Super Magnificat LXXXIIII
ph̓i ⁊ exꝑientie. ꝯſequēs v̓o ad oēm formātā naturalē qͣꝫ realem qͣꝫ intentionalē qͣꝫ ſpūalē. ponit̉ eē coaptatio vel inclinatio. vel apnetitus vel affectus ſpontaneꝰ ⁊ ſuauis. autvolūtas tendēs in finē ſuū Quiſqͥs ſit iſte finis proximus. mediatus vel vltimꝰ. ¶ Ceterū ne multitudo nominū nos impediat/ appellamus conſequens illud ad omnē formānomine amoris. de quo Aug. Amor meuspondus. in illo feror quocūqꝫ feror. Eſt aūtin omni repondus ſuū. Oīa em̄ in numeropondere ⁊ mēſura formata ſunt. de quo Irotheus referēte Dionyſio ꝯpoſuit hymnoſamatorios. ¶ Ceteꝝ de ml̓tiplici amore deiſparſo ꝑ creaturas. De quo Boeciꝰ. O felixhoīm genꝰ. ſi vr̄os aīos amor quo celū regitur regat. Et diuinus Ignaciꝰ amore igneus. Amor inqͥt meus crucifixus ē. de qͦ amore puelle martyres gloriate ſunt inter tormēta noīatim agnes ⁊ felicula cū ceteris. Ecceinqͥt felicula ſicut cepi videre amatorē meuꝫxp̄m in quo amor meus fixus ē. Unde dicitur affectio. ¶ Concludit̉ ſtatim ꝙ amor velaffectio anīalis. rationalis ⁊ intellectualis/nō cauſat̉ ſine cognitōe p̄uia comite ⁊ conſequēte. Omittamꝰ interea de amore vel affectu reꝝ inaīatarū/ qͥ vtiqꝫ amor vel appetitcōſequit̉ formā naturalē ipſorū ad loca ſuatāqͣꝫ fines ſue ꝯſeruatōis. ſicut ignis cauſāsignē/ dat formā ſuā cū inclinatōe ad locū ſuum ſurſum in quo quietat̉ ſi ē. mouet̉ autē ſinō ē impedimēto ceſſante. ¶ Reſtringamusad amorē triplicē qͥ ꝓpoſito noſtro cōgruit.vt oſtēdamus ꝙ deus ꝑ amorē cognoſci nōpōt ſine cognitōne p̄uia ⁊ comite. Sic ꝑinde palā fiet/ q̄ ſit ⁊ qualis cognitio ꝑ amoreꝫperperimentalē eius noticiaꝫ. ⁊ qualiter intuitiua dici pōt. ¶ Itaqꝫ ꝑceptio amoris vl̓affectualis vel exꝑimētal̓ ē ꝓprijſſime intuitiua. nō qͥdē ſemꝑ de re dilecta ſꝫ de ip̄o amoris actu vel affectu quo tendit̉ ī dilectū. Siſtat hic oro deuota mens. ⁊ attēdat qͥd intendit hec veritas on̄dere. Dicit em̄ duo. Unūꝙ amor vel affectus/ ſentit̉ intuitiue vl̓ exꝑimentaliter ꝓprie ⁊ ꝑ eēntiā. ⁊ hoc tercio dicimus/ niſi ſe ꝯiūgat amāti īmediate ꝑ eēntiāſuā ⁊ nō ꝑ aliena ſpeciē. nō tn̄ ſine actu cognitionis medie/ inter amātē ⁊ amatū/ qͣntumlibet amatū ſit eēntialiter pn̄s amāti. Capiamus exemplū pͥmitꝰ de tercio ī diuinis ⁊ inbeatis. Itaqꝫ deꝰ pater nō ꝓduxit ſpm̄ niſipriꝰ origine ꝓduxerit v̓bū qd̓ ī forma dei eſtẜm apl̓m. Porro generādo ⁊ cōicādo verbo
formā dat ꝯſeq̄ntia ad formā. Quid aūt cōſequētiꝰ ad formā eſt niſi ꝙ inclinet̉ ⁊ afficiat̉ad ſuū pͥncipiū ⁊ locū generatōis .ſ. quemadmodū exꝑimur ī generatione naturali ignisvel aliorū. quibus poſt menſurā. numeruꝫ ⁊formā dat̉ pondus amoris naturalis ad locū ſuū. ⁊ hec quidē materialiter ī immaterialibꝰ. ī ſpūalibꝰ ſpūaliter. ſicut in angel̓ / ſic inaīa rōnali. immo ſicut altiori lōge mō ī v̓bodiuino qd̓ ex forma diuinal̓ paternitatꝭ ſibicōicata/ ꝯſequēter inclinat̉. afficit̉ ⁊ īamorat̉⁊ zelat ꝑ amorē ſuū ſpiratū qui ſpūſſanctꝰ ēredire ad pr̄em circulo cōpletiſſimo. vbi nōdiffert alpha ⁊ o. pͥncipiū ⁊ finis. Et hec circulatio in eternū ē/ fuit ⁊ erit. ſicut pater eternaliter dat formā ſuā filio. ⁊ ꝯſequenter eandē vim ſpiratiuā cōicat filio. ꝑ quā vim ſpirat̉ concorditer ſpūſſanctus amor vtriuſqꝫ.¶ Redeamꝰ ſuꝑ alia duo dicta. Primū et ſecundū. Itaqꝫ ſecundū dictū eſt/ ꝙ tal̓ noticia nō ſꝑ eſt intuitiua vl̓ ꝓprie exꝑimētal̓ reidilecte. Ratio manifeſta ē. qꝛ nō ſemꝑ eſt noticia talis ſimplex ⁊ immediata ꝑ obiectaleꝫ⁊ īmediatā notiōꝫ rei dilecte. ſicut ſupponit̉⁊ crebro videmus. Primū v̓o ſtatim perſpicuū eſt intuenti deſcriptionē noticie intuitiue ⁊ exꝑimentalis ꝓprie dicte. Nihil em̄ magis immediate ⁊ ſimplicit̓ ⁊ ꝑ eēntiā ⁊ ꝑ obiectalem actu p̄ſentiā ſentit̉/ qͣꝫ amor intimꝰvel affectus ſit iſte intellectualis. ſit ſenſual̓.ſit de re p̄ſente vel abſente/ vel non exiſtente.¶ Tollat̉ attn̄ calūnia ſuꝑ hec q̄ d̓r de abſentia rei dilecte vel nō exiſtētia eiꝰ. Et dicamꝰcū ph̓is et theologꝭ ſubtiliſſimis/ ꝙ oīs rescreata habet triplex eſſe. quoꝝ quodlibꝫ poteſt dici pn̄s ſuo mō. Habet eē ī arte diuinanec qualecūqꝫ eſſe ſed diuinū ⁊ vitale. qd̓ factū ī ipſo .ſ. verbo vita erat. Et qualis vitaꝫNimiꝝ illa que ē lux vera que illumīat omnē hominē venientem in hunc mundū. Siquidē omnis creatura eſt in deo creatrix eſſentia. Habet ſcd̓m eſſe in intelligētia angelica ẜm ſapientiā quā effudit deus ſuꝑ om̄iaopera ſua. que ab initio creata ē immediate.angelice poſtmodū de multis. hoc eē ꝯmunicatū eſt omnibus in pͥma creatōe. ⁊ in conſequenti in omniū hominū illuminatōe. ⁊ pꝰ⁊ minus clarius ⁊ obſcurius. Habet terciūeſſe oīs creatura ī ꝓprio genere ſeu materialiſeu ſpūali. ¶ Coaptemus diſtinctōem triplicis huius eſſe ad rē noſtrā. ⁊ dicamꝰ ꝙ nullares amari pōt vniuerſaliter loq̄ndo niſi pn̄sſit amāti/ altero triū modoruꝫ precedentiū.