Tractatus quintus
iſte quaternaꝝ ꝯſiderationū Et qͣꝫuis vt infers nouiſſime nō omniū ſit ꝑfectaꝫ quererepaſſionū mortificatiōeꝫ/ ſicut nec altitudinēꝯtēplationis. nihilominus audire cupio defructibus mortificatōis hmōi. quatinꝰ iſtoſcōcupiſcere. et ſi nō obtinere phas mihi ſit.¶ Magiſter. Aſſignabo. xij. vtilitates excātico marie ſumptas. nō eas proſequēdoſed pūctatim annotādo paucula. q̄ latiꝰ alibi legere. ⁊ ſi deus ſenſū aꝑuerit viuacius experiendo poteris intelligere. ¶ Diſcipulus.Ut placet. ¶ Magiſter Cōſequit̉ ad edomationē paſſionū ī aīa iuxta decurſū canticicanticorū marie. Primo altior. latior. ſublimior ⁊ alacrior dn̄i magnificatio. ¶ Conſeqͥtur ſcd̓o iocūdior ī deo ſalutari nr̄o ſpūs exultatio. ¶ Conſequit̉ tercio ꝓfundior quā reſpicere dignabit̉ dn̄s humiliatio. ¶ Conſeqͥtur quarto profūdior ad beatitudinē approximatio ī edificationē alioꝝ dantiū laudemdeo. ¶ Conſequit̉ qͥnto diuini noīs ī ſe apd̓alios ſanctificatio. ¶ Cōſequit̉ ſexto copioſior dei ꝑ generatōes ⁊ generatiōes ſe timētesmiſcd̓ia ſeu miſeratio. ¶ Cōſequit̉ ſeptimomirabilior ⁊ gratioſior ⁊ cautior ꝯtra ſuꝑbiam cordis ⁊ mētis diſperſionē/ quā ſeuera diuini brachij potentia facit vnitio cordis ſeurecollectio. ¶ Conſequit̉ octauo precelſior ⁊celſior depoſitis de ſede ſua ſuꝑbis. paſſionibus ⁊ demonibus humiliū affectionū ⁊ aīarū ſublimatio. ¶ Conſequit̉ nono opulētiorſuauior ⁊ diuinior/ eſurientiū iuſticiaꝫ repletio. duꝫ diuites ſibi dimittunt̉ inanes omnibono ¶ Cōſequit̉ decimo miſericordior iſtorū qͥ fide ⁊ moribus ſunt iſraelite pueri ſuſceptio ¶ Conſequit̉ vndecimo ꝑ eius impetrationē diuine miſericordie ſuꝑ nos amplexāſrecordatio. ¶ Conſequit̉ duodecimo ꝑſpicacior oīm q̄ locutꝰ eſt deus ad pr̄es nr̄os prophetas ⁊ doctores reſeratio. ¶ Diſcipulus.Precioſos elicuiſti fructꝰ ꝓuenientes exmortificatōe aīalis affectꝰ cū appenſo ſpūsſtudio Nos iſtoꝝ ꝑticipes fructuū faciat interrꝭ qͥ ꝑficiant̉ ī cel̓. vbi deꝰ qͦs p̄deſtīauit vocauit. iuſtificauit. magnificauit gl̓ioſe cātantes in idip̄m. Magnificat anima mea dn̄mD ¶ Mgr̄. Fecit tibi magna qͥ potēs ē o maria. fecit ⁊ tibi magna ſctm̄ nomen eiꝰ. Nomen ⁊ v̓bū fidei qd̓ ⁊ cui credidiſti o beata ⁊beatificāda ꝑ oēs generatōes. Nō es ingrata bn̄ficijs dei. ꝯfiterꝭ illa qͣtinꝰ rn̄ exeūt flumina graꝝ illic reuertantur. ¶ Diſcipulus.Affer rōeꝫ qͣre mariā btāꝫ dicēt oēs genera
tōes. ¶ Mgr̄. Dabit̉ ex fine rō ⁊ ex affinitate. qm̄ mr̄ ē illiꝰ qͥ fecit oēs generatōes celi⁊ terre ⁊ oīm q̄ ī eis ſunt. Ideo iure d̓r mater.pietatꝭ. ⁊ ꝯſeq̄nter oīs diuīe magnificatōis.laudis ⁊ gl̓ie. ¶ Diſcipulꝰ. Quo pacto ſicꝫ¶ Magiſter Mirabil̓ accipiat̉ deductio ſꝫ.vera. Itaqꝫ pietas ex affinitate. et affinitasex generatōe ꝯſurgit. Eſt em̄ pietas ī genereqͥdā amor ꝓueniēs int̓ aliqͦs ex radice vel cācuiuſdā affinitatꝭ mutue qͣlis ē int̓ parētes ⁊filios ⁊ econtra. qͣlis int̓ciues ⁊ ciuitatē ſuāvl̓ patriā. qͣlē p̄terea nos dicimur hr̄e ad deūpr̄eꝫ noſtꝝ ⁊ dn̄m. qͥ viciſſim piꝰ erga nos eēlaudat̉. qꝛ poſſedit. fecit et creauit nos. Un̄.pietas de qͣ magꝭ ad ꝓpoſitū. q̄ ꝯcernit mutuā dei ad nos habitudinē deſcribi p̄t. Pietas ē amor proueniēs. eo ꝙ dei genꝰ ſimꝰ capaces atqꝫ ꝑticipes eiꝰ. Fūdat̉ ī hac pietate.q̄libet altera ſic̄ a diuīa pr̄nitate. Omīs ẜmapl̓m pr̄nitas ī celo ⁊ t̓ra noīat̉. Cū gͦ beatanr̄a ſit mater huiꝰ pr̄is nr̄i ꝯſeq̄ns ē vt ſit mr̄pietatꝭ ⁊ origo eiꝰ. Eſt v̓o pietas ex affinitate q̄ finē dicit. ¶ Diſcipulꝰ. Placet deductio. ¶ Mgr̄ Quāto magꝭ ſi vltra progredimur. attēdētes illd̓ p̄clariſſimū d̓ ſe ⁊ a ſe p̄coniū. Ego mater pulcre dilectōis ⁊ timoris ⁊agnitōis ⁊ ſācte ſpei. ī me oīs gr̄a vie et ꝟitatis. ¶ Diſcipulꝰ. Elucida diſtīctiꝰ ¶ Mgr̄Deſcpͥſimꝰ pietatē ꝙ ē amor ꝓueniēs eo ꝙdei genꝰ ſumª ⁊ capaces eiꝰ. Nll̓a ꝟ̓o pulcrior dilectio/ qͣꝫ ī amore fūdata ⁊ tal̓ pietatis.¶ Diſcipulus Aſſentio. doce qͥd ſit mater timoris ⁊ ſācte ſpei? ꝯuenit em̄ materie quā d̓paſſionibꝰ mō tractabamꝰ ¶ Magiſter Cōuenit ſcio. ꝓpterea nō inſciꝰ aūt īprouidꝰ hecinduco. Siqͥdē amor ē origo cuiuſlibꝫ affectōis alteriꝰ. Eſt aūt maria mater pulcre dilectōis. ſic igit̉ neceſſe ē mater timorꝭ ⁊ ſpei ⁊leticie ⁊ doloris. qͣlis ē illoꝝ qͦs beatificat lugētes filiꝰ eiꝰ ¶ Diſcipulus Nō habeo qͥdꝯdicā. ¶ Magiſter. Cōuerte nūc recordationē tua ad tractata pͥus ī pͥma cordula pn̄tꝭpſalmi marie decacordi. ⁊ latiꝰ ī libro de canticꝭ īuenies. fecūdū pie exercitatōis ⁊ ꝯſolationis inſtrumētū ſub figura ml̓tiplici. ¶ Diſcipulus. Scio qͥd ſuggerꝭ. ſꝫ neſcio ſi curioſa magꝭ qͣꝫ officioſa reputabit̉ hmōi figu.ratio. difficil̓ ſcribentibꝰ. fantaſtica meditantibꝰ. vana deuotꝭ. Quid ad nos inqͥunt d̓ figuris ⁊ notul̓ ambulare q̄rentibꝰ ī ſimplicitate cordis? ¶ Magiſter. Nemo quēpia cogit. Scio mihi ꝓfuiſſe ꝓ faſtidio ex varietate tollēdo. pro recordatōis facilitate. ꝓ ſnīaꝝ