꝓpoſitio videt̉ inniti totalit̓ diſtinctōnihꝰ deuotōis ad cās naturalis rōnis ſeu diſpoſitionis ſenſualis. ¶ Deniqꝫ ꝯtra propoſitionē quartā cū ſua declaratiōe ponit Grego. ꝙ mala que hic nos premūt ⁊ vtiqꝫ lugere faciunt crebro ẜm ſeculū. ad deum nos ireꝯpellunt Iuxta parabolā xp̄i de rege dicente ad ſeruū. Compelle intrare/ vt impleaturdomus mea. Sic hebrei compellentibꝰ egyptijs tenebroſam egyptū ſunt egreſſi. Alioquin flagella ſue iracudie immitteret fruſtradeus/ p̄ſertim in electis vt ī ſponſa ſeu reconciliāda ſeu decorāda ꝑ exercitiū ſeu ad ſponſuꝫ proximiꝰ introducēda. ¶ Magiſter Iure expoſtulas. ſed nō oīa pariter dici poterātEt quidē ratio pͥme ꝓpoſitōis q̄ ponit̉ cumgaudio vie et ſimul lamento taliter accipit̉.Deſideriū quāto feruentius ⁊ efficacius fuerit eo (ceteris paribꝰ vt ſemꝑ intelligi volumus) dū implet̉ ē cauſatiuū intenſioris leticie. Sicut em̄ deſideriū qd̓ differtur affligitanimā. ſic oblectat dū implet̉. Quis ꝟo neſciat ſponſaꝫ pro culpa lamentantē ẜm deūdeſiderare plurima/ q̄ lamentū implet ſalteꝫprobabili ꝯiectura. Deſiderat qn̄qꝫ reconciliationē ꝑ abſolutionē culpe. Hāc efficit lamentatōis ꝯtritio. Deſiderat abſolutiōꝫ pene. hāc efficit ⁊ oꝑat̉ in toto vel tanto lamentās ꝯfeſſio vel ſatiſfactio. Deſiderat augmētū gratie/ ac ꝑinde glorie. Nōne ꝓmouet adhoc lamentās or̄o/ vel affligēs ieiunium/ veldepauperās largitio/ q̄ ſemet exinaniuit bonis fortune vel nature vel gr̄e alijs miſerando. Rurſum deſiderat ſponſa lamentās purgationē a ſcoria pctōꝝ. renouationeꝫ quoqꝫpulcritudinis ⁊ augmentū / ꝑ lauacꝝ lachrimarū/ debilitationē fomitis/ ⁊ ſubmerſionēmyſtici Pharaonis diaboli. Libidinoſe p̄terea ꝯmotōis ⁊ luxurie magne extinctōeꝫ. cūius obliuionē facit triſticia vniꝰ hore. Quidmorarer ꝑ ſingl̓a/ cū nemo poſſit v̓bis lamēti ẜm deū erxequare valorē. Sufficiat apl̓svbi ſupra. reddēs rōem ſui gaudij. qꝛ contriſtauerat corinthios ẜm deum. Ecce em̄ hocip̄m ẜm deū ꝯtriſtari vos quātā ī vobis oꝑatur ſollicitudinē ſed defenſionē/ ſꝫ indignationē/ ſꝫ timorē/ ſꝫ deſideriū/ ſꝫ emulatiōeꝫ / ſꝫvindictā In oībꝰ exhibuiſtis vos incōtaminatos eē negocio. Iūgamꝰ officiū hͦ vnū lamenti ẜm deū ꝙ nihil efficaciꝰ ad ꝯtemplationis quietē. nihil admirabiliꝰ ad mētis illuminationē ſerenā/ qͣꝫ ꝓfunde lamentās ꝯpūctio. Sentētia ē venerabilis ⁊ exꝑtiſſimi ta
liū Richardi Cui ꝯſonāt ſanctorū v̓ba multis locis de p̄conio humiliati cordis. Deniqꝫ lamentatio ẜm deū quāto minꝰ hꝫ de cōplacētia ẜm ſeculū/ tāto minꝰ ſuſpecta ē. tanto ſecurior a latente ſuꝑbia. niſi forte qͥs diabolico mōſtro gignat ſuꝑbiā ex ſuo ꝯtrarioqd̓ ē humil̓ lamentatio. ¶ Ceterū ꝓpoſitio ſe 9cunda loquit̉ de lamēto culpe. non ꝓprie ſed 5aliene potius/ quale xp̄s ſuſcepit pro nobiscui v̓go mater. ſponſa. ſoror ⁊ filia ſuꝑ om̄schariſſima/ ſe abſqꝫ vlla dubitatiōe ꝯformauit. adeo ꝙ vltronea voluntate ꝯſenſit dilectū ſuū ex dilecto. ⁊ amicū ꝑ amorē. ⁊ filiumtaleꝫ pro nr̄a redēptione crucifigi. cuiꝰ redēptionis poſt filiū fuit deſideratrix maximefuit ⁊ zelatrix. Ideo donec compleret̉ nedūſufficiēter p̄cio paſſionis ſoluto ꝓ omnibusſed etiā iugiter et efficaciter ī ſingul̓ nonduꝫdamnatis. Ipſa quoad vixit. amariſſimisdeū ſponſū ⁊ inenarrabilibꝰ gemitibꝰ poſtulabat. frequenter quoqꝫ cuꝫ clamore valido⁊ lachrimis exaudita eſt ꝓ ſua reuerētia. Demū quatinus nūc beata ⁊ impaſſibilis factaexaudiat̉/ lamentādo tūc meruit. Petis rationē intēſioris triſticie ī ſponſa q̄ diligit intētius. Dat iſtā ꝑſpicue ꝯſideratio ph̓ica iuncto fidei lumine. Cū em̄ triſticia ſit app̄henſio obiecti ſub ratione diſcōuenientis/ quāto fuerit apprehēſio fortior et clarior obiectiſub rōne inconueniētꝭ amplioris inſinuati.conſtat inde ſeqͥ lamentū ꝓportionabilit̓ intenſius. Conſtat proinde malū culpe improportionabiliter deteriꝰ eſſe quocunqꝫ malopene. Quibꝰ attētis qͥd ſuꝑeſt concludere vides. ¶ Mirarꝭ aūt quō ſummū lamentū ſtatcū continua leticia. Solet hoc tractari abūde ꝑ doctores de paſſionibus chriſti cū beatitudine gaudij. qd̓ nō oportet ī beata Maria. nō in Paulo vel Moyſe vel Magdalena cū ſimilibꝰ in via ponere gaudium vel lamentū in ſummo ꝯtinuū fuiſſe. ſed interruptum frequēter aūt alternatū ſucceſſiue. nūcremiſſius. nūc intenſius pro loco ⁊ tēꝑe. ẜmalternas meditationū ſuaruꝫ volubilitatescirca cardinē ſuū deū/ pro modulis exercitationū. Ita em̄ videre ē ī alijs viatoribꝰ ip̄osdiuerſimode ẜm gradꝰ. officia. ſtatꝰ. ceteraſqꝫ viciſſitudīes circūſtātiarū exerceri. Hocvidit qͥ dixit. Oīa tp̄s hn̄t. ꝓſeq̄ns ꝑ pl̓ima.Subīde nullꝰ catholicoꝝ negauerit qͥ tenorē ſcpͥture ſacre veterꝭ ⁊ noue. qͥ narratōes ſāctorū pr̄m cognouerit Anthonij. macharij.martini ⁊ ſil̓iū. ꝑ tēptatōes diabolicas. nō ī
Ll 2