Tractatus quartus
nitur mutari. Alius ē ſpūs ratiōalis atqꝫ receptiuus leſiue paſſionis/ etiā vt ſpūs ē. et hͦquotidianū ē nobis viatoribus/ velimꝰ nolimus. Et de damnatis ſpiritibus fides credit. ſed modus alio loco dicendus ē. Eſt tercia vel fuit in nōnullis ſpiritibus ꝓprietas.que dedit eis poſſe nō pati paſſione leſiua vl̓diſconuenienti. qualis fuit ꝓ ſtatu nature inſtitute. ⁊ qualiter erat in anima xp̄i/ niſi ſpōte paſſiones ſuſcepiſſet. Uides ne igit̉ ꝙ primus ſpūs ꝑ paſſiones nō leditur qualeſcunqꝫ. nec ſi poneretur ī ſtagno ſulphuris ardētis Gaudet aſſidue nec gaudium minuuntalie iuncte affectiones. ſicut compaſſio deficientiū. deteſtatio peccati. reſilitio reuerentialis in ꝓpriam paruitatē que timoris ſpecies ē. Odium deniqꝫ viciorū quod ē zelꝰ bonus. et ita de reliquis imꝑfectione ſemota.Tercius ſpūs ſuo modo carebat leſiuis paſſionibus in primo parente. ⁊ nunc forte ſic īEnoch ⁊ Helya. Sed an beate noſtre talifuerit exultatio ſpūs in deo ſalutari ſuo nōarbitror aſſerendū qͥn doluerit tā aīa qͣꝫ ſpū:nō em̄ glorificatus fuit ſpūs ſuꝰ ſicut ſpūsxp̄i. nec voluntate ſola paſſionibus leſiuisſubiacebat. Tuaꝫ (inquit Simeon) ipſiusL animā ꝑtranſibit gladius ¶ Diſcipulꝰ Nōne fuit immunis ab omni peccato noſtra beata. ⁊ ſi ſic / cur paſſa eſt. quia quicquid patimur/ peccata noſtra meruerunt. Eua deniqꝫ fuiſſet ante lapſum ipſa Maria ꝑfectior.qꝛ tunc poterat nihil pati. ¶ Magiſter Notata eſt alibi reſpōſio. ꝙ in Maria fuit neceſſitas originale peccatū contrahendi ẜm cauſas inferiores. ẜm legem ꝓpagationis ex cōiunctione viri cuꝫ femina. Lex em̄ ſuperiorpreiudicauit huic neceſſitati p̄ueniendo caſum ꝑ ſanctificationē ⁊ gratiā. Sic dicit inalio caſu ſanctus Thomas de occurrentibꝰtemꝑe iudicij obuiaꝫ chriſto in aera. ꝙ ſi nōmoriant̉. hoc nō eſt ẜm cauſas inferiores qͥbus habebant neceſſitatē moriendi. Nec eſtꝯtra apl̓m dicentē. Statutū ē hominibꝰ ſemel mori. deinde iudicium. qꝛ priuilegiumſuꝑioris hoc ſuſpendit. Nō ſecus ē in ꝓpoſito de Maria a neceſſitate cōtrahendi originale peccatū p̄uenta ⁊ priuilegiata. ⁊ excellētiſſime ſic redempta/ qualiter redimi nō egebat Ieſus xp̄s. qꝛ ꝑ carnalem concubitumnō formatus. Dolores idcirco ꝑtulit Maria. nō om̄ino ſponte ſicut filius. ſed nec penitus inuoluntarie ſicut nos. ī quibꝰ motꝰvicioſi p̄ueniunt iudiciū rationis. quos ra
tio p̄ueniebat in Maria. Alioquin venialiaſaltem cōmiſiſſet. Nihilominus dolebat ꝓpter ſpūm paſſibilē ⁊ ſtatū. cū om̄i tamē moderatione ⁊ virtute et merito continuo. Cōplebat inſuꝑ illud apoſtolicū. Gaudete ī domino ſemꝑ. iteruꝫ dico gaudete. Sciebat ꝙdn̄s ſibi ꝓtinus erat ⁊ fuerat ſupra ceterosviatores. qd̓ notauit cū ſubiunxit ꝓ cauſa exultationis ſui ſpūs. In deo ſalutari ſuo. qͥareſpexit inquit humilitatē ancille ſue Iuxtaꝓmiſſum ꝑ Eſaiam. Suꝑ quem reſpiciamniſi ſuꝑ pauperculū ⁊ contritū ſpiritu et trementē ſermones meos. qͣꝫuis certa eſſet nōminus apl̓o. ꝙ neqꝫ mors neqꝫ vita ⁊c̄. ſeꝑaret eā a charitate dei que erat in chriſto ieſuſalutari ſuo. Et ideo ꝯtinuo gaudebat plusqͣꝫ in ſola ſpe. ſed minus qͣꝫ in re glorie. Eccehabes in hac dictione beatā E. ꝓ ſpe. habesa. ꝓ leticia. Iam ſupra ſpem addit̉ terciuꝫ a.dū venit in gloriā. Huc ꝓ cāticis accedit incidēs ꝯſideratio nomīs huiꝰ beatitudo. qd̓qͥnqꝫ vocales qͥnqꝫ ſignificātias affectuū inſe claudit. Ceteꝝ qꝛ dixiſti. om̄e quod patimur peccata meruiſſe. veꝝ ē ꝓpter originalepeccatū qd̓ remouit ꝓhibēs leſiuas paſſiones cū peccatis. Noſtra deniqꝫ beata ſemꝑhabuit gratiā gratuꝫ facientē. que originaliſuꝑeminet iuſticie/ qͣ primitꝰ ornata fuit eua.ſed ꝑdidit. ¶ Diſcipulꝰ Accepiſſe puto ſufficientē ꝓ elicita prius cōcluſione deductionē de cantico Marie ẜm oēs affectōes ſubom̄i facilitate formatas ꝑ organum cordis.vbi fulgebat mentis verbū ſententioſiſſimanumeroſitate rep̄ſentās velut mirabiles rationes rerū inſtar patrie. licet adhuc in enigmate vie. ¶ Atuero putas ne credendū/ ꝙ vocale canticuꝫ addiderit nōnunqͣꝫ hec beata?¶ Magiſter. Sane puto/ maxime in iſtaperegrinatione laborioſiſſima. comitibꝰ Ieſu puero et v̓ginali ſpōſo ioſeph. vt adimpleret ad lr̄am illud pͣs. Cātabiles mihi erantiuſtificatiōes tue ī loco ꝑegrinationis mee.Cur p̄terea nō cecinerit corꝑalē recreādo laborē. nūc pſalmos patris ſui Dauid. nūc cāticū ꝓprium. nūc illud Zacharie. nūc Simeonis. alludens ſponſo blandienti ⁊ dicenti.Uox tua ſonet in auribus meis. vox em̄ tuadulcis. Nunquid exiſtimas beatā noſtramin iocundiſſimo partu ⁊ poſt partū. dum natus erat ſaluator mundi/ cōcinētibus angelis. Gloria in excelſis deo/ ſiluiſſe? Nūquidnō infanti poſito in p̄ſepio ⁊ flenti. debuit etconſolatoriū feſcēninū/ dulci ſuſurrio velut