Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Super Magnificat LXXXIIII

multiplicitate. Cōſtituit̉ em̄ figuratio nonvt māſura ſemꝑ ſit ī imaginatōe. ſed ad intelligentiā purā forti imaginatōe trahendaeſt fantaſmatibꝰ ſuꝑatꝭ. Diſcipulus. Arduū iſtd̓ nimis atqꝫ rariſſimū. Mgr̄ Ua ē nob̓ fateor ad hocip̄m an̄ lucē ſpūſſāctiſurgere. fiat qd̓ ſequit̉. Surgite poſtqͣꝫ ſederitꝭ māducatꝭ panē dolorꝭ. Doleamꝰ pͥusi mortificatōe vicioꝝ paſſionū moderatōeTollant̉ ſi placet ꝓtractiōes linearū. det̉ ordo ſententijs. vocibus terminis.Gaudiū. a.E. I. O. Spes. e. Pietas. i. Timor. o.Dolor. v.Parū refert ordo tal̓ a crucis vl̓ rote figuratiōe. Sufficit tn̄ nob̓ ad om̄e cāticuꝫ ſpūaletal̓ ordinatio. Diſcipulus. Delicatꝰ videbit̉ reſpuet. Mgr̄ Ecce vides ꝯſtitu ī medio pietatē. qͣttuor ex eqͦ reſpicit alias affectōes/ qͣtinꝰ cor pie gaudeat. pie ſꝑet.pie timeat. pie doleat. Quiſqͥs ẜuauerit/ ſecurus ſit. v̓tuoſus ē. pſaltes ē dn̄i ī pſalterioiocūdo cythara. ī generalit̓ muſico inſtr̄o cātico. ſymphonia choro. DiſcipulusFac manifeſtū. Magiſter. Deſcpͥtiopietatis facit illud ꝑſpicuū. Sane ſi pietashoīs ad deū ē integer amor ad ip̄m. eo ip̄ius genꝰ ſumus. capaces eius atqꝫ ꝑticipes.Subſume deſcpͥtiones alias vtiles nimisPietas dolēs ē affectio ꝓueniēs ex ꝯſideratione diſiūctōis ad deuꝫ. Pietas ſperās ē exaffectōe ꝓximādi deo vl̓ herendi. Pietas timēs ex reniſu fuga elongatōis a deo Siſꝑ vno pioqꝫ tenore fiat circa pietatē circūitus/ ſeqͥt̉ armonia .i. ad vnitatē reſonātia ſuauis ſecura. qꝛ tꝑata Semꝑ em̄ dolor eritgaudioſus gaudiū doloroſū. Spes timorata. timor deſperās. īmo qͥlibet mixtuserit qͣlibꝫ. Fiat īſuꝑ mirabili temꝑie qͣſiꝯplexio mixti vniꝰ tꝑati ꝓpt̓ vnioneꝫ ī cētropietatꝭ/ qͣſi ī vita ꝯciliāte ꝯͣrietateꝫ. Sicut ſihmōi cor neceſſario ē ī moribꝰ ſuauiſſimū velut hūoribꝰ tꝑatis. Sic ī vita morali ſiml̓meritoria/ viuax iocundū ſꝑ ex eqͦ gaudēstriſtꝭ. ſperās. timēs At ꝯtra ſi pietas abſceſſerit/ defluēt iſte paſſiones/ armonia diſſipabit̉ tāqͣꝫ ab horologio ſine pondere. ſinevl̓ ordine. tāqͣꝫ poſtremo decor a cadauere ſine vita. Obuiabit iſta rotatio ſenſual̓ regl̓ari/ qͣlē diximus circulo rōis. Diſcipulus.Specioſa ſunt iſta audiūt̉. ſꝫ impetusobliqͥ circuli / ſenſus deorſuꝫ iugit̓ ad tꝑaliaſe depͥmēs vehemētior īpellit circūit Ma

giſter. clam me ē. ſed vincere. ſed obſiſtere ẜm pietatē hoc opꝰ hic labor ē. mr̄e pietatꝭ adiutrice. Porro ſi ſcire delectat qͥd ſitmagnificare dn̄m. qͥd exultare ī deo ſalutarinr̄o/ oībꝰ ad collaudatōꝫ ſpectātibꝰ ī hymnis cāticꝭ. qͥd lucidiꝰ qͣꝫ ex pietatꝭ ratiōe deſcpͥtōes aſſignare? Quid ē magnificatio dn̄iſi q̄rit̉? Dic ē ſpēs pietatꝭ cordeore vl̓ oꝑeꝓueniēs ex ꝯſideratōe vl̓ ꝓteſtatōe diuīe magnitudīs maieſtatꝭ ſui dn̄ij. Eſt em̄ maieſtas qͣſi magnitudīs ſtatus. Quid exultatioſpūs ī deo ſi q̄rit̉? Dic ē pietas proteſtās īgaudij ſigno/ qm̄ deꝰ ē ſalutare nr̄m. Dic itaqꝫ ꝯſeq̄nter ad interrogatōes bn̄dictiōe .i.bona donatione de gr̄arū actōe. de adoratōne. de latria. de religione. de tubis ductilibꝰde cordis organis. qm̄ hec oīa ſunt pietasad deū/ talibꝰ ſignis indicijs ſe ꝓteſtās Eſtaūt pietas (vt diximꝰ) ad deū amor integereo dei genꝰ capaces et ꝑticipes eiꝰ ſumus. Dignat̉ v̓o deꝰ viciſſitudineꝫ ad genꝰ ſuūrefundere. īmo p̄uenire in bn̄dictiōibꝰ dulcedinis/ maxime incarnationē. pro cecinitmater iſta pietatꝭ cāticū ſuū nouū. Magnificat aīa mea dn̄m. ſanctū nomen. de ſuꝑeſt colloquēdo ſꝫ diſſerendo ſubire tracta. tu interim ſiluerꝭ. Diſcipulꝰ. Suꝑeſtaliud ſpecialiꝰ inſinuādū ſundamentū.ne btāꝫ nr̄aꝫ dicūt oēs generatōes. Mgr̄. p̄tacta ē ex fine. om̄ſqꝫ generationesſunt affines ei. qualitercūqꝫ. ſꝫ vt matri.Debēt idcirco cognoſcere bn̄ficioꝝ largitiones ex ip̄a ꝓcedere. hec aūt recognitio eſt ſuabn̄dictio. Qua ī re dices ea ſequunt̉ Dic oēs generatōes btāꝫ dicūt mariā. ſicut adipſā oēs habēt pietatē ſaltē naturalē.. qꝛnaturalē hn̄t amorē oēs generationes adẜm genꝰ ſuū poſt dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. Dic mater eſt effecta. Clamat idcirco. Uenitead me oēs ꝯcupiſcitꝭ me. a generationibꝰmeis adimplemi. Et iteꝝ. Memoria mea īgenerationes ſcl̓oꝝ. Sic̄ miſcd̓ia dei ē agenie ī progenies timētibꝰ. Dic generationes hoīm degeneres ſūt habēde/ mariā pie colūt. nec btāꝫ ſpontanee recognoſcūt. Addit̉ ſpōtanee. qꝛ velīt nolint/ ipſā naturali pietate venerāt̉ colūt. quēadmoduꝫde demonibꝰ ait Iacobꝰ. credūt ꝯtremiſcunt. Dic p̄terea ab initio an̄ ſcl̓a creata ſit. hoc eſt p̄deſtinata cauſa finis affinisoīm generationū/ debent recognoſcere bn̄dicere genꝰ ſuū. īmo regenerationis intiuꝫ poſt xp̄m. Dic apud generationes

Kk 3