Super Magnificat LXXXIII

d̓eargētate. qͥbꝰ ſepe aſſumptis diluculo hahitauit in extremis maris ad atria glorie ceIeſtis. etiā dum viueret Beatus igit̉ Marieſpūs quē elegiſti chriſte ⁊ aſſumpſiſti. Seqͥtur. vt iumentū factꝰ ſuꝫ apud te. Deus em̄ſeſſor eſt anime ſancte ẜm Augꝭ. Et ego ſemper tecū. qꝛ deus ſingulariter fuit ſecū. Tenuiſti manū dexterā meā. que ſpūalibꝰ adaptat̉. ⁊ in volūtate tua deduxiſti me. non temeritate elata p̄cipitaſti me. Quid tandeꝫ:Ecce ꝯſummatio. ⁊ cuꝫ gloria ſuſcepiſti. id ēſurſum ad te ſumpſiſti. Scio iā qͥd mihi ſit īcelo. Scio quid a te volui ſuꝑ terram. Nūcom̄ino defecit a ſe cor meū ⁊ caro mea. dumabſorptū eſt om̄e quod mortale erat/ ī victoria. Deus cordis mei/ ⁊ pars mea deꝰ ī eternuꝫ. Propter qd̓ magnificat aīa mea dn̄m.Et nos magnificemus deū. cuiꝰ illuſtratōeſpūs/ intelligamus q̄ ſuꝑſunt de cātico duꝫinterim pauſabimus.Sequitur tractatuſquintus ꝑ didragma ſeu dialogum. Quoniaꝫ fecit dominꝰ Marie magna qui potēseſt. Ubi prima partitio eſt. ſi Maria paſſibiliter mouebatur?Prima notulaUia fecit mihi magna qui potens eſt. ¶ Diſcipulus. Magna plane ⁊ inſcrutabilia quefecit Marie dn̄s. Cupimꝰ nihilominus ſcrutari. ſi magnificans anima Marie dominū/ paſſionaliter mouebat̉ ad eū? Fuit em̄ abſqꝫ vlla dubitatione ſapiētiſſima atqꝫ virtuoſiſſima. Paſiones ꝟ̓o nō cadunt ī ſapientē ẜm ſtoycos.quorū in hoc doctrinā multi chriſtiani p̄ſertim anagogici anachorite/ ſecuti ſunt. dicentes virtuoſum ſi ꝑfectus eſt/ ad nihil paſſionabiliter affici. immo cōſequit̉ impaſſio nabilitatē circa res corporeas. tam ī cōcupiſcibili qͣꝫ in iraſcibili. ⁊ ad hunc finē ſuas dirigebant intētiones. Et hoc ipſum collatiōespatrū. ⁊ Elimacus et Bernardus in ſcalatriginta graduū manifeſtant. Sed in cōtrariū eſt textus euāgelij narrans ipſam doluiſſe. De quo dolore ꝓphetauit Simeon. Ettuaꝫ inquit ipſius animā ꝑtrāſibit gladius.quod in paſſione filij ſe p̄ſente ⁊ dolēte. ẜmdoctores effectū eſt. ¶ Magiſter. Ampliſſimus ſinos habet queſtio tua que de paſſi-

onibus eſt. ſuꝑ quibus habes opuſcula ſpecialiter edita. conformiter ad philoſophoset catholicos doctores. Quid igit̉ vis moleſtus eſſe vel ſuꝑfluus in querēdo? ¶ Diſcipulus. Moueor ad tollendū ſcrupulos.immo laqueos magnos. qui ꝓueniunt conſcientijs timoratis ex lectura taliū doctrinarum/ que tepidos et vicioſos nomināt omnes monachos/ niſi vicerint et eradicauerītfunditus hmōi paſſiones. aut ſaltē toto ſtudio conent̉ ipſas euellere. quod aſſequi plures reputant impoſſibile ⁊ fruſtra niti. cumaudiunt apoſtolū conſciū archanoruꝫ deiproteſtando gemere. Sentio aliā legem inmembris meis. in quibus ſcꝫ eſt anīa. repugnantē legi mentis mee. Et iterū. Caro cōcupiſcit aduerſus ſpiritū/ et ſpūs aduerſuscarnē. Conſonat cuꝫ experientia vox ꝯmunis doctorū. ꝙ primi motus nō ſunt in noſtra poteſtate dicente Augꝭ. Nō ē in poteſtate noſtra/ quibꝰ viſis tāgamur. Eſt aūt conquiſitio ſpecialis de pulcerrima et ſpecioſiſſima mulierū Maria. ſi motꝰ ſuos om̄s habuerit ī ſua poteſtate ⁊ quouſqꝫ. Utrum videlicꝫ nō potuerit nō dolere viſa morte filij?Et ita de reliqͥs paſſionibꝰ quereret̉ ꝑ apprehenſionē obiectorū variorū ſub cōueniētis⁊ diſconuenientis ratione. cum dixerit chriſtus. Triſtis ē anīa mea vſqꝫ ad mortē. quitamē fuit incomꝑabiliter virtuoſus. ¶ Magiſter. Altior ē inquiſitio tua qͣꝫ eſtimet̉ apluribus. qui de paſſionibꝰ/ ⁊ peccatis ⁊ motibus primis loquunt̉ aſſidue. poſſet initiūꝑſcrutationis accipi a pluribus. qui de paſſionibus loquunt̉ ⁊ motibus pͥmis/ et peccatis. Nihilominus vna placet ad p̄ſens/ qͣſi narratiua triplicis ꝓceſſus qui fit in hominibus. ꝓportionabiliter ad triplices hierarchias angelorū. ⁊ ẜm tres gradus hominū.animaliū rationabiliū ⁊ ſpiritualiū. Accipein primis puerulū vtentē ſolo ſenſu. ⁊ nō ratione nec ſpū. Accipiamus alterū vtentē ſenſu ⁊ ratione. ſed nō ſpiritu vel mente. Accipiamus terciū vtentē ſenſu. ratione et ſpiritu.¶ Diſcipulus. Sub primo ⁊ tercio graduvidimus et legimus homīes exiſtere. ſed deſecūdo nō ita fit ꝑſpicuum. ꝙ aliquis poſſitvti ſenſu ⁊ ratione ſine ſpū. cū ſpiritus ſit eadem res cū ratione. ¶ Magiſter. Nōne ſimiliter ī quolibet homīe ſenſualis anima etratio/ ſunt eadē. ꝓrſus anīa ẜm cōmunioreꝫeccleſie doctrinā. ⁊ tamen reꝑit̉ in vno homine vſus anime ſenſualis vt in pueris. ī qui-