Super Magnificat LXXXIIII
LXXXIIII
peris. ¶ Diſcipulus. Nolo vexēt te allegatōes hmōi que ſuppetūt abſqꝫ nūero. d̓ gaudio vl̓ triſticia ſtultoꝝ. qͥ dū letant̉ inſaniūt.dū triſtant̉ furiunt. Sit colloquiū pn̄s d̓ lamento ſponſe dū adhuc peregrinat̉ a ſponſo. poſtqͣꝫ de canticis et epithalamio ſatisabunde cōfabulati ſumus ¶ Magiſter Fiat vt vis. ⁊ vnde vis exordiamur? Puto ꝙ alamento lāguoris ſponſe querētis ſponſumin lectulo quietis .ſ. ꝑ noctis cognitōis enigmatice ⁊ nō inuenientis. Sed neqꝫ ꝑ vicos⁊ plateas ciuitatis dū anxia circūit ⁊ diſcurrit. dū adiurat filias Hieruſalē ciuitatꝭ queeſt libera mater noſtra ꝑ obſecrationes ardētis deſiderij. Si inueneritis inquit dilectūmeū / vt annūcietis ei quia amore langueo.¶ Diſcipulus. Immo pͥus ſentio ꝯferēdūde lamēto ſpōſe. cui ſponſus ob turpitudinēſuā deformitatēqꝫ dedit̓ libellum repudij qꝛvetula .ſ. ⁊ rugis arata. qꝛ depoſita a ſede ſtabilitatis et honoris ſedet ī puluere vanitatꝭ.aut vagat̉ egreſſa poſt veſtigia gregū illoruꝫqͥ ab vnitate gregis ſponſi ſe ſeꝑant. aut certefamelica. inanis ⁊ egens effecta/ paſcere q̄rithedos fedorū deſiderioꝝ iuxta tabernaculapaſtorū. q̄ ſunt ꝯuēticula hereticorū iſtoꝝꝟbis ⁊ exemplis ab ouili paſtoris vnius qd̓vnicū ē/ ſe diuidūt. nō amici/ ſꝫ ficti ſodaleseffecti. Fallor ſi nō ſponſas tales. vetulas ⁊rugoſas. vagas ⁊ eſurie ꝯſumptas/ notabatpulcerrima mulierū. qͣꝫuis genere maſcl̓inoloqueret̉. Nō em̄ ē ī amore ſpūali maſculusaut femīa. Dixit gͦ de ſpōſo. Diſꝑſit ſuꝑbosmente cordis ſui. Itaqꝫ ſicut te docēte didici pulcritudinē ꝯſiſtere in veritate. vnitate ⁊bonitate. ſic oꝑtet ꝙ ex iſtorū carētia reſultꝫX turpitudo. ¶ Magiſter. Sagaciter aduertiſti. vn̄ v̓o reputas tale incōmodū turpitudinis odioſe accidiſſe ſponſe? ¶ Diſcipulus.Nimirū ex ignorātia ſui ⁊ ſuꝑbia. quorū qd̓libet aūt diuortiū aut repudiū oꝑat̉. Si ignoras teo pulcerrima mulieruꝫ. egredere etabi. Ecce de ignorantia Porro de ſuperbiaUaſti legimus. ⁊ in cātico Marie d̓ ſuꝑbisaudiuimus potentibꝰ ⁊ diuitibꝰ. nec alicuiꝰ(vt dicunt) egentibꝰ. ⁊ inſtruit qꝛ miſeri ſunt⁊ miſerabiles. pauꝑes. ceci ⁊ nudi. qͣles euomit a ſe deus. quales diſꝑgit a mente cordisſui ſine mō. necnō de ſede vitatis deponit ſine numero. demū inanes ſine pondere bonitatꝭ ordiniſqꝫ dimittit. ¶ Mgr̄ Loquerisẜm tropologiā ⁊ allegoriā q̄ repudiū hmōivarijs locis notāt ī ſcpͥturis maxime ꝓpheti
cis ī Eſaia. Ezechiele. Hieremia. cū ceterisEſaias pͥmo ſub typo vinee electe q̄ debuitfacere vuas et fecit labruſcas. poſtea ſub figura tyri ſume cytharā pnīe. circūi ciuitatē eccl̓ie vel celeſtꝭ patrie ꝑ orōem / meretrixobliuioni tradita .i. repudiata. bn̄ cane ⁊ frequenta cāticū ꝑ petitionē venie. vt memoriatui ſit ꝑ reconciliationē miſcd̓ie. Talē deplorat hieremias. Et egreſſus eſt inqͥt a filia ſyon oīs decor eius. ¶ Diſcipulꝰ. Scio multa ſunt in hāc ſnīam. que triplicē ſtatuꝫ ſponſe notāt. Quedā eſt reconciliāda ꝑ abiectioneꝫ turpitudinis. vt iſte quas loqͥmur ignorantes ⁊ ſuꝑbe. Quedā exercenda ad nitoreꝫpulcritudinis. Quedā citius introducendaad fecunditatē generationis. Sic querunt̉Aſſuero virgines. que pͥmo ſegregant̉ a populo. dehinc decorant̉ pigmētis varijs ī triclinio. demū collocant̉ ī thalamo. Sic filijiſrael pͥmo fugiunt ab egyptijs et ſubmerſoPharaone ꝑ baptiſma flumīs aut flaministrāſeunt mare rubrū. poſtea trāſcunt ꝑ deſertū. tādē iordane trāſito cōmedunt terre promiſſionis fructū. Hec ē via triū dierū. poſtqd̓ triduū reꝑit̉ Ih̓s in tēplo celoꝝ ī medioſeniorū ſanctorum ſuoꝝ. Deniqꝫ triplex iſteſtatus diuiſione diuidit̉. incipientiū. ꝓficiētium ⁊ ꝑfectorū. Nūc eſt queſtio qͥd cuilibethuic ſtatui ſponſe ſit eligibiliꝰ. an exultatiovel lamentū? ¶ Mgr̄. Oportet nos adde Yre dictis prioribus/ primitus diſtinctioneꝫde lamento. Unū ē in ſola ratione. nō redūdās paſſionaliter ad ſenſualitateꝫ. ⁊ hoc appellat̉ diſplicentia vel odiū vel deteſtatio vl̓abominatio. libere elicita ꝑ iudiciū rationisSic ꝓportionabiliter d̓ gaudio ⁊ deſiderio.⁊ ita generaliter de omni nomīe paſſionē ſonāte/ competit acciꝑe ſuo modo. ¶ Lamentum aliud ē/ quod orit̉ ⁊ radicat̉ in ſenſualitate. aut ortū in ratione deriuat̉ et redundatad cor ſenſuale nō aliter de ceteris affectibꝰ.quos ph̓i ſolas ꝓprie voluerunt dici paſſiones que fenſum afficiunt ⁊ quodāmodo affligunt. Amplius vero vt modo notabaturlamentū vnū ē temꝑale. hoc ē pro ſolis temporalibꝰ incōmodis app̄henſis a ratiōe/ ſubratione pene afflictiue. Aliud ſpūale ꝓ ſolismalis culpe app̄henſum ſub ratione offenſe diuine bonitatis et iuſticie. Lamentū pene habēt damnati/ nō lamētū culpe vt offenſiua fuit. aut ē diuine iuſticie. qualiter ē ī viatoribus plurimis inuenire. Quibꝰ p̄ſuppoſitis ⁊ alijs declaratis ꝑ doctores quattuor
Ll