Super Magnificat LXXXIIII
niaꝫ aduerſarius veſter diabolꝰ circūit querens quē deuor et Nec ignorare ꝯuenit aſturias eius/ cui mille mille nocendi artes. ſedconfidamus ꝙ plures nobiſcū ſunt / ſi totocorde ſuis innitamur auxilijs. ¶ Anīa Marie dū viatrix erat/ cogebat̉ neceſſitate naturali/ multa pati contra naturalē inclinationē ſuā. ſed nō contra rationē vel ſpūm. Fuit iſte ſtatus Marie ſingularꝭ inferior qͣꝫ ſtatus beatoꝝ ⁊ chriſti dū mortalis erat. Fuitſuꝑior ad alterū cuiuſlibet hominis viatoris ſtatū. qͣꝫuis homīes poſſent iuxta conſiderationē p̄cedentē vti paſſionibus illatꝭ abextrīſeco/ v̓tuoſe negociari cū deo. tolerādoeas tāqͣꝫ iuſto iudicio miſſas vel ꝑmiſſas abeo. vt in Iob ⁊ in Paulo. ⁊ in om̄ibus generaliter martyribꝰ. Euenit autē vt qͥ ſunt hispaſſionibus inqͥetiores ⁊ minus ī anima ſereni/ ſint in oꝑibus mandatorū implendisfortiores. qͥ ꝑſtant vbi delicatꝰ noſter ꝯtem/A platiuꝰ deficeret ¶ Impaſſibilitas anime ꝑhumanā induſtriā nō pōt acquiri/ neqꝫ ꝑ v̓tutes ꝯſuetudīales a ph̓is poſitas. Lex itaqꝫ carnis q̄ fomes dicit̉ / ſemꝑ introrſus heret ẜm theologos. q̄ lex ꝯpeſci paulominuspōt aſſuefactōe ꝯtraria nō euelli. Satagentes ī oppoſitū p̄ſumptōe ſpūs ſui ꝓſtrati ſūtpotiꝰ qͣꝫ deuenerūt ad intentū finem. ſiue fuerūt ſtoici. phifici vel platonici. vel qd̓ mirabiliꝰ epicurei. ꝓmittentes ad hāc deducere ſerenitatis voluptatē. detrahentes cupiditatibꝰ ſeu paſſionibꝰ. nō ill̓ adijciendo maliciāvel fomentuꝫ. ¶ Impaſſibilitas aīe tāto ꝓximiꝰ habet̉ ceteris paribꝰ/ quāto ſpūs ⁊ rō ſuerīt ī ſuis actibꝰ bonis / ⁊ habitibꝰ fortiores.Deducit̉ hoc ex eadē cauſa/ q̄ ponit̉ imꝑaſſibilitas beatoꝝ ī reſumptis corꝑibꝰ. q̄ cōſurgit pͥncipaliter ex plenitudine dn̄atōis ſpūs⁊ rōnis ſupra corpus. ¶ Impaſſibilitas aīenō reqͥrit̉ ī hac vita ꝓ proſecutiōe felicitatiseterne. Manifeſtat hec gr̄a dei tanqͣꝫ iuguꝫſuaue ⁊ onꝰ leue. q̄ ſubito peſſimos ⁊ inueteratos dieꝝ maloꝝ iuſtificat. ⁊ ꝑ baptiſmū ⁊martyriū ꝓuehit ad celos. Hāc nō intellexerunt gr̄aꝫ ⁊ purificatōeꝫ ſpūs hoīes illi ſinexp̄o/ ſicut nec hr̄i pōt ſine xp̄o. qͥ eā cui vult ⁊qͣꝫ cito vult cōicat. Patuit in illo latrone bn̄dicto comite ſuo ī paſſiōe ⁊ regno. ¶ Impaſſibilitas nec ī via pōt hr̄i. neqꝫ in patria ſineſtabilimēto gr̄e. Iuxta illd̓. Bonū ē gr̄a ſtabiliri cor. Confundit̉ ī hͦ iuxta qd̓ p̄tactū eſtphiloſophātiū nōnulloꝝ vanitas p̄ſumētiūetheletas ſeu purgationes aliqͣs ſacrilegas
ſic a paſſionibus abſolui/ et v̓tutibꝰ armarimoralibꝰ/ ꝙ in exitu mortis aīa libera ſcāderet celū. Qualia dixerūt Porphirius Plotinus ⁊ Appollonius teſte Augꝭ. x. d̓ ciuitatedei. Ponit ⁊ aliud ſimile Albertus/ ī fine deintellectu ⁊ intelligibili. ¶ Paſſilitas anīe fitſepe occaſio v̓tutis exercēde. ſicut patuit inapl̓o paulo. Declarat̉ inſuꝑ ex vtilitatibusꝑ temptatōnes varias ꝓuenientibꝰ. quas eēcum paſſionibꝰ nemo neſcit. Un̄ qͥ non eſt tēptatus/ quid ſcit? Et ꝑ multas tēptationesoportet nos intrare in regnū dei. Quocircaconcludit̉ ex p̄miſſis atqꝫ ſubſequentibꝰ doctrina ſaluberrima. ꝙ nō ex ablatōne paſſionū aīe. ſꝫ ex obẜuatōe mādatoꝝ dei dꝫ ſumireligioſi ꝓfectꝰ argumentū Hoc etiā ī miſſarū celebratione locū hꝫ / vt celebraturꝰ nō tātūdē interroget/ ſi ſibi deuotꝰ appareat recollectꝰ ⁊ tranqͥllꝰ. qͣꝫtū ſi p̄cepta ẜuauerit dei ⁊ſeruare ꝓponit nō iuxta ꝓpriā eſtimatōꝫ ſedregulā euāgelicā a ſanctis patribꝰ declaratāSi qͥd ī ſentimentꝭ ſuauibꝰ ei additū fuerit/lucro deputemꝰ. ſicut vltra panē deputamꝰvinū qͣſi pitantiā vl̓ ſaporis ꝯdimētū. ¶ Paſſibilitas aīe neceſſario ꝯiūgit̉ pn̄ti vite mortali. nec aliqn̄ minꝰ ī ꝯtēplatiua qͣꝫ in actiuatā exteriꝰ qͣꝫ interiꝰ. tā ī bonis qͣꝫ ī mal̓. licetdiuerſis finibꝰ ⁊ meritis Probāt hec exēplabeatoꝝ p̄cedentiū cū exꝑientia pn̄tiū. Diſpēſat ⁊ hec deꝰ frequēter vt non apponat ſe hōmagnificare ſuꝑ terrā. Si deuotis ꝑmittit̉aliqn̄ tal̓ apparēs deuotio ī laqueū. in retributiones ⁊ ī ſcādalū. Ue ve nobis ab hͦ ſcandalo. Quid h̓ nobis erit tutū/ cū nec tuta ſitip̄a deuotio? ¶ Paſſibilitas dꝫ a multꝭ viatoribꝰ tolerari potiꝰ qͣꝫ vt excutiat̉ eniti. ¶ Diuiſiones itaqꝫ gr̄aꝝ ſunt/ ſil̓r ⁊ admīſtratiōes.in quaꝝ aliqͥbꝰ expedit paſſiones aīe cū v̓tute ⁊ rōne miſceri. vt ī bellātibꝰ pro republicaqͦ ad iraſcibilē. et qͦ ad ꝯcupiſcibilē ī vxoratꝭfilioꝝ ꝓcreatōni vacare debentibꝰ. Et ita demultꝭ q̄ vitā actiuā reſpiciūt. In qͥbꝰ maiꝰ ēv̓tutꝭ meritū qͣꝫ venialiū paſſionū detrimentū ¶ Paſſibilitas aīe obſtare ſolet pl̓imū q̄rētibus ꝯtēplationē ⁊ ſuauitatē qͥetis interneConſonat oīs doctrina ſāctoꝝ/ ꝙ regularit̓ad ꝯtēplationis qͥeteꝫ nemo ꝑuenit/ niſi paſſionibꝰ edomitꝭ ī aīa. ⁊ ſi nō radicitꝰ euulſis.Et hoc quō fiet ꝯuenientiꝰ / an ī ſolitudinean ī multitudine/ ſpecial̓ eſt ꝯſideratio. Sꝫnon oēs capiunt ꝯtēplatōnis donū ī ſe. procomplexione vel ſtatu. ꝯditione vel officio.¶ Diſcipulus. Gratus mihi eſt ternarius C
Kk 2