Super Magnificat LXXXIII

quāqꝫ concinere vel formare. ¶ Diſcipulus.Concludit intelligentia tua/ qͣꝫ rōnabilisſit cōcluſio que nō ita recipiēda ē/ quaſi voxquelibet affectōis retineat ſonū integꝝ. frāgunt̉ em̄ quadā alliſione nō aliter qͣꝫ in compoſitione dictionū videmus. Nō em̄ hec dictio magnificat plene ſonat. iſtas lr̄as ma gnificat. ſed in vnū colligunt̉ quaſi terciuꝫmixtū ſonū. Uſus ē ph̓s hoc exemplo. duꝫde mixtōe tali loqueret̉ elemētoꝝ. ꝙ manentquidē ī mixto ſed refracta. vel ẜm eēntiā/ vtplacet Auicēne. vel vt Auerrōis ẜm ꝓpriasqualitates. ¶ Mgr̄. Exempluꝫ placet qd̓inquiſitionē philoſophicā p̄ſupponit. Exēplū aliud. video de multis aromatibꝰ ſimultritis. ex quibꝰ odor tercius mixtus reſultatqn̄qꝫ plus redolēs aroma p̄dominās. Coaptet̉ exclamatio canticoꝝ. Que ē iſta q̄ aſcēdit ꝑdeſertū ſicut virgula fumi ex aromatibus mirrhe ⁊ thuris. ⁊ ſequit̉. ⁊ vniuerſi pulueris pigmētarij. Exemplū aliud ē in re noſtra. licet em̄ pueri diſtincte pͥus ſonent. vt remi fa. poſtmodū iungūt lr̄am paulatim cuꝫvocibus iſtis. tandē vſu ꝯtinuo cantāt ſinevocibꝰ notulaꝝ. qd̓ tandē exemplū ī ꝯtrapūcto. deinde in diſcātu plꝰ apparet. vn̄ valeamus ad muſicā cordis trāſferre rōem vbi celeritas maior eſt atqꝫ facilior ſonoritas affectionū ſpūaliū/ qͣꝫ ſit exterior vocaliū. ¶ Diſcipulꝰ Das praxim vtendi gāma myſticocanticoꝝ cordis. Un̄ palā fit nō eē ſiſtenduꝫiugiter in his qͥnqꝫ vocalibꝰ. a. e. i. o. u. Sednec ī ſingulis deliberate pauſandū ē affectibus. Alioqͥn fantaſia plus tandē lederet̉ qͣꝫintelligentie recreatio ꝓueniret. Cuiꝰ ratōeꝫſenſualis nos quotidie docet cantus. ¶ Smanet dubitatio mota de beatis deo iubilātibꝰ. apd̓ qͦs ſola vox leticie. ⁊ nulla ſpei. nulla compaſſionis. nulla timoris. nulla deniqꝫ doloris reſonare videt̉. Et hec dubitatioverti pōt ad beatitudinē marie virginis proſtatu vie ꝓxima ſtatui patrie. qn̄ nō habebatpctā q̄ doleret. qn̄ conformis erat ſua in omnibus volūtas prouidētie dei. que in ſui diI ſpoſitione nō fallit̉. ¶ Mgr̄. Habebit hocvltimū de conformitate voluntatis locuꝫ ꝓprium. Ceteruꝫ de affectibꝰ beatificati ſpūsedoceri poteris ꝑ ſimilitudinē determinationis abundāter tradite ꝑ doctores de virtutibus moralibus ⁊ theologicꝭ. ⁊ de donis. beatitudinibus ⁊ fructibus ſi manēt in patriaQuorū finalis ē reſolutio ꝙ in quolibet bonō habitu reperit̉ aliquid quod dicit ꝑfecti

onem. ſed in pluribus ꝯiunctū eſt aliqͥd proſtatu vie imꝑfectionem notans vel indigentiam. Fides dicit innitentiā prime veritati.ſpes diuine liberalitati. charitas diuine bonitati. ⁊ horū quodlibet vtiqꝫ bonū eſt ꝑficiens ſpm̄. Sed ad imꝑfectionē reſpice. Fides importat enigma. ſpes cū enigmate futurā fruitionē. charitas v̓o a deo. qͣꝫuis hicnō conſequat̉ intuitiuā viſionem. Penitentia dicit deteſtationē peccatoꝝ. Timor fugāſeꝑatōis a deo Compaſſio ſeu miſericordiaꝓmptitudinē auxiliandi. zelus amoreꝫ iuſtiEt ita ꝑ om̄ia reperies aliqua de ſe bona/ ſiꝯiūctos defectus abſtuleris. vt a penitentiapeccatū ꝯmiſſum. a timore periculū cadēdi.a compaſſione miſeriā cui nūc oporteat ſubueniri. Sic itaqꝫ de ſingulis affectiōibꝰ beatoꝝ ſpirituū. quas theologia vocat extenſonomine paſſiones. que nō ſunt in ſpiritu rationali. maxime ſeꝑato ẜm realē mutationēquēadmodū philoſophi ſtricte loquunt̉ depaſſionibus ſenſitiue anime. Affectio auteꝫſpiritū immutans intētionalis ē. ſicut gaudium ⁊ deſideriū de deo. odiū vel diſplicentia de peccato. reſilitio in deuꝫ ⁊ ab inferno.affectus ſuccurrendi alieno incōmodo. ¶ Diſcipulus. Et ſi magna pars queſtionis ſoluta cernatur ꝑ exempluꝫ de virtutibus. tamē deſcriptio beatitudinis affert ſcrupulū.quoniā beatus ē qui habet quicqͥd vult ẜmantiquos et Auguſtinū/ qui addit. nihil mali vult. Beatus dicit̉ quaſi bene actus. cuiomnia optata ſuccedunt ẜm Caſſiodoruꝫ.¶ Magiſter. Conclude primo ꝑ ethimologiaꝫ beati contra ſtoicos. ꝙ virtutes nonſunt inſenſibilitateſ. quia dicit̉ beatus quaſibene actus. ergo bene motus. ergo nō inſenſibilis. Et hec certe ꝯcedunt de affectōibꝰ intrinſecis ratōis. ſed ſenſuales om̄ino detrahunt a ſapiente quaſi ſaxeos virtus efficiat¶ Porro nō ē de ratione beatitudinis ꝙ beatus ſtatim habeat quicqͥd vult optandū/ maxime circa alterū. ſed abſoluta beati voluntas ſicut ſemꝑ conformis ē diuine voluntati/ ſic ſemꝑ implet̉. Et huiꝰ declaratio ꝓpriūlocū habet. ¶ Suꝑeſt diſtinguere de ſpiritibus affectionū receptiuis. Aliqͥ ſunt imꝑaſſibiles effecti. ⁊ hoc contra paſſibilitatē leſiuam vel corruptiuā vel ab iectiuā perfectionis debite. vt in celo. qm̄ nihil impedit. īmoconfert eſſe paſſibiles paſſione perfectiua. ſicut dilectio dei/ ſuaqꝫ fruitio. Nōne celū impaſſibile dicit̉ pͥmo mō qd̓ lumine ſolis cer-

Ii 5