Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat LXXXIIIII

LXXXIIIII

qudiat. ſic cor incraſſatū nec oculi mentis ceci. Audiā. videā intelligā diſciplināſcpͥture dicētis. os ꝓph̓aꝝ. ph̓oꝝ theologorū/ quēadmodū noticia dei ē nomē ſuum multipliciter acqͥrit̉ maxīe nunc intelliget̉. reſonās illud apl̓i verbū. Uidemꝰ nūcſpeculū ī enigmate. tunc aūt facie ad faciemEt qꝛ p̄ponit viſiōis verbū/ queſtio ē ſi oīsde deo cognitio ſit viſio. viſio q̄libet videatur cognitio/ intuitiua cognitio? Multa v̓o ſunt noīa de deo ſigrificāt intuitiuā cognitionē. Eſt ergo pͥmū in qͥſitione digniſſimū qͥd ſit intuitiua cognitio ſiue viſior⁊¶ Cognitio intuitiua licet appropriet̉ viſuivel oculo corꝑali. nihilominus extēdit ſe adoēs ſenſus corꝑales qͥnqꝫ. immo ad oēꝫ vimp̄ceptiuā. Pōt autē deſcribi cognitio intuitiua/ ē ſimplex immediata cognitio rei.ẜm obiectalē directā immutationē in ſe vel īpropria ſua ſpecie. Patet deſcpͥtio. qꝛ conuenit om̄i ſoli cognitioni intuitiue. Differt acomplexis mediatis cognitōibus reꝝ. que cauſant̉ ẜm obiectalē directā immutationē in ſe vl̓ in ꝓpria ſua ſpecie. quales ſūt cognitōes abſtracte ꝯplexe vel incomplexe/fiunt alienas ſpēs ī imaginatiōe vl̓ rōne rebus abſentibꝰ ſeu exiſtētibꝰ. Uidet̉ aūtcognitio intuitiua ſic deſcpͥta ſit idē qd̓ experientia vel exꝑimentalis ꝑceptio ſeu noticiaPoſſet numerari ſingulos ſenſus. Seſt dubitatio ſi cognitio debeat dici īmediata intuitiua/ fit ꝓpriā ſpeciē derelictaꝫ īſenſu. deficiēte vl̓ abſente obiecto. Qualiterem̄ dicet̉ cognitio īmediata de re neceſſario reqͥrit̉ media ſpecies? Quō preterea dicetur exꝑimētal̓ cognitio de re abſens ē/ vl̓nullo eſt. Oportet hic ꝓpter ꝯcordantiādoctoꝝ de cognitione intuitiua et īmediataꝯqͥrere cognitio dicet̉ qͣre dicat̉ īmediataPerinde venit ad cognoſcēdū que qͣlis etqͦt modis viſio intuitiua noīet̉ Inuenimꝰaūt qͣdruplex mediū ī cognitōe. vnū eleuās.alteꝝ ꝯtemꝑans. alteꝝ adducēs. aliud ꝯiungēs. Exēplū in on̄ſione coloris. pͥmo reqͥrit̉lumen mediū eleuās potētiā viſiuā. ponēscolores ī eſſe ſpūali. viſibili et dyaphano ſeuꝑſpicuo. Hoc aūt mediū impedit qͥn cognitio coloris dicat̉ immediata. Eſt ſcd̓mmediū ꝯtemꝑans obiectū viſibile oculo corporali. vt ſeruet̉ armonia ꝯueniēs oculo / vt ab exceſſu viſibil̓ deſtruat̉. Ne p̄terea peruiū ꝑſpicuū nimia radiatōe ꝓportōeꝫ exceaat ad oculū. Sꝫ nec tale mediū ꝓhibet co-

gnitōꝫ īmediatā dici intuitiuā. Quid ē mediū tale/ niſi ꝓportio ꝯplexionis organi videntꝭ. Eſt mediū terciū deducens ob iectūad oculū. qꝛ ſenſibile poſitū ſup̄ ſenſū facit ſenſatōem ẜm Ariſt. exꝑientiā. Propterea neceſſe ē ſpēs eſſe medias/ deducuntmediū ꝯueniens in ꝯtemꝑatā ſenſibilemad ꝓpriū ſenſū ſuū. Diſcurre om̄es et ſingulos ſenſus. et ita videbis. Sꝫ nec obſtattale mediū qͥn cognitio ſit īmediata intuitiua. Alioqͥn nulla tal̓ eſſet ī ſenſu rebus adextra niſi ſit de ſpeciebꝰ et actibꝰ ad intrade intelligibilibꝰ. vbi bn̄ reꝑit̉ aliqua res immediate cognoſci eſſentiā ſuā nulla ſpeciemediante. ſed actu diſtincto a re. Eſt quar mediū ꝯiūgēs obiectū potentia. Uocat̉ aūt hmōi mediū actus res intuitiue videt̉. forte etiā habitus infuſus vel acqͥſitꝰ p̄tdici tale mediū niſi meliꝰ referat̉ ad mediuꝫeleuās. Certū eſt aūt nec mediū tale ꝯiungens potentiā obiecto reddit cognitionēdici mediatā intuitiuā vel experimentatiuā Alioqͥn nulla creatura hr̄et immediatācognitōeꝫ. qꝛ ſolꝰ deus eſt ſua cognitio actualis ẜm articulū pariſien̄. veritatem. Remanet tn̄ ex p̄dictis ſatis aꝑtis difficultasp̄dicta. ſi res poſſit dici videri intuitiue experimentaliter eſt vel abſens eſt. Doctrina cōis artiſtaꝝ tꝑe meo habebat incōuenientē hāc poſitōeꝫ qͥn ſol abſens a nr̄ohemiſperio videret̉ intuitiue lumen ſuū inaurora/ qͥn ſonus audiret̉ erat. Itareliqͥs ſenſibꝰ. ex ſpecies ſimplex propriaerat pn̄s. qͣſi deducens obiectū ad potentiā.Notāter addimꝰ ad ſpeciē ſit ſimplexpria. ne cogamur concedere noticias ſenſuscōis imaginatōis rōnis de rebꝰ ad extraeſſe intuitiuas. Eſt doctor vnꝰ ponit mediam noticiā inter intuitiuā abſtractōꝫ ſimplicē. dicēs ī caſu nr̄o noticia pn̄te obiecto cauſante ſpeciē .ſ. ī oculo/ dicebat̉ intuitiua. deſinebat aūt ītuitiua .i. v̓tebat̉ ī abſtractiuā corrupto ſeu abſente obiecto. Nihilominꝰ poſitio pͥor ꝓbabil̓ ē. deputatincōueniēs res videat̉ ītuitiue ē. Pꝫī deo oīa iſta que ſūt/ intuet̉ Sil̓r btīī eo. īmo et ꝓphetica viſio de abſentibꝰ ī ſuolumine magis dicenda videt̉ intuitiua qͣꝫ abſtractiua. ſicut in angeloꝝ cognitōe innatas a creatione ſpecies vel receptas. Augetꝟo difficultatē hanc ꝯſideratio ꝑſpectiuoꝝdicentiū viſionē fieri niſi ſub euerſa piramide. cuius baſis eſt in re viſa. pūctus cu-

Rk 4