Super Magnificat LXXXIIII
multiplicitate. Cōſtituit̉ em̄ figuratio nonvt māſura ſemꝑ ſit ī imaginatōe. ſed ꝙ ad intelligentiā purā forti imaginatōe trahendaeſt fantaſmatibꝰ ſuꝑatꝭ. ¶ Diſcipulus. Arduū iſtd̓ nimis atqꝫ rariſſimū. ¶ Mgr̄ Uanū ē nob̓ fateor ad hocip̄m an̄ lucē ſpūſſāctiſurgere. fiat qd̓ ſequit̉. Surgite poſtqͣꝫ ſederitꝭ qͥ māducatꝭ panē dolorꝭ. Doleamꝰ pͥusi mortificatōe vicioꝝ ⁊ paſſionū moderatōeTollant̉ ſi placet ꝓtractiōes linearū. det̉ ordo ſententijs. vocibus ⁊ terminis.Gaudiū. a.E. I. O. Spes. e. Pietas. i. Timor. o.Dolor. v.Parū refert ordo tal̓ a crucis vl̓ rote figuratiōe. Sufficit tn̄ nob̓ ad om̄e cāticuꝫ ſpūaletal̓ ordinatio. ¶ Diſcipulus. Delicatꝰ eē videbit̉ qͥ reſpuet. ¶ Mgr̄ Ecce vides ꝯſtitutā ī medio pietatē. q̄ qͣttuor ex eqͦ reſpicit alias affectōes/ qͣtinꝰ cor pie gaudeat. pie ſꝑet.pie timeat. pie doleat. Quiſqͥs hͦ ẜuauerit/ ſecurus ſit. v̓tuoſus ē. pſaltes ē dn̄i ī pſalterioiocūdo cythara. ī oī generalit̓ muſico inſtr̄ocū cātico. ſymphonia ⁊ choro. ¶ DiſcipulusFac gͦ manifeſtū. Magiſter. Deſcpͥtiopietatis facit illud ꝑſpicuū. Sane ſi pietashoīs ad deū ē integer amor ad ip̄m. eo ꝙ ip̄ius genꝰ ſumus. capaces eius atqꝫ ꝑticipes.Subſume deſcpͥtiones alias vtiles nimisPietas dolēs ē affectio ꝓueniēs ex ꝯſideratione diſiūctōis ad deuꝫ. Pietas ſperās ē exaffectōe ꝓximādi deo vl̓ herendi. Pietas timēs ex reniſu ⁊ fuga elongatōis a deo ¶ Siſꝑ vno pioqꝫ tenore fiat circa pietatē circūitus/ ſeqͥt̉ armonia .i. ad vnitatē reſonātia ſuauis ⁊ ſecura. qꝛ tꝑata Semꝑ em̄ ⁊ dolor eritgaudioſus ⁊ gaudiū doloroſū. Spes timorata. ⁊ timor n̄ deſperās. īmo qͥlibet mixtuserit cū qͣlibꝫ. ¶ Fiat īſuꝑ mirabili temꝑie qͣſiꝯplexio mixti vniꝰ tꝑati ꝓpt̓ vnioneꝫ ī cētropietatꝭ/ qͣſi ī vita ꝯciliāte ꝯͣrietateꝫ. Sicut ſihmōi cor neceſſario ē ī moribꝰ ſuauiſſimū velut hūoribꝰ tꝑatis. Sic ī vita morali ſiml̓ ⁊meritoria/ viuax ⁊ iocundū ſꝑ ex eqͦ gaudēstriſtꝭ. ſperās. timēs ¶ At ꝯtra ſi pietas abſceſſerit/ defluēt iſte paſſiones/ armonia diſſipabit̉ tāqͣꝫ ab horologio ſine pondere. ſine mōvl̓ ordine. tāqͣꝫ poſtremo decor a cadauere ſine vita. Obuiabit iſta rotatio ſenſual̓ regl̓ari/ qͣlē diximus circulo rōis. ¶ Diſcipulus.Specioſa ſunt iſta dū audiūt̉. ſꝫ impetusobliqͥ circuli / ſenſus deorſuꝫ iugit̓ ad tꝑaliaſe depͥmēs vehemētior īpellit ⁊ circūit ¶ Ma
giſter. Nō clam me ē. ſed vincere. ſed obſiſtere ẜm pietatē hoc opꝰ hic labor ē. mr̄e pietatꝭ adiutrice. ¶ Porro ſi ſcire delectat qͥd ſitmagnificare dn̄m. qͥd exultare ī deo ſalutarinr̄o/ cū oībꝰ ad collaudatōꝫ ſpectātibꝰ ī hymnis ⁊ cāticꝭ. qͥd lucidiꝰ qͣꝫ ex pietatꝭ ratiōe deſcpͥtōes aſſignare? Quid ē magnificatio dn̄iſi q̄rit̉? Dic ꝙ ē ſpēs pietatꝭ cordeore vl̓ oꝑeꝓueniēs ex ꝯſideratōe vl̓ ꝓteſtatōe diuīe magnitudīs ⁊ maieſtatꝭ ſui dn̄ij. Eſt em̄ maieſtas qͣſi magnitudīs ſtatus. Quid exultatioſpūs ī deo ſi q̄rit̉? Dic ꝙ ē pietas proteſtās īgaudij ſigno/ qm̄ deꝰ ē ſalutare nr̄m. Dic itaqꝫ ꝯſeq̄nter ad interrogatōes d̓ bn̄dictiōe .i.bona donatione de gr̄arū actōe. de adoratōne. de latria. de religione. de tubis ductilibꝰde cordis ⁊ organis. qm̄ hec oīa ſunt pietasad deū/ talibꝰ ſignis ⁊ indicijs ſe ꝓteſtās Eſtaūt pietas (vt diximꝰ) ad deū amor integereo ꝙ dei genꝰ capaces et ꝑticipes eiꝰ ſumus.¶ Dignat̉ v̓o deꝰ viciſſitudineꝫ ad genꝰ ſuūrefundere. īmo p̄uenire in bn̄dictiōibꝰ dulcedinis/ maxime ꝑ incarnationē. pro qͣ cecinitmater iſta pietatꝭ cāticū ſuū nouū. Magnificat aīa mea dn̄m. ⁊ ſanctū nomen. de qͦ ſuꝑeſt nō colloquēdo ſꝫ diſſerendo ſubire tractatū. tu interim ſiluerꝭ. ¶ Diſcipulꝰ. Suꝑeſtaliud ſpecialiꝰ inſinuādū ſundamentū. q̄ rōne btāꝫ nr̄aꝫ dicūt oēs generatōes. ¶ Mgr̄.Rō iā p̄tacta ē ex fine. om̄ſqꝫ generationesſunt affines ei. nō qualitercūqꝫ. ſꝫ vt matri.Debēt idcirco cognoſcere bn̄ficioꝝ largitiones ex ip̄a ꝓcedere. hec aūt recognitio eſt ſuabn̄dictio. Qua ī re dices ea q̄ ſequunt̉ ¶ Dicꝙ oēs generatōes btāꝫ dicūt mariā. ſicut adipſā oēs habēt pietatē ſaltē naturalē. Rō. qꝛnaturalē hn̄t amorē oēs generationes ad eāẜm genꝰ ſuū poſt dn̄m nr̄m ih̓m xp̄m. ¶ Dicꝙ mater eſt effecta. Clamat idcirco. Uenitead me oēs qͥ ꝯcupiſcitꝭ me. ⁊ a generationibꝰmeis adimplemi. Et iteꝝ. Memoria mea īgenerationes ſcl̓oꝝ. Sic̄ miſcd̓ia dei ē a ꝓgenie ī progenies timētibꝰ eū. ¶ Dic ꝙ generationes hoīm degeneres ſūt habēde/ q̄ mariā nō pie colūt. nec btāꝫ ſpontanee recognoſcūt. Addit̉ ſpōtanee. qꝛ velīt nolint/ ipſā naturali pietate venerāt̉ ⁊ colūt. quēadmoduꝫde demonibꝰ ait Iacobꝰ. ꝙ credūt ⁊ ꝯtremiſcunt. ¶ Dic p̄terea ꝙ ab initio ⁊ an̄ ſcl̓a creata ſit. hoc eſt p̄deſtinata cauſa finis ⁊ affinisoīm generationū/ ꝙ debent iō recognoſcere⁊ bn̄dicere genꝰ ſuū. īmo regenerationis intiuꝫ poſt xp̄m. ¶ Dic ꝙ apud generationes
Kk 3