Tractatus quintus
ſeculoꝝ generatio preterit ⁊ generatio aduenit. Ipſa v̓o ē terra ꝑmanens de qua ꝟitasorta ē q̄ manet ī eternuꝫ. ¶ Dic ꝙ nobis oībꝰaffinis ē velut ī om̄i genere affinitatis iſtaquā bn̄dicūt ⁊ beatificāt oēs generationes.Eſt ſoror ab hūana ſpecie. ē mr̄ ex noſtra pꝰfiliū regeneratiōe. Eſt cognata cū angelis etnob̓ ex ſil̓itudine intellectualis nature. Eſtvnū cor nobiſcū. vna aīa. vnꝰ animꝰ ⁊ vnusſpūs/ ex dilectōis obligatōe. ¶ Dic ꝙ ꝑindefiduciā magnā habemꝰ adire ī oībꝰ neceſſitatibꝰ noſtrꝭ ſue thronū pietatis. Plane deſpicere nō pōt genus ſuū q̄ mater ē pietatꝭ. cuiꝰorigo progredit̉ ex generis vnitate. ¶ Diſcipulus. Gratis ita dicere deſidero. gratꝭ affecto colere. bn̄dicere ⁊ p̄dicare beata ⁊ beatificandā ꝑ oēs generatōes. qꝛ fecit ei dn̄s magna qͥ potens eſt ⁊ ſanctū nomen eius.Sequitur altera partitio ſine dialogo de ſancto noīe dei. vbi detriplici noticiā dei ꝑ notulas. lxxij.Prima notū laAgnificat aīa mea dn̄m. qꝛ fecit mihi magna qͥ potēs ē. ⁊ ſāmnctuꝫ nomē eiꝰ. Magna ſunt ⁊magna nimis o ꝟ̓go btā/ q̄ fecit in aīali portōe dn̄s ꝑ incarnationē ſui dū ſuꝑuenit ſpūſſanctꝰ ī te fecundās nedū ī mente ſꝫ ī corꝑe/ ⁊ v̓tus altiſſimiobumbrabit tibi/ tā ī corꝑe ꝑ extinctionē fomitꝭ. qͣꝫ ī mēte ꝑ infuſionē effectualē nomīsſui. vt exꝑimētaliter agnoſceres o ſctā ſcāꝝ.qꝛ ſctm̄ nomen eiꝰ. Sctm̄ nomē impollutūincōtamīatū. ꝯſecratū. ꝯfirmatū/ ſine terraſine ꝯcreatōe materie. ⁊ ab oī ꝓrſus impuritate libeꝝ ⁊ alienū. Sctm̄ nomen illiꝰ qͥ dedit filio tuo ih̓u xp̄o nomen ſalꝰ. Nā iō ih̓sa deo ⁊ angelo ⁊ hoīe noīatꝰ eſt. qꝛ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pctīs eoꝝ. ipſo dicente. qꝛ nēovenit ad patrē niſi ꝑ me ¶ Sꝫ obſecrat te beataꝫ. cui fecit magna qͥ potens ē. obſecrat tepauꝑ/ exul ⁊ aduena. nō abſcōdas (o pulcerrima ⁊ prudentiſſima feminaꝝ) nomē iſtudſctm̄ filij tui. qͥ fecit tibi magna qͥ potens ē.nō ſileas a me neqꝫ taceas a me ſeruo tuo etpuero tuo. Cupis gl̓ificari nomē iſtud ꝑ te.inde gl̓iaris te beatā dici ꝑ oēs generatiōes.nō ꝓpter te / ſꝫ ꝓpter natū de te hortaris cuꝫpͣs. ⁊ dicꝭ. Magnificate dn̄m mecū. ⁊ exaltemus nomē eiꝰ ī idip̄m. Conſciꝰ ē ⁊ teſtis me
us fidel̓ ī cel̓ dn̄s qͥ tecū ē/ iā non ī vtero carnis carnalit̓. ſꝫ ſpūaliter ī vtero tā corꝑis qͣꝫaīe. Conſciꝰ inquā. qꝛ ſtudioſe meditata eſtmēs cogitare qd̓ ⁊ qͣle eēt nomē ſctm̄ eiꝰ. nōqd̓ ē apud ſe. qꝛ nec poſſibile nec phas iſtudmortalē inqͥrere. ſꝫ apud creatura ſuā imagine ſua notatā et ſui capaceꝫ. quare me crearedignatꝰ ē/ non meo merito. Quid em̄ mereripotui pͥuſqͣꝫ ī eſſe fui? ¶ Scpͥſit de diuīs noībus collaudator tuus Dionyſiꝰ diuinꝰ. Obtā ꝑ oēs generatōnes/ hebreoꝝ/ grecoꝝ/ latinoꝝ. ⁊ oīm generaliter nationū ⁊ līguaꝝ.Scpͥſit ⁊ docuit ꝙ noīa .ſ. dei ſumunt̉ ex triplici via ſeu ꝯſideratōne. Uia cauſalitatis ⁊ſymbolice ſil̓itudinis ex ſenſibilibꝰ. Uia ſuꝑeminentie ex intelligibilibꝰ. Uia abnegationis ꝑ ſuꝑmētales exceſſus ¶ Dic obſecro mihi. dic bn̄dicta inter ml̓ieres. dic vbi paſcatvbi cubet dilectꝰ tuus iſte ex dilecto/ dilectꝰamicꝰ tuus. dilectꝰ ⁊ amicꝰ ꝑ amoreꝫ. Trahe me corā te poſt eū ī odorē vnguētoꝝ ſuorū ſil̓ ⁊ tuorū. qm̄ oīa ſua tua ſūt. tibi nūc eſtoīa ī oībꝰ/ qͥ cubat ⁊ paſcit̉ in lectulo floridomētꝭ tue. ⁊ tu in ſecreto cubili maieſtatis ſueapud pr̄em qͥ fontale pͥncipiū ē totiꝰ diuinemaieſtatis. Ibi ꝓfecto domꝰ mr̄is ſue. Ibicubiculū genitricꝭ ſue. Ibi poſt deoſculationē ſctāꝫ ⁊ pudicā docet te. ¶ Doce tu me/ qͣnec ip̄m nec te ignoras. doce p̄cor qd̓ ⁊ qualeſit nomē ſctm̄ eius. doce ſi ſufficiēter modoſcognitōis explicuit paulus ꝯſcius v̓boꝝ q̄nō licet homī loqͥ. qͥ ex te muliere dicit ipſuꝫfactū ſub lege. Muliere ſiqͥdē illa q̄ phas hꝫdicere. Ego mater pulcre dilectiōis/ cū cēteris ī laudē ſapiētie poſitꝭ tibi ꝑ eccl̓iam anthonomatice ⁊ emphaſice laudabiliter attributꝭ. doce q̄ſo ſufficiēter .ſ. ⁊ ad plenū nomēdei. quemadmodū ab eo ſit expoſitū cū ait.Uidemus nūc ꝑ ſpeculū ī enigmate. tūc aūtfacie ad faciē Ecce triplicē inuenio noīs ſctīdei cognitionē. ſpecularē. enigmaticā et faciale. Prima ⁊ ſcd̓a nob̓ hic ꝯcedūt̉ ⁊ nūc. tercia tūc ī re. nūc ī ſpe ſola p̄ſtat̉. Doce ſi ſāctapeto. ſi ſctā requiro. q̄ ⁊ qͣlis ſit hec triplex cōgnitio. Audiā qͥd loquat̉ ī me dn̄s ꝑ ſpm̄ ſapiētie ſue ⁊ tue. ſue ꝑ eēntiā. ⁊ tue ꝑ gr̄am ſingularē. ſemel loquit̉ deꝰ/ ⁊ idip̄m nō repetit.¶ Habes legē ⁊ ꝓphetas. interroga diligenter eos ⁊ dicēt tibi. Fiat ita. Sed aſſit ſpūstuꝰ bonꝰ interrogāti. Aſſit ⁊ audienti. ne velſtulte ⁊ indigne interroget. ne rn̄ſiones deniqꝫ datas/ auribꝰ ſurdis accipiat. ſꝫ obediatſpūi totiēs inculcāti. Qui hꝫ aures audiēdi